χαχάνιζε ἀλητόπουστα, ποῦτσοβολιὰ κλασάτῃ
σκουλῆκι τρισελεεινό, χυσόρνιθα λυράτῃ

τῆς μάννας σου τὸν κῶλο της, τὸν έχουμε ξεσκῖσει
στὸν οἰσοφάγο σου ξερνά το Ναζικό μας χὗσι

νὰ ζὴσεις δὲν εμπόραγες, καὶ χώθηκες στὸ λάκκο
γενετικά κατῶτερος, με την πζυχή στὸν τάφο

σάπιο τὸ κωλοψύχι σου καὶ ἡ ζῳή σου θρῆνος
ἡ μῆτρα ποὺ σὲ ξέρναγε απ'της κόλασης το Χτῆνος

μέσα σου ῥέει ὁλημερὶς οὖρο καὶ μαλακία
σαν χλεμπονιάρα τριγυρνᾶς, σαν ἔνοχη αμαρτὶα

ηὗρες στερνή παρηγοριά σου φασιζμού την μπζῷλα
τη μάπα σου χῦσοβολάν, σ'ολόκληριν τη χὧρα

στὶς ὄχθες τοῦ Αχέροντα ψωλὲς μασᾷς γιὰ δεῖπνο
καυλiά τη νύχτα σὲ γαμούν ακόμα καὶ στὸν ὕπνο

ανέραστε πρεζόποῦστα, γαμήσου μέσ’ στους βάλτους
τους μποῦτσους των Δαιμονικών, μέσα σου όλους πάρτους

κοῖτα καλά μουνόπανο καὶ ξέρασε λαχάμι
η μοίρα σου στὸ διπλανό τοῦ Φύσσα το καζάνι

Τελχῖνες θα βιάζουνε, χτικιάρη, την πζυχή σου
ξελοθρεμός και ρημαγμός στὸ σάπιο το κορμῖ σου

ἱρόκο θα σου χὧνουνε μεσ'του πρωκτού τα βάθη
γλέντι ψωλοτρικούβερτο, τοῦ Τάρταρου τὰ Πάθη

βόθρος θἆναι τὸ χῶμα σου καὶ όποιος περνά θα χέζει
στὸν Τάρταρο ο Σατανάς με την πζυχή σ' θὰ παίζει

εὐνοῦχε αλλαξοκώλικε τὸ μνήμα σου σκυλεὐω
στὸν τᾶφο σου τυμβωρυχῶ καὶ τὰ ὀστά σου κλέβω

μὲ λύσσα χῦνω και ξερνώ στὴ νεκροκεφαλή σου
και ό,τι άλλο χῦσαπέμεινε, απ'τη γαμοζωή σου

πῦον εὐκοίλjα ἐμετοὶ καὶ κάτουρο με χύσι
αιώνιο μαρτύριο, του Ἀδη το μπαξίσι