Ε εδώ έρχομαι εγώ και προτείνω action directe ! Θα αναλάβουμε το κράτος εμείς. Οι συνωμότες. Θα στηρίξουμε ένα φασιστικό κίνημα και θα επιβάλλουμε σκληρή
πειθαρχία δια πυρός και σιδήρου ΚΑΙ με την βοήθεια κάποιων ψευτοσοσιαλιστών-φασιστών που θα λένε στον λαό να ηρεμήσει και να εργαστεί ειρηνικά και ωραία.
Έτσι εμείς θα παραμερίσουμε την θεότρελη βάση αυτού του κινήματος και θα ανεβούμε επάνω. Ο λαός θα το αντιμετωπίσει όπως αντιμετωπίζει τον καπιταλισμό γενικότερα, χαλαρά. Ούτως ή άλλως ανάπτυξη θα του προσφέρουμε όπως και ο Πινοσέτ, που δεν είχε καν σχέση με τον αναρχοκαπιταλισμό. Η ανάγκη θα μας ανεβάσει στην εξουσία σαν φελλούς αρκεί να εμφωλεύσουμε τους δικούς μας στο Φασιστικό Κίνημα. Από την εξουσία θα κόβουμε λίγο λίγο το κράτος, θα δίνουμε το δικαίωμα στους ιδιώτες να αντικαθιστούν κάθε λειτουργία του κράτους, ελεύθερα και ανταγωνιστικά, μέχρι που θα έχουμε μείνει, ως κράτος, πέντε αναρχοκαπιταλο... κτλ σε μια καμαρούλα μια σταλιά (η μόνη ιδιοκτησία του κράτους). Ε θα το κλείσουμε και αυτό και θα πάμε σπίτια μας σε μια ελεύθερη κοινωνία, όπου ο καθένας θα είναι γκαίτε και αριστοτέλης, όπου θα έχουμε ιπτάμενα αμάξια, όπου η καινοτομία και η τεχνολογία θα έχει τελειοποιήσει τον άνθρωπο και ο καθένας θα ζει ελεύθερα και ωραία.
Απορώ που βλέπετε το trolling...
Σιγά μωρή Avant-garde που θα αποτελέσεις και τον κινητήριο μοχλό του "κοινωνικού μετασχηματισμού" από τα πάνω. Η στρατηγική αυτή μου θυμίζει τις θεωρίες των καθυστερημένων Μαρξιστών για την μετάβαση απο τον σοσιαλισμό στον κομμουνισμό. Το εργατικό κράτος αφού καταλάβει την εξουσία καταργήσει την ατομική ιδιοκτησία το χρήμα και τις συναλλαγές και οργανώσει την οικονομία στην βάση του κεντρικού σχεδιασμού θα αναπτύξει τις παραγωγικές δυνάμεις σε τέτοιον βαθμό που θα αρχίσει να φθίνει (wither away) μέχρι να εξαλειφθεί. Οση είναι η πιθανότητα το επαναστατικό κάδρο, οι κεντρικοί σχεδιαστές, το κόμμα, η Gosplan και οι κεντρικές επιτροπές να εξαφανιστούν σταδιακά άλλη τόση είναι η πιθανότητα να σε αφήσουν οι κορπορατιστές και οι λοιπές αντιδραστικές δυνάμεις να οικοδομήσεις μια ελεύθερη κοινωνία.
Tο πρόβλημα του Ροθμπαρντ είναι ότι αντί να μείνει στην θεωρία και τα journals ήταν political junkie. Την δεκαετία του 70 συμμάχησε με κάτι παλαβούς Μαοϊκούς. Όταν η απόπειρα δεν ευδοκίμησε εφάρμοσε μια παραλλαγή του Southern Strategy. Ως κλασικός Εβραίος συνειδητοποίησε ότι οι ρεντνεκς είναι δεκτικοί στο μήνυμα αρκεί να διανθιστεί με κάποια στοιχεία ρασιαλισμού και νοσταλγικές νότες constitutionalism, war of northern agression και δεν συμμαζεύεται. Έτσι έφτασε την δεκαετία του 90 να εγκρίνει τον Bush Sr για την προεδρία...
Αν θες να είσαι συνεπής με το όραμα της ελευθερίας ο μόνος δρόμος δράσης είναι η εκπαίδευση και ο προπαγανδισμός των θέσεων σου. Προσπάθησε να εξηγήσεις την σημασία της ατομικής ιδιοκτησίας και των αγορών στην οργάνωση και την κατανομή των παραγωγικών συντελεστών. Την σημασία τους ως βάση του πολιτισμού. Τον ρόλο των τιμών ως σύστημα μετάδοσης πληροφοριών στις οικονομικές μονάδες με αποκεντρωμένο τρόπο. Την οργανική, αυθόρμητη από τα κάτω εμφάνιση του εμπορευματικού χρήματος ως λύση στο πρόβλημα των ασύμπτωτων επιθυμιών. Την ύπαρξη του οικονομικού προβλήματος και την σπάνη των αγαθών. Την οριακή χρησιμότητα και το υποκειμενικό της αξίας σε αντίθεση με την εργατική θεωρία της αξίας. Εξήγησε το ανέφικτο του σοσιαλισμού παρουσιάζοντας το πρόβλημα του οικονομικού υπολογισμού. Απο την σκοπιά της φιλοσοφίας επιχειρηματολόγησε υπερ του αυταπόδεικτου δικαιώματος του αυτοπροσδιορισμού της αυτο-ιδιοκτησίας του δικαιώματος ελέγχου της δίκαιης ιδιοκτησίας κτλ.