Post reply

Name:
Email:
Subject:
Message icon:
Verification:

shortcuts: hit alt+s to submit/post or alt+p to preview


Topic Summary

Posted by: National Bolshevik
« on: April 13, 2013, 03:13:19 pm »

Quote from: ΧΙΤΗΣ88 on April 13, 2013, 01:38:44 pm
ΑΪΝΤΕ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΙΝΔΙΑΝΟΦΑΣΙΣΤΑ ΗΓΕΤΗ.
R.I.P

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΓΑΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΜΠΟΥΣ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΡΙΞΟΥΝ.
Posted by: ΧΙΤΗΣ88
« on: April 13, 2013, 01:38:44 pm »

ΑΪΝΤΕ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΙΝΔΙΑΝΟΦΑΣΙΣΤΑ ΗΓΕΤΗ.
R.I.P

Posted by: Pepe the Frog
« on: April 08, 2013, 02:29:15 pm »

Quote from: National Bolshevik on April 07, 2013, 09:38:11 pm
γιατί είπα εγώ ποτέ το αντίθετο; Είπα ποτέ ότι ο Τσάβες ήταν κομμουνιστής;
Αυτό έλειπε ο ινδιανοφασίστας Τσάβες να ήταν κομουνιστής!
Posted by: National Bolshevik
« on: April 07, 2013, 09:38:11 pm »

Quote from: mistermax on April 07, 2013, 08:07:50 pm

στα ελεγα ::) ::) ::)


γιατί είπα εγώ ποτέ το αντίθετο; Είπα ποτέ ότι ο Τσάβες ήταν κομμουνιστής;
Posted by: mistermax
« on: April 07, 2013, 08:07:50 pm »

Quote from: National Bolshevik on April 07, 2013, 06:55:38 pm

Όμως οι αναγκαίες αυτές αστικές μεταρρυθμίσεις παραμένουν στα πλαίσια του καπιταλισμού, δε σπάνε το πλαίσιό του μα ούτε και καταργούν την καπιταλιστική εκμετάλλευση, πολύ περισσότερο δεν ανατρέπουν την εξουσία της κυρίαρχης αντιδραστικής αστικής τάξης και δεν απαλλάσσουν τη χώρα απ’ την ιμπεριαλιστική εξάρτηση


στα ελεγα ::) ::) ::)

Posted by: National Bolshevik
« on: April 07, 2013, 06:55:38 pm »

ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ

Θλίψη και μεγάλο λαϊκό πένθος για το θάνατο του Ούγκο Τσάβες

Ο θάνατος του πρόεδρου της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες σκόρπισε μεγάλη θλίψη στις πλατιές λαϊκές μάζες της Βενεζουέλας που αγωνίζονται κατά της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και της εξαθλίωσης αλλά και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Η θλίψη αυτή είναι δικαιολογημένη γιατί κυβέρνηση Τσάβες εφάρμοσε, πέρα από κάποιο αστικό εκδημοκρατισμό, διάφορες αστικο-δημοκρατικού χαρακτήρα μεταρρυθμίσεις, όπως «το δικαίωμα και η δυνατότητα της υγείας, της εκπαίδευσης, της κοινωνικής ασφάλισης», κλπ., απ’ τις οποίες επωφελήθηκαν φτωχά στρώματα των λαϊκών μαζών και αντιστάθηκε στις πιέσεις και ωμές αναμίξεις στα εσωτερικά της Βενεζουέλας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Όμως οι αναγκαίες αυτές αστικές μεταρρυθμίσεις παραμένουν στα πλαίσια του καπιταλισμού, δε σπάνε το πλαίσιό του μα ούτε και καταργούν την καπιταλιστική εκμετάλλευση, πολύ περισσότερο δεν ανατρέπουν την εξουσία της κυρίαρχης αντιδραστικής αστικής τάξης και δεν απαλλάσσουν τη χώρα απ’ την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, όπως ισχυρίζονται οι διάφοροι, παλιοί και νέοι ρεφορμιστές (παλιά παραδοσιακή και νέα χρουστσοφική σοσιαλδημοκρατία, ρεφορμιστικό ρεύμα «σοσιαλισμός του 21ου αιώνα», κλπ. κλπ.).

Οι υπαρκτές αντιστάσεις της κυβέρνησης Τσάβες και άλλων κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική απέναντι στους αμερικανούς ιμπεριαλιστές είναι σαφώς θετικές, στο βαθμό που είναι συνεπείς, για κάθε χώρα ξεχωριστά αλλά και για ολόκληρο το χώρο της Λατινικής Αμερικής, όμως ο πολυδιαφημισμένος «αντιιμπεριαλισμός» τους περιορίζεται, εξαντλείται και τελειώνει ακριβώς σ’ αυτόν τον αντιαμερικανισμό.