Post reply

Name:
Email:
Subject:
Message icon:
Verification:

shortcuts: hit alt+s to submit/post or alt+p to preview


Topic Summary

Posted by: Pinochet88
« on: January 06, 2016, 01:53:00 pm »

Ένας κρατικός υπάλληλος δεν είναι γενίτσαρος. Αυτός που από μικρός ακούει και πιστεύει την προπαγάνδα του Κράτους είναι γενίτσαρος. Εσύ για παράδειγμα δεν δείχνεις να καταλαβαίνεις. Ένας άνθρωπος του πνεύματος όμως μπορεί να καταλάβει. Ένας SS μπορεί να δείξει ανθρωπιά και να σώσει έναν άδικα μελλοθάνατο. Ένας κομισάριος μπορεί να απελευθερώσει έναν μελλοθάνατο από τα γκούλαγκ ή να του επιτρέψει να εισάγει ένα αγαθό της Δύσης στον σκοταδισμό της ΕΣΣΔ. Το πιο τρανό παράδειγμα υπήρξε η Αμερική, όπου σχεδόν όλοι οι υπήκοοι των Ίνκας και των υπολοίπων σοσιαλιστών αυτομόλησαν και πήγαν με τους απελευθερωτές Λευκούς.

Άλλο κάποιος ο οποίος εργάζεται σε συνθήκες οι οποίες επιβάλλονται με τη βία του Κράτους και άλλο ο γενίτσαρος. Φαντάσου έναν άνθρωπο που εργάζεται 12 ώρες την ημέρα και ξαφνικά λέει το Κράτος ότι η επιχείρησή του θα ανήκει στο Κράτος. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος εργαζόμενος πιστεύει στο νέο αφεντικό του. Παρ´ολα αυτά θα συνεχίσει να δουλεύει όπως δούλευε και θα δουλεύει για το Κράτος. Φαντάσου και έναν ανεπάγγελτο βλάκα που κάθεται και διαβάζει τους λόγους του Γκέμπελς όλη μέρα και άλλες ιδέες τις οποίες του τις πλασάρει το Κράτος απλόχερα. Κανείς δεν τον επιστράτευσε, δεν δουλεύει, κι όμως είναι γενίτσαρος.
Posted by: mistermax
« on: January 05, 2016, 07:38:22 pm »

Quote from: Pinochet88 on January 05, 2016, 07:25:18 pm
Όλα τα κρατικά πανεπιστήμια είναι αναποτελεσματικά και τρισάθλια. Ωστόσο φιλελεύθερος δεν είναι όποιος διδάσκει στα πανεπιστήμια τα οποία αναφέρεις - τα οποία λαμβάνουν κρατικές χρηματοδοτήσεις και σε μεγάλο βαθμό παπαγαλίζουν τον κρατικισμό - αλλά όποιος έχει τη διανοητική γενναιότητα να δει πέρα από την προπαγάνδα του κρατικισμού που αναμυρηκάζεις και να υπερασπιστεί τη λογική απέναντι στη σκοταδιστική προπαγάνδα της εξουσίας.

Δλδ μας λες πως ενας γενιτσαρος μπορει να ειναι εναντίον του σουλτάνου;
Posted by: Pinochet88
« on: January 05, 2016, 07:25:18 pm »

Όλα τα κρατικά πανεπιστήμια είναι αναποτελεσματικά και τρισάθλια. Ωστόσο φιλελεύθερος δεν είναι όποιος διδάσκει στα πανεπιστήμια τα οποία αναφέρεις - τα οποία λαμβάνουν κρατικές χρηματοδοτήσεις και σε μεγάλο βαθμό παπαγαλίζουν τον κρατικισμό - αλλά όποιος έχει τη διανοητική γενναιότητα να δει πέρα από την προπαγάνδα του κρατικισμού που αναμυρηκάζεις και να υπερασπιστεί τη λογική απέναντι στη σκοταδιστική προπαγάνδα της εξουσίας.
Posted by: mistermax
« on: January 05, 2016, 07:11:13 pm »

Quote from: Pinochet88 on January 05, 2016, 06:53:49 pm

Η τρίτη ένσταση αφορά στο καθηγητηλίκι. Ως σοβαρός ιδεολόγος ασχολούμαι με κείμενα των ανθρώπων του πνεύματος, καθηγητών, συγγραφέων κτλ.

To Παν Πελ, τι σχεση εχει με το πνευμα; Ειναι ένας γουμάς οπου το κρατος σιτίζει μαζικά και με ισο ποσο τους  δικους του ανθρωπους (που μετα καμώνονται οτι ειναι .....αντικρατιστες!!!)

Περίπου οπως ταϊζουν τα γελάδια.



Αν ηταν πραγματικος φιλελες, θα ντρεποταν να δουλεψει σε ενα κρατικο πανεπιστημιο που δεν ειναι καν στα rankings των πανεπιστημιων, αλλά θα εργαζόταν στο χαρβαρβτ, στο γεηλ, στο ΜΙΤ, δλδ πραγματικά πανεπιστήμια. Φυσικα για να διδαξει σε αυτα τα πανεπιστήμια, θα επρεπε να ηταν σοβαρος ανθρωπος και οχι γκιοζης. Αλλα αν δεν ηταν γκιοζης δεν θα τον γουσταρες.
Posted by: Pinochet88
« on: January 05, 2016, 06:53:49 pm »

Χαίρομαι ιδιαιτέρως που οι ενστάσεις σου δεν έχουν κανένα σοβαρό επίπεδο και νόημα.

Η πρώτη ένσταση, ότι ξέχασα να γράψω την ιδιότητα του αρθρογράφου, αποδεικνύεται εύκολα ότι είναι ψέμα. Μπορείς να κοιτάξεις την ώρα του τελευταίου edit μου και του δικού σου post για να καταλάβεις ότι πλέον σου έχουν τελειώσει όλα τα επιχειρήματα και επιστρατεύεις φαιδρότητες.

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι κομμουνιστικός νεολογισμός και όντως ο συγκεκριμένος καθηγητής δεν είναι φιλελεύθερος. Παραδέχεται ότι ο φιλελευθερισμός είναι ανώτερος από την αποτυχημένη ιδεολογία σου, σε όλες της τις παραλλαγές, γιατί απλά διαθέτει τη στοιχειώδη ευφυία. Ο τίτλος "ποιος φοβάται τον νεοφιλελευθερισμό" αναφέρεται στους ομολόγους σου οι οποίοι αφορίζουν κάθε τι φιλελεύθερο, το οποίο καταδεικνύει τη  χρεοκοπία/αποτυχία τους συστηματός σας, ως νεοφιλελεύθερο, όπου ο νεοφιλελευθερισμός θεωρείται κάτι κακό. Ο συγκεκριμένος καθηγητής, καίτοι υιοθετεί τη λέξη νεοφιλελεύθερος, δεν τη χρησιμοποιεί ως κάτι το αρνητικό.

Η τρίτη ένσταση αφορά στο καθηγητηλίκι. Ως σοβαρός ιδεολόγος ασχολούμαι με κείμενα των ανθρώπων του πνεύματος, καθηγητών, συγγραφέων κτλ. γνωρίζοντας ότι η συντριπτική πλειοψηφία τους εργάζεται στα μονοπώλια του Κράτους και υποστηρίζει τα συμφέροντα του αφεντικού τους. Ωστόσο υπάρχουν και εξαιρέσεις, είτε των καθηγητών του Mises και άλλων παρόμοιων οργανισμών, που δεν ανήκουν στο Κράτος, είτε εξαιρέσεων όπως ο Ευαγγελόπουλος, του οποίου τα λόγια πάνε κόντρα στο αφεντικό σου, το Κράτος. Άρα που είναι το μεμπτό; Εσύ, που έχεις επηρρεαστεί από αυτούς τους γελοίους τσαρλατάνους καθηγητάδες του κρατικισμού, κάθεσαι και ασχολείσαι με κείμενα λαϊκιστών δημαγωγών και πολιτικάντηδων και ποιηματάκια ξεμωραμένων στρατηγών. Από τη μια είναι τα λαμπρά πνεύματα, των οποίων τα λόγια συνεπάγονται και πράξεις ηρωισμού και αυτοθυσίας, προς όφελος της Ελυθερίας, και από την άλλη είναι κάποιοι κατ'επάγγελμα ψεύτες και απατεώνες, που εμπνεύουν σφαγείς και παράσιτα.

Η ανθρωπότητα, και ακόμα πολύ περισσότερο η Λευκή Φυλή και οι Έλληνες, έχουν άμεση ανάγκη από την ανώτερη ανάπτυξη του φιλελευθερισμού και όχι τις σφαγές και τον παρασιτισμό του σοσιαλισμού.
Posted by: Tortelini
« on: January 05, 2016, 06:49:06 pm »

Ποιος θα με βοηθήσει να χαλάσουμε και αυτό το ηλίθιο topic του Pinochet; :D
Posted by: Alex Tabarrok
« on: January 05, 2016, 06:12:42 pm »

Quote from: mistermax on January 05, 2016, 05:56:52 pm
Ισχυρίζεται πως ειναι προφήτης ή καλυτερα αποστολος του Αν.Καπ.ισμου.
[/qu
ο καθηγητάκος από το κατσιβελοχώρι; Μπα, για "νεοφιλελευθερισμό" μιλάει. Για ΑνΚαπ μιλάει ο Πινοσέτ που τον αναπαράγει. Ούτε ο καθηγητάκος ούτε ο Πινοσέτ ξέρουν τι είναι Αναρχοκαπιταλισμός.
Posted by: mistermax
« on: January 05, 2016, 05:56:52 pm »

Quote from: Alex Tabarrok on January 05, 2016, 04:22:53 pm
τι σχέση έχει μωρέ ο κατσίβλαχος Πελοποννήσιος με τον Αναρχοπιταλισμό; Με εφημερίδα σκουπιζόταν αυτός στο κωλοχώρι του.

Ισχυρίζεται πως ειναι προφήτης ή καλυτερα αποστολος του Αν.Καπ.ισμου.
Posted by: Alex Tabarrok
« on: January 05, 2016, 04:22:53 pm »

Quote from: mistermax on January 05, 2016, 04:08:29 pm
Ολως τυχαίως ο παρανοϊκος ξεχασε να αντιγράψει αυτό:

Μετά απο τους λεκτορες του καρντιφ, τωρα οι επικουροι του Παν. Πελ....

Ο αν/καπισμος επιτίθεται με ομοβροντία (απο πορδες)
τι σχέση έχει μωρέ ο κατσίβλαχος Πελοποννήσιος με τον Αναρχοπιταλισμό; Με εφημερίδα σκουπιζόταν αυτός στο κωλοχώρι του.
Posted by: mistermax
« on: January 05, 2016, 04:08:29 pm »

Ολως τυχαίως ο παρανοϊκος ξεχασε να αντιγράψει αυτό:

Quote
*Ο κ. Πάνος Ευαγγελόπουλος είναι επίκουρος καθηγητής  στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.
http://www.kathimerini.gr/844599/opinion/epikairothta/politikh/poios-fovatai-ton-neofileley8erismo


Μετά απο τους λεκτορες του καρντιφ, τωρα οι επικουροι του Παν. Πελ....

Ο αν/καπισμος επιτίθεται με ομοβροντία (απο πορδες)
Posted by: Alex Tabarrok
« on: January 05, 2016, 03:58:48 pm »

Kαι μόνο που αυτός ο τύπος (who the ****?) χρησιμοποιεί τη λέξη "νεοφιλελευθερισμός" αποδεικνύει ότι δεν είναι φιλελεύθερος. Η λέξη αυτή είναι δημιούργημα των Ναομικλαϊνικών και των Στιγκλιτσικών. Κανέναν φιλελεύθερο δε θα ακούσεις ποτέ να μιλάει για neoliberalism, πόσο μάλλον κανέναν αναρχοκαπιταλιστή.
Posted by: Pinochet88
« on: January 05, 2016, 03:37:30 pm »

Ο Φιλελευθερισμός αποδεικνύεται η μοναδική λύση από το ανορθολογικό σοσιαλιστικό σύστημα το οποίο υποστηρίζουν όλοι οι κρατικιστές και το οποίο, με τον κανιβαλισμό και τον εγγενή μισανθρωπισμό του, έχει χρεοκοπήσει τη Δύση. Το Κράτος κατατρώει την κοινωνία και η Ελλάδα απειλείται με αφανισμό, ακριβώς λόγω του της διόγκωσης του βίαιου μηχανισμού του ελλαδικού Κράτους. Η δημοκρατία δεν μπορεί να δώσει τη λύση με την οποία συμφωνούν όλοι οι νουνεχείς και κοινωνικά σκεπτόμενοι. Ο ιος του κρατικισμού έχει μετατρέψει σε ζόμπι τους συνανθρώπους μας. Όπως τα ζόμπι κυκλοφορούν στους δρόμους και κοιτάνε πως να πιουν το αίμα των αμόλυντων, έτσι και οι Έλληνες, και εν γένει οι Λευκοί της Δύσης, έχουν μολυνθεί με τον ιο του κρατικισμού και κοιτάνε πως θα γίνουν καταναλωτές φόρων, πως θα αρπάξουν όλα αυτά τα οποία με τη βία της φορολογίας αφαιρούνται από το βιος των υπολοίπων. Η λύση επομένως δεν πρόκεται να έρθει από τα ζομπικά κινήματα, ούτε οι ψηφοφόροι-ζόμπι θα εκλέξουν κανέναν μεταρρυθμιστή που θα τους χαλάσει το ζοφερό όνειρο του παρασιτισμού.

Η λύση πρέπει να είναι ριζοσπαστική. Κίνημα στρατιωτικό, κίνημα παραγωγικό, πρέπει να επιβάλει εξωδημοκρατικά το δίκαιο και το σωστό, την ατομική ιδιοκτησία και να πάψουν επιτέλους οι Λευκοί να τρώει ο ένας τον άλλον. Αλλιως θα εξαφανιστούμε παντελώς. Μόνο ένας ψυχανώμαλος και παθολογικά μισάνθρωπος, μόνο ένα τυφλωμένο ζόμπι θα μπορούσε να συναινέσει στον κανιβαλισμό του χρεοκοπημένου ιδεολογήματος του σοσιαλισμού.

ΠΑΝΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ*
Ποιος φοβάται τον νεοφιλελευθερισμό


Οταν ο φιλόσοφος και οικονομολόγος (Βραβείο Νομπέλ 1974) Φρίντριχ Χάγιεκ έγραφε το 1960 στο βιβλίο του «Το Σύνταγμα της Ελευθερίας» ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο, με τον τίτλο «Γιατί δεν είμαι Συντηρητικός», ούτε καν μπορούσε να φανταστεί ότι οι καλύτεροι πολιτικοί εκφραστές του θα παρουσιάζονταν τη δεκαετία του 1980 στην Αγγλία και στις ΗΠΑ και θα ήταν απόλυτα Συντηρητικοί! Μιλάμε για τον Ρέιγκαν και τη Θάτσερ, που με το έργο τους άλλαξαν τον ρου της ιστορίας και έδωσαν νέα προοπτική στη Δύση και στον καπιταλισμό, ενώ ενταφίασαν άπαξ και διά παντός τον υπαρκτό σοσιαλισμό. Φαίνεται παράδοξο, αλλά δεν είναι, ο Χάγιεκ που αρνήθηκε και εναντιώθηκε στον συντηρητισμό, να γίνει ο μέντορας των πιο διάσημων και δυναμικών Συντηρητικών πολιτικών ηγετών. Η Θάτσερ, όταν κράδαινε το βιβλίο του Χάγιεκ στους Συντηρητικούς, και τους έλεγε σε αυτό το βιβλίο πιστεύουμε, ήξερε ότι στο κεφάλαιο αυτού του βιβλίου ο Χάγιεκ εξηγούσε με το νι και με το σίγμα γιατί δεν είναι Συντηρητικός.

Αυτό ήταν το θάρρος της Μάργκαρετ Θάτσερ, που με αποφασιστικότητα πρώτα άλλαξε τους Βρετανούς Συντηρητικούς, μετά τη Μεγάλη Βρετανία και στο τέλος ολόκληρη τη Δύση και τον κόσμο όλο. Με τον Χάγιεκ η Θάτσερ ανανέωσε όλη τη συντηρητική σκέψη και πολιτική, με τον ίδιο τρόπο που έκανε ο Ρέιγκαν στις ΗΠΑ με τον Φρίντμαν, αλλάζοντας συθέμελα τους Ρεπουμπλικάνους. Αλλά η θεωρητική παρακαταθήκη του Χάγιεκ και η πολιτική παρακαταθήκη της Θάτσερ επηρέασε τόσο πολύ ακόμη και τους Εργατικούς, έτσι ώστε ο διάδοχος του Μέιτζορ, ο Τόνι Μπλερ, που ήταν όμως Εργατικός, να αλλάξει σε τέτοιο βαθμό τους Εργατικούς, ώστε η πολιτική τους να είναι μόνιμα στραμμένη υπέρ της ελεύθερης αγοράς. Αυτές οι θεμελιώδεις αλλαγές στον αγγλοσαξωνικό κόσμο μεταλαμπαδεύτηκαν στην ηπειρωτική Ευρώπη, έτσι ώστε ακόμη και οι Ευρωπαίοι Σοσιαλδημοκράτες δύσκολα να ξεχωρίζουν από τους υπερασπιστές των λύσεων της ελεύθερης αγοράς στα συλλογικά μας προβλήματα στη Γηραιά Ηπειρο. Η σκέψη του Νεοφιλελεύθερου Χάγιεκ επέστρεψε στο μέρος που γεννήθηκε στην Κεντρική Ευρώπη ως πολιτική πράξη. Μεταβάλλοντας μάλιστα τόσο τους Συντηρητικούς όσο και τους Σοσιαλιστές. Ο Χάγιεκ όμως ήξερε και γι’ αυτό έγραφε ότι «υπερασπίζομαι τον φιλελευθερισμό» περισσότερο για να επηρεάσει όλο το πολιτικό γίγνεσθαι, παρά για να γίνει κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό κίνημα ή κόμμα. Με αυτόν τον τρόπο ο νεοφιλελευθερισμός υιοθετήθηκε από τους Συντηρητικούς της Θάτσερ και με τον ίδιο τρόπο παραλλαγή του ακολουθήθηκε από τους Νέους Εργατικούς του Τόνι Μπλερ. Αυτό είναι η λύση του παράδοξου προσεταιρισμού του νεοφιλελευθερισμού από δεξιούς και αριστερούς, ενώ αμφότεροι προσπαθούν ερμαφρόδιτα να τον εφαρμόσουν για τα επείγοντα προβλήματα της δύσκολης πραγματικότητας, αλλοιώνοντας όμως και παραμορφώνοντας τις πιο πολλές από τις αρχές και τις αξίες του.

Μέσα από αυτήν τη διελκυστίνδα, που όμως απέχει παρασάγγας από την καθαρότητα του νεοφιλελευθερισμού, οι Φιλελεύθεροι εκούσια με το έργο τους ανανεώνουν τους Συντηρητικούς και αναμορφώνουν τους Σοσιαλιστές. Γι’ αυτό οι Φιλελεύθεροι είναι οι σημαντικότεροι εκφραστές και υπερασπιστές του πολιτικού κέντρου και της Δημοκρατίας. Αυτό όμως το τεράστιο επίτευγμά τους το πληρώνουν πολιτικά με τον αφανισμό τους, δίνοντας πότε την πρωτοκαθεδρία στους Συντηρητικούς και πότε στους Σοσιαλιστές. Χωρίς όμως την επίδραση του Νεοφιλελευθερισμού, όχι μόνον η Ευρώπη, αλλά ολόκληρη η Δύση θα είχε χρεοκοπήσει προ πολλού, και εάν ακόμη βρισκόμαστε σήμερα σε αυτήν τη δεινή θέση, οφείλεται στο αναμφισβήτητο γεγονός ότι έχουμε αφήσει ξανά το κράτος, τις ιεραρχίες του και τη γραφειοκρατία του να δώσουν λύσεις εκεί όπου είναι αδύνατον να πετύχουν ούτε καν το ελάχιστο.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στη χώρα μας. Στην Ελλάδα επιβλήθηκαν μνημόνια, ανορθολογικά, αναποτελεσματικά και βίαια αντιφιλελεύθερα. Τώρα αυτά γιατί στη δημόσια συζήτηση ονομάστηκαν νεοφιλελεύθερα, μόνον από την αντίστοιχη βιαιότητα της προπαγάνδας μπορεί να εξηγηθεί. Η Ευρώπη τουλάχιστον οφείλει να διορθώσει τη στάση της απέναντι στην Ελλάδα, εάν βέβαια δεν είναι πολύ αργά. Διότι αυτό το τρίτο μνημόνιο, εάν η Ελλάδα δεν βοηθηθεί, θα είναι και η χαριστική βολή. Υπεύθυνοι γι’ αυτήν τη χαριστική βολή δεν είναι ο νεοφιλελευθερισμός, αλλά οι διεθνείς μας δανειστές, Ε.Ε., ΕΚΤ, ΔΝΤ, όλες διακρατικές οντότητες, και οι κρατικές μας πολιτικές που υπερδάνεισαν ασύστολα και αλόγιστα μία μικρή οικονομία, την ελληνική, και κατόπιν αφρόνως την παρέδωσαν σε έναν Γολγοθά αποπληρωμής που οδήγησε στη σταύρωση της ελληνικής οικονομίας. Αν υπάρχει λοιπόν μία λύση για τα δεινά μας, αυτή είναι η νεοφιλελεύθερη λύση, που σημαίνει μείωση της φορολογίας, απόσυρση του κράτους από την οικονομία και απελευθέρωση των δυνάμεων της ελεύθερης αγοράς, της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και του επιχειρηματικού δαιμόνιου του Ελληνα, που κράτησε τον Ελληνισμό αθάνατο στους αιώνες, παρά τις μακρές και βάρβαρες κατακτήσεις που υπέστη σε όλη την ιστορία του. Σε όλη την ιστορία του έθνους μας, οι ελεύθερες και ανεμπόδιστες αγορές ήταν ο μόνιμος δρόμος και η σταθερή πορεία διαφυγής από τις δυσκολίες και, εν τέλει, οικονομικής ανάταξης του τόπου. Αυτή είναι η πυξίδα που πρέπει να κρατήσουμε σταθερά δίπλα από το τιμόνι του ελληνικού καραβιού, εάν θέλουμε πράγματι να περάσουμε τις συμπληγάδες, και όλα αυτά που έχουμε ζήσει μέχρι σήμερα να μοιάζουν σαν κακός εφιάλτης.

*Ο κ. Πάνος Ευαγγελόπουλος είναι επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

πηγή