Recent Posts

Pages: [1] 2 3 ... 10
1
Σεξ και Αυνανισμός / Ψηφίστε την πιο ωραία παρουσιάστρια στην TV
« Last post by antimilitarist21 on September 22, 2018, 04:56:12 pm »
Ψηφοφορία για την πιο ωραία παρουσιάστρια στην ελληνική τηλεόραση.













2
Με τον Στάλιν διατήρησε μια δύσκολη και συγκρουσιακή σχέση. Αν ήταν και κατά πόσο ήταν ο προσωπικός του μάγος, όπως λέγεται, είναι κάτι που ελέγχεται ακόμα. Ξέρουμε πάντως πως ο Πατερούλης είχε πειστεί πως ο Μέσινγκ μπορούσε να διαβάσει το μυαλό, αλλά και ότι οι δυο άντρες συναντήθηκαν αρκετές φορές. Κι έτσι σίγουρα επέδρασε στον ηγέτη και η συζήτηση περιστρέφεται απλώς γύρω από τον βαθμό αυτής της επιρροής.
Κυκλοφορεί εξάλλου ένας θρύλος που θέλει τον Μέσινγκ να επισκέπτεται κρυφά τη βίλα του Στάλιν στις αρχές Μαρτίου του 1953, λίγες στιγμές πριν σβήσει δηλαδή ο Πατερούλης. Λοιπόν, μπορείς να προβλέψεις το μέλλον. Και για σένα; Ξέρεις πότε θα πεθάνεις;, τον ρώτησε ο ηγέτης, για να πάρει την αποστομωτική απάντηση: Μετά από σένα, σύντροφε Στάλιν. Αυτό σημαίνει ότι ξέρεις πότε θα πεθάνω;, επανήλθε ο Στάλιν για να εισπράξει την τελική ετυμηγορία: Πολύ σύντομα

Τελευταία χρόνια

Μεγαλύτερος και από τον ίδιο του τον μύθο, η ζωή του Μέσινγκ δεν μπορούσε πια να ξεδιαλυθεί από τους θρύλους που τον ακολουθούσαν. Άλλοι λέγανε πως ήταν πάμπλουτος, άλλοι πάλι πως ήταν ρακένδυτος, μιας και ποτέ δεν τον ένοιαξαν τα λεφτά και οι ανέσεις.
Ξέρουμε πάντως πως τα στερνά του τα πέρασε βαριά άρρωστος αλλά και κατατρομοκρατημένος από την ιδέα του θανάτου του. Πλέον ζούσε σαν ερημίτης γινόμενος ολοένα και πιο σκεπτικιστής για τον κόσμο και την ανθρωπότητα. Τίποτα δεν του έδινε τώρα χαρά, πόσο μάλλον όταν έχασε την πολυαγαπημένη του γυναίκα, οπότε και κλείστηκε στο καβούκι του και δεν ξαναβγήκε ποτέ.
3
Ο μάγος του Στάλιν

Παρά το γεγονός ότι καταφτάνει στη Μόσχα με τη φήμη του να προηγείται, οι πρώτες του στιγμές δεν ήταν καθόλου εύκολες. Δεν ήξερε κανέναν, δεν μιλούσε ρωσικά και ζούσε σε ένα καθεστώς που παραήταν καχύποπτο για τους μάγους και τα μέντιουμ. Παρά ταύτα, βρίσκει δουλειά σε ένα κέντρο ψυχαγωγίας του Μπρεστ (Λευκορωσία), στην ομάδα των καλλιτεχνών, αν και δεν θα περνούσε καιρό εκεί.
Γιατί εντωμεταξύ τα νέα έφτασαν στον Πατερούλη, που θέλησε να δει με τα μάτια του τι μπορούσε να κάνει ο άνθρωπος που προφήτευσε τον θάνατο του Χίτλερ. Κι έτσι στέλνει τους πράκτορες της περιβόητης Λαϊκής Επιτροπής Εσωτερικών Υποθέσεων (NKVD) να τον απαγάγουν, βάζοντάς τον στο αεροπλάνο για τη Μόσχα.
Δείξτε μου τι μπορείτε να κάνετε, του είπε ο Στάλιν καλωσορίζοντάς τον στο Κρεμλίνο. Ελάτε να με επισκεφτείτε αύριο στο εξοχικό μου. Νομίζω ότι εσείς δεν χρειάζεστε ειδική άδεια για να μπείτε, έτσι δεν είναι;, του είπε με νόημα. Την επόμενη μέρα, ο Μέσινγκ μπήκε στην ντάτσα του Στάλιν χωρίς να τον ενοχλήσει κανένας! Έκανε όλη την ασφάλεια της εξοχικής κατοικίας να πιστέψει ότι ήταν ο κομισάριος Λαβρέντι Μπέρια, επικεφαλής της NKVD!
Η επόμενη δοκιμασία ήταν πιο δύσκολη. Ο Στάλιν διέταξε τον Μέσινγκ να κάνει ανάληψη από την Κρατική Τράπεζα εκατό χιλιάδων ρουβλίων χωρίς να διαθέτει κανένα απολύτως παραστατικό. Την προκαθορισμένη ημέρα, ο Μέσινγκ πήγε στην τράπεζα, κάτω από την επίβλεψη μυστικών αστυνομικών με πολιτικά, έδειξε στον ταμία ένα λευκό φύλλο χαρτιού και του ζήτησε εκατό χιλιάδες σε μετρητό. Ο ταμίας έκανε ό,τι ακριβώς του ζητήθηκε. Ο μάγος έβαλε τα χρήματα στην τσάντα και τα πήγε στο Κρεμλίνο!
Είναι σίγουρο ότι ο Μέσινγκ κέρδισε την εμπιστοσύνη του Στάλιν και πέρασε αρκετές στιγμές δίπλα του, αν και από τις μαρτυρίες δεν φαίνεται να συμβούλευε τον Πατερούλη για τα πάντα, όπως θέλει ο μύθος. Ο Στάλιν δεν έτρεφε εξάλλου καμία εκτίμηση για τους μάγους και τα παραφυσικά φαινόμενα, ξέροντας ο ίδιος καλύτερα απ όλους τι σκέφτονταν οι άλλοι γύρω του.
Λέγεται μάλιστα πως ο κόκκινος ηγέτης τον φοβόταν, μιας και ο Μέσινγκ δεν έπαψε να ασχολείται με προφητείες, προβλέποντας τόσο ότι ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος δεν θα αργούσε να ξεσπάσει (είπε: μέσα στις τελευταίες δέκα ημέρες του Ιουνίου του 1941 θα ξεκινήσει πόλεμος και η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα άρχισε πράγματι στις 22/6/1941) όσο και τη νικηφόρα κατάληξή του για την Ένωση (βλέπω άρματα μάχης με κόκκινα αστέρια στους δρόμους του Βερολίνου).
Αφού κατάφερε να το σκάσει και από το στρατηγείο της NKVD υπνωτίζοντας τους πάντες, ο σοβιετικός του μύθος ήταν επίσης εξασφαλισμένος! Κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου, έδινε παραστάσεις για τους βιομηχανικούς εργάτες της ΕΣΣΔ και έβγαλε πολλά. Τα οποία έδωσε κατόπιν πίσω, χρηματοδοτώντας με ίδια κεφάλαια την κατασκευή δύο μαχητικών αεροσκαφών (ένα το 1942 και ένα το 1944)!
4
Η υποκριτική φαρέτρα του Μέσινγκ είχε πάμπολλα κόλπα εντός της, από υπνωτισμό μέχρι και μαζική τηλεπάθεια. Μόνο εκείνος μπορούσε να βρει κρυμμένα αντικείμενα στον χώρο (κοσμήματα συνήθως), να μπει στο μυαλό και να διαβάσει τη σκέψη του κοινού (νοητικό έλεγχο το έλεγε), να προβλέπει το μέλλον και να επιβάλει τη θέλησή του στον κόσμο. Και τα έκανε όλα αυτά με ευθύτητα και επαγγελματισμό, χωρίς βοηθούς και κρυμμένους άσους στο τσεπάκι του. Δεν ήταν εξάλλου ταχυδακτυλουργικά κόλπα, αλλά πραγματική ψυχική ικανότητα και διόραση τρανή.
Σε ηλικία 16 ετών και ήδη γνωστός στη Γερμανία, θα ξεκινήσει μια ευρωπαϊκή περιοδεία με τα παραψυχολογικά του νούμερα. Στη Βιέννη θα λάβει χώρα, όπως είπαμε, η ιστορική συνάντηση με τον Φρόιντ και τον Αϊνστάιν, όταν ο τελευταίος άκουσε για τον νεαρό Πολωνό με τις αφανέρωτες δυνάμεις και ενδιαφέρθηκε για την περίπτωσή του. Ο τηλεπαθητικός άθλος του Μέσινγκ τον σφράγισε στη συνείδηση των δύο κορυφαίων επιστημόνων, που δεν τον ξέχασαν ποτέ.
Ο Μέσινγκ ταξίδεψε πολύ κατά τον Μεσοπόλεμο και τα πειράματά του προκάλεσαν το ενδιαφέρον πολλών και διαφορετικών μεταξύ τους ανθρώπων. Θρυλικός πνευματιστής μέχρι τα 23 του, κλήθηκε τότε να υπηρετήσει τη θητεία του στον πολωνικό στρατό, όπου γνωρίστηκε με τον κυβερνήτη της Πολωνίας, Γιόζεφ Πιλσούντσκι, και πέρασε ένα καλό διάλειμμα από τη ζωή του, μιας και ο ύπατος ήταν άνθρωπος προληπτικός και ο Μέσινγκ τον έκανε ό,τι ήθελε.
Μετά τη θητεία του, επέστρεψε στα καθιερωμένα σόου του παίρνοντας σβάρνα τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, από το Παρίσι, το Λονδίνο και τη Ρώμη μέχρι το Βερολίνο, τη Στοκχόλμη και τη Ρίγα. Όπου εκτέλεσε άλλο ένα δημοφιλέστατο νοητικό πείραμα που έπαιξε σε όλες τις εφημερίδες της Γηραιάς Ηπείρου. Ο Μέσινγκ, που δεν είχε οδηγήσει ποτέ στη ζωή του αυτοκίνητο, βρέθηκε στη θέση του οδηγού με τα μάτια κλειστά και πήγε μια μεγάλη μηχανοκίνητη βόλτα στους δρόμους της πόλης με την τηλεπαθητική βοήθεια ενός σοφέρ που του έδινε εντολές οδήγησης με το μυαλό του!
Γνωστός πια στα πέρατα της Ευρώπης, τώρα συμβούλευε ως μέντιουμ πολιτικούς και αριστοκράτες και ζούσε σε κάστρα και παλάτια. Κάθε μάλιστα πελάτης του τον έβαζε να κάνει διάφορα με το μυαλό του για να αποδείξει την ικανότητά του και, όπως λέγεται, κανείς δεν έμεινε παραπονεμένος. Φημολογείται ότι ήρθαν σε αυτόν για συμβουλές από τον Μαχάτμα Γκάντι μέχρι και τη Μέριλιν Μονρόε!
Τώρα προφήτευε το μέλλον των ανθρώπων αλλά και των κρατών. Μιλώντας σε θέατρο της Βαρσοβίας το 1937, μιας και με το που εκλέχτηκε ο Χίτλερ στο τιμόνι της Γερμανίας εγκατέλειψε οριστικά το Βερολίνο, έκανε την περιβόητη προφητεία του για τον θάνατο του Χίτλερ αν ο ηγέτης του Γ Ράιχ στρεφόταν ποτέ προς τα ανατολικά (Αν ο Χίτλερ προχωρήσει σε πόλεμο στην Ανατολή, τον περιμένει ο θάνατος)! Την επομένη κιόλας όλες οι πολωνικές εφημερίδες έπαιζαν την προφητεία στο εξώφυλλο και ο εξοργισμένος Φύρερ επικήρυξε τον Μέσινγκ με 200.000 μάρκα!
Κι έτσι όταν τα ναζιστικά στρατεύματα εισήλθαν στην Πολωνία, ένα διαφορετικό κυνήγι θα ξεκινούσε για τη σύλληψη του προφήτη. Τον οποίο ξετρύπωσαν τελικά στη Βαρσοβία και τον έκλεισαν σε μια φυλακή περιμένοντας την ετυμηγορία του Χίτλερ. Εκεί θα εκτελέσει το περιβόητο υπνωτιστικό του τέχνασμα, μαγεύοντας μαζικά τους δεσμοφύλακες και δραπετεύοντας ανενόχλητος από την εξώπορτα των κρατητηρίων! Η μόνη επιλογή ήταν τώρα να διαφύγει στη Σοβιετική Ένωση
5
Πρώτα χρόνια

Ο Βολφ Γκριγκόρεβιτς Μέσινγκ γεννιέται την 1η Σεπτεμβρίου 1899 σε μια κωμόπολη κοντά στη Βαρσοβία, τμήμα τότε της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ήταν μέλος μιας φτωχής οικογένειας εβραϊκής καταγωγής και ο αυστηρών αρχών πατέρας, βλέποντας την ικανότητά του στα γράμματα, τον προόριζε για ραβίνο.
Παρά την αντίσταση του μικρού Βολφ, στέλνεται τελικά σε θρησκευτικό προπαρασκευαστικό σχολείο, όπου θα περάσει τα επόμενα δύο χρόνια της ζωής του λέγοντας συνεχώς ότι είναι μέντιουμ! Και μιας και κανείς από τους αρχιερείς δεν τον έπαιρνε στα σοβαρά, εγκαταλείπει τη ραβινική σχολή, αλλά δεν επιστρέφει στη γενέτειρά του, φοβούμενος την αντίδραση του πατέρα.

Κρύβεται λοιπόν στο πρώτο τρένο που βλέπει στον σταθμό της Βαρσοβίας και βγαίνει στο Βερολίνο. Στο ίδιο τρένο τού αποκαλύφθηκαν, όπως εξομολογήθηκε στην αυτοβιογραφία του, οι πρώτες ριπές των υπνωτιστικών του ικανοτήτων. Όταν τον τσάκωσε ο ελεγκτής και του ζήτησε το εισιτήριο, ο έφηβος Βολφ έβγαλε ένα λευκό χαρτάκι από την τσέπη του και υπνώτισε τον σιδηροδρομικό υπάλληλο πως ήταν πράγματι εισιτήριο!
Μα καλά, παιδάκι μου, μονολόγησε ο επόπτης, αφού έχεις εισιτήριο, γιατί κρύβεσαι κάτω από τον πάγκο;.

Βερολινέζικες περιπέτειες
Πάμφτωχος και χωρίς προοπτικές, ο νεαρός Μέσινγκ κάνει ό,τι μπορεί για να επιβιώσει: γυαλίζει παπούτσια στον δρόμο, κάνει θελήματα για νοικοκυριά και μεταφέρει μηνύματα αριστερά και δεξιά. Είναι ωστόσο μόνιμα πεινασμένος και λιποθυμά συχνά από την πείνα και τις κακουχίες, ζώντας στον δρόμο.
Μια μέρα πέφτει λιπόθυμος στο πεζοδρόμιο, τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο και τον χαρακτηρίζουν στα γρήγορα νεκρό. Στο κρεβάτι του νεκροτομείου όμως φοιτητής της ιατρικής διαπιστώνει πως το αγόρι έχει παλμό. Το λέει στον διαπρεπή καθηγητή Αμπέλ, ο οποίος τον επαναφέρει στη ζωή από τον λήθαργο και μαγεύεται λίγο αργότερα από τις ψυχικές ικανότητες του ζητιάνου.
Διαπρεπής ψυχίατρος και νευρολόγος καθώς ήταν, ο Αμπέλ άρχισε να ερευνά τις δυνάμεις του μικρού και κάποια στιγμή τον σύστησε σε έναν φίλο του ιμπρεσάριο. Κι έτσι βρήκε την πρώτη του δουλειά, κάνοντας τον νεκρό στο μουσείο κέρινων ομοιωμάτων της πόλης! Η δουλειά να στέκεται ακίνητος για τρεις μέρες και τρεις νύχτες τη βδομάδα ήταν ομολογουμένως δύσκολη, πλήρωνε όμως καλά, πέντε ολόκληρα μάρκα τη μέρα.
Στον ελεύθερο χρόνο του, ο Μέσινγκ εξασκούσε τις αντιληπτικές του ικανότητες, την τηλεπάθεια και τον τρόπο να διαβάζει τη σκέψη των άλλων. Δύο χρόνια αργότερα, είναι έτοιμος να ανέβει στη σκηνή του βοντβίλ, εκτελώντας περίτεχνα νούμερα που θα τον έκαναν σύντομα αστέρα της νυχτερινής βερολινέζικης ζωής του Α Παγκοσμίου.

6
Αναδημοσιεύω ένα άρθρο για το διάσημο Πολωνό προφήτη, μέντιουμ, υπνωτιστή Βολφ Μέσινγκ [Wolf Grigoryevich (Gershkovich) Messing, (1899 1974)].
Το βρήκα στη διεύθυνση www.newsbeast.gr

Ο μάντης του Στάλιν που τόσο απεγνωσμένα ήθελε να σκοτώσει ο Χίτλερ
Ο μυστηριώδης προφήτης του Β Παγκοσμίου, Βολφ Μέσινγκ, που παραδέχονταν ο Φρόιντ και ο Αϊνστάιν!


Ο Χίτλερ τον έτρεμε, ο Στάλιν έπινε νερό στο όνομά του και ο Λαβρέντι Μπέρια τον άκουγε ευλαβικά, μιας και εκπαίδευε τους πράκτορές του.
Μέχρι να συμβούν βέβαια όλα αυτά, το περιβόητο μέντιουμ της Ευρώπης, μια τυχοδιωκτική φυσιογνωμία που φαινόταν να επιπλέει όταν όλα γύρω του κατέρρεαν, είχε ήδη αποδείξει την αξία του και πλέον τον φοβούνταν πολλοί. Μεταξύ αυτών και ο ναζιστής ηγέτης Αδόλφος Χίτλερ!
Σε μια ζωή τόσο άρρηκτα συνυφασμένη με τον μύθο, ο αινιγματικός πολωνοεβραίος εμιγκρές στο Βερολίνο, μέγας πνευματιστής και μάγος, αλλά και υπνωτιστής φοβερός και μέντιουμ, προφήτευσε το 1937, με τις περιβόητες μελλοντολογικές ικανότητές του, τον θάνατο του Φύρερ αν έκανε να κινηθεί κατά της Σοβιετικής Ένωσης.
Η προφητεία έκανε τον γύρο της Ευρώπης και μπήκε τελικά στο στόχαστρο των ναζιστικών μυστικών υπηρεσιών, μιας και ο Χίτλερ κατατρομοκρατήθηκε από τα μελλούμενα. Τον συλλαμβάνουν λοιπόν στη Βαρσοβία και τον ρίχνουν σε ένα μπουντρούμι, όπου θα εκτελούσε το μαγικό που θα τον μετέτρεπε σε ευρωπαϊκό θρύλο!
Μέσω των τρομακτικών υπνωτιστικών του ικανοτήτων, τις οποίες εξήρε άλλωστε και ο πατέρας της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόιντ, ο Μέσινγκ μαζεύει στο κελί του όλο το προσωπικό της φυλακής και τους υπνωτίζει μαζικά, κάνοντάς τους να πιστέψουν ότι η φυλακή ήταν γεμάτη διαμάντια. Οι ναζί άρχισαν να ψάχνουν τους πολύτιμους λίθους και ο ίδιος το έσκασε ανενόχλητος από τη φυλακή, κλείνοντας πίσω του την πόρτα!
Την ώρα που διέφευγε στη Σοβιετική Ένωση και οι συγγενείς του πέθαιναν τραγικά στα ναζιστικά κολαστήρια, γεννιόταν ένας μύθος του Μεσοπολέμου, ο ίδιος ο Βολφ Μέσινγκ!
Στην ΕΣΣΔ θα μπει αμέσως στο στόχαστρο των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών και θα ελεγχθούν προσωπικά οι φημολογούμενες πνευματιστικές του ικανότητες από τον Μπέρια και τον Στάλιν τελικά. Σε ένα από τα περιβόητα τεστ των δυνάμεών του, κατάφερε να αποσπάσει από την Κρατική Τράπεζα της ΕΣΣΔ κάπου 100.000 ρούβλια δίνοντας απλώς στον ταμία ένα λευκό χαρτί!
Του τα επέστρεψε βέβαια του υπαλλήλου τα λεφτά και ο τελευταίος, όταν συνειδητοποίησε τι είχε κάνει, έπαθε καρδιακή προσβολή. Κατόπιν τον κλείδωσαν στα έγκατα της μυστικής αστυνομίας, κι εκείνος βγήκε σαν να μη συνέβαινε τίποτα από την μπροστινή πόρτα, έχοντας προφανώς υπνωτίσει τους πάντες.
Όταν απέδειξε πέραν αμφιβολίας τις παραφυσικές του δυνατότητες, συμβούλευε τώρα τον Πατερούλη και εκπαίδευε τους πράκτορες της KGB στα ψυχικά φαινόμενα. Αν και η ιστορία του δεν τελειώνει εδώ, καθώς ο Μέσινγκ ήταν πραγματικά βίος και πολιτεία.
Διάβαζε τις σκέψεις του κόσμου από απόσταση, προφήτευε το μέλλον και εξιστορούσε τη βιογραφία κάποιου κοιτώντας απλώς τη φωτογραφία του. Όλα αυτά τα έκανε μάλιστα πάνω σε σκηνές δημόσιων θεαμάτων με χιλιάδες μάρτυρες. Ταυτοχρόνως κήρυττε την ανάγκη να αναπτυχθούν οι πνευματιστικές ικανότητες του κοσμάκη και καλούσε τους επιστήμονες να ερευνήσουν τις ανωμαλίες, όπως τις αποκαλούσε, του νου.
Κάποια στιγμή του απαγορεύτηκαν οι πνευματιστικές παραστάσεις και του αρνήθηκαν να ιδρύσει το δικό του εργαστήριο παραψυχολογικών ερευνών στη Μόσχα. Παρόλα αυτά, παρέμεινε πάμπλουτος (ή πάμφτωχος, κατά άλλη εκδοχή!) σε μια κομμουνιστική χώρα που αντιστρατευόταν την ιδιωτική πρωτοβουλία και ζούσε τώρα σε κατάσταση απομόνωσης, μιας και δεν άντεχε να ακούει συνεχώς τι σκέφτονταν όλοι αυτοί τριγύρω του.
Σαφώς μεγαλύτερος και πιο περίπλοκος απ όσο η ανεκδοτολογική του ιστορία αφήνει να φανεί, ο Μέσινγκ ήταν ένας πολυτάλαντος άνθρωπος που θα είχε μια εντελώς διαφορετική βιογραφία αν δεν κατέληγε στο περιοριστικό γι αυτόν Σιδηρούν Παραπέτασμα.
Στη Βιέννη, για παράδειγμα, συνάντησε τον Φρόιντ, ο οποίος ελέγχοντας τις ικανότητές του έμεινε τελικά με το στόμα ανοιχτό. Το τεστ έλαβε μάλιστα χώρα στο σπίτι του Αϊνστάιν, με τον Φρόιντ να σκέφτεται μια νοητική εντολή και τον Μέσινγκ να την εκτελεί στην εντέλεια. Τι του είπε να κάνει, χωρίς να του πει βέβαια τίποτα; Να πάει στο μπάνιο, να πάρει μια λαβίδα και να γυρίσει στο σαλόνι, βγάζοντας μια τρίχα από τα μουστάκια του Αϊνστάιν!
Τον τηλεπαθητικό θρίαμβο του Μέσινγκ αποκάλυψε μάλιστα ο ίδιος ο κορυφαίος ψυχαναλυτής, ο οποίος χρόνια αργότερα, ενθυμούμενος για άλλη μια φορά τον Μέσινγκ, κατέληξε πως Αν μπορούσα να ξαναζήσω, θα αφιέρωνα τη ζωή μου στην έρευνα της παραψυχολογίας.
Το μεγάλο μέντιουμ έδινε κατόπιν τις κλασικές σήμερα ψυχικές παραστάσεις του στη Μόσχα, μέχρι να εισβάλει ένα βράδυ ο Κόκκινος Στρατός στο θέατρο και να τον φέρει ενώπιον ενός άντρα με μουστάκι. Ήταν ο Ιωσήφ Στάλιν!

Χίτλερ και Στάλιν, Φρόιντ και Αϊνστάιν προσπάθησαν να λύσουν τον γρίφο του ποιος ήταν τελικά ο Βολφ Μέσινγκ, ο άνθρωπος που διάβαζε τη σκέψη και συνήθιζε να λέει: η ικανότητά μου να βλέπω το μέλλον μπορεί να φαίνεται πως έρχεται σε αντίθεση με την υλιστική κατανόηση του κόσμου. Δεν υπάρχει ωστόσο τίποτα από τη σφαίρα του άγνωστου και του υπερφυσικού στην πρόγνωση του μέλλοντος
7
Ιστορία και Ιδεολογία. / Re: Ο τελευταίος λόγος του Στάλιν (16-10-1952)
« Last post by antimilitarist21 on September 22, 2018, 04:26:10 pm »
Όσον αφορά την εσφαλμένη πρόταση του Μολότοφ να αποδοθεί η Κριμαία στους σοβιετικούς εβραίους Αυτό είναι ένα κατάφωρο σφάλμα του συντρόφου Μολότοφ. Γιατί καν υπήρξε μια τέτοια πρόταση; Σε ποια βάση έκανε την πρόταση αυτή ο σύντροφος Μολότοφ; Έχουμε μια Αυτόνομη Εβραϊκή Δημοκρατία. Τι άλλο ακόμα χρειάζεται; Υπάρχουν πολλά άλλα μειονοτικά έθνη που έχουν τώρα τις Αυτόνομές τους Περιφέρειες και επίσης Αυτόνομες Δημοκρατίεςδεν είναι αυτό αρκετό τώρα; Ή σήμαινε μη εμπιστοσύνη στο Σύνταγμα της ΕΣΣΔ και της πολιτικής του για τις εθνότητες; Στο σύντροφο Μολότοφ δεν ανέθεσε κανείς να είναι συνήγορος για την προώθηση εδαφικών διεκδικήσεων εντός της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών! Αυτό είναι το δεύτερο σφάλμα του ακριβού μας συντρόφου Β. Μολότοφ! Έτσι, από αυτή την άποψη, ο σύντροφος Μολότοφ δεν είναι σωστός στις διακηρύξεις του ως μέλος του ΠΓ. Η ΚΕ του ΚΚΣΕ κατηγορηματικά απέρριψε την πρότασή του.

Ο σύντροφος Μολότοφ έχει τέτοιο βαθύ σεβασμό για τη γυναίκα του, που μόλις η ΚΕ ή το ΠΓ βγάλουν και την παραμικρή απόφαση για το ένα ή το άλλο ζήτημα, αυτή η απόφαση αμέσως μεταφέρεται στη σύζυγο του Μολότοφ Ζεμτσουζίνα και όλους τους φίλους της. Στους φίλους της, όπως είναι γνωστό σε όλους σας, δεν πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη, όπως έχουν δείξει οι προηγούμενες καταστάσεις. Δεν είναι φυσικά αυτός ο τρόπος που πρέπει να συμπεριφέρεται ένα μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΣΕ.

Τώρα, σχετικά με το σύντροφο Μικογιάν. Είναι κατηγορηματικά ενάντια και έτσι ζυμώνει την εναντίωση στους φόρους επί των σοβιετικών αγροτών. Τι ακριβώς δεν είναι ξεκάθαρο στον ακριβό μας σύντροφο Α.Ι. Μικογιάν;

Αγρότης αντιπρόσωπος στην ΚΕ: έχουμε καλές σχέσεις με τους κολεκτιβιστές αγρότες. Οι κολεκτίβες μας είναι για πάντα αφοσιωμένες στην κολεκτιβοποίηση. Οι σοδειές μας είναι άφθονες και όλες οι κολεκτίβες πρέπει να αποδώσουν φόρους στο κράτος όπως κάνουν και οι εργάτες. Έτσι, δεν συμφωνούμε με την πρόταση που έθεσε ο σύντροφος Μικογιάν

Μικογιάν: προσερχόμενος στο βήμα άρχισε να υπερασπίζεται την πολιτική του για τις κολεκτίβες.

Στάλιν: Καλώς, σύντροφε Μικογιάν, χάθηκες με τις δικές σου πολιτικές και τώρα προσπαθείς να κάνεις τα μέλη της ΚΕ να χαθούν μαζί σου. Ακόμα δεν τα έχεις ξεκαθαρίσει;

Μολότοφ: προσερχόμενος στο βήμα του ομιλητή παραδέχεται πλήρως τα σφάλματά του ενώπιον της ΚΕ, αλλά αναφέρει ότι είναι και πάντα θα είναι πιστός μαθητής του Στάλιν.

Στάλιν (διακόπτοντας το Μολότοφ): Αυτά είναι ανοησίες. Δεν έχω κανέναν μαθητή εγώ. Είμαστε όλοι μαθητές του μεγάλου Λένιν.

Ο Στάλιν πρότεινε να συνεχίσουν στην ατζέντα σημείο προς σημείο και να εκλέξουν συντρόφους σε διάφορες κρατικές επιτροπές.

Χωρίς ΠΓ, εκλέγεται τώρα ένα Προεδρείο της ΚΕ του ΚΚΣΕ στη διευρυμένη ΚΕ και στη Γραμματεία της ΚΕ του ΚΚΣΕ- συνολικά 36 μέλη.

Στη νέα λίστα των εκλεγμένων είναι όλα τα μέλη του παλιού ΠΓ- εκτός από το σύντροφο Α.Α. Αντρέεφ που, όπως όλοι ξέρουν δυστυχώς έπαθε πλήρη κώφωση και δεν μπορεί να λειτουργήσει.

Φωνή από το ακροατήριο: Χρειάζεται να εκλέξουμε το σύντροφο Στάλιν ως το Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΣΕ και πρόεδρο του Υπουργικού Συμβουλίου της ΕΣΣΔ.

Στάλιν: Όχι! Σας ζητώ να με απαλλάξετε και από τα δύο πόστα!

Μαλένκοφ (προσερχόμενος στο βήμα του ομιλητή): Σύντροφοι! Πρέπει ομόφωνα να ζητήσουμε από το σύντροφο Στάλιν, τον ηγέτη και το δάσκαλό μας, να είναι ξανά ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΣΕ.

σημείωση: το κείμενο μεταφράστηκε από τα ιταλικά και αναρτήθηκε στο Athens Indymedia στις 24/3/2009.

**********

(04/06/2016: προσθήκη από το ρώσικο πρωτότυπο:)

Υπέρ αυτής της πρότασης τοποθετείται και ο Λ. Π. Μπέρια

Ο Στάλιν από το βήμα: Στην Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής δεν χρειάζονται χειροκροτήματα. Χρειάζεται να λαμβάνονται αποφάσεις χωρίς συναισθήματα, όπως στις επιχειρήσεις. Και εγώ ζητώ να με απαλλάξετε από τα καθήκοντα του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΣΕ και του Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου της ΕΣΣΔ. Είμαι ήδη γέρος. Έγγραφα δεν διαβάζω. Εκλέξτε εσείς άλλο γραμματέα.

Σ.Κ. Τιμοσένκο: Σύντροφε Στάλιν, ο λαός δεν θα κατανοήσει κάτι τέτοιο. Όλοι εμείς, ως ένας άνθρωπος, εκλέγουμε εσάς ως ηγέτη μας Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΣΕ. Άλλη απόφαση δεν μπορεί να υπάρχει.
8
Ιστορία και Ιδεολογία. / Ο τελευταίος λόγος του Στάλιν (16-10-1952)
« Last post by antimilitarist21 on September 22, 2018, 04:23:35 pm »
Παραθέτω τον τελευταίο λόγο που εκφώνησε ο Στάλιν στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΣΕ στις 16 Οκτωβρίου 1952.



Ναι, κάναμε το συνέδριο του κόμματός μας. Πήγε πολύ καλά και πολλοί από εσάς ίσως πιστεύουν ότι, μεταξύ μας υπάρχει πλήρης αρμονία και ενότητα. Αλλά δεν έχουμε αυτή την αρμονία και ενότητα σκέψης. Μερικοί από εσάς αντιτάχθηκαν μάλιστα στην απόφαση, η οποία δεν τους αρέσει.

Λένε, γιατί χρειαζόμαστε μια διευρυμένη Κεντρική Επιτροπή. Μα δεν είναι προφανές από μόνο του ότι χρειαζόμαστε νέο αίμα και δύναμη στην ΚΕ του ΚΚΣΕ; Γερνάμε και αργά ή γρήγορα θα πεθάνουμε, αλλά πρέπει να σκεφτούμε σε ποιου τα χέρια θα δώσουμε αυτή τη δάδα της μεγάλης μας προσπάθειας, ποιος θα την πάει μπροστά και θα φτάσει το στόχο του κομμουνισμού; Γι αυτό και χρειαζόμαστε νεότερους ανθρώπους με περισσότερη ενέργεια, αφοσιωμένους συντρόφους και πολιτικούς ηγέτες. Και τι σημαίνει να αναδείξουμεέναν αφοσιωμένο πολιτικό ηγέτη του κράτος; Χρειάζεται 10, ή 15 χρόνια ώστε να είμαστε σε θέση να αναδείξουμε έναν κρατικό ηγέτη, ικανό να πάει μπροστά αυτή τη δάδα.

Όμως το να ευχόμαστε μόνο κάτι τέτοιο να συμβεί δεν είναι αρκετό. Για να αναδείξουμε τέτοια νέα στελέχη χρειάζεται χρόνος και ανάμειξη στην καθημερινή διακυβέρνηση του κράτους, εκμάθηση των πρακτικών ζητημάτων που αφορούν το πλήρες εύρος των σχεδίων των κρατικών μηχανισμών και των ιδεολογικών ζητημάτων που πρέπει να πάει μπροστά, στα πλαίσια μιας υψηλότερης βαθμίδας οικοδόμησης μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας, και χρειάζεται οι σύντροφοι να είναι ικανοί να αναγνωρίζουν και να αγωνίζονταιενάντια σε όλα τα είδη οπορτουνιστικών τάσεων. Πρέπει να είναι ένας λενινιστής εργάτης, διδαγμένος από το κόμμα μας και την ιστορία του, την τακτική του, τα σχέδια και το μέλλον της Σοβιετικής Ένωσης όπως το οραματίστηκε ο Λένιν.

Δεν είναι αυταπόδεικτο ότι πρέπει όλοι να αναδείξουμε τη σημασία και το ρόλο του κόμματος και των κομματικών του επιτροπών; Είμαστε σε θέση να μην ακολουθήσουμε την επιθυμία του Λένιν να βελτιώνουμε σταθερά την δουλειά του κόμματος; Όλα αυτά χρειάζονται μια ροή νέου αίματος στην ηγεσία, ειδικά στην ΚΕ του ΚΚΣΕ. Και σε αυτό ακολουθήσαμε ό,τι ο Λένιν πάντοτε συνιστούσε. Με αυτό τον τρόπο ακόμα και ο αριθμός των μελών του κόμματός μας μεγάλωσε.

Το ζήτημα που τίθεται είναι γιατί απαλλάξαμε κάποιους γνωστούς συντρόφους των καθηκόντων τους από τον κρατικό και κομματικό μηχανισμό; Τι μπορεί να πει κανείς για αυτό; Αντικαταστήσαμε τους συντρόφους Μολότωφ, Καγκάνοβιτς, Βοροσίλοφ και άλλους και αυτοί εκλέχθηκαν σε νέες, λιγότερο απαιτητικές, αλλά όχι λιγότερο σημαντικές θέσεις. Η δουλειά ενός Υπουργού είναι μια εξαιρετικά σκληρή δουλειά, που απαιτεί δύναμη, αντοχές και νέα σκέψη σε νέα προβλήματα. Γιατί βάλαμε στη θέση τους νεότερους και ικανότερους, ενεργητικούς συντρόφους; Είναι νεότεροι σύντροφοι, έχουν μεγαλύτερη ενέργεια και δύναμη. Εμείς οι παλιοί μπολσεβίκοι δεν θα είμαστε εδώ για πάντα. Πρέπει να τους υποστηρίξουμε και να τους βοηθήσουμε.

Οι αντικαταστημένοι σύντροφοι, οι παλιοί μπολσεβίκοι είναι σε πολύ σημαντικές νέες θέσεις, όπου δεν τίθεται ζήτημα για την εμπειρία τους, την αφοσίωσή τους και το σεβασμό προς αυτούς. Είναι όλοι τώρα αναπληρωτές πρόεδροι του Υπουργικού Συμβουλίου της ΕΣΣΔ. Συνεπώς, ακόμα και εγώ δεν ξέρω πόσους υφυπουργούς έχουμε.

Πρέπει, ως κομμουνιστές, να κάνουμε αυτοκριτική αλλά και κριτική μεταξύ μας.

Έχει γίνει κριτική στο σύντροφο Μολότοφ και τον Μικογιάν από την Κεντρική Επιτροπή.

Ο Σύντροφος Μολότοφ- ο πιο αφοσιωμένος στην υπόθεσή μας. Θα έδινε και τη ζωή του για την υπόθεση του κόμματος. Αλλά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την αδυναμία του σε συγκεκριμένες πτυχές του έργου του. Ο Σύντροφος Μολότοφ ως υπουργός εξωτερικών, ευρισκόμενος σε μια ολισθηρή Διπλωματική Υποδοχή, διαβεβαίωσε έναν βρετανό διπλωμάτη ότι οι καπιταλιστές μπορούν να ξεκινήσουν να εκδίδουν αστικές εφημερίδες στη χώρα μας. Γιατί; Ήταν το μέρος αυτό να δώσει κανείς μια τέτοια διαβεβαίωση, χωρίς να το γνωρίζει η ΚΕ του ΚΚΣΕ; Δεν είναι ευνόητο ότι η αστική τάξη είναι ο ταξικός μας εχθρός και το να προωθούμε αστικές εφημερίδες μεταξύ των κομματικών μας ανθρώπων, πέραν του ότι θα προξενούσε βλαβη, δεν θα μας έφερνε κανένα όφελος. Αν αυτό επιτρεπόταν να συμβεί, θα μπορούσαμε να προβλέψουμε καταστάσεις όπου θα ξεκινούσαν επιθέσεις ενάντια στο σοσιαλισμό και το ΚΚΣΕ, πρώτα κρυφά και έπειτα ανοιχτά. Αυτό είναι το πρώτο πολιτικό σφάλμα του συντρόφου Β. Μ. Μολότοφ.
9
Ιστορία και Ιδεολογία. / Re: Λόγος του Στάλιν στις 9-2-1946
« Last post by antimilitarist21 on September 22, 2018, 04:17:17 pm »
Για να ξεπεράσουμε την καθυστέρησή μας στον τομέα της αγροτικής οικονομίας και να δώσουμε στη χώρα όσο το δυνατό περισσότερα σιτηρά, βαμβάκι, κλπ., ήταν ανάγκη να περάσουμε από τη μικρή αγροτική οικονομία στη μεγάλη οικονομία, γιατί μόνο η μεγάλη οικονομία έχει τις δυνατότητες να χρησιμοποιήσει τη νέα τεχνική και τις νέες αγρονομικές κατακτήσεις και να δίνει περισσότερη εμπορευματική παραγωγή. Υπάρχουν δυο ειδών μεγάλης αγροτικής οικονομίας, η κεφαλαιοκρατική και η συλλογική, η συνεταιριστική. Το Κομμουνιστικό κόμμα δε μπορούσε να ακολουθήσει το δρόμο της κεφαλαιοκρατικής οικονομίας, όχι μόνο για λόγους αρχής, μα και γιατί η οικονομία αυτή προϋποθέτει μακρόχρονη ανάπτυξη και απαιτεί προηγούμενα την εξαθλίωση των αγροτών και τη μετατροπή τους σε φτωχούς αγρότες και σε εργάτες γης. Γι αυτό και το Κομμουνιστικό κόμμα ακολούθησε το δρόμο της συνεταιρικής οργάνωσης της αγροτικής οικονομίας, το δρόμο της διεύρυνσης της αγροτικής οικονομίας με τη συνένωση των αγροτικών νοικοκυριών σε κολχόζ. Η μέθοδος της συλλογικής οργάνωσης αποδείχτηκε στον ανώτατο βαθμό προοδευτική γιατί δεν απαιτούσε προηγούμενη εξαθλίωση των αγροτών και ιδιαίτερα γιατί μας έδωσε τη δυνατότητα μέσα σε λίγα χρόνια να σκεπάσουμε ολόκληρη τη χώρα με μεγάλα συνεταιρικά οργανωμένα νοικοκυριά, που έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν τη νέα τεχνική, να χρησιμοποιούν όλες τις αγρονομικές κατακτήσεις και να δίνουν στη χώρα περισσότερη εμπορευματική παραγωγή.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι χωρίς την πολιτική της κολλεχτιβοποίησης δε θα ήταν δυνατό σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα να ξεπεράσουμε αιώνων καθυστέρηση στην αγροτική μας οικονομία.

Δε μπορούμε να πούμε πως η πολιτική του κόμματός μας δε συνάντησε εμπόδια στην εφαρμογή της. Όχι μόνο οι καθυστερημένοι άνθρωποι μα και πολλά μέλη του κόμματος συστηματικά ζητούσαν να τραβήξουν το κόμμα προς τα πίσω και προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να το κάνουν να ακολουθήσει το συνηθισμένο δρόμο ανάπτυξης. Όλες οι αντικομματικές μηχανορραφίες των τροτσκιστών και των δεξιών, όλη η δουλειά τους για το σαμποτάρισμα των μέτρων της κυβέρνησής μας απόβλεπαν σ ένα σκοπό: να τορπιλίσουν την πολιτική του κόμματος και να καθυστερήσουν την υπόθεση της εκβιομηχάνισης και της συλλογικής, συνεταιρικής οργάνωσης. Το κόμμα όμως δεν υποχώρησε ούτε στις απειλές των πρώτων, ούτε στις φωνές των άλλων, μα βάδισε σταθερά αψηφώντας τα πάντα. Η υπηρεσία του κόμματος είναι ότι δεν προσαρμόσθηκε στην πολιτική των καθυστερημένων, δε φοβήθηκε να τραβήξει αντίθετα προς το ρεύμα και διατήρησε πάντα τη θέση του σαν ηγετική δύναμη. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως δίχως τέτοια σταθερότητα και εμμονή το Κομμουνιστικό κόμμα δε θα μπορούσε να υπερασπίσει την πολιτική της εκβιομηχάνισης της χώρας και της συνεταιρικής οργάνωσης της αγροτικής οικονομίας.

Το Κομμουνιστικό κόμμα μπόρεσε να χρησιμοποιήσει σωστά τις υλικές δυνατότητες που δημιουργήθηκαν για να αναπτύξει την πολεμική βιομηχανία και να ανεφοδιάζει τον Κόκκινο στρατό με όλο τον αναγκαίο εξοπλισμό;

Νομίζω πως το Κομμουνιστικό κόμμα το έκανε αυτό και το έκανε με μεγάλη επιτυχία.

Αν δεν πάρουμε υπόψη τον πρώτο χρόνο του πολέμου, οπότε η μεταφορά της βιομηχανίας στις ανατολικές περιοχές καθυστέρησε την ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας, θα δούμε πως στο διάστημα των άλλων τριών χρόνων το κόμμα κατόρθωσε να έχει επιτυχίες τέτοιες που του έδωσαν τη δυνατότητα όχι μόνο να ανεφοδιάζει το μέτωπο με επαρκή ποσότητα από πυροβόλα, πολυβόλα, τουφέκια, αεροπλάνα, τάνκς, πολεμοφόδια, μα και να συσσωρεύει αποθέματα. Ακόμα είναι γνωστό πως ο οπλισμός μας όχι μόνο δεν υστερούσε ποιοτικά από το γερμανικό μα και τον ξεπερνούσε γενικά.

Είναι γνωστό πως η βιομηχανία μας στα τρία αυτά χρόνια έδωσε κατά μέσο όρο 30.000 τάνκς, θωρακισμένα αυτοκίνητα και αυτοκίνητα πυροβόλα το χρόνο.

(Χειροκροτήματα).


Επίσης είναι γνωστό ότι η βιομηχανία αεροπλάνων έδωσε κατά μέσον όρο ως 40.000 αεροπλάνα το χρόνο.

(Θύελλα από χειροκροτήματα).


Γνωστό ακόμα είναι ότι τα εργοστάσια πυροβόλων έδωσαν 120 χιλιάδες πυροβόλα διαφόρου διαμετρήματος (θύελλα από χειροκροτήματα) και 450 χιλιάδες βαριά και ελαφρά πολυβόλα, πάνω από τρία εκατομμύρια τουφέκια (χειροκροτήματα) και περίπου δυο εκατομμύρια αυτόματα.


(χειροκροτήματα).

Είναι, τέλος, γνωστό ότι η βιομηχανία μας παραγωγής όλμων στην περίοδο 1942-1944 έδωσε το χρόνο κατά μέσο όρο 100.000 όλμους.

(Θύελλα από χειροκροτήματα).


Είναι αυτονόητο ότι τα εργοστάσιά μας έδωσαν παράλληλα ανάλογη ποσότητα από φυσίγγια, μπόμπες, νάρκες, οβίδες για το κάθε είδος όπλου.

Είναι γνωστό π.χ. ότι μόνο το 1944 κατασκευάσθηκαν πάνω από 240 εκατομμύρια οβίδες, μπόμπες και νάρκες (χειροκροτήματα) και 7 δισεκατομμύρια 100 εκατομμύρια σφαίρες.

(Θύελλα από χειροκροτήματα).


Αυτή είναι η γενική εικόνα του ανεφοδιασμού του Κόκκινου στρατού σε οπλισμό και πολεμοφόδια.

Όπως βλέπετε, η εικόνα αυτή δε μοιάζει με την εικόνα του ανεφοδιασμού του στρατού μας στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, όταν το μέτωπο παρουσίαζε μόνιμη έλλειψη από πυροβόλα και οβίδες και ο στρατός πολεμούσε χωρίς τάνκς και αεροπορία, όταν για κάθε τρεις φαντάρους υπήρχε ένα τουφέκι.

Όσον αφορά τον ανεφοδιασμό του Κόκκινου στρατού με τρόφιμα και ιματισμό, είναι γνωστό σε όλους ότι το μέτωπο όχι μόνο δεν ένιωσε από την πλευρά αυτή καμιά έλλειψη, μα δημιουργήθηκαν και αποθέματα.

Αυτό είναι το έργο του Κομμουνιστικού κόμματος της χώρας μας στην προπολεμική περίοδο και στη διάρκεια του πολέμου.

Και τώρα μερικά λόγια για τα σχέδια δουλειάς του Κομμουνιστικού κόμματος στο κοντινότατο μέλλον. Όπως είναι γνωστό τα σχέδια αυτά περιέχονται στο νέο πεντάχρονο σχέδιο, που πρόκειται να εγκριθεί πολύ σύντομα. Το βασικό καθήκον του νέου πεντάχρονου σχεδίου είναι η ανοικοδόμηση των καταστρεμμένων περιοχών της χώρας, η αποκατάσταση του προπολεμικού επιπέδου της βιομηχανίας και της αγροτικής οικονομίας και έπειτα το ξεπέρασμα αυτού του επιπέδου σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό.

Χωρίς να αναφέρουμε ότι πολύ γρήγορα θα καταργηθεί το σύστημα των δελτίων (θύελλα από χειροκροτήματα), ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί για την αύξηση της παραγωγής ειδών πρώτης ανάγκης, για το ανέβασμα του επιπέδου της ζωής των εργαζομένων με τη συνεχή μείωση των τιμών όλων των εμπορευμάτων (θύελλα από παρατεταμένα χειροκροτήματα) και για το χτίσιμο σε πλατειά κλίμακα ιδρυμάτων επιστημονικών ερευνών (χειροκροτήματα), που θα μπορέσουν να δώσουν στην επιστήμη τη δυνατότητα να αναπτύξει όλες τις δυνάμεις της.

(Θύελλα από χειροκροτήματα).


Δεν αμφιβάλλω ότι εφόσον θα δώσουμε στους επιστήμονές μας την αναγκαία βοήθεια, όχι μόνο θα μπορέσουμε να φτάσουν μα και να ξεπεράσουν στο συντομότατο διάστημα τις κατακτήσεις της επιστήμης των ξένων χωρών.

(Παρατεταμένα χειροκροτήματα).


Σχετικά με τα σχέδια για το απώτερο μέλλον, το κόμμα σκοπεύει να οργανώσει μια νέα εντατική ανάπτυξη της λαϊκής οικονομίας, που θα μας δώσει τη δυνατότητα ν ανεβάσουμε το επίπεδο της βιομηχανίας μας στο τριπλάσιο, σε σύγκριση με το προπολεμικό. Πρέπει να φτάσει η βιομηχανία μας στο σημείο να μπορεί να παράγει κάθε χρόνο ως 50 εκατομμύρια τόνους χυτοσίδερο (παρατεταμένα χειροκροτήματα), 60 εκατομμύρια τόνους ατσάλι, 500 εκατομμύρια τόνους κάρβουνο, 60 εκατομμύρια τόνους πετρέλαιο (παρατεταμένα χειροκροτήματα). Μόνο έτσι η πατρίδα μας θα μπορεί να θεωρηθεί εξασφαλισμένη από όλα τα απρόοπτα. Γι αυτό θα χρειαστούν ίσως τρία νέα πεντάχρονα σχέδια, αν όχι περισσότερα. Μα το έργο αυτό μπορούμε και πρέπει να το κάνουμε.

(Θύελλα από χειροκροτήματα).


Αυτή είναι η σύντομη έκθεσή μου για τη δράση του Κομμουνιστικού κόμματος στο πρόσφατο παρελθόν και τα σχέδιά του για το μέλλον.

(Θύελλα από παρατεταμένα χειροκροτήματα).


Έργο σας είναι να κρίνετε αν σωστά δουλεύει το κόμμα και αν μπορούσε να δουλέψει καλύτερα.

(Γέλια, χειροκροτήματα).


Λένε πως τους νικητές δεν τους κρίνουν (γέλια, χειροκροτήματα), πως δεν πρέπει να τους κάνουν κριτική, ούτε να τους ελέγχουν. Αυτό δεν είναι σωστό. Τους νικητές μπορεί και πρέπει να τους κρίνουμε (γέλια, χειροκροτήματα), μπορεί και πρέπει να τους κριτικάρουμε και να τους ελέγχουμε. Αυτό ωφελεί όχι μονάχα τη δουλειά, μα και τους ίδιους τους νικητές (γέλια, χειροκροτήματα): θάχουν λιγότερη περηφάνια και περισσότερη μετριοφροσύνη (γέλια, χειροκροτήματα). Νομίζω ότι οι εκλογές είναι ένας έλεγχος που κάνουν οι εκλογείς για το Κομμουνιστικό κόμμα, σαν κόμμα κυβερνητικό. Τα αποτελέσματα των εκλογών θα αποτελέσουν την ετυμηγορία των ψηφοφόρων (γέλια, χειροκροτήματα). Το Κομμουνιστικό κόμμα μας δε θα άξιζε πολλά πράγματα αν φοβόταν την κριτική και τον έλεγχο. Το Κομμουνιστικό κόμμα είναι έτοιμο να δεχτεί την ετυμηγορία των ψηφοφόρων του.

Στον εκλογικό αγώνα το Κομμουνιστικό κόμμα δεν κατεβαίνει μόνο του. Βαδίζει στις εκλογές σε συνασπισμό με τους εξωκομματικούς. Άλλοτε οι κομμουνιστές είχαν κάποια δυσπιστία για τους εξωκομματικούς και την εξωκομματικότητα. Κι αυτό εξηγείται, γιατί συχνά διάφορες ομάδες αστών κρύβονταν κάτω από τη σημαία της εξωκομματικότητας, γιατί δεν τους σύμφερε να εμφανισθούν μπρος στους ψηφοφόρους χωρίς μάσκα. Αυτά συνέβαιναν στο παρελθόν. Τώρα όμως άλλαξαν οι καιροί. Ένα φράγμα χωρίζει τώρα τους εξωκομματικούς από τους αστούς και το φράγμα αυτό ονομάζεται σοβιετικό κοινωνικό σύστημα. Κι αυτό πάλι το φράγμα ενώνει τους εξωκομματικούς με τους κομμουνιστές σε μια κοινότητα σοβιετικών ανθρώπων. Ζώντας σε μια κοινή ομάδα πολέμησαν μαζί για να δυναμώσει η ισχύς της χώρας μας, μαζί αγωνίστηκαν και έχυσαν το αίμα τους στο μέτωπο, στο όνομα της ελευθερίας και του μεγαλείου της πατρίδας μας, μαζί σφυρηλάτησαν τη νίκη κατά των εχθρών της πατρίδας μας. Η διαφορά ανάμεσά τους είναι ότι ορισμένοι είναι στο κόμμα και άλλοι δεν είναι. Η διαφορά όμως αυτή είναι μόνο τυπική.

Τελειώνοντας επιτρέψτε μου να σας εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε...

(Παρατεταμένα χειροκροτήματα, φωνές: Ζήτω ο Μεγάλος στρατηλάτης όλων των νικών, ο σύντροφος Στάλιν!)

...προτείνοντάς με για υποψήφιο στο Ανώτατο Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. Μπορείτε να είστε βέβαιοι πως θα καταβάλω κάθε προσπάθεια για να δικαιώσω την εμπιστοσύνη σας.
10
Ιστορία και Ιδεολογία. / Re: Λόγος του Στάλιν στις 9-2-1946
« Last post by antimilitarist21 on September 22, 2018, 04:15:57 pm »
..... Κόκκινος στρατός είναι ένας στρατός πρώτης γραμμής και πολλοί θα μπορούσαν να διδαχθούν πολλά απ αυτόν. (Θύελλα από χειροκροτήματα).

Έτσι με συγκεκριμένα στοιχεία αντιλαμβανόμαστε τη νίκη της χώρας μας ενάντια στους εχθρούς της.

Αυτά είναι τα βασικά συμπεράσματα από τον πόλεμο.

Θα ήταν λάθος να σκεφτούμε πως μια ιστορική νίκη σαν αυτή που κερδίσαμε, μπορεί να κατακτηθεί χωρίς προκαταρκτική προετοιμασία ολόκληρης της χώρας για ενεργό άμυνα. Και δε θάτανε μικρότερο λάθος να νομίσουμε πως μια τέτοια προετοιμασία μπορεί να γίνει μέσα σε τρία τέσσερα χρόνια. Ακόμα μεγαλύτερο λάθος θα ήταν να ισχυρισθούμε ότι κερδίσαμε τη νίκη μόνο χάρη στη γενναιότητα του στρατού μας. Δίχως γενναιότητα είναι φυσικά αδύνατο να κερδιθεί η νίκη. Μα και μόνη της η γενναιότητα δε φτάνει για να καταβληθεί ένας εχθρός που έχει πολυάριθμο στρατό, πρώτης τάξης εξοπλισμό, καλά εκπαιδευμένα στελέχη αξιωματικών και άφθονο εφοδιασμό. Για να αντέξουμε στο χτύπημα ενός τέτοιου εχθρού, να του αντισταθούμε κ έπειτα να του επιφέρουμε πλήρη ήττα, έπρεπε να υπάρχει εκτός από την παραδειγματική γενναιότητα των στρατευμάτων μας, πέρα για πέρα σύγχρονος εξοπλισμός και σε αρκετή ποσότητα, ακόμα καλά οργανωμένος εφοδιασμός πάλι σε αρκετή ποσότητα. Γι αυτό όμως ήταν απαραίτητο να υπάρχουν και να υπάρχουν σε αρκετή ποσότητα, ορισμένα βασικά πράγματα, όπως: μέταλλα για την παραγωγή όπλων, πολεμοφοδίων, για τον εφοδιασμό των επιχειρήσεων, καύσιμα για τις επιχειρήσεις και τις μεταφορές, βαμβάκι για την παραγωγή ιματισμού, σιτάρι για τον εφοδιασμό του στρατού.

Μπορούμε να βεβαιώσουμε πως πριν μπούμε στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο είχαμε εξασφαλίσει τις απαραίτητες υλικές δυνατότητες, που απαιτούνται για να ικανοποιηθούν βασικά αυτές οι ανάγκες; Νομίζω πως μπορούμε να το βεβαιώσουμε. Για να ετοιμασθεί αυτό το μεγαλεπήβολο έργο χρειάστηκαν τρία πεντάχρονα σχέδια ανάπτυξης της εθνικής μας οικονομίας. Αυτά ακριβώς τα τρία πεντάχρονα σχέδια μας βοήθησαν να δημιουργήσουμε τις υλικές αυτές δυνατότητες. Η χώρα μας ήταν πολύ καλύτερα προετοιμασμένη πριν αρχίσει ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος το 1941, απ ότι ήταν πριν αρχίσει ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος το 1913.

Ποιες ήταν οι υλικές δυνατότητες της χώρας μας στις παραμονές του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου:

Για να σας βοηθήσω να κατατοπιστείτε εντελώς πάνω στο ζήτημα αυτό, θα σας κάνω μια σύντομη έκθεση για τη δράση του Κομμουνιστικού κόμματος στον τομέα της προετοιμασίας της χώρας για την ενεργό άμυνα.

Αν πάρουμε τις στατιστικές του 1940 στις παραμονές του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου και τις συγκρίνουμε με τις στατιστικές του 1913 στις παραμονές του πρώτου παγκόσμιου πολέμου, θάχουμε την παρακάτω εικόνα:

Στο 1913 η χώρα μας είχε παράγει: 4.220.000 τόνους χυτοσίδερο, 4.230.000 τόνους ατσάλι, 29.000.000 τόνους κάρβουνο, 9.000.000 τόνους πετρέλαιο, 21.600.000 τόνους σιτηρά για την αγορά, 740.000 τόνους αξεκόκκιστο βαμβάκι.

Αυτές ήταν οι υλικές δυνατότητες της χώρας μας και μ αυτές είχε μπει στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.

Αυτή ήταν η οικονομική βάση της παλιάς Ρωσίας, που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη διεξαγωγή του πολέμου.

Στο 1940 η χώρα μας είχε παράγει: 15.000.000 τόνους χυτοσίδερο (δηλαδή 4-5 φορές περισσότερο από το 1913), 166.000.000 κάρβουνο (δηλαδή 5,5 φορές περισσότερο από το 1913), 31.000.000 τόνους πετρέλαιο (3,5 φορές περισσότερο από το 1913), 38.300.000 τόνους σιτηρά για την αγορά (17.000.000 τόνους περισσότερα από το 1913), 2.700.000 τόνους αξεκόκκιστο βαμβάκι (3,5 φορές περισσότερο από το 1913).

Αυτές ήταν οι υλικές δυνατότητες της χώρας μας όταν μπήκε στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Η διαφορά όπως βλέπετε, είναι κολοσσιαία.

Τέτοια πρωτοφανέρωτη αύξηση της παραγωγής δε μπορεί να θεωρηθεί σαν απλή και συνηθισμένη εξέλιξη της χώρας από την καθυστέρηση προς την πρόοδο. Αυτό ήταν ένα άλμα που μετέβαλε την πατρίδα μας από χώρα καθυστερημένη σε χώρα πρωτοπόρα, από χώρα αγροτική σε χώρα βιομηχανική.

Ο ιστορικός αυτός μετασχηματισμός πραγματοποιήθηκε μέσα σε τρία πεντάχρονα σχέδια, που άρχισαν από το 1928. Ως τότε ήμασταν απασχολημένοι να ανορθώσουμε την καταστρεμμένη βιομηχανία και να επουλώσουμε τις πληγές, που μας άνοιξε ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος και ο εμφύλιος πόλεμος. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι το πρώτο πεντάχρονο εκπληρώθηκε μέσα σε τέσσερα χρόνια και ότι το τρίτο πεντάχρονο σχέδιο το διέκοψε ο πόλεμος στον τέταρτο χρόνο του, βγαίνει το συμπέρασμα πως για να μετατραπεί η χώρα μας από αγροτική σε βιομηχανική χρειάστηκαν συνολικά δεκατρία περίπου χρόνια.

Πρέπει να ομολογήσουμε πως το διάστημα των δεκατριών χρόνων είναι ένα απίστευτα σύντομο χρονικό όριο για την πραγματοποίηση ενός τέτοιου κολοσσιαίου έργου.

Κι αυτό ακριβώς εξηγεί τις αλληλοσυγκρουόμενες γνώμες, που κατάκλυσαν τον ξένο τύπο ύστερα από τη δημοσίευση αυτών των αριθμών. Οι φίλοι μας αποφάνθηκαν ότι έγινε θαύμα. Όσοι πάλι δε θέλουν το καλό μας, ονόμασαν τα πεντάχρονα σχέδια μπολσεβίκικη προπαγάνδα και κόλπα της Τσέκας. Επειδή όμως στον κόσμο δε γίνονται θαύματα και η Τσέκα δεν είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μεταβάλλει τους νόμους της κοινωνικής εξέλιξης, η κοινή γνώμη του εξωτερικού αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με τα γεγονότα.

Με τη βοήθεια ποιας πολιτικής το Κομμουνιστικό κόμμα κατόρθωσε να εξασφαλίσει στη χώρα τις υλικές αυτές δυνατότητες σε τόσο σύντομο χρονικά διάστημα;

Πρώτα απ όλα με τη βοήθεια της σοβιετικής πολιτικής της εκβιομηχάνισης της χώρας.

Η σοβιετική μέθοδος της εκβιομηχάνισης διαφέρει ριζικά από την κεφαλαιοκρατική μέθοδο. Στις κεφαλαιοκρατικές χώρες η εκβιομηχάνιση αρχίζει συνήθως από την ελαφριά βιομηχανία. Επειδή για την ελαφριά βιομηχανία χρειάζονται μικρότερες τοποθετήσεις κεφαλαίων και το κεφάλαιο κυκλοφορεί πιο γρήγορα και αποκομίζει πιο εύκολα κέρδη παρά στη βαριά βιομηχανία, η ελαφριά βιομηχανία είναι ο πρώτος αντικειμενικός σκοπός της εκβιομηχάνισης. Μόνο αφού περάσει πολύς καιρός και η ελαφριά βιομηχανία συσσωρεύσει κέρδη και τα συγκεντρώσει στις τράπεζες, τότε μόνο έρχεται η σειρά της βαριάς βιομηχανίας και αρχίζει η βαθμιαία διοχέτευση των συσσωρεύσεων στη βαριά βιομηχανία για να δημιουργηθούν οι όροι της ανάπτυξής της. Αυτό όμως είναι μια μακρόχρονη πορεία που απαιτεί ολόκληρες δεκαετίες και όλο αυτό το χρονικό διάστημα πρέπει κανείς να περιμένει ώσπου ν αναπτυχθεί η ελαφριά βιομηχανία και να φυτοζωεί χωρίς βαριά βιομηχανία. Καταλαβαίνουμε πως το Κομμουνιστικό κόμμα δε μπορούσε να ακολουθήσει αυτό το δρόμο. Το κόμμα ήξερε πως ο πόλεμος έρχεται, πως χωρίς βαριά βιομηχανία δε μπορεί να υπάρξει άμυνα της χώρας, πως πρέπει να καταπιαστούμε το γρηγορότερο με την ανάπτυξη της βαριάς βιομηχανίας και πως η αργοπορία στον τομέα αυτό σημαίνει ήττα μας. Το κόμμα θυμόταν τα λόγια του Λένιν, πως δίχως βαριά βιομηχανία είναι αδύνατο να υπερασπιστούμε την ανεξαρτησία της χώρας, πως δίχως βαριά βιομηχανία μπορεί να καταστραφεί το σοβιετικό σύστημα. Γι αυτό το Κομμουνιστικό κόμμα της χώρας μας δεν ακολούθησε το συνηθισμένο δρόμο της εκβιομηχάνισης και άρχισε το έργο της εκβιομηχάνισης της χώρας πρώτα από την ανάπτυξη της βαριάς βιομηχανίας. Το έργο αυτό ήταν πολύ δύσκολο, όχι όμως και ακατόρθωτο. Πολύ μας βοήθησε στο έργο μας η εθνικοποίηση της βιομηχανίας και των τραπεζών, που έδωσε τη δυνατότητα να συγκεντρωθούν και να διοχετευθούν γρήγορα τα μέσα στη βαριά βιομηχανία.

Δε χωρεί αμφιβολία πως δίχως αυτό θάταν αδύνατο να πετύχουμε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα τη μετατροπή της χώρας μας σε βιομηχανική χώρα.

Δεύτερο σημείο ήταν η βοήθεια που μας έδωσε η συλλογική συνεταιριστική οργάνωση (κολλεχτιβοποίηση) της αγροτικής οικονομίας.
Pages: [1] 2 3 ... 10