Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Pinochet88

Pages: 1 2 [3] 4 5 ... 17
121
Ψευτοεπιστήμονες κρατικιστές ανακοινώνουν ότι η "τρύπα" του όζοντος έχει κλείσει και ότι το κλεισιμό της είναι κατόρθωμα... του Κράτους και της φορολογίας με την οποία ψωμίζουν τα άχρηστα κορμιά τους. Αλλού λένε ότι το μισό οφείλεται στα σπρέι, αλλού λένε μπορεί και να οφείλεται. Για την πούτσα επιστήμονες! Το διαφωτιστικότατο πρώτο άρθρο που παραθέτω αποδεικνύει με γλαφυρότητα πως το όζον ούτε καταστρέφεται από τα σπρέι, ούτε "αναρρώνει" από μόνο του. Ο Ήλιος το φτιάχνει και το διαλάει και υπάρχουν ισχυροί φυσικοί μηχανισμοί διόρθωσης που ελέγχουν τη φυσικότατη μεταβλητότητά του ανά περιοχή. Όλες οι φορολογίες που επιβάλλει το Κράτος έχουν μοναδικό σκοπό να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, να τον καταληστέψουν και να ψωμίσουν τα άχρηστα παράσιτα.





UN Global Warming Propaganda Campaign: Return to Perceived Success Indicates Desperation.

By Dr. Tim Ball

Dr.TimBall.com

September 20, 2014
Email Print
FacebookTwitter
Share

The World Meteorological Organization (WMO) is running a campaign using television weather presenters and national broadcasters from around the world, to influence the UN’s Climate Summit 2014 scheduled for New York City on September 23. It is a counter attack designed to offset their losing the public, political, and scientific debate

They’re releasing a series of films to, as WMO Secretary General Michel Jarroud said,

    “paint a compelling picture of what life could be like on a warmer planet,”…“Climate change is already leading to more extreme weather such as intense heat and rain…We need to act now.”

The Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) Reports are the basis for the films. It is bureaucratic incest, since Maurice Strong set up the IPCC through the WMO. The films are scenarios of the future that imply are based on good science. They can’t be correct because every prediction the IPCC ever made, from their inception in 1990, was wrong. If the prediction is wrong, the science is wrong.

On Wednesday September 10, 2014 the UN announced that the ozone layer was recovering. They said,

    “Experts said it showed the success of a 1987 ban on man-made gases that damage the fragile high-altitude screen, an achievement that would help prevent millions of cases of skin cancer and other conditions.”

We are not told who the experts are, but the ban they reference is the Montreal Protocol. It is too convenient and likely part of the campaign to push for a global climate Protocol at the September 23rd meeting. Headline to the story says, “Ozone layer shows first sign of recovery, UN says.” That is incorrect. In 2003, Andrew Revkin reported a similar claim in the New York Times. He wrote,

    Scientists monitoring the highest levels of the atmosphere say they have detected a slowing in the rate of destruction of Earth’s protective veil of ozone, the first sign that the phasing out of chemicals that harm the ozone layer is having a restorative effect.

Now the UN is setting up for the September 23rd meeting using the ozone layer issue as a template for action on CO2. It is understandable from their perspective, because they tout it as a victory. It wasn’t! The ozone story parallels and was effectively a trial run for CO2 and Kyoto. They want a similar protocol, but are challenged because Kyoto failed.

Some of the same people who created and pushed the ozone issue were also deeply involved in CO2 and the IPCC. Susan Solomon, is a National Oceanic and Atmospheric Administration employee, described by Wikipedia as follows;

    Her work formed the basis of the U.N. Montreal Protocol, an international agreement to protect the ozone layer by regulating damaging chemicals. Solomon served the Intergovernmental Panel on Climate Change. She was a contributing author for the Third Assessment Report. She was also Co-Chair of Working Group I for the Fourth Assessment Report.

The Ozone Issue

The Montreal Protocol is a template, but not for pushing the need for a Climate Protocol. It is a template for how ozone destruction by human produced Chlorofluorocarbons (CFC) was a test run for the deception that human CO2 is causing global warming. It’s a template, not because it worked, but because it was completely unnecessary, cost a lot of money and created a multitude of other problems. It is a template because humans were blamed for atmospheric ozone destruction without evidence, while natural processes were ignored.

They said CFCs would remain in the atmosphere for up to 100 years, as they did with CO2. As recently as September 2012, they said recovery of the ozone would take a very long time.

    The ozone layer outside the Polar regions will take 40 years to recover to its pre-1980 levels, the World Meteorological Organization (WMO) said Friday.

But they also said,

    The ozone layer over the Antarctic is expected to recover much later.

It only appears the Montreal Protocol worked because there was no problem in the first place. Variations in ozone were perfectly natural. Now, they need to use it as a success for political reasons, even if it exposes the error of their claims. It is not about science, so the facts are arranged as required.

The Ozone Deception

A major tenet of the environmental paradigm is that almost all change is due to human activity. Once a change is determined, it triggers a search for the human cause, usually ignoring natural change.

The British Antarctic survey team determined in the early 1980s that ozone levels were lower than measures taken in 1957. Press reports were sensationalist and created the idea this was abnormal. James Lovelock, the British scientist who proposed the Gaia hypothesis, warned against overreaction, but was ignored because the issue suited environmental hysteria.

Once designated unnatural, the search for a human cause began. Lab experiments by Sherwood and Molina in 1974 determined chlorine as the active ingredient in chlorofluorocarbon that destroys ozone. They did not recreate the temperature and pressure conditions in the ozone layer at some 20 km over Antarctica. They produced a static condition when the major natural mechanism causing ozone variation over Antarctica is an intense atmospheric circulation system associated with the Circumpolar Vortex. Because of the land/water juxtapositions, it is far more intense than in the Arctic. Their work was fundamental to the hypothesis that CFCs (commercial name Freon), which are four times denser than air, were carried to the lower stratosphere, where the chlorine portion, which is indistinguishable from natural source chlorine, destroyed ozone. As Richard Lindzen said about global warming and CO2, the consensus was reached before the research had begun.

The Evidence

There are no holes in the ozone. There were none when it became a political issue in the 1990s and none today. This is not just semantics, but an important fact in the relationship between scientific accuracy, the public perception and political reaction. Ozone levels vary considerably in different regions, at different altitudes and over time. The so-called “ozone hole” is a region in the ozone layer generally located over Antarctica, although it moves around with changes in the Circumpolar Vortex. Ozone level is lowest during the Southern Hemisphere winter, at which time ozone concentration is approximately 1/3 of the global average. It is an area of thinning due to natural causes.

Hypotheses are only as valid as the assumptions on which they are derived. A basic assumption of the ozone hypothesis is that sunlight is constant, including the ultraviolet portion of the spectrum. That assumption forces you to assume that any variation in ozone levels is not caused by solar variations. We know now that the original assumption of constant sunlight and therefore constant ultraviolet radiation is incorrect. As a NASA Report explains,

    Though UV solar radiation makes up a much smaller portion of the TSI than infrared or visible radiation, UV solar radiation tends to change much more dramatically over the course of solar cycles.

When portions of ultraviolet light (UV) strike free atmospheric oxygen it splits the oxygen (O2) into single oxygen (O) molecules. These quickly combine in threes to create ozone (O3). The entire process is called photo-disassociation. This process occurs variously from 20 to 40 km above the surface in the Ozone Layer. The system is self-correcting because as more ultraviolet penetrates deeper into the atmosphere it confronts more free oxygen (O2). By 15 km above the surface, over 95% of the UV has been expended in the creation of ozone.

Like the anthropogenic global warming hypothesis (AGW), research continued in spite of media and political acceptance. It was determined that a major cause of changes in the size and extent of the Antarctic ozone hole are the intense wind patterns and circulations associated with the extensive Antarctic high-pressure zone and the surrounding wind pattern known as the Circumpolar Vortex. A second factor is Polar Stratospheric Cloud (PSC) that form when gases including water vapor sublimate directly to crystals because of the intensely low temperatures (-70°C and below) and pressures over the South Pole.

Bureaucracies were established for CFCs, laws passed, and punishments determined for anyone using CFCs. The Environmental Protection Agency (EPA) and other national agencies are replicating this by identifying CO2 as a pollutant and toxic substance.

Ramifications

The attack on CFCs undermines another technology that, like fossil fuels, dramatically improved the quality of life. Refrigeration tackled the serious problem of food spoilage. In developing nations estimates claim 60% of food produced doesn’t make it to the table. The figure is 30% for developed nations. Loss reduction is due partly to reduced field and transportation loss, but mostly to spoilage in storage.

As a result, when the Montreal Protocol was proposed, India and China’s position was identical to their position with Kyoto and other attempts to restrict their development and improvement of standard of living. They said you’ve reduced your losses through refrigeration, now we want to reduce ours. You produced this product now want to ban it, claiming it is an environmental hazard. We suggest you reduce your levels and let us increase ours, to achieve the same benefits. The answer was no! As a result India and China did not participate in the Montreal Protocol, just as they are not part of Kyoto and oppose any other form of restriction. When I pointed out to the Parliamentary committee that India and China were not participating, the Chairman’s assistant disappeared to return 20 minutes later to say they produced less than 5 percent of the CFCs, so they were not significant.

Nurtured by environmental hysteria and the determination to show all changes in the natural world are due to human activity, the claim CFCs were destroying ozone jumped directly from an unproven hypothesis to a scientific fact. All the other ingredients were at hand; the big greedy corporation; the dangerous product; refrigeration that improved quality of life at the expense of the environment; and the fear factor of increased skin cancer, especially among children.

The political juggernaut was underway as fearful people demanded political action. Most actions did not and could not deal with the problem. Companies turned production of sun blockers into a multibillion-dollar industry even though their product didn’t, until a few years ago, deal with those portions of ultraviolet radiation that are harmful to the skin. Claims of increases in skin cancer failed to take into account increase in life expectancy or such anomalies as the lowest levels of skin cancer occurred in Colorado, the state with the highest levels of ultraviolet radiation due to altitude. Humans require ultraviolet radiation to produce vitamin D in the body. Inadequate levels lead to various diseases, including bone problems such as rickets in children and scrofula, a form of tuberculosis.

There are still no “holes in the ozone”, but the area of thinning over Antarctica continues to vary due to natural conditions. As the climate change deception falters, the counterattack builds. The UN realizes the New York meeting is critical, maybe even a ‘tipping point’. Out of desperation, they fall back on the illusionary “success” of the Montreal Protocol, thus risking the exposure of that charade.








Δείτε ακόμα

    Το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα μπορούσε να μετριάσει τις συνέπειες μεγάλης ηφαιστειακής έκρηξης 12/11/2014 18:35
    Το στρώμα του όζοντος ανακάμπτει 20/09/2014 13:31
    Έρευνα: Τέσσερα νέα ανθρωπογενή αέρια ίσως απειλήσουν το όζον 10/03/2014 15:22
    Η τρύπα του όζοντος για ακόμη μισό αιώνα 13/12/2013 10:19

Η τρύπα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική δείχνει σημάδια συρρίκνωσης, κατά κύριο λόγο χάρις στο Πρωτόκολλο του Μοντρεάλ του 1987, που απαγόρευσε τη χρήση χλωροφθορανθράκων (CFC) και παρόμοιων ουσιών.

Το στρώμα του όζοντος, μια περιοχή της στρατόσφαιρας της Γης που απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της υπεριώδους ακτινοβολίας από τον Ήλιο, λειτουργεί ως φυσικό αντιηλιακό του πλανήτη, προστατεύοντας ανθρώπους, ζώα και φυτά από τη βλαβερή ηλιακή ακτινοβολία.

Τη δεκαετία του 1980, οι επιστήμονες παρατήρησαν μια δραματική λέπτυνση του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική. Η ζημιά οφειλόταν κυρίως στα αέρια γνωστά ως χλωροφθοράνθρακες, τα οποία χρησιμοποιούνταν ευρέως σε μονάδες κλιματισμού, ψυγεία και χημικά σπρέι.

Σε μια προσπάθεια για την προστασία του στρώματος όζοντος, τα κράτη του πλανήτη συμφώνησαν τη σταδιακή κατάργηση των ουσιών που καταστρέφουν το όζον μέσω μιας διεθνούς συνθήκης που έγινε γνωστή ως το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ.

Τώρα, η συμφωνία αυτή φαίνεται πως στέφθηκε με επιτυχία, καθώς μια νέα μελέτη αποκάλυψε ότι το στρώμα του όζοντος στην Ανταρκτική δείχνει σημάδια ανάκαμψης.

Σύμφωνα με νέα μελέτη του MIT, με επικεφαλής την καθηγήτρια ατμοσφαιρικής χημείας και κλιματικής επιστήμης Σούζαν Σόλομον, η τρύπα του όζοντος πιστεύεται ότι έχει συρρικνωθεί κατά περισσότερο από τέσσερα εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα και δεν είναι πλέον τόσο βαθιά όσο παλαιότερα.

Οι ερευνητές επίσης διαπίστωσαν ότι περισσότερο από το 50% της συρρίκνωσης μπορεί να αποδοθεί στη μείωση του ατμοσφαιρικού χλωρίου. Το χλώριο φυσικά δεν βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες στην ατμόσφαιρα, αλλά η χρήση CFC το εισάγει στο στρώμα του όζοντος.

Παρόλο που η πλήρης ανάκαμψη δεν αναμένεται να συμβεί μέχρι τα μέσα του αιώνα, οι ειδικοί επισημαίνουν πως η συνθήκη του 1987 είναι ήδη επιτυχημένη.

122
Πουθενά δεν είπα ότι ο Χριστιανισμός σε κάνει εξυπνότερο ή ότι τα πιο έξυπνα άτομα εντός των Δυτικών (=ΧριστιανοΚαπιταλιστικών) κοινωνιών είναι θρήσκοι. Είπα ότι ο Χριστιανισμός είναι ανώτερη θρησκεία σε σχέση με τις υπόλοιπες θρησκείες.

Η σεξουαλικότητα σχετίζεται όμως αντίστροφα με την ευφυία. Οι σκυλάραπες φημίζονται για την ανικανότητά τους να ελέγξουν τις ορμές τους και για τη χαμηλή τους ευφυία. Ο Ράστον έχει εξηγήσει το γιατί: Διότι οι έξυπνοι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα πολύπλοκο νευρικό σύστημα το οποίο έχει κόστος στη συντήρησή του, ενώ οι υπάνθρωποι υποαναπτύσσουν το νευρικό τους σύστημα και ωθούνται πιο γρήγορα στην αναπαραγωγή.

Οι αρχαίοι Αθηναίοι (και όχι Έλληνες) και οι αρχαίοι Ρωμαίοι δημιούργησαν (θνησιγενή) πολιτισμό αποκλειστικά εξαιτίας του εμπορίου, όπως ακριβώς οι Βαβυλώνιοι και οι Αιγύπτιοι και οι Κινέζοι. Όλες αυτές οι πόλεις ήταν κέντρα εμπορίου. Άκμασε το εμπόριο, δημιουργήθηκε ελεύθερος χρόνος για τους ανθρώπους και φτιάχτηκε πολιτισμός. Χωρίς ένα ηθικό σύστημα να συγκρατήσει τα παράσιτα γρήγορα κατάρρευσαν αυτές οι κοινωνίες και στην περίπτωση της Κίνας - λόγω της πειθήνιας ασιατικής ψυχής- ουδέποτε ξέφυγαν από τη σκλαβιά. Οι αρχαίοι Λευκοί, καίτοι διέθεταν τους κορυφαίους, δεν ξεχώρισαν οριστικά από τους Βαρβάρους λόγω του ότι δεν είχαν το ανώτερο σύστημα του Χριστιανισμού-Καπιταλισμού και οι κοινωνίες τους κατέληξαν στον πάτο.

Ο (γνήσιος) Χριστιανισμός δεν γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ, αλλά στην Ιταλία, την Αγγλία και τη Γερμανία από την Υπέρλαμπρη Λευκή Ψυχή. Ο πνευματικός πολιτισμός της Ευρωπαϊκής υπαίθρου και τα ηρωικά πνεύματα του Καθολικισμού, του Προτεσταντισμού και του Λουθηριανισμού, ο θεσμός των Πόλεων και η σχετική τους αυτονομία, έφτιαξαν πραγματικά ανώτερο Πολιτισμό.

Ο Θεσμός της οικογένειας φερ'ειπείν και η μονογαμία συνέβαλλαν στον Πολιτισμό όσο τίποτα άλλο. Οι εξουσιαστές (είτε ήταν θρήσκοι, είτε όχι) υποχρεώθηκαν από το Χριστιανικό Καπιταλιστικό Πνεύμα να έχουν μια γυναίκα και έτσι άφησαν τα άλλα μουνιά να τα γαμήσουν οι χαμηλού IQ άνθρωποι. Αν έπαιρναν όλα τα μουνιά οι ισχυροί και δεν έμεναν μουνιά για τους υπολοίπους, τότε όλη η κοινωνία θα βυθιζόταν στη βια και την επανάσταση και η πρόοδος θα ανεκόπτετο. Αλλά επιβάλλοντας μονογαμία έδωσαν αξία στη γυναίκα. Δημιουργήθηκε ανταγωνισμός για τις καλύτερες γυναίκες και έτσι ελήφθησαν οι επιθυμίες της γυναίκας στα σοβαρά. Μια γυναίκα θέλει πλούτο, γιατί, λόγω της κατώτερης φύσης της, είναι ανίκανη να τον παράξει. Έτσι μετακυλίστηκε η εξουσία που είχαν οι χαζοί βίαιοι άντρες (που μέχρι πρότινος έπαιρναν όλες τις γυναίκες) στους έξυπνους και παραγωγικούς άντρες. Επίσης ανταγωνισμός δημιουργήθηκε και μεταξύ των γυναικών, για τους πιο παραγωγικούς άντρες, με τις πιο άσχημες γυναίκες να τα φτιάχνουν με κατώτερους παραγωγικά άντρες και να εξαφανίζονται τα άσχημα γονίδιά τους.

Οι πιο επιτυχημένοι άνθρωποι έχουν και προέρχονται από μια επιτυχημένη οικογένεια και αυτό είναι κάτι μοναδικά Χριστιανικό και Καπιταλιστικό, άσχετα αν δεν πηγαίνουν στην Εκκλησία. Οι αποτυχημένοι άνθρωποι κάνουν σεξ και πίνουν αλκοόλ και καπνίζουν, για αυτό έχουν περισσότερη ανάγκη από την ανακούφιση και την έμπνευση που τους δίνει η ανώτερη θρησκεία του Καπιταλιστικού Χριστιανισμού. Χωρίς αυτή δεν θα μπορούσαν να ζουν τόσο έκφυλα και ευχάριστα. Αυτή είναι η μαγεία του Καπιταλισμού/Χριστιανισμού, σε σκοτώνει ευχάριστα αν είσαι κατώτερος και σε απαλλάσσει από τις τύψεις αν είσαι ανώτερος (και πουλάς πρέζα στους υπάνθρωπους φερ'ειπείν. Να γιατί πρέπει να νομιμοποιήσουμε την πρέζα, την κόκα και όλα τα υπόλοιπα, για να τα κονομάνε οι ανώτεροι ΛΧΑ οικογενειάρχες στις φαρμακοβιομηχανίες και να έχουν οι κατώτεροι, που κάνουν σεξ και καπνίζουν, φτηνή υπερβολική δόση να φεύγουν γρήγορα ευτυχισμένοι να ξεβρωμίζει η γενετική δεξαμενή).

123
Η Ηθική του Χριστιανισμού είναι ανώτερη των μη Χριστιανών γιατί η ιστορία απέδειξε ότι οι κοινωνίες που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό έφεραν ανώτερα αποτελέσματα σε κάθε παραγωγικό τομέα σε σύγκριση με όλους τους υπολοίπους. Οι Χριστιανοί έχτισαν, ζωγράφισαν, έκαναν επιστήμη, έγραψαν, δημιούργησαν, παρήγαγαν περισσότερα και καλύτερα σε σύγκριση με τους μη Χριστιανούς ακριβώς επειδή ο Χριστιανισμός είναι ένα σύνολο ηθικών διδαχών που κάνει τους ανθρώπους παραγωγικούς και τους εξελίσσει. Όλες οι άλλες θρησκείες είναι ανήθικες και δεν κάνουν τίποτα εκτός από το να επιτίθενται στους παραγωγούς και να νομιμοποιούν την κλοπή.

Ο Χριστιανισμός π.χ. ορθώς έχει αναγνωρίσει ότι ο άνθρωπος δεν χρειάζεται να χύνει συνέχεια, για αυτό λέει ότι οι άνθρωποι πρέπει να κυκλοφορούν με ρούχα και να μην γαμιούνται δημοσίως και αδιακρίτως, στρέφοντας έτσι τη ζωτικότητα των ορμών τους στον παραγωγικό ανταγωνισμό (διότι επίσης ο Χριστιανισμός λέει ου κλέψεις). Όλες οι άλλες διδαχές είναι του Σατανά και λένε στους ανθρώπους να κλέβουν και να χύνουν συνέχεια με αποτέλεσμα να τους μετατρέπει σε ακατάλληλους για παραγωγή, δηλαδή λιγότερο ανθρώπους, δηλαδή σκέτα ζώα.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που οι κοινωνίες των Χριστιανούν επικρατούν των κοινωνιών των αντίχριστων. Ο Χριστιανισμός και η Χριστιανική Ηθική είναι αλληλένδετες με το παραγωγικό σύστημα του Καπιταλισμού και εξαιτίας του Χριστιανικού Καπιταλισμού η Δύση κατέχει αυτήν τη στιγμή την πρωτοκαθεδρία της. Όσο παρεκκλίνουμε από τον Χριστιανισμό και τον Καπιταλισμό - πράγμα που σατανικά εύχονται οι κομμουνιστές - τόσο χάνουμε την κυριαρχία μας επί της Γης.

124
Στον κομμουνισμό τις αποφάσεις δεν τις παίρνει το άτομο αλλά η συλλογικότητα (Κράτος). Αν λοιπόν η συλλογικότητα έπαιρνε την απόφαση ότι το άτομο Α πρέπει να δουλεύει 3,5 ώρες, να τρώει μόνο λαχανικά, να τον παίρνει από τον κώλο, να κυκλοφορεί αξύριστος και να φοράει μόνο κόκκινα, τότε πως γίνεται να είναι ελεύθερο αυτό το άτομο; Κάθε λεπτομέρεια της ζωής του ρυθμίζεται από άλλους. Όλα τα άτομα είναι υπόδουλα στην συλλογικότητα, κανένα δεν λαμβάνει ατομικές αποφάσεις για τον εαυτό του. Εκείνοι δε που χειραγωγούν την συλλογικότητα (Κράτος), συνήθως καθόλου δημοκρατικά, είναι οι πιο φλύαροι δημοκόποι και οι πιο βάρβαροι τραμπούκοι. Η ψήφος και η συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων του Κράτους είναι μια κοροϊδία και καθόλου δεν επηρεάζει τις αποφάσεις που λαμβάνονται, οι οποίες πάντα υπαγορεύονται από τους εξουσιαστές. Εν τέλει, και καθώς ο κόσμος συνειδητοποιεί ότι ψυχή τε και σώματι υπάγεται στη συλλογικότητα (Κράτος), η συναίνεση σε κάθε τρόπο λήψης συλλογικών (κρατικών) αποφάσεων γίνεται συναίνεση στην ισχύ του Κράτους και συναίνεση στην εκμετάλλευση των παραγωγών φόρων από τους καταναλωτές φόρων, στην εκμετάλλευση όσων επιβιώνουν παραγωγικά από όσους επιβιώνουν παρασιτικά.

125
Το κίνημα των ανώμαλων ξεκίνησε στα μέσα του εικοστού αιώνα στη Δυτική Ευρώπη από πράκτορες της ΕΣΣΔ με σκοπό την υπονόμευση των θεσμών της Δύσης. Ενόσω οι κομμουνιστές έβλεπαν ότι δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν τον Καπιταλισμό σε ζητήματα παραγωγής και ελευθερίας, οργάνωσαν κινήματα συναποτελούμενα από τα πιο ανήθικα στοιχεία των Δυτικών κοινωνιών, τα οποία εν τέλει στράφηκαν εναντίον των θεσμικών θεμελίων του Δυτικού κόσμου, όπως η Οικογένεια, η Ατομική Ιδιοκτησία και η Θρησκεία. Οι αντικοινωνικές συμπεριφορές και οι κοινωνιοδιαλυτικές απαιτήσεις αυτών των κινημάτων έφεραν ένα σωρό αρνητικά αποτελέσματα στις Δυτικές κοινωνίες και επέτρεψαν στην τυραννία του κομμουνισμού να διαρκέσει πολύ περισσότερο από όσο της επέτρεπε η θνησιγενής της φύση και, φυσικά, να σκοτώσουν πολλά περισσότερα εκατομμύρια ανθρώπους. Πολλά από αυτά τα κινήματα αυτονομήθηκαν πολιτικά, ιδίως μετά την πτώση της τυραννίας του παραπετάσματος, με τα ίδια ανήθικα στοιχεία να συνεχίζουν μέχρι και τις μέρες μας να υποστηρίζουν τα ίδια παρασιτικά αιτήματα που τόσο αρμονικά συνάδουν με τη θεωρία του σοσιαλισμού. Υψηλότερη φορολογία, αντιχριστιανική εχθροπάθεια και σεξουαλικός εκφυλισμός αποτελούν το έμβλημα των κινημάτων των ανώμαλων (συμπεριλαμβανομένου και του υποκλάδου των παιδόφιλων), των περιβαλλοντιστών, των φεμινιστών, των ναρκομανών, των (αντιπατεντιστών) πειρατών. Σκοπός τους είναι η αποδόμηση του ελεύθερου εμπορίου, η κατάπνιξη της ελευθερίας και η ρεβανσιστική επιβολή μιας ολοκληρωτικής τυραννίας επί των συνανθρώπων τους.

Τα ανήθικα στοιχεία που συναποτελούν αυτά τα κινήματα ανέκαθεν αποτελούσαν εύκολους στόχους για τις απογοητεύσεις της ζωής και όχι σπάνια αποποιούντο την ευθύνη για τη διεκδίκηση της ευτυχίας. Όμως η δικιά τους αποτυχία - που πουθενά στον κόσμο εκτός της Δύσης δεν θα μπορούσε να τύχει μεγαλύτερου σεβασμού - δεν πρέπει να επιτραπεί να σπείρει τον σπόρο της καταστροφής στα θεμέλια του Δυτικού Κόσμου. Ο Καπιταλισμός δημιούργησε την έννοια του ανθρώπου και του πολιτισμού, ο Καπιταλισμός έδωσε αληθινή ελευθερία στους ανθρώπους και τους έβγαλε από τα σπήλαια και, πρωτίστως, ο Καπιταλισμός ήταν εκείνος που μας πρόσφερε το δώρο της παραδοσιακής μας υπεροχής έναντι των υπολοίπων λαών. Ηθικά, πολιτισμικά, πνευματικά, υλικά, τεχνικά, αισθητικά, ο Δυτικός άνθρωπος είναι ανώτερος άνθρωπος, είναι περισσότερο άνθρωπος από τους υπολοίπους και δεν έχουμε δικαίωμα αυτή μας την υπεροχή να την πετάξουμε στα σκουπίδια για χάρη κάποιων κατεστραμμένων. - See more at: http://libertyforgreece.blogspot.gr/2016/07/blog-post.html#sthash.kE9heXe2.dpuf

126
Όλοι οι νουνεχείς γνωρίζουν ότι progressive σημαίνει σοσιαλιστής, δηλαδή κομμουνιστής και ότι η δημοκρατία είναι ο δρόμος για τον σοσιαλισμό, δηλαδή τον κομμουνισμό. Ο Νέστορ Μάχνο, η/οι αδελφή/οί Στράσερ, οι δημόσιοι υπάνθρωποι που διόρισε το Πασόκ και η ΝΔ και ο Σύριζα/ΚΚΕ στο Κράτος και η Χί(τ)λαρι - ασχέτως αν ο καθένας λέει ότι είναι κάτι διαφορετικό - είναι το ίδιο πράγμα. Θέλουν ένα μεγάλο Κράτος το οποίο θα ελέγχει τις ζωές των υπολοίπων ανθρώπων και θα τους ληστεύει τον πλούτο και αυτοί, οι "ιδεολόγοι" θα είναι μέλη/εκπρόσωποι/εργαζόμενοι του μεγάλου Κράτους και θα τα κονομάνε και θα εξουσιάζουν όλους τους υπολοίπους. Όταν κάποιος "δουλεύει" στο Κράτος και δεν κάνει τίποτα και παίρνει διχίλιαρα και τριχίλιαρα και έχει όλον τον χρόνο ελεύθερο και κερνάει τα τεκνά/τις πιτσιρίκες και έχει εξοχικό με πισίνα και καβλαντίζει και σαπίζει μέσα στην άνεση και τη χλιδή, τι νόημα έχει να μιλάμε για προοδευτισμούς και στρασερισμούς; Όπου και να υπάρχει αυτό, είναι παρασιτισμός, είναι απαράδεκτο, είναι αφύσικο, είναι υποδεέστερο του παραγωγικού καπιταλιστικού τόρπου ζωής και φυσικά είναι το όνειρο και ο σκοπός κάθε ενός από τους προαναφερθέντες και εκεί οδηγεί, και αυτό ευνοεί, η νομιμοποίηση της αναδιανομής. Να γιατί χρειαζόμαστε μια Καπιταλιστική Χουντάρα που θα μειώσει τους φόρους και τις δαπάνες του Κράτους στο ελάχιστο.

127
Σκληρή στρασερική προπαγάνδα κάνει η τσούλα του Μπιλ Κλίντον υποστηρίζοντας τυφλα το Κράτος ως θρησκεία. Σχέδια για παγκόσμια στρατιωτική κυριαρχία, επιβολή σε άλλα Έθνη και Λαούς, υψηλή φορολογία και κρατικός έλεγχος της παραγωγικής διαδικασίας, κλιματο-τρομοκρατία με σκοπό την αύξηση των φόρων και του κρατικού παρεμβατισμού, έλεγχος της οικογενειας και των διαπροσωπικών σχέσεων από το Κράτος... όλοι οι κρατικιστές τα ίδια υποστηρίζουν. Ο μόνος πραγματικός λόγος για τον οποίο τσακώνονται είναι για το ποιο ατομοκεντρικό τομάρι από όλα αυτά τα παράσιτα θα εξουσιάζει τους άλλους και θα κάθεται και θα τρώει εις βάρος των άλλων. Ορίστε λοιπόν η διαφορά του Καπιταλιστή από τον σοσιαλιστή. Ο Καπιταλιστής κοιτάει το ατομικό του συμφέρον εις όφελος του άλλου, ενώ ο σοσιαλιστής κοιτάει το ατομικό του συμφέρον εις βάρος του άλλου. Ο Καπιταλιστής συνεργάζεται για την παραγωγή του πλούτου, ενώ ο σοσιαλιστής συμμαχεί (με άλλα αθύρματα) για την κλοπή του.  Μια κοινωνία με Καπιταλισμό είναι υγιής, ενώ μια κοινωνία με σοσιαλισμό είναι άρρωστη.






Hillary Clinton's Easy Choices

By David Gordon




Few books have as misleading a title as Hard Choices. For Hillary Clinton, as this tedious memoir of her years as Secretary of State makes evident, there are no hard choices. The Solutions to all political and economic problems are easy. We must always rely on the directing hand of government, guided by the superior wisdom of our moral and intellectual betters, Hillary Clinton foremost among them.

In her main discussion of economic policy, she says something that will surprise those familiar with her record.  She contrasts China with America: “China had become the leading exponent of an economic model called ‘state capitalism,’ in which state-owned or state-supported companies used public money to dominate markets and advance strategic interests. … These principles ran directly counter to the values and principles we had worked to embed in the global economy. We believed an open, free, transparent, and fair system with clear rules of the road would benefit everyone.”

Have we been unjust to Mrs. Clinton? Is she in fact a supporter of the free market? No, she is not, despite her criticism of China’s resort to state-control. The giveaway is her phrase “fair system with clear rules of the road.” Among the things she means by this is that foreign countries must enact similar labor legislation to that prevalent in America. On no accounts must foreign countries try to undercut America by offering employers the chance to hire cheaper labor: “Lowering barriers to access for American companies was a big part of our efforts. So was raising standards in foreign markets on key issues like labor rights, [and] environmental protection. … Companies in the United States already met these standards, but those of many other countries didn’t. We needed to level the playing field and improve a lot of lives around the world along the way. For too long we’d seen companies closing factories and leaving the United States because they could do business more cheaply in foreign countries where they didn’t have to pay workers a living wage or abide by U.S. rules on pollution. Using diplomacy and trade negotiations to raise standards abroad could help change that calculus.”

Current Prices on popular forms of Gold Bullion

Thus, far from supporting the free market, she wants the government to pressure other nations to adopt restrictive policies. In doing so, she illustrates a key point that Ludwig von Mises often emphasized. Government intervention in the free market fails to achieve its ostensible purpose and often leads to further intervention to correct the untoward results of the initial interference. Here costly environmental and labor legislation, supposedly aimed at helping American workers, puts many of them out of work by making firms unable to compete with foreign companies. To remedy this, she wishes to burden foreign firms as well: this restores a “level playing field.” It never occurs to her that the policies she favors will destroy the jobs of impoverished foreign workers. To grasp this would require of her a few minutes of thought, and she doesn’t have the time.

Instead, she conjures up a fantasy world not governed by economic law. “In many countries around the world, unions are still suppressed.  … This is bad for them and it’s bad for American workers too because it creates unfair competition that drives down wages for everyone. Contrary to what some governments and employers might think, research shows that respecting workers’ rights lead to positive economic outcomes, including higher levels of foreign direct investment.” In sum, increase labor costs and then employment and investment will rise. Such is Clintonian economics.

Can we at least give her credit for favoring free trade? No, we cannot. True enough, she opposes foreign restrictions of American investments and sales abroad, but this for her is subsumed under a broader strategy of governmental “guidance” of American business. She does not say, “Let’s end tariffs and other restrictions so firms can trade as they wish.” Instead, she endeavors to guide American business in directions that she favors. “I made export promotion a personal mission. During my travels, I often made a pitch for an American business or product, like GE in Algeria. … We got creative with initiatives like Direct Line, which allowed our Ambassadors to host phone calls or videos chats with American businesses eager to break into foreign markets.” It is ironic that she criticizes China for its “state capitalism,” when she fails completely to grasp the difference between genuine free enterprise and government-business “partnership.”

When we turn to “climate change,” the same pattern of thought recurs. In exact opposition to her book’s title, there are no hard choices; and, as always, salvation lies in the state. She says, “The problems of global warming are evident, despite the deniers. There was a mountain of overwhelming scientific data about the damaging effects of carbon dioxide, methane, and other greenhouse gasses … a serious, comprehensive response to climate change remains stymied by the entrenched political opposition at home … the old false choice between promoting the economy and protecting the environment surfaces again.”

Prominent scientists like Richard Lindzen and Fred Singer would dissent from her assessment of the scientific evidence about global warming; but let us put the controversy to one side, and consider the matter using the understanding that she favors of the scientific data. Measures to reduce greenhouse gasses impose severe costs on business. Must not these costs be weighed against the supposed benefits of the measures she favors? She makes no attempt to do so: rather for her, there is no need at all for choice between economic growth and regulating the environment.

At one point, though, reality is so insistent that she cannot ignore it. If the environmental regulations for America that she wants were imposed, the goal she seeks could not be achieved. “Even if the United States somehow reduced our emissions all the way to zero tomorrow, total global levels still would be nowhere near what they need to be if China, India, and others failed to contain their own emission.”

Once more, the failure of intervention begets proposals for more intervention. Environmental regulation must be extended worldwide: “The United States was pushing for what we considered a realistically achievable outcome: a diplomatic agreement agreed to by leaders … which would commit every major nation, developed and developing alike, to take substantive steps to curb carbon emissions and report transparently on their progress.”

Clinton’s plans to control the world extend far beyond environmental regulation. She has an ideological “human rights” agenda that she demands other nations accept.  To the objection that importuning and threatening other nations arouses resentment and thus threatens American security, she has an answer that should by now be familiar: “Throughout the history of American foreign policy, there has been a running debate between so-called realists and idealists. The former, it is argued, place national security ahead of human rights, while the latter do the opposite, These are categories I find overly simplistic. Over the long term, repression undermines stability and creates new threats, while democracy and respect for human rights create strong and stable societies.”

Once more there is no need for choice: interference with other nations does not threaten our security but promotes it. Have we not heard this before? “The world must be made safe for democracy.” In pursuit of this ambitious goal, she pressures other nations that enact measures she deems inappropriate. If the “regime of Vladimir Putin in Russia has enacted a series of anti-gay laws, prohibiting the adoption of Russian children by gay couples,” why is it the business of the United States to endeavor to change this? Clinton’s attempts to impose on other nations her ideological views are, in Edmund Burke’s phrase, an “armed doctrine.”

Clinton has a high opinion of the effect of her inflated rhetoric about rights. “The ripples created by the speech [about LGBT rights] were bouncing around the globe and back, and my phone was soon crowded with messages. A huge number of people had watched the speech online.” Her image of herself as one of the world’s moral teachers, correcting the less enlightened, brings to mind a familiar passage from the Bible: “The Pharisee stood and prayed thus with himself: God, I thank thee that I am not as other men are.” (Luke 18:11).

128
Τις προάλλες δεν πιάσανε ένα βαπόρι με 10 εκατομμύρια χάπια και βάλε που πήγαινε στην Περσία και τα πέριξ; Όταν έχεις μικρή ψωλή σου φταίνε οι τρίχες. Αυτό ακριβώς ισχύει και με το Ιράν. Το Ιράν έχει μικρή ψωλή, γιατί οι άνθρωποί του είναι υπάνθρωποι, δεν είναι ΛΧΑ οι οποί μπορούν να δαμάσουν την πυρηνική ένεργεια και μπορούν να κάνουν αρκετή επιστήμη ούτως ώστε να φτιάξουν έναν πύραυλο. Οι ίδιες οι υπάθρωπες δομές αυτής της χώρας αποτρέπουν τους νέους άντρες να φτιάξουν μια πυρηνική σταρτ απ. Κάθε φυσικός ανήκει στο Κράτος και λογικό είναι να καταλήγει δημόσιος υπάνθρωπος που κολλάει ένσημα και τον παίζει. Έτσι λοιπόν, ακριβώς επειδή το Ιράν εξουσιάζεται από μαϊμούδες οι οποίες καταληστεύουν τους Ιρανούς και τους έχουν σκλαβωμένους, δεν είναι δυνατόν να φτιαχτεί μια αξιόλογη οπλική βιομηχανία εκεί. Τα πυρηνικά τους εργοστάσια τα φτιάχνουν οι Ρώσοι Λ"Χ"Α (δεν είναι Χριστιανισμός η θρησκεία των Ρώσων φυσικά, για αυτό και παίρνουν τον πούλο από τον αληθινό Χριστιανισμό της Δύσης!).

Επομένως σε μια κοινωνία που δεν υπάρχει κεφάλαιο, δεν υπάρχουν όπλα. Πως λοιπόν θα πολεμήσει μια κοινωνία χωρίς όπλα; Θα πληρώσει με αίμα. Για αυτό λοιπόν υπάρχει παντού ανελευθερία, πλύση εγκεφάλου σε μια υπάνθρωπη κολλεκτιβιστική θρησκεία, σκλαβιά και υποτέλεια. Κανένας Ιρανός δεν έχει ζωή, κανένας τους δεν είναι άνθρωπος. Ζώα έχουν καταντήσει οι Ιρανοί, γιατί οι αφέντες τους δεν τους αφήνουν να έχουν ελευθερία ουτως ώστε να μπορούν να αμυνθούν σαν άνθρωποι - ζώα που τα στέλνουν να ανατιναχθούν για να παραμείνουν οι δημόσιοι υπάνθρωποι στο Ιράν να συνεχίσουν να τρώνε και να πίνουν εκ του ασφαλούς. Μια αγελάδα να έχεις, δεν τη ζώνεις με εκρηκτικά να την ανατινάξεις, την κρατάς, την θέλεις. Πιο κάτω και από αγελάδα έχουν καταντήσει οι κομμουνιστοπαθείς ιρανοί. Σκουλήκια τους κατάντησε ο Κρατικισμός και τους ταίζει χάπια για να ψοφάνε στον βωμό της φορολαγνείας.

Έχουνε καταφέρει τίποτα όμως; Υπάρχει άνθρωπος που να πιστεύει πως αν η Αμερική θέλει δεν μπορεί να ισοπεδώσει όλη την ΜΑνατολή με το πάτημα ενός κουμπιού; Τι μάταιο είναι να έχει ο άλλος τους Hellfire και να στους ρίχνει με drones και εσύ να φοράς τη ρόμπα και να ανατινάζεσαι. Που είναι ο πόλεμος εδώ; Εγώ το μόνο που βλέπω είναι η αρρώστια του Κρατικισμού που έχει μετατρέψει Λαούς ολόκληρους σε ρόμπες ξεκούμπωτες!

130
Η λογική λέει ότι ο σοσιαλισμός είναι μια λανθασμένη θεωρία που έχει αποτύχει και αποτυγχάνει παντού και πάντα παταγωδώς. Η λογική λέει ότι ο σοσιαλισμός είναι για τον πούτσο. Έτσι οι σοσιαλιστές επιχειρούν να εκπαραθυρώσουν τη λογική από την κοινωνία και να καταστήσουν τους ανθρώπους γρανάζια του Κράτους, χωρίς κρίση, χωρίς σκέψη. Μόνο έτσι δύναται κανείς να αποδεχθεί την σκλαβιά στο Κράτος και μόνο έτσι δύνανται οι τύραννοι να επιβάλουν την εξουσία τους, μόνο με την παράλογη κβαντομηχανική σκέψη.

131
Αυτή είναι η Μουνότρυπα και η Κωλότρυπα της Nancy A, η οποία είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα της Άριας Φυλής των Λευκών Χριστιανών Γυναικών



132
Ανίκανα τα κόμματα να κάνουν αντιπολίτευση στο κομμουνιστικό μόρφωμα του Σύριζα καθότι πιστεύουν βαθιά μέσα τους στην ίδια σοσιαλιστική-παρασιτική ιδεολογία του κρατικισμού. Μόνη λύση ένας Φιλελεύθερος Στρατάρχης ο οποίος θα επιβάλλει Καπιταλισμό και θα περιορίσει το Κράτος, σε πρώτη φάση, μόνο στον τομέα της Άμυνας, της Ασφάλειας και της Δικαιοσυνης.



Το απόλυτο στρατηγικό αδιέξοδο του ΣΥΡΙΖΑ


Το απόλυτο στρατηγικό αδιέξοδο του ΣΥΡΙΖΑΤου Γιάννη Νικολή

Είναι πολλοί αυτοί που διατυπώνουν απόψεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα φύγει δύσκολα. Οι κομμουνιστές δύσκολα φεύγουν από την εξουσία, αυτό τουλάχιστον έδειξε και δείχνει η πρόσφατη ιστορία. Πιθανόν και ο περίφημος ΣΥΡΙΖΑ του μεταστάντος ΠΑΣΟΚ να φύγει δύσκολα… Όμως το κυρίως πρόβλημά του ΣΥΡΙΖΑ στο οποίο ελάχιστοι αναφέρονται είναι η στρατηγική του στόχευση, η οντολογία του θα έλεγα, ο λόγος της ύπαρξής του.

Στο προοίμιο του καταστατικού του, το οποίο υποθέτω ελάχιστοι διάβασαν, αναφέρεται επί λέξει:

"Ο αγώνας για  την ανατροπή της κοινωνικής καταστροφής που συντελείται στην πατρίδα μας, για την αναστροφή της πορείας σε ριζικά αντίθετη κατεύθυνση με την ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος και τη συγκρότηση κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας και αριστερής διεξόδου, συνδέεται με την προοπτική του σοσιαλισμού, που αποτελεί το στρατηγικό στόχο του ΣΥΡΙΖΑ.
Για εμάς ο σοσιαλισμός είναι μορφή οργάνωσης της κοινωνίας που βασίζεται στην κοινωνική ιδιοκτησία και διαχείριση των παραγωγικών μέσων." (σελ. 7-8)

Οι διατυπώσεις αυτού του τύπου δεν είναι χωρίς σημασία, αντίθετα έχουν συχνά τεράστια σημασία. Η διεκδίκηση του ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ δηλαδή η ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ είναι ένας στόχος που για όσους τον αποδέχονται δίνει αίσθημα πολιτικής ταυτότητας και σκοπού κυρίως όμως  ΔΙΝΕΙ ΝΟΗΜΑ και ΗΘΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ σ’ όσους συμμετέχουν και στηρίζουν πολιτικά σχήματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ.  Ο στόχος βέβαια είναι μακρινός, αλλά  όσο μακρινός και να είναι καλούνται να προχωρήσουν προς τα κει εφόσον είναι στην κυβέρνηση. Να δώσουν δείγματα γραφής ότι προσπαθούν για την εγκαθίδρυση του ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το τεράστιο πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι κανείς μέχρι τώρα δεν είδε μια κίνηση ένα μέτρο ένα νόμο για την "ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ". Δηλαδή για την ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ στους ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ  και διάφορα άλλα αυτού του τύπου που ιστορικά έχουν αποτύχει παταγωδώς. Οπότε τι απομένει από τον ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ; Σχεδόν τίποτα, εκτός ίσως από το "κοινωνικό κράτος", τη μη αποκρατικοποίηση οργανισμών (ενώ αναγκάζεται να κάνει αποκρατικοποιήσεις), τη διατήρηση των συντάξεων (ενώ τις μειώνει) και την τεράστια αύξηση σε κάθε είδους φορολογία για την ανακούφιση των "εργαζομένων" και των "αδυνάτων".

Με αυτόν τον τρόπο βρίσκεται στην καλύτερη περίπτωση κοντά στη Σοσιαλδημοκρατία αλλά και τους κάθε είδους κρατιστές (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ κ.α.), οι οποίοι φυσικά  δεν ενδιαφέρονται για κανένα σοσιαλισμό. Το ενδιαφέρον τους ήταν και είναι η συντήρηση ενός μεγάλου κράτους το οποίο διαφεντεύει μια μεγάλη νομενκλατούρα, διαφόρων επιπέδων ως προς τα αξιώματα και τις απολαβές. Μεγαλώνοντας υπερβολικά αυτή την νομενκλατούρα την κατέστησαν πλειοψηφική στην κοινωνία και ως εκ τούτου νομιμοποίησαν την εξουσία τους και νομιμοποιούν τώρα την εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ … Ο ΛΑΟΣ ΜΙΛΗΣΕ και ΜΙΛΑΕΙ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ…

Και θα πει κάποιος, Ε, και ΛΟΙΠΟΝ; πάνω κάτω αυτά είναι γνωστά. Υπάρχει όμως ένα καλά κρυμμένο σημείο εδώ το οποίο έχει τεράστια, ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ, σημασία για τον  ΣΥΡΙΖΑ. Και το σημείο αυτό είναι η απώλεια της  ψυχής του, η απώλεια των στοχεύσεων ύπαρξης του, που εφόσον συντελείται οδηγεί στην κυνική εξαχρείωση.

Είναι άλλο πράγμα ΔΙΕΚΔΙΚΩ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΜΕ ΣΤΟΧΟ τον ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ και άλλο πράγμα ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ και δρω με το βλέποντας και κάνοντας, ως ένα συμβατικό αστικό κόμμα, χωρίς να δίνω δεκάρα για τον ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ. Η "αναστολή" της ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΡΑΜΑΤΟΣ, το ΞΕΧΑΣΜΑ του (κανείς δεν μιλάει για Σοσιαλισμούς και τα τοιαύτα) ή και  η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ και εμβύθιση στη διαχείριση ενός μεγάλου σπάταλου αντιπαραγωγικού κράτους έχει αλυσιδωτές επιδράσεις στα στελέχη, στα μέλη του και σε όσους τον στήριξαν στην πορεία του προς την εξουσία.

Όταν χάνω τον στόχο μου, το όραμα τα ιδανικά μου, χάνω, σταδιακά, την "ψυχή μου" και μετατρέπομαι σιγά σιγά σε ένα εξαχρειωμένο κυνικό, ο οποίος δεν έχει παρά μόνο τη διαχείριση της εξουσίας. Μπορεί να απορρέουν διάφορες τιμές από τα αξιώματα αλλά αν δεν έχω αξίες και ιδανικά μετατρέπομαι σε ένα κυνικό διαχειριστή που θα επαναλάβει αυτά που έκαναν και οι άλλοι…

Θεωρώ ότι βρισκόμαστε σ’ αυτό το σημείο. Στο σημείο δηλαδή όπου η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ με το ΜΕΤΑΣΤΑΝ ΠΑΣΟΚ απεμπολεί κάθε ιδανικό-όραμα για την κοινωνία και μετατρέπεται σε ένα κυνικό διαχειριστή μιας απόλυτα δύσκολης οικονομικής κατάστασης. Η απεμπόληση όμως κάθε οράματος και ιδανικού από-ΗΘΙΚΟΠΟΙΕΙ-ΕΞΑΧΡΕΙΩΝΕΙ την εξουσία τους και τους μετατρέπει σε κυνικούς διαχειριστές όμοιους ή και χειρότερους με τους προηγούμενους….

Από την άλλη μεριά ο αντιπολιτευτικός λόγος των προηγούμενων κρατιστών δεν έχει και πολλά να πει. Ουσιαστικά είναι ένας νερόβραστος λόγος που επικεντρώνεται σε περιφερειακά θέματα όπως η φορολογία, οι εισφορές, η διαφθρορά κ.α. Τα θέματα αυτά δεν είναι ασήμαντα αλλά αποφεύγουν να θίξουν το μείζον. Και το μείζον είναι το ΟΡΑΜΑ που προτείνουν στην κοινωνία. Πώς την φαντάζονται, τι αξίες και ποια πρότυπα-ιδανικά προτείνουν που  φυσικά θα επηρεάζουν τις αντιλήψεις και την πρακτική των πολιτών;

Τα παραπάνω ενδεχομένως να θεωρηθούν λεπτομέρειες αλλά είναι ο άδηλος-κρυφός πυρήνας του προβλήματος. Δηλαδή ποιες αξίες-ιδανικά και πρότυπα προτείνει η ΝΔ του σήμερα για την Ελλάδα και τους Έλληνες πολίτες. Και αντίστοιχα τι προτείνει ως αξίες-ιδανικά και πρότυπα το ΠΑΣΟΚ (μεταστάν και μη), το Ποτάμι και το κάθε μικρό ή μεγάλο κόμμα. Σε τελευταία ανάλυση ποια "ΗΘΙΚΗ" πρόταση; ποια αντίληψη περί του αγαθού εισηγείται;

Η μέχρι τώρα πορεία των κομμάτων εξουσίας είναι γνωστή. Πρότειναν και εφάρμοσαν μια τεράστια διόγκωση του κράτους δημιουργώντας μια τεράστια κρατικοδίαιτη πλειοψηφούσα νομενκλατούρα. Ταυτόχρονα διευκόλυναν την διαπλεκόμενη επιχειρηματικότητα και επιτέθηκαν και καταλήστευσαν τους πραγματικά εργαζόμενους και την επιχειρηματικότητα που δεν έκανε δουλειές και δεν περίμενε τίποτα από το κράτος.

Στα λόγια και εντελώς υποκριτικά μιλούσαν για κοινωνικό κράτος, για επανίδρυση του, για αξιοκρατία και άλλα φαιδρά. Ενώ την ίδια στιγμή  παρείχε προνόμια και προσόδους (διαφόρων επιπέδων και μεγεθών) στα δικά της παιδιά, της νομενκλατούρας δηλαδή.

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι: Απορρίπτουν αυτή την πρακτική; είναι προσανατολισμένοι να προτείνουν κάτι πράγματι διαφορετικό; Είναι δηλαδή ικανοί να προβάλλουν το ΟΡΑΜΑ ενός μικρού και λιτού κράτους που δεν καθοδηγεί τους πολίτες αλλά που διασφαλίζει την ελευθερία να επιχειρούν αυτά που ίδιοι αξιολογούν ως σημαντικά; Ή είναι και πάλι προσανατολισμένοι στο να καθοδηγήσουν το κράτος και τους πολίτες και να επιτεθούν ληστεύοντας τους πραγματικά εργαζόμενους για να τους τα πάρουν και να τα δώσουν στην νομενκλατούρα….

Όσο είναι προσανατολισμένοι προς το ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΟΡΑΜΑ του μικρού και λιτού κράτους τόσο ο λόγος τους θα είναι νευρώδης, ουσιαστικός, οξύς και με την προοπτική υπέρβασης της κρίσης ολοζώντανη. Όσο αντίθετα είναι προσανατολισμένοι προς ένα πιο κρυμμένο κρατισμό τόσο ο λόγος τους είναι άνευρος, χωρίς ουσία και οξύτητα και ασθενικής πειθούς ενταφιάζοντας την προοπτική της πατρίδας και των πολιτών να βγουν από την κρίση.

Για τον νέο αρχηγό της ΝΔ υπάρχουν τεράστιες προσδοκίες, χωρίς όμως και να υπάρχουν σαφή δείγματα γραφής….Ίδωμεν…   
πηγή

133
Ο σχολικός εκφοβισμός γίνεται από γύφτους σε Λευκά παιδιά ή από χαμηλής γενετικής αξίας λευκά παιδιά σε υψηλής γενετικής αξίας Λευκά παιδιά. Πρώτα από όλα αυτοί που πλακώνονται στα διαλείμματα - συνήθως μεταξύ τους οι ίδιοι και οι ίδιοι - πατώνουν στα μαθήματα. Αυτό αποδεικνύει ότι είναι r-selected και έχουν χαμηλό impulse control. Αν απαγορεύονταν το μπούλινγκ, το σχολείο θα ήταν κόλαση για τα υπάνθρωπα παιδιά, τα οποία δεν δύνανται να μάθουν γράμματα και στρέφονται προς άλλες ασχολίες. Στα ιδιωτικά σχολεία όπου υπάρχει 100% Λευκή φυλετική καθαρότητα και 0% μπούλινγκ. Μόνο σκυλάραπες, αλβανοί και χρυσαυγίτες πλακώνονται στα διαλείμματα, πράγμα το οποίο αποδεικνύει πόσο πρωτόγονες είναι αυτές οι αντιλήψεις και ακατάλληλες για μια Κοινωνία Λευκών Χριστιανών Ανδρών.

Άλλη μια επικινδυνότατη εκδοχή αυτού του πράγματος είναι ότι τα μεγάλα παιδιά έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να δείρουν τα μικρά. Σε μια πολυφυλετική τάξη οι μαύροι μαθητές θα είναι οι μεγαλύτεροι γιατί ωριμάζουν γρηγορότερα και έχουν μεγαλύτερο όγκο. Ενώ τα Λευκά παιδιά καίνε τις θερμίδες που παίρνουν από το γάλα για να αναπτύσσουν ένα πολυδαίδαλο νευρικό σύστημα, το οποίο τα καθιστά πιο έξυπνα από τα μαύρα, στα υπάνθρωπα μαύρα διακόπτεται νωρίς αυτή η νευρική ανάπτυξη και, σαν τα υπόλοιπα ζωά, π.χ. βόδι, βουβάλι κτλ, αναπτύσσουν μόνο μυς κατά τη διαδικασία της λεγόμενης ανάπτυξης.

Είναι εύκολο κανείς να αντιληφθεί πως το μπούλινγκ και ο σοσιαλισμός και η υπάνθρωπη φυλή των νέγρων είναι αλληλένδετα. Οι λεγόμενοι "Εθνικο"σοσιαλιστές, οι σκυλάραπες της Λευκής Φυλής,  θέλοντας να επιβάλλουν στην κοινωνία το μπούλινγκ, το οποίο στον κόσμο των μεγάλων μεταφράζεται στο κρατικό μονοπώλιο της βίας, μετατρέπουν την κοινωνία σε μια αρένα που όποιος είναι περισσότερο κτηνώδης και βάρβαρος σαν τους σκυλάραπες επικρατεί. Πιθανότατα Σίγουρα επειδή και οι ίδιοι οι στρασεροκομμουνιστές φασιστοσταλίνες δεν μπορούν να επιβιώσουν με το μυαλό, επομένως αναγάγουν σε πρότυπα κάτι αληταράδες που σαν κοινοί υπάνθρωποι δολοφονούν Λευκούς συμμαθητές τους και χασκογελάνε μετά. Οι Έλληνες δεν είναι δυνατό να προκόψουν με αυτό το σοσιαλιστικό=κανιβαλιστικό κοινωνικό μοντέλο, το οποίο ήδη τείνει να αφανίσει τον Ελληνισμό. Ο Ελληνισμός θα σωθεί μόνο όταν κάθε επιθετική βία αφανιστεί από την Ελληνική επικράτεια και επιβληθεί Καπιταλισμός (Ατομική Ιδιοκτησία και Ελεύθερο Εμπόριο) εντός της Κοινωνίας των Ελλήνων Λευκών Χριστιανών Ανδρών.

134
Αν εγώ αρπάξω ένα μουνί και το γδύσω και το γαμήσω χωρίς να το ρωτήσω είναι και καλά έγκλημα αλλά όταν τα μπουμπούκια της Ελληνικής Νεολαίας καταναγκάζονται από τα όργανα της κρατικής πειθαρχικής εξουσίας να εξυμνούν το μαύρο καβλί του σκυλάραπα και να προσμένουν να τα γαμήσει από τον κώλο ο κάθε προοδευτικός τριτοκοσμικός υπάνθρωπος που αβαντάρει το Κράτος και ο κρατικισμός είναι οκ, κουλ.
 
Όλα αυτά θα αντιστραφούν σε έναν Καπιταλιστικό κόσμο όπου τα Λευκά παιδιά θα μεγαλώνουν κυρίαρχα, ενώ οι τριτοκοσμικοί υπάνθρωποι θα αποτελούν την υπόδουλη συνοδεία τους και τα κατοικίδια των Λευκών ενώ οι γυναίκες θα άρουν την ναζιστοφεμινιστική αποστροφή προς τον γάμο για την οποία ευθύνεται το Κράτος "πρόνοιας" και ο ηθικά έκλυτος κρατικισμός.

Ζήτω ο Καπιταλισμός και το Έθνος!
Αλυσίδες (εθυελοντικές) για κάθε σκυλάραπα!

135
Τι συμβαίνει εδώ (παρακάτω στα bold γράμματα): Μπουκάρει το Κράτος στα σπίτια των ανθρώπων και με το μονοπώλιο της βίας, με την επιθετική βία τους παίρνει τον πλούτο. Και τι τον κάνει αυτόν τον πλούτο; Τον δίνει στους ψαράδες για να κάψουν τα καϊκια τους και να μην ψαρεύουν και να μην έχει ο κόσμος ψάρια!!!!

Σε τι διαφέρει η Ε.Ε. από τον "αναρχο"κομμουνισμό και τον "εθνικο"σοσιαλισμό; Σε τίποτα απολύτως. Έτσι μόνο θα αντιμετώπιζε το πρόβλημα κάθε κρατικιστής. Είτε ήταν με τον Στράσερ, τον Μπακούνιν, τον Τσίπρα, τον Παλαιοκώστα, τον Ξηρό, τον ΝΓΜ, τον Καλέντζη, τον Άδωνι, τον Κουτσούμπα κ.ο.κ.

Πλήρης αποτυχία του Κρατικισμού να κάνει τη ζωή του κόσμου καλύτερη.

Ποια είναι η μοναδική λύση; Η λύση του Καπιταλισμού: Καταργήστε την συλλογική ιδιοκτησία και ιδιωτικοποιείστε τη θάλασσα ή, έστω, στενέψτε το εύρος της ιδιοκτησίας της. Ακόμα και αν ανήκει η θάλασσα έξω από το παραθαλάσσιο χωριό μόνο στους κατοίκους του χωριού και μόνο οι κάτοικοι του χωριού έχουν το δικαίωμα να ψαρεύουν σε αυτήν, οι ίδιοι οι κάτοικοι θα λύσουν το πρόβλημα της υπεραλίευσης. Θα περιορίσουν την αλίευση, θα ρίχνουν φαγητό στα ψάρια, όπως ακριβώς θα έκανε κάθε επιχείρηση. Δεν είναι τυχαίο που η συντριπτική πλειοψηφία των ψαριών που τρώμε καλλιεργούνται σε ιδιόκτητες θαλάσσιες εγκαταστάσεις. Το κακό είναι ότι οι ιδιοκτήτες αυτοί δεν έχουν αγοράσει τη θάλασσα στην ελεύθερη αγορά αλλά τους την έχει δώσει η εξουσία, το Κράτος, το οποίο την έχει κλέψει από τους Έλληνες.

Όταν έχεις κάτι δικό σου, κάτι που να σου ανήκει, δεν πρόκειται να μην το σεβαστείς. Όταν όμως το κόστος για αυτό το πράγμα επιβάλλεται σε όλους (όπως γίνεται τώρα με το φασιστοκομμουνιστικό φιάσκο της φορομπηξίας της Ε.Ε.) το συμφέρον, για τον καθένα, είναι να μην το σεβαστείς. Αν εγώ αναγκάζομαι να πληρώνω 100 ευρώ για κάτι από το οποίο μπορεί να πάρω 80 ή να πάρω 120 πίσω, τότε δεν υπάρχει πραγματικά δίλημμα σε ό,τι αφορά το τι θέλει να κάνει ο κόσμος με αυτό. Και αυτό - που λέγεται τραγωδία των κοινών | tragedy of the commons - ισχύει για κάθε συλλογική ιδιοκτησία. Η συλλογική ιδιοκτησία είναι μια αποτυχία και ξετυλίγεται πλέον στα μάτια όλων. Μόνο οι πολύ βλάκες δεν δύνανται να το αντιληφθούν.





The last vestiges of an old maritime tradition

“I’ve learned all sorts of stories from my grandfather and other old-timers. Back when their fishing boats weren’t equipped with instruments for checking the weather, they had to read the sky to see when a storm was coming. When they saw it out on the horizon, they would go to stern, make the sign of the cross in the air with a knife and chant an incantation to ward off any evil threatening their boat. Once the storm began, they would talk to their boat, make it promises so it would take them safely back to land: a good boatyard, thorough maintenance, a new lick of paint. And they kept their word, because the wooden hull is like a person: It can hear. And when it’s being crushed by a bulldozer, it makes a sound like a death rattle.”

Yiannis Prasinos is standing at the tiller with his eyes fixed on the sea as he steers his caique, Chryssa, with effortless grace. After all, he did build her with his own hands. At 50, Prasinos must be the youngest marine carpenter in Greece today. He is the fourth generation to work in his family’s boatyard, joined to the sea at birth. Today, though, he carries a heavy burden: to salvage an art that is 2,500 years old and at threat of extinction. He faces the task of preserving secrets that have been passed down from the masterbuilder to the assistant and never committed to writing, techniques that have been tried and tested through the centuries to keep the boats afloat and strong enough to withstand the buffeting of the Aegean waves, the secret ritual for when to cut down a tree for wood (“In January, with a full moon, so it has all its juices”) and how it is hewn to form a mast.

Prasinos is the last narrator of a story that started in ancient times and was so wonderfully captured by 19th century novelist Alexandros Papadiamantis in “The Murderess” (I Fonissa), where the sea appears to one of the protagonists as though “embroidered or ornamented” from the streams of white left behind by the schooners, brigantines and caiques.

In a few years from now, books may be the only place to enjoy these colorful wooden boats as their numbers in the Aegean are dwindling. According to a survey by the Traditional Boat Association of Greece, of the 14,500 wooden boats that sailed the country’s seas 20 years ago (making it the biggest fishing fleet in Europe), 12,500 have been destroyed. The demolition began in 1996 with European Union regulations to prevent overfishing, which prompted thousands of Greek fishermen to hand in their licenses and agree to destroy their boats in exchange for subsidies. As the fleet dwindled, so too did the craftsmen. Today, there are just a handful of caulkers, riggers and sailmakers to be found, and what few traditional boatyards remain are doing battle to hold onto their spots in the country’s ports, eyed by bar and cafe owners with expansionist dreams.


Prasinos takes us from his home island of Salamina, just a few kilometers off the coast of Piraeus, to the nearby island of Poros for this year’s exhibition of traditional boats, organized by the association.

‘The wood is alive’

“A good marine carpenter needs to be able to dream of the entire boat he will build when he goes to bed at night. If this doesn’t happen, it will never get done. He also needs to respect the wood, because it’s alive. He shouldn’t hit and bore holes in it without reason. He must treat it well,” says Prasinos.

“A good craftsman never reproduces a keel. When he builds a boat he should have a barrel beside him in which to throw and burn the templates. Each boat is unique, which is why something is lost forever when it is destroyed,” says Prasinos. “Fishermen are leaving the profession because they can no longer feed their families. Imported fish are cheaper than Greek. I’ve seen a lot of people cry when their boat is being smashed by a bulldozer. I felt as though my hand was being cut off. I’ve seen caiques I built smashed up and I recognized every piece. I remember how much time and effort they took. I hope the state offers some financial incentives to help those who want to save even a single vessel. Many would want a boat like that, even if the maintenance is more expensive.”

‘Love at first sight’

We meet Panos Hasapis at the port. He’s just moored and is tinkering around Chryssopigi, a caique of the traditional kind built on the island of Hydra.

“I built her myself in early 2000. She has given my family and friends an immense amount of joy and is the last thing we would want to give up, even if we were at risk of losing our home,” he says. “The state should protect these wooden boats by offering incentives for salvaging them, not just for the pleasure of certain individuals but in order to safeguard the shipbuilding tradition that is, to a great degree, empirical. The skills will be lost if one generation of caique builders is allowed to go. Greece lost most of its merchant fleet in World War II, together with boats that were never rebuilt. Now we’re destroying the wooden boats ourselves. The day will come when we’ll have nothing pretty to see in the ports.”

Faneromeni

One boat is missing from the exhibition even though it is considered one of the most beautiful and luckiest in the Aegean. Faneromeni was anchored in her permanent spot on an islet in the Gulf of Corinth, but her owner, Nikos Riginos, made the trip from Poros.

Riginos bought Faneromeni 30 years ago and has spent a lot of time and attention lovingly restoring her to her original 1945 form. “I was called a loon and a crank when I first bought her. But it was love at first sight and this caique became my life. The only solution is for the state to assign a safe harbor only for traditional wooden caiques where the owners don’t have to pay docking fees. It would bring together all the craftsmen of traditional boatbuilding. This happens in other countries where they also hold huge parades of the boats every year, which are hugely popular,” says Riginos.

His argument is supported by Nikos Kavalieros, the president of the Traditional Boat Association of Greece, an institution that is extremely active in the preservation of boats and awareness raising.

“The state bears a huge responsibility because the legislation could have been implemented differently, as it foresees using these boats for purposes other than commercial fishing,” he says. “They could be used for tours or even submerged so they can form a marine habitat. But the state is ignoring the crime being committed against them.”

It seems, however, that society is also indifferent. Why? The answer may be found in the wonderful photographs of American Robert McCabe of Greek caiques from the 1950s and 60s that were shown last month in an exhibition at the Citronne Gallery on Poros, the proceeds from which went toward the association: The boats and fishermen depicted express a part of the country’s history most people would like to forget, a chapter filled with toil and poverty.

Three attributes

“A boat must have three attributes: It must be beautiful, well-crafted and perform well at sea. If one is missing, so are the other two. And what’s the point of building an ugly boat, even if it is seaworthy?” Dinos Korakis, one of the oldest marine carpenters in Greece, said last year when Kathimerini visited him at his boatyard in Spetses.

He had been furious at the state for regulations restricting boatyards, even those that have been in the same spot for hundreds of years.

“They want to kick us out of this place, where we have our boatyards,” he had said at the time. “But the locations haven’t changes since Ottoman times. Our grandfathers and great grandfathers were also here. In the last few years, though, every so often, we have problems with the Port Authority and the state’s land service. The work we do is the hardest, it’s very fiddly. How will any young people want to come here and learn the craft when they’re being threatened with fines and law suits? How can anyone go on working with any kind of pleasure when they’re under threat of eviction?”
source

136
Έκλεισαν τα σχόλια κάτω από το χθεσινό άρθρο του Γιανναρά για να μην γράφω και τον ξεμπροστιάζω. Ήταν εμφανές από τις τελευταίες αναρτήσεις του ότι ο κόσμος είχε αρχίζει να καταλαβαίνει και εξεγείρετο γιατί διαφωνουσε κάθετα με τις κολεκτιβιστικές του αρλούμπες, οι οποίες ουδεμία σχέση έχουν με τον Χριστιανισμό.

Στο χθεσινό μονοφωνικό άρθρο - κομμουνιστικό κήρυγμα ταυτίζει δυο φορές τον Χριστιανισμό με τον κομμουνισμό:


Quote
Eπιβλήθηκαν, αυτονόητα και ομόφωνα, οι αξιωματικές σταθερές του ατομοκεντρικού «τρόπου»: Aλήθεια είναι η αντικειμενική βεβαιωμένη ορθότητα. Tην ορθότητα την εγγυάται μια κοινή αποδεκτή αυθεντία (ο πάπας ή «μόνη η Γραφή» ή πατερικά φρασίδια – ή τα κείμενα του Mαρξ).

[....]

Oταν ακούει κανείς σήμερα στις Oρθόδοξες Eκκλησίες τούς «συντηρητικούς» επισκόπους να πολεμάνε με μανιασμένο πάθος τους «οικουμενιστές» (εν Xριστώ αδελφούς τους), πιστοποιεί ότι κοπιάρουν πιστά τους υπέρμαχους κάθε «ορθοδοξίας» (μαρξιστικής, φροϋδικής, ή όποιας άλλης ιδεοληψίας): Λειτουργούν με τη στυγνή εξουσιαστική λογική, δηλαδή με τη βασανιστική ανασφάλεια που έτρεφε και τον ναρκισσισμό ενός Λουναρτσάσκι ή ενός Zντάνοφ. Kαι στον πισώπλατο πόλεμο της Mόσχας ενάντια στην Kωνσταντινούπολη, ψηλαφεί ο απροκατάληπτος το ακριβές ανάλογο της εξουσιολαγνείας στις μεσαιωνικές, βαρβαρικές αυλές των παπών ή στο σοβιετικό πολιτ-μπιρό.


Λέει δηλαδή ότι ο Χριστιανισμός αποτυγχάνει γιατί δεν είναι πλέον αρκούντως κομμουνιστικός αλλά, όπως ο Στάλιν, είναι τύποις κομμουνισμός, ατομοκεντρικός κομμουνισμός. Ο δε Γιανναράς, κατέχει το αληθινό νόημα του Χριστιανισμού, το οποίο είναι η πάταξη του ατομικισμού, δηλαδή ο κολλεκτιβισμός-κομμουνισμός-φασισμός, και αυτό τον καθιστά ανώτερο από τους υπόλοιπους ορθοδόξους χριστιανούς, οι οποίοι τσακώνονται επειδή είναι ατομικιστές και όχι αληθινοί κομμουνιστές, όπως είναι ο Γιανναράς.

Τέτοια αντιχριστιανικά και κομμουνιστικά αίσχη πληρώνει ο Αλαφούζος τον Γιανναρά να γράφει γιατί ο Αλαφούζος είναι κομισάριος και όσο αυξάνονται οι φόροι, αυτός κερδίζει πλούτο, μιας και τον παίρνει απ'ευθείας από το Κράτος, μέσω ΜΚΟ, διαφημίσεων, επιδοτήσεων κ.α. Με την αντιχριστιανική και κομμουνιστική προπαγάνδα του Γιανναρά, καλείται ο Ελληνικός Λαός να μην είναι ατομοκεντρικός, να μην μετράει καθόλου την ύλη που χρειάζεται για να επιβιώσει και να προοδεύσει, και να τη δίνει ολόκληρη στο Κράτος, δηλαδή στο αφεντικό του Γιανναρά, τον Αλαφούζο, ο οποίος θα ζει μέσα στη χλιδή και την άνεση και όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες θα μείνουν μπουκάλα με την "αυθυπέρβαση" και τον "μανικό έρωτα" της "κοινωνούμενης εμπειρίας του αληθούς", νομίζοντας πως θα πάνε στον παράδεισο, αλλά απλώς θα πεθάνουν βρώμικοι και εξαθλιωμένοι στην ψάθα και ο Ελληνισμός θα πνιγεί στη μιζέρια και θα αφανιστεί ολοσχερώς, επιβεβαιώνοντας τον Τόμας Χομπς που έλεγε ότι οι λέξεις είναι το χρήμα των χαζών.

137
Άλλο ένα παράδειγμα κατάρρευσης του Κρατικισμού. Το ρωσικό Κράτος το οποίο χρηματοδοτεί τόσο τους εν Ελλάδι "εθνικο"σοσιαλιστές, όσο και το υπάνθρωπο Κράτος του Ιράν έχει ξεμείνει πλέον από χρήματα - γιατί πάντα ο παρασιτικός σοσιαλισμός χρεοκοπεί - και η αμερικανική εταιρεία Boeing η οποία λειτουργεί υπό ένα λιγότερο κρατικιστικό περιβάλλον είναι η μόνη που μπορεί να πουλήσει και να αναπτυχθεί. Θα μπορούσε μια Ελληνική Εταιρεία να φτιάχνει αεροπλάνα. Αλλά οι ιθύνοντες νόες πίσω από το webwar και οι ομοϊδεάτες τους δεν μπορούν να δουν το Εθνικό=Καπιταλιστικό Συμφέρον τόσο μακριά από το βεληνεκές της μύτης τους. Θέλουν να ελέγχουν όλη την οικονομία για να παρασιτούν από τον παραγόμενο πλούτο. Μόλις βγει μισό αεροπλάνο θα αρχίζουν να ζητάνε υπέρογκα ποσά σε φόρους, φόρους τους οποίους πληρώνουμε ως λύτρα στο Κράτος για να μην μας στερήσει κι άλλο την ελευθερία. Προκειται για ανθέλληνες εκβιαστές που σταματάνε κάθε παραγωγική διαδικασία, διώχνουν το κεφάλαιο από την Ελληνική Οικονομία και παρασιτούν ανηλεώς όπου εντοπίσουν πλούτο. Σαν τα τρωκτικά τρώνε τις σάρκες του Έθνους!

139
Πάντοτε, χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση, αύξηση του Κράτους συνεπάγεται αύξηση της ροπής προς τον εξωτερικό και εσωτερικό πόλεμο, διότι το Κράτος δεν είναι τίποτα παραπάνω από έναν οργανισμό που ασκεί επιθετική βία με σκοπό τη διασφάλιση των συμφερόντων εκείνων που δεν παράγουν πλούτο και ζουν σε βάρος εκείνων που παράγουν πλούτο. Η άρχουσα τάξη σκλαβώνει την τάξη των παραγωγών και τους υφαρπάζει με το κρατικό μονοπώλιο της βίας την παραγωγή για να τραφούν τα παράσιτα. Ο κόσμος υποφέρει και βλέπει τον πλούτο του, ο οποίος υπό διαφορετικές συνθήκες θα μπορούσε να κάνει τη ζωή του ευκολότερη, να χρησιμοποιείται για τους αντικοινωνικούς και καταστροφικούς σκοπούς του Κράτους. Ένα καλό παράδειγμα είναι ο κλιματισμός το καλοκαίρι. Χωρίς τις κρατικές δαπάνες για τον στρατό, όλοι οι χώροι στους οποίους διαβιούν και κινούνται οι πολίτες θα μπορούσαν να έχουν κλιματισμό. Δεν έχουν όμως γιατί αυτόν τον πλούτο τον αρπάζει με τη βια το Κράτος για να τον μετατρέψει, όχι σε φτηνά και αποδοτικά όπλα, όπως ένα ισχυρό πυρηνικό οπλοστάσιο, αλλά σε στρατό καταστολής του λαού, σε κατηχητικά κρατικιστικής πειθαρχίας και στην επιβολή της οπλαπαγόρευσης για να διασφαλιστεί κατ'αυτόν τον τρόπο η υποτέλεια του Ελληνικού Λαού έναντι του Κράτους, η υποτέλεια των παραγωγών έναντι των παρασίτων.

Το Κίνημα των ΠΕΦΡΑΚ  ΛΧΑ μπορεί να σώσει από τον βέβαιο θάνατο εκατομμύρια Έλληνες που ταλαιπωρούνται και πεθαίνουν εξαιτίας της φοροκλοπής του Κράτους και να τους εξασφαλίσει παράλληλα φτηνή και αποτελεσματική Εθνική Άμυνα, η οποία δεν θα είναι στραμμένη φυσικά προς το εσωτερικό, και υψηλό βιωτικό επίπεδο, όπως αυτό που επικρατεί όταν κάθε κοινωνία απελευθερώνει το εμπόριο και περιορίζει τη ληστρική αναδιανομή που διεξάγει το Κράτος μέσω της φορολογίας εις όφελος των παρασίτων, των καταναλωτών φόρων, των σιχαμένων αντιλευκών υπανθρώπων.



141
Όπου και να επικρατεί ο σοσιαλισμός, δηλαδή όπου αυξάνεται η ισχύς του Κράτους έναντι της κοινωνίας και οι υποθέσεις των ανθρώπων καθορίζονται σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό από την κρατική εξουσία, πάντα μια μικρή μειοψηφία συγκεντρώνει όλον τον πλούτο. Μα εξάλλου γιατί ο κάθε κουφιοκεφαλάκιας σήμερα μπορεί να είναι σοσιαλιστής, δηλαδή να θέλει να τα εξουσιάζει όλα τα Κράτος; Επειδή αγαπάει τους συνανθρώπους τους και την κοινωνία; LOL. Προφανώς επειδή ονειρεύεται να γίνει αυτός κάποτε ο εξουσιαστής και να εξουσιάζει τους συνανθρώπους τους, ούτως ώστε να πάρει εκδίκηση για τη μίζερη και άθλια ζωούλα του. Καθώς η δύναμη του Κράτους, δηλαδή η συλλογική-"δημόσια" ιδιοκτησία, αυξάνεται, αυξάνεται και ο συγκεντρωτισμός του πλούτου στα χέρια λίγων ισχυρών ανθρώπων που έχουν διασυνδέσεις με τον εγκληματικό μηχανισμό του Κράτους. Αυτοί είναι οι πιο μοχθηροί, οι πιο βίαιοι, οι πιο κακούργοι, οι πιο μισογηγενείς (δηλαδή εκείνοι οι άνθρωποι που μισούν τους γηγενείς: στην περίπτωση της Ελλάδας οι άνθέλληνες-μισέλληνες), τα πιο αρρωστημένα αντικοινωνικά στοιχεία. Αυτοί σε κάθε κρατικιστικό καθεστώς, επωφελούνται της μιζέριας και των καταληστευμένων συνανθρώπων τους και πλουτίζουν και ζουν πλουσιοπάροχα και απολαμβάνουν τη χλιδή ενώ όλη η κοινωνία βυθίζεται στο σκοτάδι της υπανάπτυξης, του σκοταδισμού και της παρακμής που επιφέρει ο κρατικισμός!








Socialism’s One Percenters

By Thomas DiLorenzo



A defining characteristic of socialism in all its forms in all places and at all times is a relatively small political elite (and its “private sector” cronies) that lives lavishly by plundering its population, destroying its economy,  imposing a regime of equality of poverty and misery; and turning almost everyone into a dependent on the state for survival.  Joseph Stalin was the wealthiest man in the world during his time, not the Rockefellers, Morgans, or anyone else, as the de facto “owner” of the entire Soviet Union.  African and Latin American socialist political thugs in the “post-colonial era” have long been notorious for becoming millionaires or billionaires, with Swiss bank accounts galore, while their people starved and begged them for subsistence.  Socialism’s one percenters make today’s Wall Street plutocrats seem impoverished by comparison.

The latest glaring example of the disgusting and immoral corruption of socialism’s one percenters is Venezuela, a country that has “long been the darling of the [socialist] Left,” according to a June 16 article in the Daily Mail.  The article, authored by Jake Wallis Simons, has the headline:  “Super-rich socialists quaff champagne in Venezuelan country clubs while middle-class mothers scavenge for food in the gutter . . . even the dogs are starving.”

Venezuelan socialism, known as “Chavismo,” after the wealthy socialist one percenter Hugo Chavez, has indeed destroyed the country’s economy.  Thanks to government-imposed price controls that hold prices below costs, supermarkets are empty, everything is in short supply or simply unavailable, and middle-class people are literally “rummaging in stinking piles of rubbish for cabbage leaves . . . and fetid meat,” according to the Daily Mail article, which includes dozens of pictures of these pathetic scenes.  Among the most disturbing pictures are those of starving dogs and other animals in this socialist “paradise.”

Nationalization, price controls, and suffocating government regulations have so destroyed the remnants of capitalism that hospitals can’t afford toilet paper, let alone medicine; people wait in queues for ten our twelve hours a day, just like in the old Soviet Union, in hopes of buying something – anything – that might come up for sale in hopes of trading it for things they actually need; there is raging hyperinflation as the government tries to print money like mad to continue paying for its socialist fantasies; and crime is the worst of anywhere on earth.  One middle-class woman is quoted in the article as saying “Chavez’s legacy is people like me looking for food in the garbage.”

Black markets are pervasive, also just like the old Soviet Union, but the wealthy make out the best from this situation because only they can afford to pay the astronomically higher black-market prices or to pay the bribes demanded by black marketeers.  The politically-connected socialist elite lives high on the hog, entertaining themselves quite lavishly at such places as the Caracas Country Club, where the membership fee alone is almost 500 times the average annual salary of a middle-class Venezuelan worker.  The Daily Mail article is adorned with pictures of “lavish parties and tables groaning with gourmet food.”  It quotes one wealthy Chavez crony as saying, “Should we stop enjoying ourselves just because the country is burning?”  Well, of course not.  (This reminded me of the scene in “History of the World, Part II” where Mel Brooks, portraying the revolutionary-era King of France, is approached by an alarmed aid who says:  “Sire, the peasants are revolting!”  To which the “king” answers:  “They certainly are”).

“Those rich people are thieves,” says the woman quoted by the Daily Mail. “They are government cronies and they stole the country’s money . . . .  We had a socialist revolution and these are the results.”  “I feel cheated.  Our socialist dream is falling apart,” said another pathetically-duped victim of Bernie Sanders/Hugo Chavez-style socialism.

Meanwhile, according to a recent poll, 46 percent of American “millennials” say they could vote for a socialist for president, who they believe would end political cronyism, “get money out of politics,” and redistribute the wealth of the politically-connected one percenters to them.  This, of course, is complete nonsense and an expression of extreme ignorance.  As F.A. Hayek explained in his classic, The Road to Serfdom, the reality is that under socialism, “the only power worth having is political power.”  It is capitalism, private property, and markets that provide the most potential for economic opportunity, economic advance based on merit, hard work, savings, entrepreneurship, and individual initiative.  Who says the government schools are not teaching the kids much these days?

http://bc.vc/EwYBl82

142
 Η Παιδεία Αφελληνίστηκε. ΣΤΟΠ.
. Ραφαήλ Καλυβιώτης
Του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη*

Λες και το σχολείο τόσα χρόνια καλλιεργούσε Έλληνες που να έχουν την συνείδηση της διαχρονίας της Ελληνικότητας και Ελληνικού τρόπου. «Μα γιατί δεν μπορεί η Ελλάδα να παράξει νέους Σεφέρηδες και νέους Ελύτες»; Διότι οι Σεφέρηδες και οι Ελύτες δεν διδάσκονταν στο σχολείο τις «αγαθοεργείες» και τις «παιδαγωγικές καινοτομίες» που εισήγαγε ο ΕΑΜ – ΕΛΛΑΣ ή ότι ο Ιωάννης Μεταξάς είπε το ΟΧΙ «ίσως παρά την βαθύτερη θέλησή του». Οι Σεφέρηδες δε και οι Ελύτες διδάσκονταν από Δασκάλους που αγαπούσαν το αντικείμενο της επιστήμης τους και δεν βρίσκονταν σε αυτήν την θέση από ένα λάθος στο μηχανογραφικό. Όποιος δε εξ αυτών δεν τιμούσε το λειτούργημά του δύσκολα θα γλύτωνε της αρνητικής αξιολογήσεως από τις αιφνίδιες επισκέψεις των επιθεωρητών. Η αριστερόστροφη μεταπολίτευση καιρό τώρα είχε υποτάξει την Ελληνική Παιδεία σε μία ιδεοληπτική αριστερή κοσμοθέαση των πραγμάτων με πιο πρόσφατο επίτευγμα των πεπραγμένων της την αφαίρεση του επιθετικού προσδιορισμού «Εθνικής» διπλα από το «Παιδείας» επί Γεωργίου Παπανδρέου του Ολίγιστου.

Νέος επικεφαλής του τελειωτικού αφελληνισμού ο κ. Αντώνης Λιάκος. Ο κ. Λιάκος πιστεύει στο Έθνος όσο πίστευε ο
Στάλιν στην Δημοκρατία. Είναι σαν η «Δεξιά» να είχε επιστρατεύσει στον διάλογο για την Παιδεία επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Πλεύρη. Η τοποθέτηση του κ. Λιάκου με τις γνωστές του θέσεις καταμαρτυρά την πιστή εφαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ των ιδεών του μαρξιστή Αντόνιο Γκράμσι όπου καλούσε του αριστερούς παγκοσμίως να καταλάβουν τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους (σχολεία, πανεπιστήμια και ΜΜΕ) για να κυριαρχήσει ο κομμουνισμός.

Έτσι, πλην της καταργήσεως των μαθητικών παρελάσεων που πραγματοποιούνται από το 1921 (και όχι από την περίοδο Μεταξά όπως προπαγανδίζεται γελοιωδώς) και την κατάργηση των Θρησκευτικών ως μαθήματος ανάδειξης της Ορθοδοξίας ως συστατικό στοιχείο Ελληνικής ιδιοπροσωπείας, δρομολογείται και η σταδιακή κατάργηση των Αρχαίων Ελληνικών. Φυσικά οι Άγγλοι, οι Ιταλοί και οι Γερμανοί που τα διδάσκονται στα σχολεία τους δεν ξέρουν τί τους γίνεται. Τρεις φορές είχε ερωτηθεί ο Γκαίτε από τους μαθητές του: «και τώρα Δάσκαλε τί να μελετήσουμε»; Τρεις φορές τους απήντησε: «τους Αρχαίους Έλληνες συγγραφείς». Ποιος είναι ο Γκαίτε να μου πείτε μπρός τον κ. Λιάκο και τον κ. Φίλη; Η Γλώσσα μεταφέρει το συναίσθημα των ανθρώπων τη δεδομένη στιγμή που έγραφαν, μεταφέρει την βιωματική σχέση με τον τόπο και τον χρόνο, τις αιώνιες αξίες απέναντι την αγωνία του θανάτου. Όσο δε παλαιότερη η Γλώσσα τόσο ισχυρότερη η σύνδεση των τωρινών ανθρώπων με τους προγόνους τους. Αυτή ακριβώς την συναίσθηση της διαχρονικότητας του Ελληνισμού θέλουν να διαρρήξουν οι του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτές οι κινήσεις βέβαια δεν θα είχαν καμμία ουσία εάν δεν υπήρχε και σε κάθε πανεπιστήμιο μία ομάδα «ευηπόληπτων» καθηγητών που να προπαγανδίζουν προς τα πού πρέπει να κινείται η Παιδεία γενικότερα. Το «κύρος» του πανεπιστημιακού καθηγητή δίδει μία επιπλέον νομιμοποίηση στην εξουσία και ταυτόχρονα της επιτρέπει να διαιωνίζονται οι ιδέες της όταν την χάσει ώστε να επανέλθει σε αυτήν ευκολότερα και γρηγορότερα. Απεφάσισαν λοιπόν οι του ΣΥΡΙΖΑ με τον Νόμο 4385 να επιτρέπεται η μετάταξη καθηγητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην τριτοβάθμια δίχως την σύμφωνη γνώμη των τμημάτων που θα υποδεχθούν τους μεταταγέντες. Με λίγα λόγια: συνδικαλιστές καθηγητές γυμνασίου και λυκείου προσκείμενοι στον ΣΥΡΙΖΑ θα γίνονται καθηγητές πανεπιστημίου εκτοπίζοντας νέους επιστήμονες με πραγματικά προσόντα. Πιστοποιητικά επιστημονικών φρονημάτων δηλαδή.

Και ενώ όλα αυτά τα τερατουργήματα λαμβάνουν χώρα, ο Πρίγκηψ της Συγγρού σιωπά. Άραγε να φταίει η επικείμενη προσάρτηση Διαμαντοπούλου, Πρετεντέρη και Ραγκούση; Εάν αυτή είναι η αιτιολογία καλώς πράττει και σιωπά. Για Εθνική Ταυτότητα θα μιλάμε τώρα;

*Πολιτικός Επιστήμων, Ιδρυτής και Συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών
rkaliviotis@gmail.com



Σχόλιο Anonymous
ο Σεφεριάδης θαύμαζε τον αγράμματο Μακρυγιάννη, και ο Αλεπουδέλης αυτοϊκανοποιούνταν με τις μελοποιήσεις του μπολσεβίκου Μίκυ. αμφότεροι παιάνιζαν ωδές στον "λαϊκό πολιτισμό" του ρωμέικου, ως δήθεν απαυγάσματος του παγκόσμιου πολιτισμού. ήρωας του ρωμιού ο "κλέφτης", δηλαδή ο κατσαπλιάς. του δυτικού, ο ιππότης.




Σχόλιο Augusto Pinochet
Αυτές οι φράσεις "διαχρονία" του "ελληνικού τρόπου" είναι παρμένες από τον κρατικιστή Γιανναρά. Ο Καλυβιώτης σίγουρα διαβάζει Γιανναρά σε βαθμό λογοκλοπής. Στο κείμενο γράφει για τον Λιάκο "Είναι σαν η «Δεξιά» να είχε επιστρατεύσει στον διάλογο για την Παιδεία επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Πλεύρη". Πριν ακριβώς μια εβδομάδα ο Γιανναράς στην επιφυλλίδα του στην Καθημερινή έγραφε "O εσκεμμένος πρωτογονισμός γίνεται κατάφωρος όταν, μετά το σημιτικό ΠAΣOK, έρχεται και ο ΣYPIZA να βασίσει στον κ. Aντώνη Λιάκο τις φιλοδοξίες του για «ανανεωτική» εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Δεν αξίζει σχολιασμό ή κρίσεις ούτε το πρόσωπο ούτε οι εξαγγελίες του – το ευθέως ανάλογο θα ήταν, να αναθέσει η όποια «Δεξιά» την προεδρία Eπιτροπής Eθνικού Διαλόγου για την Παιδεία στον κ. Kασιδιάρη".

Η σκέψη του Καλυβιώτη παρεκκλίνει αντιφιλελεύθερα προς τα δεξιά. Εν προκειμένω γράφει "Το «κύρος» του πανεπιστημιακού καθηγητή δίδει μία επιπλέον νομιμοποίηση στην εξουσία και ταυτόχρονα της επιτρέπει να
διαιωνίζονται οι ιδέες της όταν την χάσει ώστε να επανέλθει σε αυτήν ευκολότερα και γρηγορότερα." Ποιος να επανέλθει στην εξουσία ευκολότερα, η εξουσία; Πιστεύω ο Καλυβιώτης αναγνωρίζει τον παρασιτικό ρόλο του Κράτους αλλά μάταια πασχίζει να τεκμηριώσει ένα δεξιό Κράτος. Είναι αρκετά ευφυής για να διαπιστώσει τον συστατικό του Κράτους δεσμό μεταξύ διανοούμενων και κρατικισμού, αλλά γνωρίζει ότι αυτό θα απομυθοποιήσει και το δικό του δεξιό Κράτος.

Ανέκαθεν οι περισσότεροι διανοούμενοι ήταν εργαζόμενοι του Κράτους*, γιατί η συστηματοποίηση της προπαγάνδας είναι δουλειά για τους διανοούμενους, είναι σημαντική για το Κράτος και δεν μπορεί, ούτε πρόκειται, να χρηματοδοτηθεί από κανέναν άλλον. Επομένως κάποιος ο οποίος θέλει να βγάλει τα προς το ζην από τη διανόηση πρέπει να υπηρετήσει τα συμφέροντα του Κράτους. Ο άλλος τρόπος, ο αποδεκτός και υγιής, είναι να βγάλει πρώτα τα προς το ζην και έπειτα να ασχοληθεί με τη διανόηση. Η διανόηση είναι τέκνο του ανθρώπου και πρέπει να είναι ελεύθερη από εξωτερικές σκοπιμότητες. Μια ιδέα κατά παραγγελία είναι σαν την πορνεία, όπως μια ιδέα ελεύθερη από εξωτερικές (εξωατομικές) σκοπιμότητες είναι σαν τον έρωτα. Η πορνεία είναι διαστροφή του έρωτα και η διανόηση στην υπηρεσία του Κράτους είναι μια διαστροφή του πνεύματος. Γιατί ο έρωτας είναι η επιλογή συντρόφου βάσει της προσωπικότητάς του. Κάτι κατεξοχήν Δυτικό-Καπιταλιστικό. Αντιθέτως η πορνεία είναι η επιλογή συντρόφου βάσει της φυσικής του δύναμης και του χρηματικού της υποκατάστατου. Κάτι το κατεξοχήν κολλεκτιβιστικό. Έτσι και η ελεύθερη διανόηση είναι η επιλογή ιδεών βάσει της εγγενούς τους αξίας, έτσι όπως αυτή εκλαμβάνεται από το άτομο. Μια διαδικασία που εξυψώνει, μέσω του γνήσιου ανταγωνισμού των ιδεών, την πνευματική υπόσταση της ανθρωπότητας. Ενώ η στρατευμένη διανόηση είναι λέξεις συνεπικουρούσες βία. Και το αποτέλεσμα είναι το ίδιο με την πορνεία, ένας κόσμος κολλεκτιβιστικός.

Έτσι λοιπόν, δουλειά των στρατευμένων διανοούμενων είναι η νομιμοποίηση του κρατικού μονοπωλίου της επιθετικής βίας. Και ακόμα και όταν πλήττεται ο κρατικισμός από τις εσωτερικές του αντιφάσεις και, προ της πραγματικότητας, καταρρέει, η πνευματική παρακαταθήκη των στρατευμένων διανοούμενων συμβάλλει στην αναστήλωση και επανισχυροποίηση του κρατικού μονοπωλίου της επιθετικής βίας από τους καινούργιους επιτήδειους εξουσιαστές. Δεν υπάρχει κάτι το αριστερό ή δεξιό σε όλο αυτό. Αυτό που περιγράφω είναι απλά βια, επιθετική βία και προπαγάνδα υπέρ αυτής.

Η ιδεολογία της αριστεράς είναι το απόλυτο Κράτος και για αυτόν τον λόγο είναι πιο συνεκτική από την ιδεολογία της δεξιάς τύπου Καλυβιώτη, που, ναι μεν υποστηρίζει το Κράτος, αλλά όχι απόλυτα. Σε αυτήν του την προσπάθεια ο Καλυβιώτης προσπαθεί να συνταιριάξει, με λάθος τρόπο κατά τη γνώμη μου, κάποιες έννοιες της παραδοσιακής Δεξιάς με τον Φιλελεύθερισμό.

Κατ'αρχήν όλες οι εκδοχές της Δεξιάς που νομιμοποιούν το Κράτος πρέπει να απορριφθούν χωρίς συζήτηση. Το πρώτο μέλημα ενός Φιλελεύθερου πρέπει να είναι ο Φιλελεύθερισμός, η ατομική ιδιοκτησία και η θωράκισή της. Έπειτα, αν τα διασφαλίσουμε αυτά, μια νέα αυθόρμητη οργάνωση της κοινωνίας θα προκύψει και αυτή η οργάνωση θα μπορεί ελεύθερα να υιοθετήσει και αριστερά στοιχεία και δεξιά. Τι θα υπερισχύσει; Κανείς δεν το ξέρει. Μπορεί οι πετυχημένοι άνθρωποι μιας Ελεύθερης Καπιταλιστικής Ελλάδας να επιλέξουν να διδάσκονται τα παιδιά τους αρχαία Ελληνικά και να ομιλούν μάλιστα μόνο αρχαία Ελληνικά. Μπορεί να εξαφανιστούν αυτές οι διάλεκτοι δια παντός. Κανείς δεν ξέρει.

Μόνο έτσι μπορεί να αποδειχθεί η αρετή του Δεξιού ή του Αριστερού. Αν κάποιος κρατικιστής πιστεύει πραγματικά σε κάποια πράγματα, γιατί δεν προσπαθεί να πείσει τους υπολοίπους να τα ακολουθήσουν αλλά θεωρεί ότι πρέπει να τους τα επιβάλει; Προφανώς γιατί κατά βάθος αναγνωρίζει ότι κάποιες από τις ιδέες του μπορούν να επικρατήσουν μόνο δια της βίας. Μα έτσι είναι άχρηστες και αντιπαραγωγικές και, το χειρότερο, του στερούν κάθε ηθικό δικαίωμα να ανθίσταται όταν άλλοι του επιβάλλουν τις δικές τους άχρηστες ιδέες.

*=Λαμπρές εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα ήταν τα εμπορικά καθεστώτα όπως αυτό της Αρχαίας Αθήνας. Το ελεύθερο εμπόριο έδωσε στους αρχαίους Έλληνες τον πλούτο για να σταθούν στα πόδια τους και να ξεφύγουν, έστω και ατελώς, από την υποτέλεια στο Κράτος. Και εξαιτίας αυτού μεγαλούργησαν.

μην απορείτε λοιπόν με τους σημερινούς, δεν είναι αρνητές, είναι συνεχιστές της ίδιας παρακαταθήκης.
μακρυγιάννης-κλάρας-τσίπρας: ιδού η διαχρονία της νεοελληνικότητας και του νεοελληνικού "τρόπου"


πηγή

144
Είναι επαναστατική ΛΧΑ ποίηση όπως το παρακάτω:


Τα πουστράκια που έγλειφαν τριχωτά αρχίδια. Σεργιανοπουλιστές σοσιαλιστές, το κωλαράκι τους σουρωτήρι από τις σφαίρες. Χύσια και αίματα στο πάτωμα. Μαζί με τις σφαίρες τους έβγαζαν και τους σφηνωμένους δονητές οι ιατροδικαστές. Εκεί που τον χύνανε 5 bears τον άλλον και του φύτεξε ο υπάνθρωπος ο μωαμεθανός τη σφαίρα στο λαρύγγι. Κωλότρυπες!

146
Παλιές γενιές = Ο Σοπέν και ο Μπετόβεν, ο Κίπλινγκ και ο Μπωντλέρ, ο Γουάιλντ και ο Αριστοτέλης, ο Θωμάς ο Ακινάτης και ο Ρόθμπαρντ, ο Μπαστιάτ και ο Λοκ. Όλοι εκείνοι που έκαναν τον ΛΧΑ και τον Πολιτισμό του να ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα ανθρωποειδή. Τα πουστράκια χαραμίζουν το πολύτιμο σπέρμα τους στο λαρύγγι ο ένας του άλλου ενώ θα μπορούσαν να κάνουν τον κόσμο του ΛΧΑ καλύτερο.

147
Η Σάρα Τζέι Παίρνει Τον Πούτσο Στο Μουνί Της Και Τα Χύσια Στις Βυζάρες Της!




148
Πήγε ο μουτζαχεντίν των μωαμεθανών, ο οποίος ήταν και αυτός πουστράκι, και έσφαξε τους πουσταράδες. Εξαφανίστηκε κάτι καλό από τον κόσμο μας; Όχι. Ήταν κάτι πουσταράδες που έγλειφαν και γαμούσαν ο ένας τον κώλο του άλλου και δεν είναι είναι πλέον. Στα αρχίδια μας. Το άσχημο είναι όμως ότι τώρα γίνεται η κηδεία τους. Δηλαδή μαζεύονται όλοι οι συγγενείς, όλη η οικογένεια, έρχεται ο πατέρας, η μητέρα και τα σόγια και κάθονται πάνω από τη νεκρή σωρό του ομοφυλόπουστα και τον θρηνούν και αναγνωρίζουν όλοι - μα όλοι - ότι ο μόνος λόγος που χάθηκε ήταν γιατί ρουφούσε το καβλί και έγλειφε τα αρχίδια. Έρχονται οι συγγενείς γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς για να τιμήσουν τι; Την τελευταία φορά που βλέπουν έναν πουτσογλείφτη; Έναν κωλογαμημένο; Και τι λέει αυτός ο παπάς - γιατί η θεομπαιξία έχει ξεπεράσει πλέον όλα τα ρεκόρ - τι λέει στον Θεό; Θεέ μου πάρε στον Παράδεισο αυτόν τον αρχιδογελίφτη; Είναι ο άλλος με το ξεσκισμένο κωλάντερο μέσα στο φέρετρο και μαζεύονται όλοι με σκοπό να στείλουν το ξεσκισμένο κωλάντερο κοντά στον Θεό;! Μα τι είδους Χριστιανισμός είναι αυτός που στέλνει πουστράκια στον παράδεισο; Και αν πάνε όλα τα πουστράκια στον παράδεισο, ο παράδεισος δεν θα καταλήξει πουστροκλάμπ όπου πηδιούνται τα πουστριάκια; Αυτό θέλουν; Αυτό θέλουμε; Γιατί να μην στείλουμε τα πουστράκια στην κόλαση; Γιατί να μαζεύουμε κάθε έκλυτο σκουπίδι στον παράδεισο; Αυτό δεν είναι Χριστιανισμός, αυτό είναι Κομμουνισμός, αρρώστια!!


Το άνθος της νεολαίας αναλώνεται σε ανούσιες ανωμαλίες αντί να κάνει κάτι δημιουργικό όπως έκαναν προηγούμενες γενιές. Σε αυτό έχει οδηγήσει η ομοφοβία της κρατικιστικής δεξιάς και η πουστοφιλία της κρατικιστικής αριστεράς. Ο ΠαλαιοΕλευθεριακός ΦασιστοΡασιαλιστικός ΑναρχοΚαπιταλισμός καλεί τους ομοερωτιστές νέους να διάγουν έναν βίο ενάρετο και να συμβάλλουν δυναμικά και να αφιερώσουν το σπέρμα τους στην εξόντωση των ανθελλήνων και των αντιλευκών.

149
Ο μαλάκας είναι αυτός που μαλακίζεται όταν μπορεί να μαλακιστεί. Π.χ. και όταν δεν μαλακίζεται ο μαλάκας, παραμένει μαλάκας, γιατί όταν μπορεί να μαλακιστεί μαλακίζεται. Δεν είναι μαλάκας κατά τη διάρκεια της μαλακίας μόνο, είναι μαλάκας γενικώς. Επομένως η μαλακία είναι μια κατάσταση στον εγκέφαλο του ανθρώπου, η οποία εμπίπτει στην έλλειψη αυτοσυγκράτησης και στον έλεγχο των ορμών (impulse control) τα οποία η επιστήμη έχει αποδείξει πως οφείλονται στα γονίδια. Ο μη μαλάκας είναι αυτός ο οποίος ελέγχει τις ορμές του όταν μπορεί να μαλακιστεί. Αν δεν μπορεί να μαλακιστεί, δεν σημαίνει ότι είναι μη μαλάκας. Δηλαδή δεν έχει καμία σχέση η μη δυνατότητα να μαλακιστείς με το να μην είσαι μαλάκας.

Η απαγόρευση της πορνείας, από τους κρατικιστές που την υποστηρίζουν, έχει να κάνει με το να μην μαλακίζονται οι μαλάκες. Γιατί οι μη μαλάκες, από τη φύση τους, δεν μαλακίζονται. Επομένως η απαγόρευση της πορνείας τιμωρεί τους μη μαλάκες που χάνουν το θεαμα και αβαντάρει τους μαλάκες. Αλλά τι αποτελέσματα έχει η απαγόρευση της πορνείας; Αφού η μαλακία πηγάζει από το πνεύμα και όχι από το σώμα, ο μαλάκας παραμένει μαλάκας, είτε μαλακίζεται, είτε όχι. Εκείνο το οποίο όμως γίνεται είναι να ατροφούν τα μη μαλακισμένα ένστικτα, οι πνευματικές αρετές, του μη μαλάκα ο οποίος πλέον δεν μπορεί να κάνει την ενάρετη επιλογή και παράλληλα αποστερείται από το σεξουαλικό θέαμα που θα τον διασκέδαζε. Αυτή η στέρηση διαβρώνει το πνεύμα του και τον ωθεί προς τον πνευματικό κατήφορο της μαλακίας.

Δηλαδή ο μαλάκας παραμένει μαλάκας στο μυαλό, αλλά σταματάει να είναι μαλάκας στο σώμα. Ενώ ο μη μαλάκας που δεν ήταν μαλάκας, ούτε στο σώμα, ούτε στο μυαλό, γίνεται μαλάκας στο μυαλό. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της κρατικιστικής απαγόρευσης της πορνείας την οποία επιβάλλουν με το κρατικό μονοπώλιο της βίας οι πάσης απόχρωσης σοσιαλιστές-κρατικιστές και έχει ως (επιθυμητό για αυτούς) αποτέλεσμα τη μαλάκυνση της κοινωνίας, ούτως ώστε αυτή να ανέχεται την τυραννία των κρατικιστών .

Επιπρόσθετα, οι γυναίκες που έχουν μικρή διασπορά στην ευφυία τους, δηλαδή έχουν το ίδιο μυαλό, δεν μπορούν να ανταγωνιστούν μεταξύ τους στο σώμα, το οποίο είναι αλληλένδετο με την ψυχή, με αποτέλεσμα οι καλύτερες ψυχικά γυναίκες να μην αναγνωρίζονται για την αξία του σώματός τους, δηλαδή για τον ψυχισμό τους. Αυτό έχει δυσγονικές συνέπειες, γιατί οι γυναίκες με τη υψηλότερη γενετική επένδυση στα ψυχικοσωματικά τους χαρακτηριστικά τείνουν να έχουν μικρότερη επένδυση στην αναπαραγωγική τους ικμάδα, ενώ οι γυναίκες με τη χαμηλότερη γενετική επένδυση στα ψυχοσωματικά τους χαρακτηριστικά, είναι απλά σπερματοδοχεία που γεννοβολάνε όλη την ώρα μπασταρδόπαιδα, άχρηστα και άσχημα σαν και αυτές. Έτσι η κοινωνία γίνεται σταδιακά άσχημη και χαζή, όπως συνέβη στον αραβικό κόσμο.

Ορίστε λοιπόν τα αποτελέσματα του κρατικισμού στη σεξουαλική ζωή: μαλακία και ασχήμια!










150
Εσένα τι σε ενδιαφέρει τι κάνουν οι άλλες οικογένειες; Θέλεις να έχεις εσύ τον έλεγχο στο τι γίνεται στις οικογένειες των άλλων, προφανώς διότι είσαι άθλιος και θέλεις με την ωμή επιθετική βια του Κράτους να πάρεις εκδίκηση για την άθλια ζωούλα σου εξουσιάζοντας τους άλλους.

Ο Καπιταλισμός γεννησε την οικογένεια. Οικογένεια οι άνθρωποι κάνουν μόνο όταν υπάρχει ατομική ιδιοκτησία. Όταν υπάρχει κολλεκτιιβστική ιδιοκτησία όλες οι γυναικες είναι πουτάνες και οι κατώτεροι αναπαράγονται περισσότερο από τους ανώτερους. Ευτυχία και χαρά δεν μπορεί να βρει ένας άνθρωπος έξω από τον θεσμό της οικογένειας, άρα η ευτυχία είναι καπιταλιστικό δημιούργημα. Ως προς τι συγκρίνεις αυτό το περιστατικό; Ως προς το lebensborn που είχαν οι ναζί και γαμούσαν οι υπάλληλοι του Κράτους τις γυναίκες και χρηματοδοτούσε το Κράτος, δλδ το θύμα του κρατικισμού, ο Γερμανός, το παιδί; Που είναι η ευτυχία εκεί; Που είναι η ευτυχία στην Καμπότζη όπου περίμενε έξω από την κρεβατοκάμαρα ο στρατιώτης των κομμουνιστών για να γαμήσει ο άλλος στρατιώτης και να ολοκληρώσει τον καταναγκαστικό ελέω Κράτους γάμο; Που είναι η ευτυχία στην ΕΣΣΔ όπου το Κράτος όπου λόγω της έλλειψης σπιτιών μια γυναίκα έπρεπε να πουλήσει το μουνί της στον αξιωματούχο του Κράτους για να βρει αξιοπρεπή στέγαση. Όλα αυτά μπορεί εσένα που έχεις υστερόβουλα κίνητρα να σου φαίνονται ωραία, αλλά σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο και, αναγκαστικά, στο 99% της κοινωνίας σε κάθε κρατικιστικό σύστημα που δεν είναι ο αξιωματούχος της τυραννίας που γαμάει, είναι εφιαλτικά, είναι πολύ κατώτερα. Και αντοίστοιχα είναι πολύ ανώτερο να έχει μια οικογένεια το δικαίωμα να ρυθμίσει τις μεταξύ της σχέσεις ελεύθερα, όπου το κάθε άτομο θα παίρνει ελεύθερα ατομικές αποφάσεις. Το 99% του κόσμου δεν θέλει να παίρνεις εσύ τις αποφάσεις για αυτό, προτιμάει κα πάντα θα προτιμάει να είναι σαν την οικογένεια της κινέζας, η οποία απλώς έτυχε να πάρει λάθος αποφάσεις. Το κόστος της ελευθερίας είναι το λάθος. Αλλά χωρίς ελευθερία δεν μπορεί να γίνει τίποτα σωστό γιατί το σωστό είναι να ξεχωρίσει το υπάνθρωπο λάθος από το υπεράριο σωστό.

151
Δεν πιστεύεις ούτε στον Θεό, ούτε στην Πατρίδα, ούτε στη Λευκή Φυλή και το μέλλον αυτής της κοινωνίας. Πιστεύεις μόνο στο άτομό σου και τρέφεις ένα αντικοινωνικό, παράλογο και αφύσικο μίσος για τους ΣυνΈλληνές σου. Όλα αυτά που λες - κατ'αρχήν δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ ουσιώδης διαφορά μεταξύ της πιο ακραίας στρασερικής προπαγάνδας που κάνεις και αυτών που πιστεύει ο μέσος πασόκος, χρυσαυγίτης ή "αναρχο"κομμουνιστής - είναι κακεντρεχή ψέματα που ξεκάθαρο σκοπό έχουν να ξεγελάσουν και να σκλαβώσουν, με την ωμή βία, τον συνάνθρωπο και να τον έχουν να εργάζεται για να ζεις εσύ.

Η ισχυροποίηση ενός Έθνους έρχεται μόνο μέσα από την Ελευθερία των πολιτών του και το πρόσφατο άρθρο του Mises για το Brexit το αποδεικνύει με γλαφυρότητα. Τόσα χρόνια, τόσες δεκαετίες και αιώνες η Ελλάδα δεν έχει δει τίποτα περισσότερο από τις δικές σου ιδέες να πραγματοποιούνται: ισχυροποίηση του Κράτους, ισχυροποίηση των κρατικοδίαιτων καρτέλ και μονοπολίων του Κράτους, αύξηση της εξουσίας και της παρεμβατικότητας του Κράτους στις ζωές των Ελλήνων, αύξηση της προπαγάνδας και της πίστης των Ελλήνων στο Κράτος. Παντού, τα πάντα, στην Ελλάδα είναι ένα τεράστιο Κράτος, στα υλικά πράγματα και στις συνειδήσεις του κόσμου. Και το αποτέλεσμα της εγκληματικής, παρασιτικής και απάνθρωπης δράσης της ωμής επιθετικής βίας του Κράτους ποιο είναι; Δεν το ξέρεις; Δεν το έχεις καταλάβει; Μας έχει καταντήσει ο κρατικισμός τους πιο υπάνθρωπους του πλανήτη. Και όχι μόνο την Ελλάδα. Όπου και να πήγε ο Κρατικισμός, όπου και να αυξήθηκε η τυραννία της φορολογίας: σκατά, αποκαίδια και ερείπια. Στο χείλος του αφανισμού οδηγείται η Λευκή Φυλή εξαχρειωμένη και καταληστευμένη από τους φόρους που γεμίζουν τις τσέπες των ζάμπλουτων εξουσιαστών μας. Όλα τα σπουδαία ανδραγαθήματα του παρελθόντος - που εμείς χτίσαμε τον πολιτισμό και την επιστήμη, που εμείς φτιάξαμε τη φιλοσοφία, που εμείς γεννήσαμε την ανθρωπότητα ως ανθρωπότητα - πάνε στράφι και όλοι οι κατώτεροι λαοί μας γαμάνε και μας χύνουν. Αυτή είναι η Ευρώπη και η Ελλάδα του Κρατικισμού, η Ευρώπη και η Ελλάδα όπου κυβερνάνε τα παράσιτα και όπου όλα ανήκουν στο Κράτος και όπου όλα τα ελέγχει το Κράτος.

Μα αυτό δεν θέλεις; Θέλεις την εξουσία να τιμωρήσεις τους συνέλληνές σου και να πάρεις εκδίκηση για την άθλια και μίζερη ζωούλα σου. Αυτή δεν είναι ιδεολογία, είναι ψυχανωμαλία. Δεν θέλεις τον Έλληνα να είναι μορφωμένος, να είναι ανεξάρτητος, να είναι ισχυρός. Θέλεις να είσαι εσύ από πάνω και να τον ληστεύεις και να του ρουφάς το αίμα. Δεν μπορείς καν να ανεχτείς να τα κονομάει ο Έλληνας για να τα κονομάς και εσύ χοντρά μετά. Θέλεις να βλέπεις τον Έλληνα να κυλιέται στις λάσπες και να εξαθλιώνεται στον βούρκο της ανέχειας και θα σου υπερεπαρκεί μετά ακόμα και η απλή σου επιβίωση.  Αυτός είναι ο στόχος της κρατικιστικής σου τυραννίας. Για αυτό δεν διαδίδεις αυτά τα αισχρότατα ψεύδη ότι ο Καπιταλισμός έχει μονοπώλια; Τέτοια ψεύδη, που τόσο υποβαθμίζουν τον άνθρωπο και το πνεύμα, που είναι ντροπή και όνειδος για το Ελληνικό Έθνος να γράφονται στα ελληνικά από ελληνόφωνους. Εσύ, το σκουπίδι, που στηρίζεις όλα τα μονοπώλια και θέλεις να δεις την Ελλάδα ένα απέραντο μονοπώλιο της τυραννικης κρατικής εξουσίας, μιλάς για μονοπώλια και καρτέλ;

Και μετά μιλάς για εβραίους. Χίλιες φορές να ρουφάνε οι εβραίοι το αίμα των Ελλήνων και να έχουν τα (αναγκαστικά κρατικά) μονοπώλια και καρτέλ οι εβραίοι και όλοι οι άλλοι υπάνθρωποι της Γης, παρά να τα έχουν ελληνόφωνοι. Παρα να πληρώνονται ελληνόφωνοι από τους φόρους μας. Χίλιες φορές να μου πάρει το σπίτι και να με σκοτώσει ένας εβραίος παρά να πληρώνω ΕΝΦΙΑ για έναν ελληνόφωνο που με εξουσιάζει. Γιατί η πρώτη περίπτωση λέγεται πόλεμος και ο πόλεμος τελειώνει εύκολα. Η δεύτερη όμως είναι μοιραία συμφορά, είναι ο σπόρος του κακού μέσα στα σπλάχνα του Έθνους, είναι το αλγεινό αποτύπωμα του αργού θανάτου του Ελληνισμού.  Χίλιες φορές να είμαστε υπόδουλοι στους Ξένους, παρά στους δικούς μας. Αυτός είναι ο ορισμός του Πατριωτισμού. Αυτός είναι ο ορισμός του Καπιταλισμού!

152
Ποια ΕΥΠ ρε καμένε; Ρε λεχρίτη δημόσιε υπάνθρωπε, εγώ σου λέω να απελευθερωθεί ο Έλληνας από την τυραννία και εσύ μου λες χωρίς Κράτος ποιος θα ρουφιανεύει τους πολίτες στο Κράτος; Μου αρέσει που καταλήγεις και στο συμπέρασμα ότι αν δεν υποταχθούμε στον ΟΗΕ, που τον ελέγχουν οι εβραίοι, θα βάλουν οι εβραίοι τον ΟΗΕ να μας δείρει (και τους κυανόκρανους μάλιστα, τους άχρηστους!). Ε ποιον υπηρετείς ρε επιτέλους; Ιδεολόγος είσαι εσύ; Τι ιδεολόγος είσαι, που κάθεσαι και εξυπνείς τον κάθε... υπάλληλο του ΚΕΠ, μαζί με τον Χίτλερ και τον Στάλιν. Αυτό είναι βαριά ψυχανωμαλία, δεν είναι ιδεολογία!

Σε όλα αυτά που λες, π.χ. στις ταυτότητες, στα διπλώματα, στην εθνική άμυνα, υπάρχει δουλειά να γίνει ή όχι; Αν υπάρχει δουλειά, τη δουλειά την κάνει καλύτερα ο Καπιταλισμός και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις. Αν δεν υπάρχει δουλειά, τότε ενεργείς κατά του Ελληνικού Λαού και τον καταναγκάζεις να πληρώνει κάποια άτομα που δεν κάνουν δουλειά. Είτε με τους τύραννους, είτε με τους Έλληνες.

Αν η Εθνική Άμυνα είναι δουλειά, αυτή τη δουλειά θα την κάνει καλύτερα ο επαγγελματίας ιδιώτης, για τον απλούστατο λόγο ότι ακόμα και μέσα στα γραπτά σου αποκαλύπτεις ότι έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου την αρπαχτή, το άραγμα, την εργασιακή ασφάλεια, δηλαδή πράγματα με κόστος. Ό,τι και να κάνεις επομένως, μονοπωλιακά ως Κράτος, θα χρεώσεις επιπλέον αυτό το κόστος. Ο ιδιώτης που ανταγωνίζεται με τους άλλους δεν θα το χρεώσει.

Μεγάλα έργα αναλαμβάνονται από τον ιδιωτικό τομέα, μόνο όταν υπάρχει ζήτηση. Η google έχει κεφαλαιοποίηση 500 δις. Το ΑΕΠ όλης της Ελλάδας και όλων των Ελλήνων είναι μια τρίχα από τα αρχίδια μιας ανώνυμης (ημί)καπιταλιστικής εταιρείας. Το μονοπώλιο σημαίνει τυραννία και είναι ανθελληνικό. Η Ελλάδα μπορεί να αποκτήσει ένα τεράστιο πυρηνικό οπλοστάσιο, μαζί με το σύστημα μεταφοράς (delivery system) και μια επαρκή αντιπυραυλική ασπίδα τύπου Iron Dome. Για τα πρώτα έχω αναλύσει το κόστος και είναι πενιχρό και το δεύτερο κοστίζει μισό δισεκατομμύριο (και οι 10 μονάδες με κάθε μονάδα να λειτουργεί ανεξάρτητα). Αυτά είναι γελοία ποσά. Ο λόγος για τον οποίο δεν τα έχουμε αυτά είναι ότι στα κρατικά μονοπώλια της εκπαίδευσης δεν φτιάχνουν επαγγελματίες φυσικούς και τεχνίτες του είδους αλλά υποψήφιους κοπανητές σφραγίδων για τα ΚΕΠ. Οι δε υποψήφιοι κοπανητές κοροϊδεύουν την κοινωνία και πετάνε καμία ατάκα του μαρξ και της κβαντομηχανικής για να το παίζουν γραμματιζούμενοι πριν πιάσουν γραφείο στο Κράτος. Οι εβραίοι τα ξέρουν όλα αυτά και πουλάνε άρματα "μάχης" για να έχουν να θαυμάζουν οι ντόπιοι στρατόκαβλοι οπαδοί των ΚΕΠ τους νέους που βγάζουν φουσκάλες στα πόδια περιπολώντας τις λαμαρίνες. Εμείς θα νομιμοποιήσουμε αυτές τις μπίζνες και οι Έλληνες, οι οποίοι έχουν τα προσόντα, θα παράξουν αυτά τα όπλα.

Και θα βγάλουμε (ως Έθνος) και τρελά χρήματα, γιατί θα τα εξάγουμε σε όλον τον κόσμο και στ'αρχίδια μας ο ΟΗΕ. Τη δουλειά θα την κάνουν ιδιώτες. Εμείς δεν θα τους έχουμε γραμμένους ούτε καν στην εφορία, γιατί δεν θα υπάρχει εφορία. Και δεν θα τα κονομήσουμε μόνο από εκεί. Όλα τα άλλα Κράτη έχουν παράνομα τα ναρκωτικά, που σημαίνει έχουν δημιουργήσει τεχνητά υψηλές τιμές. Οι Έλληνες θα τα παράγουν νόμιμα και θα τα προμηθεύουν, μέσω υπάνθρωπων διακινητών, σε όλη την  οικουμένη. Το ίντερνετ, η διασκέδαση, ο τουρισμός χωρίς φόρους, θα μπορείς να κάνεις τα πάντα στην Ελλάδα και τα λεφτά σου θα είναι επτασφράγιστο μυστικό από όλα τα υπόλοιπα Κράτη,  και όλο το χρήμα θα έρθει εδώ.

Πόσες χιλιάδες Άντρες υπάρχουν στον κόσμο που θέλουν να σκοτώσουν; Άπειρες. Το Κράτος, ο φεμινισμός, οι αντιλευκοί και οι υπάνθρωποι, τους έχουν δημιουργήσει προβλήματα τεράστια, δεν μπορούν να αναπνεύσουν, θέλουν κάπου να ξεσπάσουν. Ε πόσο κοστίζει ένας άνθρωπος κατώτερης ράτσας να τον πιάσουν και να τον μεταφέρουν με αλυσίδες στην Ελλάδα; Νόμιμα, δεν μιλάω για κάτι παράνομο. Το πολύ 2-3 χιλιάρικα το κεφάλι (μαζί με το σώμα) συν τα καύσιμα του πλεούμενου. Ε πόσα θα πλήρωναν οι Άντρες της μεσαίας και υψηλής τάξης για να σκοτώσουν νόμιμα; Να βάλουν τα χέρια τους γύρω από τον λαιμό του υπάνθρωπου, να τον ανοίξουν στα δυο με τα νυστέρια, να του βγάλουν τα σωθικά, να τον κοπανάνε στους τοίχους και να τον κόψουν κομματάκια; Εγώ λέω ότι και 10 χιλιάρικα να βάλω την τιμή, οι πωλήσεις θα ξεπεράσουν τα αυτοκίνητα παγκοσμίως. Όλη η Ελλάδα θα γεμίσει σφαγεία με τουρίστες, Νορβηγούς, Σουηδούς, Κινέζους, Αυστραλούς, Άγγλους, Αμερικάνους, εβραίους, κοσμοπολίτες. Και τι θα κάνουν οι κυανόκρανοι; Θα έρθουν να μας πουν γιατί δεν φορολογούμε το αίμα που κυλάει με το λίτρο; Ούτε σε ξέρω ούτε σε είδα, θα είναι η δουλειά. Οι παιδόφιλοι που θα γαμάνε;

Μόνη λύση η κατάργηση όλων των μονοπωλίων του Κράτους, ο οπλισμός όλων των Ελληνων και η αποκέντρωση της Εθνικής Άμυνας αυτόνομα σε κάθε νόμο.



Quote
Και με τους 500 χιλιαδες φανατικους σταλινικους τι θα κανεις, θα τους στειλεις εξορια;
Τι θα κάνουν οι σταλινικοί όταν οι Έλληνες νοικοκυραίοι έχουν όπλα; Θα τους πειράξουν τα σπίτια;
Τι θα κάνουν οι σταλινικοί όταν μειώνεται σταθερά η φορολογία; Θα αναγκαστούν να δουλέψουν.
Τι θα κάνουν οι σταλινικοί όταν όλοι οι δρόμοι είναι ιδιωτικοί; Ποιον δρόμο θα κλείνουν και ποιους θα απειλούν;
Τι θα κάνουν οι σταλινικοί όταν κανείς τους δεν δουλεύει στο Κράτος; Ποια μονοπώλια θα κλείνουν για να εκβιάζουν τον λαό;
Τι θα κάνουν οι σταλινικοί όταν θα μπορούν να εφαρμόσουν κομμουνισμό στα σπίτια τους και να συστήσουν οργανώσεις μέσα στις οποίες θα εργάζονται ο καθένας σύμφωνα με αυτά που έλεγε ο Μαρξ και τα συναφή παραμύθια;
Μακάρι να πάρουν τα όπλα εναντίον των 10 εκατομμυρίων ΕΝΟΠΛΩΝ Ελλήνων να τους τελειώσουμε αυτήν τη φορά!
Μακάρι να κάνουν και τρομοκρατία εναντίον των Ελλήνων και να τους λεηλατούν τα μαγαζιά, να ανοίξουν όλοι οι ένοπλοι Έλληνες τα μάτια τους, όταν το Κράτος δεν θα τους φορολογεί, και να δουν τον πραγματικό εχθρό τους.
Και από ποια κανάλια θα τα λένε αυτά; Και από ποια πανεπιστήμια θα διδάσκουν; Ποιος θα πληρώνει για να υπάρχει το WebWar;

Πουθενά δεν θα είναι οι κομμουνιστές. Η κρατικοδίαιτη δεξιά έφτιαξε τον κομμουνισμό σε αυτήν την χώρα και μόλις ο κρατικισμός εκλείψει θα εκλείψει και ο κομμμουνισμός.

Αλλά φυσικά για το πρώτο χρονικό διάστημα χρειάζεται καταστολή. Όταν έρθουμε στην εξουσία θα ορίσουμε μια ημερομηνία πλειστηριασμού όλων των σχολείων και πανεπιστημίων. Οι κομμουνιστές-χρυσαυγίτες-πασόκοι-νδ-σύριζα θα αφηνιάσουν, θα βγαίνουν στους δρόμους και θα απειλούν τους Έλληνες. Εκεί χρειάζεται και σφαίρες και κάτεργα και εξορίες και απελάσεις. Μέχρι να γίνουν όλα τα παραπάνω χρειάζεται καταστολή. Μέχρι να σπάσουν τα μονοπώλια, να επιτραπεί ο κομμουνισμός εντός ατομικών ιδιοκτησιών, να εξοικειωθεί ο Έλληνας με το όπλο, χρειάζεται 2-3 χρόνια Καπιταλιστικής Χούντας.

153
Όταν σε μια χώρα δεν υπάρχει η δυνατότητα να γίνεις πλούσιος παράγοντας πλούτο, ο μόνος τρόπος να πλουτίσεις είναι σε βάρος των υπολοίπων.


Το τελευταίο χρονικό διάστημα βλέπουν το φως της δημοσιότητας ορισμένοι καταγεγραμμένοι τηλεφωνικοί διάλογοι του "επιχειρηματία" Βαγγέλη Μαρινάκη με παράγοντες της πολιτικής, μέσα στους οποίους διαλόγους αποκαλύπτεται η χρηματοδότηση, δια της τοποθέτησης χρημάτων μέσα σε βιβλία, της κυβέρνησης του κομμουνιστή Τσίπρα. Μάλιστα αποκαλύπτεται και απόπειρα εκβιασμού ψοφοδεξιού στελέχους μέσω του διορισμού στο Κράτος της ουκρανής γκόμενάς του, για τον οποίο ο Μαρινάκης αποφάσιζε.

Ενδεικτικό  της κατάντιας και της παρακμής αυτού του λαού, μα και χαρακτηριστικό κάθε μεγάλου Κράτους, είναι η όζουσα ανηθικότητα και διαφθορά που διέπει κάθετι "δημόσιο", δηλαδή κρατικό. Αποδεικνύεται όμως ότι η αριστεροποίηση της πολιτικής είναι πάγια επιθυμία των πλουσίων και των ισχυρών, διότι μόνο η αναδιανεμητική βία του Κράτους μπορεί να άρει τα εμπόδια στον ασύδοτο πλουτισμό που θέτει κάθε είδους ανταγωνισμός στην ελεύθερη αγορά. Το εισόδημα του Μαρινάκη συναποτελούν οι φόροι μας. Ο χρηματοδοτούμενος από το Κράτος βάρβαρος οπαδισμός της εκτόνωσης και της ανοησίας είναι μόνο μια μικρή πτυχή της ηθικής διαφθοράς και ανήθικης ύπαρξης του συγκεκριμένου εξουσιαστή.

Καμία αντίθεση στην όλη κρατικιστική παρακμή δεν μπορεί να μην αμφισβητεί τη βασική λειτουργία του Κράτους: τη βίαιη αναδιανομή. Η νομιμοποίηση της αναδιανομής δια της βίας είναι η ρίζα του κακού, τόσο για τον ευτελισμό των ψοφοδεξιών και των φορολογουμένων, όσο και για την τυραννία των ολιγαρχών και των ερυθρών μπασταρδόσκυλών τους.

Αναγκαίο και βασικό πρόταγμα για την αναστήλωση της ισχύος του Έθνους είναι η άμεση κατάργηση των περισσότερων μονοπωλίων του Κράτους και ο περιορισμός των βασικών (Στρατός, Αστυνομία, Δικαστήρια) στην υποτιθέμενη αποστολή τους, παράλληλα με την αντικατάσταση των καταναγκαστικών μεθόδων επίλυσης διαφορών και προστασίας της ανθρώπινης ζωής και ιδιοκτησίας με εθελοντικές μεθόδους (εξωδικαστηριακός διακανονισμός και ανεξάρτητα ιδιωτικά δικαστήρια για την επίλυση διαφορών, και ελεύθερη οπλοκατοχή-οπλοφορία-οπλοχρησία για την αυτοπροστασία).

Είναι τραγικό για τον Έλληνα να μην μπορεί να καταλάβει το προφανές και να ανέχεται ή να στηρίζει την πηγή των δεινών του. - See more at: http://libertyforgreece.blogspot.gr/2016/06/blog-post_8.html#sthash.3R0Cb29t.dpuf

154
Όλοι οι πολιτικοί τα παίρνουν από τους επιχειρηματίες. Όλοι οι στρατηγοί τα παίρνουν και αυτοί. Το ίδιο ακριβώς που μπορεί να ισχύσει στον Καπιταλισμό με τον χρηματισμό τους, μπορεί να ισχύσει και σήμερα. Γιατί π.χ. ένας Τούρκος δεν δίνει ένα δισεκατομμύριο στον Τσίπρα να καταργήσει τον Στρατό; Ή στον Α/ΓΕΕΘΑ να κάτσει στα αβγά του σε περίπτωση εισβολής. Σήμερα ο Τσίπρας είναι Πατριώτης και ο Α/ΓΕΕΘΑ είναι ηθικός; Αλλά αν αύριο είναι επαγγελματίας ο στρατάρχης και όχι υπαλληλάκος του Κράτους, θα είναι διεφθαρμένος;

Αν εισβάλλουν οι Τούρκοι θα απειληθεί η ιδιοκτησία και η ζωή του κάθε Έλληνα. Ο κάθε Έλληνας σκεφτόμενος το ατομικό του συμφέρον, το να μη χάσει τη ζωή του και τα λεφτά του, θα έχει κίνητρο να πολεμήσει. Ό,τι και να κάνει ο Α/ΓΕΕΘΑ, ιδίως αν αποκαλυφθεί ότι ειναι εμφανώς πουλημένος, αντιμετωπίζει τρομακτικές συνέπειες. Θα τον γδάρουν ζωντανό οι Έλληνες και αυτόν και την οικογένειά του.  Σήμερα, και ας έχει το μονοπώλιο των όπλων.

Στον Καπιταλισμό όμως δεν θα έχει το μονοπώλιο των όπλων. Οι (επίστρατοι) επαγγελματίες στρατιώτες μπορεί να είναι 100 χιλιάδες, αλλά θα υπάρχουν 10 εκατομμύρια όπλα στα χέρια των Ελλήνων.

Σήμερα το Κράτος έχει μονοπώλιο των όπλων. Σήμερα το Κράτος δεν έχει κανένα συμβόλαιο με τους Έλληνες. Δεν το ελέγχουν οι Έλληνες. Κι όμως, επειδή πρέπει να πουλήσει τον εαυτό του ως νόμιμο στις συνειδήσεις του κόσμου, υποδύεται ότι προστατεύει τους Έλληνες. Σε όλα δλδ μέχρι στιγμής, για αυτό που λες, το ενδεχόμενο να στραφεί εναντίον του ίδιου του Έθνους ο "Ε".Σ., είναι υπέρ του Καπιταλισμού και κατά του Κράτους. Στον Καπιταλισμό ο στρατός δεν θα έχει μονοπώλιο όπλων, δεν θα κάνει ό,τι γουστάρει, θα πληρώνεται για συγκεκριμένη αποστολή βάσει συμβολαίου και όποιος δεν κάνει δουλειά δεν θα αποστρατεύεται. Θα απολύεται, θα κόβεται το μεροκάματο.

Επίσης, επαναλαμβάνω: πυρηνική ασφάλεια. Μια εταιρεία θα στήσει ένα πυρηνικό οπλοστάσιο. Οι πολίτες-πελάτες θα ζητήσουν εγγυήσεις για τη χρήση αυτού του οπλοστασίου, θα ζητήσουν έλεγχο. Όταν μπουν οι Τούρκοι π.χ. στη Θράκη δεν θα σκεφτεί κανένας Έλληνας την προστασία του περιβάλλοντος, τα ανθρώπινα δικαιώματα των αμάχων και τέτοιες μπούρδες. Σαν τον Μακρυγιάννη θα πάνε στο οπλοστάσιο και θα πατήσουν το κουμπί βρίζοντας τους Τούρκους, και τέλειωσε η υπόθεση. Όλα αυτά είναι πολύ φθηνότερα από το θέατρο των μιζών του παραλόγου που πληρώνουμε σήμερα και παρέχουν πολύ μεγαλύτερη προστασία. Το Κράτος δεν έχει κίνητρο να στήσει μια τέτοια μπίζνα γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα πλουτισμού κανενός παρασίτου. Αν ο Έλληνας πληρώσει ό,τι αγοράσει , ποιο παράσιτο θα τα κονομήσει, ποιος ανθέλληνας θα βολευτεί και που;


Ο Τζήμερος είναι μαλάκας, για αυτό δεν φτουράει και αυτός.

155
Υπάνθρωπε κρατικιστή δεν έχεις κανένα επιχείρημα όταν αντικρίζεις την αλήθεια κατάματα: το ιδιωτικό γάλα είναι καθαρότερο, φτηνότερο, καλύτερο από το κρατικό γάλα. Το μόνο που λες είναι "ποιος θα παράγει το γάλα, δεν θα το οργανώσει το Κράτος, αυτά δεν γίνονται!" Ε γίνονται και παραγίνονται.

Αν μπει αύριο ένας κλέφτης σπίτι σου να σε σφάξει τι θα γίνει; Θα σε σφάξει, αυτό θα γίνει, και εσύ δεν θα μπορείς να αμυνθείς. Γιατί; Γιατί είσαι μαλάκας και έδωσες στο Κράτος το δικαίωμα της αυτοπροστασίας σου και αυτό σε κατέκλεψε και χρηματοδοτεί έναν στρατηγό (τι έναν; Κάθε χωριός και στρατηγός ισχύει και τώρα...) που κάθεται και παίζει το πουλί του όλη μέρα. Σε μια Καπιταλιστική κοινωνία όλοι θα έχουν όπλα και κανείς δεν θα τολμάει να επιτεθεί σε κανέναν γιατί δεν θα υπάρχουν εύκολα θύματα. Όλοι θα είναι ασφαλείς και πολιτισμένοι. Εσύ φυσικά δεν το καταλαβαίνεις αυτό γιατί μόλις σου δώσουν όπλο θα επιτεθείς στον γείτονα για να του πάρεις την τηλεόραση. Τέτοια περιστατικά βλακείας θα υπάρξουν στην αρχή, αλλά - πάλι καλά - σύντομα όλοι εσείς οι κλέφτες θα σκοτωθείτε από τους νοικοκυραίους και θα ξεβρωμίσει ο τόπος. Ο κόσμος θα έχει πυραυλική ασφάλιση έναντι τυχόν απειλής. Στον Έβρο θα χτιστούν τάφροι με κροκόδειλους, νάρκες πυρηνικές, όλος ο νομός θα ειναι πάνοπλος. Δεν θα περνάει μύγα.

Όταν οι ποταμοί και οι θάλασσες ανήκουν σε ιδιώτες τότε και μόνο τότε θα ξεβρωμίσουν. Σήμερα και όσο υπάρχει το Κράτος ισχύει η τραγωδία των κοινών. Το πεζοδρόμιο μπροστά στο σπίτι σου έχει επάνω σκατά γιατί είναι κρατικό. Το πλατύσκαλο στο σπίτι σου δεν έχει σκατά γιατί είναι ιδιωτικό. Τόσο απλό. 

156
Τι δεν μπορείς να φανταστείς; Κάθε τι που καταναλώνεις, συμπεριλαμβανομένων και των υποδομών που χρησιμοποιείς είναι αποτέλεσμα μιας παραγωγικής δραστηριότητας η οποία έχει κάποιο κόστος.


Το γάλα π.χ. είναι ένα αγαθό που καταναλώνεις. Το γάλα, στον φασιστοκομμουνισμό, το παράγει το μονοπώλιο του Κράτους που έχει όλες τις αγελάδες. Ο δημόσιος υπάνθρωπος εκεί είναι μόνιμος - ό,τι και να κάνει στα αρχίδια του - πατάει μέσα στον κουβά με το γάλα μόλις το πάρει από την αγελάδα και σου το δίνει μετά με κουπόνι. Δεν τον ενδιαφέρει να μειώσει το κόστος της παραγωγής, γιατί είναι μόνιμος, έχει "εργασιακή ασφάλεια", και δεν τον ενδιαφέρει να δουλέψει, γιατί η εργασία έχει προσωπικό κόστος. Και εννοείται πρέπει να έχεις και κονέ στο Κράτος για να πάρεις το λιγοστό γάλα που παράγεται, γιατί, όπως είπαμε, τα κίνητρα για παραγωγή είναι μηδενικά. Ξέρεις πως είναι να πρέπει να έχεις κονέ στο Κράτος για να πάρεις κάτι. Το ζεις καθημερινά...

Ε στον Καπιταλισμό, το γάλα το παράγει όποιος θέλει και το πουλάει σε όποιον θέλει να το αγοράσει. Ο παραγωγός έχει κίνητρο να το κρατάει καθαρό και να μειώνει το κόστος, για το οποίο αποζημιώνεται από τον πελάτη. Γάλα υπάρχει άφθόνο στον Καπιταλισμό.


Όπως λοιπόν το γάλα είναι καλύτερα να το καταναλώνεις με τον Καπιταλισμό παρά με τον φασιστοκομμουνισμό, έτσι και όλα τα υπόλοιπα είναι καλύτερα με τον Καπιταλισμό.

157
Πρόκειται για δυο (πιθανότατα ομοφυλόφιλους) κομμουνιστές που χρησιμοποιούν αντιεπιστημονικές μεθόδους για να κάνουν βλακώδεις έρευνες ούτως ώστε να προπαγανδίσουν υπέρ του Κράτους και του κομμουνισμού. Ο ψευτοαναρχικός κρατικιστής Μαξ χάρηκε ιδιαιτέρως όταν διάβασε την έρευνα ενός εκ των δυο ομοφυλόφιλων κομμουνιστών με τίτλο "Tax morale and public spending inefficiency" στην οποία προπαγανδίζει υπέρ της φορολογικής "συνείδησης". Είναι πάγιο αίτημα κάθε ψευτοαναρχικού του οποίου το εισόδημα αποτελούν οι φόροι που μας επιβάλλει το Κράτος και τους οποίους τους δίνει σε αυτόν για να ζει σε βάρος όλης της υπόλοιπης κοινωνίας.


Τα επίθετα του κόσμου δεν είναι τρόπος για να εντοπίσεις κοινωνικές αλλαγές, ιδίως διαγενεακά. Για την ακρίβεια στην Κίνα υπάρχουν λίγες χιλιάδες επώνυμα εκ των οποίων τα 100 διασημότερα ανήκουν στο 85% όλων των Κινέζων. Στην Ελλάδα το επώνυμο Παπαδόπουλος δηλώνει δεκάδες χιλιάδες διαφορετικές οικογένειες. Αν στο 1830 οι Παπαδόπουλοι αποτελουσαν το 5% των πλουσιότερων Ελλήνων - με βάση το πόσα τους αρπάζει το Κράτος για να τα δίνει στους ψευτοαναρχικους και τα λοιπά παράσιτα - και στο 2016 εξακολουθεί να υφίσταται αυτό το 5%, δεν έχουμε βρει τίποτα απολύτως. Προφανέστατα οι πλούσιοι Παπαδόπουλοι του 1830 δεν έχουν καμία σχέση με τους πλούσιους Παπαδόπουλους του 2016. Αλλά φυσικά αν είσαι φερέφωνο του Κράτους, κομμουνιστής και ομοφυλόφιλος, τέτοια αίσχη κάνεις και τα πλασάρεις ως επιστήμη και οι κιτρινοφυλλάδες της διαπλοκής που τα παίρνουν από το Κράτος δεν διστάζουν ούτε λεπτό να αναπαράξουν την προπαγάνδα. Αφού δεν έχει και μυαλό κανείς φορολογούμενος να σκεφτεί και να αντιδράσει.


Από εκεί και πέρα και έτσι να είναι - μόνο στην περίπτωση της Ιταλίας που έχει πολλά επίθετα - πάλι δεν μας λέει τίποτα ενδιαφέρον για το αν είναι αξιοκρατικό ή όχι. Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει. Κάθε επιχείρηση θέλει μυαλό για να επιβιώσει. Άρα όσοι είχαν μυαλό κληροδότησαν το μυαλό στους επομενους. Ίσα ίσα, αν μη τι άλλο, αυτό αποτελεί και επιβεβαιώση της θεωρίας μου περί εθελοντικής επιβίωσης της Λευκής Φυλής. Γιατί αν σήμερα οι πιο καπιταλιστές άνθρωποι είναι Λευκοί, θα εξακολουθήσουν να είναι Λευκοί και όταν αρθούν τα εμπόδια στον γάμο, αν υπάρχουν τέτοια. Όπως και οι πιο καπιταλιστές Ιταλοί πριν 6 αιώνες είχαν συγκεκριμένα επίθετα, έτσι έχουν και σήμερα. Ο πλούτος έμεινε στο αίμα και το αίμα κυριαρχεί (οικονομικά) και τότε και τώρα. Κάποιες Ιταλίδες του 1400 παντρεύτηκαν με επίθετα μολυσμένα, κατώτερα, υπάνθρωπα. Που ειναι αυτές οι Ιταλίδες σήμερα; Στον πάτο. Ο Καπιταλισμός τις τιμώρησε γιατί έχασαν την καθαρότητα του καπιταλιστικού τους αίματος.

158
Κάποιοι κρατικιστές είναι τόσο βλάκες ούτως ώστε να πιστεύουν στο Κράτος χωρίς να έχουν υστερόβουλα κίνητρα. Αποτελούν ένα μικρό ποσοστό της τάξης του 1% γιατί όλοι οι κρατικιστές είναι παράσιτα που έχουν θέσει στόχο ζωής να ζουν σε βάρος των συνανθρώπων τους. Αλλά αυτοί οι αφελείς, οι πανίβλακες οι υπόλοιποι, τι περιμένουν; Περιμένουν να ξημερώσει άσπρη μέρα για την Πατρίδα και το Έθνος και τον Λαό όταν παραδίδουν το μονοπώλιο της βίας στο Κράτος; Άκουσον άκουσον: Δίνουν στο Κράτος το δικαίωμα να κατασπαράξει τα πάντα και του προτείνουν "Καλό μου Κράτος προστάτεψε τους Έλληνες και φροντισέ για την ελευθερία τους!". Μα τι σκατά έχουν στο μυαλό όλοι όσοι δίνουν σε αυτόν τον μοχθηρό οργανισμό βίας και αυταρχικότητας που είναι το Κράτος το δικαίωμα να αποφασίζει για τα πάντα μέσα στην κοινωνία; Σκατά γουρουνιού!

Οι ιδέα ενός Πατριωτικού Κράτους είναι οξυμωρη, ουτοπική και δεν μπορεί να υπάρξει στην πραγματικότητα. Γιατί μολις η παρασιτική κοινωνική τάξη που συναποτελεί το Κράτος και μέσω αυτού καταναλώνει τους φόρους, αποκτήσει δύναμη, ωθούμενη από το ακαταμάχητο σε ολάκερη τη Φύση ατομικό/ίδιο συμφέρον, χρησιμοποιεί αυτήν τη δύναμη για την διασφάλιση του παρασιτισμού, για την επιβολή της τυραννίας επί της κοινωνίας, επί των παραγωγών φόρων, και έτσι, το Κράτος, εξαιτίας της ίδιας του της παρασιτικής Φύσης, δρα πάντοτε αντιπατριωτικά, αντιλαϊκά και απάνθρωπα.


Η απαλλαγή του Λαού από τον ζυγό της φορολογίας είναι το λαϊκό πρόταγμα της χιλιετίας που ανατέλλει στην οποία ο εξανδραποδισμός των πολιτών στο Κράτος θα παύσει και η γνήσια αναρχία, δηλαδή ο Καπιταλισμός θα συνοδεύσει την ανθρωπότητα στον δρόμο της προόδου και του πολιτισμού.





The Politics of Disobedience

By Bionic Mosquito


    Resolve to serve no more, and you are at once freed. I do not ask that you place hands upon the tyrant to topple him over, but simply that you support him no longer; then you will behold him, like a great Colossus whose pedestal has been pulled away, fall of his own weight and break in pieces.

    -        The Politics of Obedience: The Discourse of Voluntary Servitude, Etienne de la Boétie

Guess who this is, regarding the upcoming Brexit vote:

    In a passionate plea to Europe’s top conservatives, he accused the EU elites of living in a fool’s paradise and provoking the eurosceptic revolt now erupting in a string of countries.

    “It is us who today are responsible,” he said, speaking at a conclave of Christian-Democrat and centre-right leaders in Luxembourg. “Obsessed with the idea of instant and total integration, we failed to notice that ordinary people, the citizens of Europe, do not share our Euro-enthusiasm.”

No, this is not Nigel Farage; it is European Council president Donald Tusk (from Ambrose Evans-Pritchard).  It seems he and others of his ilk are finally catching on that there is a revolution – for now (fortunately for them) one only of the ballot box.  (They better hope the French don’t get inspired by their ancestors.)

For the first time in a poll, the Brexit camp is leading the stay camp.  Despite all of the fearmongering (or perhaps because of it), the Brexit camp has been gaining support as time passes – very Trumpian!

    Mr Tusk, alert to the patriotic revival in his native Poland, lambasted the EU establishment for pushing “a utopia of Europe without nation states” that goes against the grain of European history and has produced a deep cultural backlash that cannot be dismissed as illegitimate far-right populism.

And they call libertarians “utopian.”  From Murray Rothbard, For a New Liberty:

    The true utopian is one who advocates a system that is contrary to the natural law of human beings and of the real world. A utopian system is one that could not work even if everyone were persuaded to try to put it into practice.  The utopian system could not work, i.e., could not sustain itself in operation.

I guess culture and tribe matters.  Who knew?  Obviously, the elite who want to destroy the culture and replace it with the state know this, but they are finding that destroying it is far more difficult than they expected.

To ignore culture and tribe is rather “contrary to the natural law of human beings and of the real world.”  In other words, to build any political system without respecting culture and tribe is rather “utopian.”  This is something that some libertarians would do well to keep in mind.

Rothbard does not just apply this to communists and socialists of all stripes.  In contrast to (unfortunately not all) libertarians…

    …it is the seemingly far more realistic conservative believer in “limited government” who is the truly impractical utopian…. The idea of a strictly limited constitutional State was a noble experiment that failed, even under the most favorable and propitious circumstances.  If it failed then, why should a similar experiment fare any better now?  No, it is the conservative laissez-fairist, the man who puts all the guns and all the decision-making power into the hands of the central government and then says, “Limit yourself”; it is he who is truly the impractical utopian.

While I am not a fan of nation states (but fully accept the concept and necessity of nation), I greatly prefer smaller to larger – even if it means continued nation states.  It seems when pushed far enough, culture and tribe matters to the people of Europe.

Returning to Ambrose:

    There are mounting signs that the Dutch, Scandinavians, and many Eastern European states may not be willing to back any push by Brussels for a ‘Plan B’ of deeper political union – with an ‘EU army’, and joint foreign, security, and border policies – once the British are out of the way.

Do they think France and Germany have so much in common that all it will take is to get Britain out of the way?

    “There would undoubtedly be a Franco-German declaration the day after Brexit, but the truth is that the differences between France and Germany over the way forward for the eurozone have never been greater,” said Charles Grant from the Centre for European Reform.

Nope.

They don’t even want to put any new EU initiatives or treaty changes in front of the voters – anywhere in Europe:

    “The Dutch say they never want another EU treaty ever again because that would require a referendum and they know they would lose it. The French don’t want any treaty changes either,” he said.

We know with certainty that central planning cannot sustainably work.  This applies to politics just as well as to economics (not that politics and economics are two distinct spheres).  We know that the plans of empire always come to an end.  Every page of history shows us a cycle of decentralizing and centralizing.

The promises cannot be kept in Europe – they aren’t being kept today.  Unemployment remains high, immigration is a disaster, war with Russia is threatened daily.  The people are wondering why they should continue to serve when they get so little in return – in fact, they find they are receiving the exact opposite in return of what they have been promised.

The people throughout the west are concluding there is little reason to support the pedestal under the great Colossus.  He may not fall today or tomorrow, but he cannot withstand the weight of an ever more disgruntled population due to ever-increasing failure to deliver.  This is certain.

What comes once Colossus falls?  I wish was as certain.  I say put Gorbachev in charge, he has a track record of peacefully dismantling empire.

Conclusion

    Turning and turning in the widening gyre
    The falcon cannot hear the falconer;
    Things fall apart; the centre cannot hold;
    Mere anarchy is loosed upon the world
    -        The Second Coming, W.B Yeats
    .

Unlike Yeats’ mood in his poem, I do not lament that this center cannot hold; decentralization is libertarian theory applied in the real world.  I cheer on every attempt and hope for every success – even if the smaller entity shows no better libertarian tendencies than did the larger.  Every successful act of decentralization increases choice.

The people are withdrawing their consent.  The center cannot hold.  Let the decentralizing continue until we have a few thousand (maybe 1.5 billion) centers.  With enough choice, even a Rothbardian anarchist can find someplace to call home!
source

159
Κρατικό μονοπώλιο της θρησκείας και ιδιοκτησιακά δικαιώματα της πλάκας
Quote
The constitution, statutes, and policies of Mauritania restrict religious freedom. The 1991 constitution defines the country as an Islamic republic and recognizes Islam as the sole religion of its citizens and the state.[16]:page: 1

Because of this stance, all non-Muslims are prohibited from being citizens of the country. Persons who convert from Islam lose their citizenship. Article 306 of the Penal Code outlaws apostasy. It states that any Muslim found guilty of the crime will be given the opportunity to repent within three days and if the person does not repent, the individual will be sentenced to death and the person's property will be confiscated by the Treasury

Κρατικό μονοπώλιο στα νοσοκομεία και κομμουνιστικό-φασιστικό Κράτος "πρόνοιας"
Quote
Modern health facilities are scarce in Mauritania. There is a major hospital in Nouakchott and a number of other regional health centres, including maternity clinics. Free medical services are available to the poor.


Κανονική θητεία-σκλαβιά 2 ετών. Οι φορολογούμενοι πληρώνουν και για στόλο και για αεροπορία.
Quote
The Mauritanian defense forces consist of an army, a navy, an air force, and a paramilitary. The army is by far the largest contingent. Military service is determined by authorized conscription and is two years in duration.

Φόροι παντού!
Quote
The state imposes indirect taxes on imports, a turnover tax, a service tax, and taxes on cattle, vehicles, wages and salaries, and profits from industrial and commercial concerns. Tax exemptions are among the incentives offered by the government to encourage investment in target areas.


www.icaew.com/en/library/subject-gateways/tax/tax-by-country/mauritania


Επομένως πουθενά δεν υπάρχει Καπιταλισμός στη Μαυριτανία.

Το άρθρο που παραθέτεις λέει

Quote
Most slave families in Mauritania consist of dark-skinned people whose ancestors were captured by lighter-skinned Arab Berbers centuries ago.

Αυτό είναι αντικαπιταλιστικό. Αυτού του είδους η σκλαβιά είναι υπάνθρωπη. Η Καπιταλιστική Σκλαβιά είναι πολιτισμένη σκλαβία και πάνω από όλα εθελοντική. Αν κάποιο άτομο χρειάζεται χρήματα για κάποιον σκοπό, πρέπει να μπορεί ελεύθερα να πάει σε κάποιο άλλο άτομο και να πουλήσει τον εαυτό του. Πως είναι δυνατόν να είσαι ελεύθερος και κύριος του εαυτού σου όταν δεν μπορείς να πουληθείς; Το συμβόλαιο βάσει του οποίου θα εγκαθιδρύεται η Καπιταλιστική Σκλαβιά θα καθορίζει και τη μοίρα του παιδιού, στην περίπτωση γυναίκας σκλάβας, το οποίο θα γεννηθεί. Μπορεί να προβλέπεται ότι το παιδί εξαιρείται της σκλαβιάς. Σε κάθε περίπτωση, η σκλαβιά μιας γυναίκας με παιδί που θα γεννηθεί σκλάβος θα έχει μεγαλύτερη οικονομική αξία από τη σκλαβιά της γυναίκας με παιδί που θα είναι ελεύθερο.


Φυσικά θα μπορούν να υπάρχουν νομικές κοινότητες μέσα στον Καπιταλισμό που δεν αποδέχονται τη σκλαβιά. Μην το προτρέχουμε το ζήτημα. Εγώ είμαι Καπιταλιστής και λέω πως πρέπει να εφαρμοστεί ότι θέλει το κάθε άτομο, αρκεί αυτό να μην παρεμβαίνει στην ατομική ιδιοκτησία των άλλων ατόμων. Αυτό είναι η ελευθερία. Η σκλαβία μπορεί να είναι ένα αποτέλεσμα της ελευθερίας, μπορεί και όχι.

160
 

161
https://www.youtube.com/watch?v=8cdN3j3mYOw

Ο Φιλελεύθερος Στέφαν Μόλινιου εξηγεί γιατί τα υπάνθρωπα μουνιά δεν φτουράνε στην Ελεύθερη Αγορά: Αφού δεν μπορούν να παράξουν πλούτο γουστάρουν τον σοσιαλισμό, ο οποίος είναι το σύστημα στο οποίο θάλλουν πάντοτε τα παράσιτα. Η ίδια ακριβώς υπάνθρωπη νοοτροπία υπάρχει στο μυαλό κάθε σοσιαλιστή, γιατί κάθε σοσιαλιστής δεν φτουράει στην Ελεύθερη Αγορά και χωρίς το κρατικό μονοπώλιο της βίας να τον τρέφει - όπως τρέφουν τη γυναίκα τα υπεράρια αρχίδια του ΛΧΑ - είναι ένα τίποτα, ένα μηδενικό. Υπάνθρωπος σαν μουνί λοιπόν κάθε σοσιαλιστής, παράσιτο, άχρηστος πλήρως. Οι σαπισμένες ιδέες του είναι εκείνες που γεννησαν τον φεμινισμό και τον πολυφυλετισμό για αυτό και οι καλύτεροι πελάτες αυτής της ιδεολογίας είναι οι υπάνθρωποι λαοί, σκυλάραδες-σχιστομάτηδες και τα μουνιά.

Κόντρα στον σοσιαλισμό-κρατικισμό ίσταται ο ΑναρχοΚαπιταλισμός ο οποίος είναι η αληθινή ιδεολογία του Λευκού Χριστιανού Άντρα που δημιούργησε τον πολιτισμό και τον παγκόσμιο πλούτο και που χωρίς αυτόν, η ζωή θα ήταν τόσο πρωτόγονη που δεν θα άξιζε να τη ζει κανείς!

162
Τέχνη και Πολιτισμός / Re: Kill Command
« on: June 04, 2016, 01:07:13 pm »
Δεν μπορώ να εξηγήσω σε καθυστερημένους πως η ποιότητα σε βάθος χρόνου νικάει πάντα την ποσότητα. Η απάντηση πάντα θα υπερβαίνει τη δυνατότητά τους να την κατανοήσουν, είτε είναι ένας, είτε δισεκατομμύρια.

Quote
ΑΝ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΗΧΑΝΕΣ ΣΤΑΡΤΡΕΚ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΤΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΟΥΜΠΙΟΥ ΚΑΙ ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΒΗΝΟΥΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΩ.

Ο καθυστερημένος αμφισβητεί και την πρόοδο της τεχνολογίας - δεν μπορεί να επιχειρηματολογήσει κανένας κρατικιστής χωρίς να απαρνηθεί την πραγματικότητα. Σήμερα έχουμε όπλα κάποιας ποιότητας, αύριο δεν ξέρουμε... Μπορεί να μειωθεί η ποιότητα και να πολεμάμε πάλι με ακόντια...

163
Λεμε ξεκαθαρα οτι θα διωξουμε ολους τους λαθρο. Δε μπορει να μη το εχεις ακουσει ποτε. Αυτο και μονο θα αδειασει πολλες θεσεις εργασιας, δινοντας την πατριδα μας πισω στους Ελληνες.

Η ζωη ειναι δυσκολη, δε μπορουμε να υποσχεθουμε λαγους και τετοια

Μπορεί η Χρυσή Αυγή (και κάθε άλλο κόμμα) να καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, να απελευθερώσει όλα τα επαγγέλματα, να καταργήσει τη φορολογία των επιχειρήσεων και των εισοδημάτων και να εισρεύσουν τρισεκατομμύρια στη χώρα, η οικονομία να απογειωθεί και όλοι οι Έλληνες να έχουν εύκολη ζωή. Ο λόγος που η Χ.Α. και όλα τα υπόλοιπα κρατικιστικα κόμματα δεν μπορούν να υποσχεθούν στον Έλληνα τίποτα διαφορετικό από δύσκολη ζωή είναι ότι συναποτελούνται από ένα μάτσο υπάνθρωπα παράσιτα με όνειρο ζωής να αποκτήσουν εξουσιαστικό αξίωμα και να ζουν αυτοί - τα εγωκεντρικά τους τομάρια - καλά, παρασιτώντας, λεστεύοντας και σκλαβώνοντας τους συνέλληνές τους.

Η Χρυσή Αυγή θα διώξει τους λαθραίους γιατί τους θεωρεί ως ανταγωνιστές της ως προς την εκμετάλλευση των Ελλήνων. Η ατομική ιδιοκτησία και ο Καπιταλισμός θα διώξει όλους τους λαθραίους και μαζί και τους κομμουνιστές Χρυσαυγίτες!

164
Όχι, προφανώς και δεν εννοούμε το ίδιο αφού ο τύπος νομίζει η δημοκρατία και ο εθνικοσιαλισμός είναι διαφορετικά πράγματα. Ποια η διαφορά του Κρουπ με τον Ροκφέλερ ή της Ζίμενς με τη Μάικροσοφτ? Καμία. Ο αποβλακωμένος κόσμος ψήφισε τις μαριονέτες των ισχυρών, των μαφιόζων και των απατεώνων και οι απατεώνες μετά βαφτίστηκαν βιομήχανοι και αγορές. Και τι ψηφίζει ο κόσμος σε κάθε εκλογές; Το "Έθνος" και τον Σοσιαλισμό δεν ψηφίζει; Τα πάντα είναι σοσιαλιστικά. Όλα τα μονοπώλια του Κράτους λέγονται κοινωνικά αγαθά. Τα κόμματα όλα ομνύον σε κάθε τι "κοινωνικό" δηλαδή σοσιαλιστικό και όλα μιλάνε για λαό, για έθνος, με το ίδιο κομμουνιστικό νόημα.

Εγώ δεν ξέρω κανέναν να πηγαίνει στην κάλπη και να ψηφίζει κάτι άλλο εκτός από εθνικοσοσιαλισμό. Υπάρχει κανείς που ψηφίζει Καπιταλισμό; Όποιον ψηφοφόρο και να ρωτήσεις αν ψηφίζει καπιταλισμό θα σου πει ότι ο καπιταλισμός είναι ο χοντρός πλούσιος που καπνίζει το πούρο και η ψήφος που ρίχνει είναι είτε γιατί θέλει "κοινωνικά", δηλαδή σοσιαλιστικά, αγαθά από το Κράτος, είτε γιατί θέλει να τον διορίσουν κατευθείαν στο Κράτος. Εδώ και κάποιοι που ψηφίζουν Δράση, ΔΗΞΑΝ και τέτοια, λένε ότι το Κράτος είμαστε όλοι μας. Φαντάσου τι πιστεύουν οι άλλοι. Όλοι οι δημοκράτες πιστεύουν στο απόλυτο εθνικοσιαλιστικό Κράτος. Η ταμπέλα εθνικοσοσιαλισμός είναι ένα αντιδημοφιλές είδος δημοκρατίας, το οποίο επειδή απέτυχε γρήγορα το έχουν μυθοποιήσει κάποιοι αποτυχημένοι που ...έχουν παίξει 13 διπλά στα προπό (για να τα πάρουν χοντρά), όπως λέει και ο ΝΓΜ. Είναι σαν να λέμε ο Τροτσκισμός (Εθνικοσοσιαλισμός) δεν είναι Κομμουνισμός (Δημοκρατία).

Τα πολιτεύματα δεν τα επιλέγει ο λαός. Το Κράτος από τη στιγμή που μονοπώλησε την εκπαίδευση (λίγο πριν την γαλλική "επανάσταση") έδωσε στα χέρια τις εκπαιδευτικής (ή εκπαιδευτικιστικής από το educationist, όρο που χρησιμοποιούσε ο Ρόθμπαρντ) γραφειοκρατίας απεριόριστη δύναμη επάνω στις συνειδήσεις του λαού. Αυτές αποβλάκωσαν το μυαλό του κόσμου ούτως ώστε να ζητάει και να θέλει συγκεκριμένα πολιτεύματα, τα οποία όλα ενίσχυαν τη δύναμη της κρατικής γραφειοκρατίας, τη δύναμη του Κράτους και μείωναν τη δύναμη της κοινωνίας. Αυτές οι γραφειοκρατίες δημιούργησαν και τον "εθνικοσοσιαλισμό" και τον "κομμουνισμό" και τη σύγχρονη "δημοκρατία" και δεν είναι τυχαίο που επέλεξαν αυτό το τελευταίο είδος κρατικισμού ως το αγαπημένο τους. Η διαφορά ανάμεσα στα 3 αυτά είναι ποσοτική όχι ποιοτική. Αυξάνεις ή μειώνεις λίγο τη συμμετοχή του λαού, διευρύνεις ή μειώνεις λίγο τη βάση της αναδιανομής, και από το ένα σύστημα έχεις πάει στο άλλο. Η συνταγή που επέλεξαν είναι η βέλτιστη για τα έως τώρα δεδομένα γιατί, όπως προαναφέρω, όλοι έχουν γίνει συνειδητοί σκλάβοι του Κράτους και σχεδόν κανείς δεν δείχνει να μπορεί να αμφισβητήσει τη νομιμοποίηση του, εν αντιθέσει με κάποιους γραφικούς ("προπατζήδες") που υποστηρίζουν εναλλακτικά Κράτη με θαλάμους αερίων και γκούλαγκ. Μόνο ο ΑναρχοΚαπιταλισμός μπορεί να αμφισβητήσει τη ρίζα του κακού.

166

1) Αισχρή φορολογία

Το δε ψευδώνυμο της λερναίας ύδρας είναι: "αγορές". ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ
fixed

167
Που είναι η δικαιοσύνη αφού αυτό το κτήνος που ήρθε και γάμησε τον ανθό της νεολαίας μας τώρα διαβιεί στις φυλακές - αν δεν έχει πάρει άδεια θέρους - και αναγκαζόμαστε εμείς να τον σιτίζουμε και να τον ποτίζουμε; Το δίκαιο θα ήταν να καταναγκαστεί σε εργασία και να αποζημιώσει το θύμα του στο μέτρο του εφικτού. Βλέπετε λοιπόν πως η αδικία δεν είναι πως τη γάμησε, αλλά πως δεν την αποζημίωσε. Γιατί αν τη γαμούσε και την αποζημίωνε πλήρως δεν θα υπήρχε αδικία.

Το κομμουνιστικό σύστημα του σοφρωνισμού είναι άδικο, είναι λάθος και πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από το καπιταλιστικό αποζημιωτικό σύστημα δικαιοσύνης.

Ο λόγος που ήρθαν εδώ οι λαθραοί δεν είναι ότι το ήθελαν οι Έλληνες, είναι ότι το ήθελε το Κράτος και το ήθελε το Κράτος γιατί έτσι μπορεί να επεκτείνει την εξουσία του με ευκολότερο τρόπο. Οι σοσιαλιστικές μπανανίες που συμφέρουν το σύστημα θάλλουν στην Αφρική γιατί όλοι οι υπάνθρωποι που είναι γεμάτοι φθόνο και δεν φτουράνε στην ελεύθερη αγορά είναι επιρρεπείς στο μήνυμα του σοσιαλισμού-κρατικισμού. Η νομιμοποίηση της επιβίωσης με τα πολιτικά μέσα, η νομιμοποίηση του να είσαι δημόσιος υπάνθρωπος και να χρησιμοποιείς το κρατικό μονοπώλιο της βίας για να απομυζάς τον πλούτο των συνανθρώπων σου, οδηγεί αναπόδραστα στην απόπειρα διάλυσης της Ελληνικής Κοινωνίας γιατί μια διαλυμένη κοινωνία έχει λιγότερες αντιστάσεις στη φορολογία και στις επιβολές του Κράτους. Ο Αχμέτ μπήκε εδώ μέσα εξαιτίας του κάθε δημόσιου υπάνθρωπου για να βιάσει και να εξευτελίσει τον Έλληνα και την Ελληνίδα με αποτέλεσμα ο Έλληνας να υποταχθεί στις απαιτήσεις του Ε9 και να λουφάξει καθώς το Κράτος θα μετατρέπει την Ελλάδα σε ένα απέραντο κρατικό κάτεργο.


168
Είναι καταφανές πως ο Κρατικισμός εγκληματεί κατά του Ελληνισμού και σκοπό έχει να τον αφανίσει. Προσέξτε εκεί που λέει ο Κατσιματίδης ότι αγόραζε ένα οικόπεδο την ημέρα. Αν στην Ελλάδα τα είχε κάνει αυτά τώρα θα πλήρωνε όλα του τα δισεκατομμύρια στον ΕΝΦΙΑ! To 1986 ο Κατσιματίδης, Έλληνας στην Αμερική, all of a sudden, αγόρασε τα διυλιστήρια United Refining Co. Και τι έγινε; Έγινε κάτι; Καταστράφηκε η Αμερική; Έγινε ζήτημα στη γερουσία και έλεγαν οι μεν τους δε γερμανοτσολιάδες; Πήραν οι εβραίοι τα πετρέλαια του αμερικάνου; Το αντίθετο: η Αμερική έχει σήμερα μισό δολάριο το λίτρο και ο Έλληνας έχει 2 δολάρια το λίτρο. Γιατί; Γιατί ο Έλληνας είναι μαλάκας και ανέχεται τους τυράννους που λέγονται δημόσιοι υπάνθρωποι και τα αφεντικά τους που δεν αφήνουν να ανοίξει διυλιστήριο και επιβάλλουν κατασχετική φορολογία, αποστερώντας από τον Έλληνα το δικαίωμά του να μετακινείται. Θέλουν να έχουν εκείνοι, οι εξουσιαστές, το μονοπώλιο, να μπαίνουν τα μονοπωλιακά υπερκέρδη από το πετρέλαιο στην τσέπη του δημόσιου υπάνθρωπου, του παρασίτου και οι μεν δεν επιτρέπουν να ανοίξει διυλιστήριο αν δεν μπει ο ευρωαμερικάνος νταβατζής του - γιατί τέτοιοι εξωνημένοι είναι - με κόκκινο χαλί, και οι δε δεν το επιτρέπουν αν δεν μπει ο ρώσος νταβατζής τους - γιατί τέτοιοι εξωνημένοι είναι - με κόκκινο χαλί. Οι αμερικάνοι δεν έχουν νταβατζήδες του πετρελαίου τους, για αυτό και ο Έλληνας Κατσιματίδης που πήρε ελεύθερα το διυλιστήριο βοήθησε τον Αμερικάνο να έχει φτηνότερο πετρέλαιο, γιατί πάντα εκεί οδηγεί ο ανταγωνισμός! Και ο Έλληνας, να πληρώνει τα κερατιάτικα του κάθε δημόσιου υπάνθρωπου και να μην μπορεί να ανοίξει, όχι διυλιστήριο, ούτε σουβλατζίδικο!

Ο Κατσιματίδης είναι καλός άνθρωπος. Είχε την επιλογή να μην δώσει τα λεφτά του σε φιλανθρωπίες, αλλά επέλεξε να τα δώσει. Αυτή είναι η απόδειξη ότι ο Κατσιματίδης είναι καλός άνθρωπος. Ποιος Έλληνας είναι καλός άνθρωπος; Κανείς. Γιατί κανείς δεν έχει επιλογή. Όλοι είναι σκλάβοι και οι σκλάβοι δεν είναι καλοί ή κακοί, είναι υπάνθρωπα γρανάζια. Ή μήπως εκείνοι οι οποίοι τσεπώνουν τα λάφυρα της φορολογίας και το παίζουν κοινωνικοί λειτουργοί και αρωγοί του κάθε ευαίσθητου λεχρίτη είναι καλοί; Γιατί είναι καλοί; Επειδή καλοπερνάνε σε βάρος μας; Πως είναι καλοί όταν το χρήμα που εισρέει στις τσέπες τους έχει προκύψει με τον ίδιο εγκληματικό τρόπο με τον οποίο ο αλβανός διαρρήκτης υπεξαιρεί τις περιουσίες των Ελλήνων; Το Κράτος μπουκάρει στα σπίτια μας και μας ληστεύει το βιος. Που είναι το καλό λοιπόν και τι καλό μπορεί να προκύψει από αυτήν την υπάνθρωπη ληστεία; Ο Κρατικισμός έχει βουτήξει την Ελλάδα στον βούρκο της αμαρτίας και σύντομα, αν δεν αποτινάξουμε τον ζυγό της φορολογίας, θα αφανίσει τον Ελληνισμό!

169
ΑΙΩΝΙΑ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΑΡΙΟ ΕΜΠΟΡΟ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ ΤΖΟ ΖΙΡΑΡ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΡΕΙΜΑΝΙΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑ ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΟΤΙ Η ΛΕΥΚΗ ΦΥΛΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΛΕΥΚΗ ΦΥΛΗ.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΒΡΑΙΟΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ,
ΜΟΝΟ ΚΟΚΚΑΛΑ ΑΡΙΩΝ ΠΩΛΗΤΩΝ ΤΑ ΙΕΡΑ!!!

ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΑΧΤΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΗΝ ΕΚΜΗΔΕΝΙΖΕΙ Ο ΚΡΑΤΙΚΙΣΜΟΣ ΑΝΑΓΕΝΝΑΤΑΙ Η ΛΕΥΚΗ ΦΥΛΗ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΟΠΩΣ Ο ΑΥΤΟΔΗΜΙΟΥΡΓΗΤΟΣ ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΕΜΠΟΡΟΣ ΤΖΟ ΖΙΡΑΡ, ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΑΝΘΡΩΠΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΗΣ ΜΙΖΕΡΙΑΣ.

ΑΙΩΝΙΑ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΑΡΙΟ ΑΣΤΕΡΑ ΤΩΝ ΠΩΛΗΣΕΩΝ ΤΖΟ ΖΙΡΑΡ!
ΠΟΥΤΣΑ ΚΑΙ ΞΥΛΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΛΕΥΚΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ!



Joe Girard
From Wikipedia, the free encyclopedia
   This biography of a living person needs additional citations for verification. Please help by adding reliable sources. Contentious material about living persons that is unsourced or poorly sourced must be removed immediately, especially if potentially libelous or harmful. (October 2008)

Joseph Samuel Gerard, better known as Joe Girard, (born November 1, 1928 in Detroit, Michigan) is an American salesman. Having sold 13,001 cars at a Chevrolet dealership between 1963 and 1978, Girard has been recognized by the Guinness Book of World Records as the world's greatest salesman.[citation needed] One of America's most sought-after speakers, Girard has spoken at engagements with General Motors, Hewlett-Packard, and Kmart. He currently resides in Grosse Pointe Shores, Michigan.

Contents

    1 Early life
    2 Career
    3 Published works
    4 Awards and honors
    5 References
    6 See also
    7 External links

Early life

Girard is the son of Antonino Gerard, "an extremely poor man of Sicilian birth"[1] and his wife, a homemaker. Girard worked from childhood on. A high school dropout, he started working as a shoeshine boy, then he worked as a newsboy for the Detroit Free Press at the age of nine, and then as a dishwasher, delivery boy, stove assembler, and home building contractor.
Career

In 1963, the then 35-year-old walked into a Detroit car dealership and begged a skeptical manager for a job as a salesman. He sold a car on his first day and, by the second month, was so good, some of the other salesmen complained and got him fired. His next job was at Merollis Chevrolet in Eastpointe, Michigan, which he held until his retirement in 1977. There, he set consecutive sales records over a twelve-year period.
Published works

    How To Sell Anything To Anybody (1977)
    How To Sell Yourself
    How To Close Every Sale
    Mastering Your Way To The Top
    Joe Girard's 13 Essential Rules of Selling

Awards and honors

Girard's awards include The Golden Plate Award from the American Academy of Achievement, and he has been nominated for the Horatio Alger Award by the late Dr. Norman Vincent Peale and the late Lowell Thomas.

In 2001, he was inducted into the Automotive Hall of Fame.[2]




The History of Joe Girard

Joe Girard is one of those rare creatures: a highly motivated man who can communicate his inspiration and attitudes to others. Joe refers to it as “spark.” In his own words, “sparks create fires.” His first sparks would come painfully at an early age. He was born on the east side of Detroit, Michigan, in one of the city’s most deplorable ghettos. He lived about one mile from one of his earliest heroes, Joe Louis, who escaped from poverty and became heavyweight champion boxer of the world while Joe was still a struggling adolescent.

The initial struggle began with his own father, Antonino Gerard, an extremely poor man of Sicilian birth who found no success in his new country and vented his bitterness, both physically and emotionally, upon his younger son. Joe often speculates as to whether his father’s behavior was the carefully planned campaign of a man who desperately wished to challenge his son. Whatever the truth, the senior Gerard chose to constantly berate his son with the message that Joe would never amount to anything worthwhile. This was Joe’s first spark: the determination to prove that his father had been wrong.

At the same time, Joe’s mother fed him her constant love and belief that, indeed, Joe was capable of succeeding in life. This was Joe’s second spark: to show his mother that her love and judgment had not been misplaced.

These two sparks led to Joe’s first revelation: that smart work and persistence could work wonders. At the age of 9, after school and a hurried dinner, Joe patrolled the neighborhood bars for some shoe shine customers. He would not have thought of it in these terms, but after examining the market he decided that the best source for business was a place of leisure where people were relaxed and inclined to be generous. Bars had another advantage in bad weather: they were warm. To this day, Joe’s two most precious possessions are his original shoe shine box, sitting proudly upon the one file cabinet of his office, along with a photograph of Joe shining shoes in a saloon. The experience taught him another valuable lesson: a fear of alcohol. Joe is willing to have an occasional drink, but he has never forgotten what he saw in those bars.

His joy with this success led to his next enterprise as a news carrier. At the age of 11, he took his second job as a news carrier for the Detroit Free Press. Because it was, and still is, a morning paper, it was necessary to be up at 5:30 a.m. to complete his route before school. The Free Press, he quickly learned, also offered bonuses for enterprising newsboys who were willing to solicit and gain new business. For each new customer, the reward was a case of Pepsi–Cola. The old barn behind the Gerard house was soon stacked high with the rewards of Joe’s efforts. Although it provided the four Gerard children with a huge supply of soda pop, something their parents couldn’t possibly afford, Joe soon realized that he had a growing inventory of value and soon began his third business venture as soda pop supplier to the neighborhood children at a price no ordinary vendor could meet. His proudest moments were on those days when he brought his earnings to his mother; no childish gesture as his pennies helped to put badly needed food on the Gerard table.

The Detroit Free Press can probably be credited with the first insight given to Joe with regard to exceptional progress. A contest was proclaimed for the solicitation of new readers. The grand prize was to be a new, sparkling two–wheeler bicycle. Now 12 years of age, this driven youngster had never possessed a bike. Joe knew the secret that could win the bike. He would spend every unused, waking moment knocking on doors and asking for business. This had always been his secret. He knew that it worked — what he could not comprehend was why the other newsboys did not see the obvious. Joe won more than the bicycle. He won the knowledge that if he planned his work and worked his plan, he could succeed. He learned that most people were not willing to make this sacrifice. As he once said,

    any one of those kids could have beat me, but they weren’t willing to work. They didn’t want it badly enough.

Joe’s teen years were difficult and bitter, especially at home. His natural spirit and pride brought him, time after time, into direct conflict with an increasingly bitter and vengeful father. Almost regularly he ordered Joe from the Gerard home. From the age of 14, Joe spent many of his nights sleeping in boxcars at the Grand Trunk Railroad yards, located directly across the street from his home. In bad weather, he used 25¢ a night flop houses. At this age he was now able to seek more rewarding employment after school, such as dishwasher, dock loader at the produce terminal, delivery boy, and pageboy at the Book–Cadillac Hotel. He also devoted some evenings to the neighborhood pool hall, trying to hustle additional dollars. He lived with the constant fear that if he didn’t bring home sufficient money he would have to face his father’s anger.

Formal education for Joe ended during the eleventh grade. He was talking during a study period and was addressed by the school principal, but not by his name. Well aware of the existence of bigotry, but not willing to bow to it, Joe advised the man that he would not respond until he was called by his proper name. The principal stated “you people don’t seem to understand how society will be run” and then called Joe a derogatory name reflecting upon his Sicilian ancestry. Joe’s heated reaction resulted in his permanent dismissal from school.

At the age of 16, Joe obtained full–time employment at the Michigan Stove Company as a stove assembler. He earned $75 weekly, his greatest earnings thus far, even though it required 12–hour days, six days a week.

He then went to work as an assistant to a fruit and vegetable vendor who merchandised his goods on the east side of Detroit from the back of a truck. He enjoyed the outdoor work and was proud of his sales ability, but he realized one day that there was no future in this pursuit.

Dispirited and aimless, Joe joined the United States Army Infantry at the age of 18. Ninety seven days later, at Fort Knox, Kentucky, Joe fell from the rear of a speeding military vehicle and badly injured his back. He was given an honorable discharge after admitting to previously injuring his back diving for the school swimming team.

During the next two years, Joe would move from one unsatisfactory job to another, constantly frustrated with the belief that his lack of education kept him from all but manual labor. He was often discouraged, but never gave up hope. He felt that somewhere in the world there was a place for him. He had the good fortune to meet Mr. Abraham Saperstein, a building contractor. Mr. Saperstein, a warm, generous, and understanding man, became his surrogate father when he invited Joe to enter the building business with the pledge that he would teach Joe everything he knew. He’d finally found his niche in life. The relationship between Joe and Mr. Saperstein grew over the years until his dear old friend retired and turned over the business to Joe.

Joe contracted to build a number of private homes in a Detroit subdivision. He accepted the word of a real estate speculator that the area was to have a sewer system installed, but this was not true. Individual septic tanks would have to be installed, greatly reducing the value of the homes. As a result, Joe lost his business. Joe Girard found himself without a job, without savings, and in debt to the tune of $60,000. It was the lowest moment in his life.

The next year Joe would find himself in an endless struggle trying to recover his losses and his ego. Things would finally hit rock bottom when June Girard tearfully told her husband that there was no food in the house and that their kids were begging for something to eat.

Joe had been job hunting without success, but on that day he pleaded with the sales manager of a Chevrolet dealership to hire him as a salesman. The manager was reluctant because of his lack of experience and traditionally slow sales in the month of January, but Joe stated that he would only take a desk somewhere in the rear of the dealership and count on the telephone to provide prospects. That evening he sold his first car and borrowed $10 from the manager to bring a bag of groceries home to his family. In his second month he would sell eighteen cars and trucks and was beginning to feel he had a secure breath. Much to his amazement, the owner of the dealership fired him for being too aggressive. Some of the other salesmen had complained.

At this point, Joe knew he could sell cars. He had proved it to himself, and was ready to prove it to the world — including Antonino Gerard. Joe quickly found employment at Merollis Chevrolet in Eastpointe, Michigan, working at what he did better than anyone else in the world, selling automobiles!

For 12 straight years Joe sold more new retail cars and trucks than any other salesperson. More as an individual than most dealers sell in total. No other salesperson has ever retained this title for more than one year, and not for both cars and trucks.

In his own words, Joe recalls a very important decision he made that helped him attain the #1 spot: “As I said in my book, How to Sell Anything to Anybody—

    Time and money well spent will build your business tremendously. Always look for new and better ways to do it.

And I found one! Early on in my career, I experienced the need to make a financial investment. After the third year of my automotive retail sales career I was already doing very well. In fact, I became the number one new retail car and truck salesman in the world; a title I never relinquished until I retired.

It was after that third year that my CPA convinced me I was giving more money to the government than I needed to. He made me realize that my time was far too valuable to be distracted with things like endless paperwork, phone calls, showing cars and service follow–ups, etc. I decided I needed to get some support so I could concentrate on the thing I did best – SELLING. I hired an individual to help take care of the pre–qualifying and screening process.

It made a big difference. I couldn’t believe how I was actually selling more new cars and trucks and yet was feeling less tired! I took it a step further. Seven months later I hired another person to help with the business growth. It was this key investment I made that enabled me to experience the unparalleled growth and success I’ve been fortunate to have had in the automotive retail business.

During the last 12 years, I had so much business it was by appointment only. I ran my business just like a doctor’s office. First you see the receptionist then the nurse before you see the doctor. By the time I was talking to a potential buyer they’d been screened and pre–qualified. I knew everything I needed to know about that customer. Now don’t get me wrong on this. You have to be in a certain category to consider making this kind of investment. You have to be approaching a growth level where your time spent on actually selling is too valuable to be overshadowed by all the “behind the scenes” things that have to be done. Another important thing to remember is that expenses for support staff (who were employed by me, not the dealership) are TAX DEDUCTIBLE.

If you’re not in that category yet, don’t worry, because this message is for you too! I started with just a phone and a desk and nothing else. Be patient and stay the course. Follow my 13 rules for success. As your business begins to grow, you will begin to see the need for support so that you can concentrate on your specialty… SELLING.”

    I know it works. My results are all the evidence you need!

~ Joe Girard

170
Όλοι οι κρατικιστές που δεν βρίσκονται στην εξουσία κατηγορούν αυτούς τους κρατικιστές που βρίσκονται στην εξουσία ότι καταλήστεψαν τον κόσμο. Αλλά δεν έχουν κάτι να πουν, να προσφέρουν στον κόσμο, δεν λένε "εμείς θα σώσουμε τον κόσμο". Απλά περιμένουν να πέσουν αυτοί που είναι τώρα στην εξουσία για να βρουν την ευκαιρία, με τις ίδιες ακριβώς μεθόδους (λαϊκισμός, ψέματα, κτλ), να ανέβουν και να κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Δεν λέει η Χρυσή Αυγή ότι με αυτήν ο κόσμος θα είναι καλύτερα. Λέει ότι τώρα που θα πέσει ο Σύριζα και ο "Καπιταλισμός" (?) θα έρθουν αυτοί. Αλλά δεν λέει θα γίνουν οι Έλληνες πλούσιοι όταν έρθουν οι φασίστες εξουσιαστές στην εξουσία. Γιατί και οι φασίστες εξουσιαστές θα φορολογούν/ληστεύουν τους Έλληνες και θα τα τρώνε όπως ακριβώς τα τρώνε τώρα οι κομμουνιστές.

Επίσης η Χ.Α. έχει παραιτηθεί και από το να τάζει και να κάνει υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο. Τόσο άγριος είναι ο κρατικισμός της που το σχέδιο εξανδραποδισμού όλων των Ελλήνων στο Κράτος δεν μπορεί να το κρύψει λέγοντας πως θα διορίσει ή θα κάνει "ανάπτυξη". Λέει η Χ.Α. ότι μόλις βγει στην εξουσία έρχονται δύσκολες μέρες, σκληρά χρόνια, εργασία κοπιαστική στα χωράφια. Και τώρα στο παραπάνω σχόλιο λέει "δεν θα έχει άλλη επιλογή". Δηλαδή τον εκβιάζουν τον Έλληνα με τη ζωή του οι (υπόλοιποι) κομμουνιστές και η Χρυσή Αυγή προσφέρεται να του δώσει το καβλί στο στόμα, το οποίο περιμένουν από τον Έλληνα παραγωγό να γλείψει... γιατί δεν έχει άλλη επιλογή. Και αυτές είναι οι προεκλογικές υποσχέσεις των εθνοσοσιαλιστών! Φανταστείτε μόλις βγουν στην εξουσία τι θα κάνουν; Όλοι οι Έλληνες θα είναι σκλάβοι στα χωράφια - χειρότερα και από τη ΒΚορέα!

Τι είδους πατριωτισμός είναι αυτός που υπόσχεται πόνο για τον Έλληνα και του προσφέρεται στην καλύτερη ως το μη χείρον;

171
Ψεύτικο FB έβαλε τους σκλάβους του να φτιάξουν ο ερυθρός αιμοσταγής δικτάτορας Κιμ Γιονγκ Ουν για να ελέγχει με προνομιακούς όρους τα προσπωικά δεδομένα της ολιγάριθμης άρχουσας κομμουνιστικής τάξης που είχε την τύχη να γλιτώσει τα γκούλαγκ. Βλέπω ήδη κρατικοδίαιους στρασερικούς κομμουνιστές να κατεβάζουν το αντόλφιν! Επόμενο βήμα www.NasBolBalkanDateService.com και www.BestKoreanGirls.kp.

Ενώ τα παράσιτα οι κρατικιστές σκλαβώνουν τον κόσμο, ο ΑναρχοΚαπιταλισμός υποστηρίζει την αποδέσμευση των παρόχων ίντερνετ από κάθε νομική υποτέλεια στο Κράτος και τη δυνατότητα πλήρους ελευθερίας στους όρους τους οποίους θα συμφωνεί αμοιβαία πάροχος και πελάτης. Η ελεύθερη αγορά θα ευνοήσει τους παρόχους που προστατεύουν τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών και θα τιμωρήσει όποιον πάροχο δεν προστατεύει ή περιορίζει τους πελάτες του.




Facebook clone launched in North Korea

North Korea touts beer, beauty brands
If you think Facebook's gotten a little too big and you miss the intimacy of a smaller social network, maybe give North Korea's version a try.

Go to starcon.net.kp and you'll find a very familiar looking website. It's called "Best Korea's Social Network" and the homepage has a thin blue banner at the top with a search field for "people, #hashtags, !groups."

After you register for an account, you can upload a cover photo and profile picture, find friends and message them, post a status message and scroll through a News Feed.

Doug Madory, director of internet analysis at Dyn, stumbled upon the site on Friday.

He suspects that someone in North Korea made it as a test, but finds the whole thing puzzling for several reasons.

"It's very unusual to have websites hosted in North Korea," Madory told CNNMoney. Many North Korean sites are hosted in China. "[I'm] not sure this was an official North Korean government project. But someone inside the country had to have done this."

He says it's also unusual that people outside of North Korea can access the site.

Someone built Best Korea's Social Network using phpDolphin, a template-based software system that lets anyone build a clone of Facebook (FB, Tech30).

That helps explain why a lot of the site is filled with placeholder Lorem Ipsum text. (Publicly available internet records could not identify the person or entity that created the website.)
north korea fake facebook
Here's a screen shot of my profile on Best Korea's Social Network

Related: Facebook and Microsoft are building a giant undersea cable

North Korea internet laws are notoriously strict. The vast majority of citizens are banned from using the internet and those allowed are monitored closely, according to Martyn Williams, a senior correspondent at IDG news service.

It's unclear when exactly the site launched, or how many people have already signed up. But some who have have also found a way to exploit its weaknesses with a little fun.

The homepage, for example, was at one point full of photos of Kim Jong Un as the boy from "Up in the Air." And there were a few phony accounts posing as the North Korean leader.

"Enjoy it while you can," Williams wrote on his blog. "I expect the site will be taken down when an engineer at the [internet service provider] realizes it's public and attracting attention."

Related: North Korea-linked 'Lazarus' hackers hit a fourth bank in Philippines

Facebook and phpDolphin did not immediately respond to request for comment.
source

172
Ο Χριστιανισμός γέννησε τον ρασιοναλισμό και ο ρασιοναλισμός θα σκοτώσει το Κράτος και όλα τα υπάνθρωπα παράσιτα!

ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΟΥ ΤΑ ΚΡΑΤΗ
ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΑΡΙΟ ΘΩΜΑ ΤΟΝ ΑΚΙΝΑΤΗ

173
... η απευθείας ιδιωτικοποίηση, ο πλειστηριασμός, η αυτόνομη αποκέντρωση και ανάθεση σε ιδιώτες, καθώς και η απελευθέρωση της οπλικής βιομηχανίας, η ελεύθερη οπλοκατοχή, οπλοφορία και οπλοχρησία και φυσικά η δημιουργία αυτόνομων ιδιωτικών υπηρεσιών ασφαλείας και δικαϊκών κοινοτήτων (αρχικά πολυκεντρικό νόμικό σύστημα και, εν συνεχεία, νομικός πλουραλισμός).

Η άρνηση του παρόντος κρατικιστικού συστήματος δεν επαρκεί για την κατάκτηση της ελευθερίας. Απαιτείται ένα διαυγές κοινωνικό όραμα, ένας εναλλακτικός κόσμος, του οποίου η βιωσιμότητα και η συνοχή δεν θα αμφησβητείται. Μέσα σε αυτόν τον δρόμο προς την ελευθερία, ο φιλελεύθερος δεν μπορεί να είναι αρνητής. Χρειάζεται μια θετική ηθική πυξίδα, η οποία δεν θα περιέχει τίποτα περισσότερο από τα βασικά θεμέλια του Καπιταλισμού: το απαραβίαστο της ατομικής ιδιοκτησίας, τη χαμηλή χρονική προτίμηση, την αντικατάσταση της επιθετικής βίας από την αμυντική, τον ρασιοναλισμό, τη θεσμική ισότητα. Η οποία πυξίδα όμως θα οικοδομεί ένα σύνολο πολύ πιο ισχυρό από το άθροισμα των επί μέρους, έναν γνήσια Καπιταλιστικό Κόσμο.

174
Μαϊμουδίζοντας την “πεφωτισμένη” παγκόσμια οικονομική κοινότητα
Του Ευθύμη Μαραμή


Όταν το κράτος απαλλοτριώνει ιδιωτικό πλούτο τον οποίο υποτίθεται πως οφείλει να προστατεύει και μάλιστα αυτό συμβαίνει υπό τις επευφημίες μεγάλου μέρους των κατοίκων της χώρας ως "αναγκαίο μέτρο για την ανάπτυξη", μιλάμε για μια κοινωνία σε παρακμή. Παρακμή αντιληπτικής ικανότητας, αποτέλεσμα προπαγάνδας. Το κράτος και το χρηματοπιστωτικό σύστημα που κατασπατάλησαν τον δημόσιο πλούτο και χρεοκόπησαν τη χώρα, έχουν αναλάβει την "ανάπτυξη" μέσω απαλλοτρίωσης από την μία και μέσω της ίδιας συνταγής (ΕΣΠΑ, δημόσιες δαπάνες) από την άλλη. Οι θεσμοί της ΟΝΕ δε, που χρηματοδοτούν αυτά τα σχέδια και τα επευφημούν (νωπές είναι οι δηλώσεις  Ντάισελμπλουμ υπέρ της υψηλής φορολόγησης ως αναγκαίας εν μέσω κρίσης) αποτελούν εχθρό και όχι εταίρο της χώρας.


Το κράτος ΔΕΝ είμαστε εμείς. Η διεστραμμένη αυτή αντίληψη είναι ακριβώς η άφεση αμαρτιών προς το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα. Το χρέος του κράτους είναι επαχθές κατά τον ακριβή ορισμό της λέξης και οι κάτοικοι της χώρας πρέπει να το αποκηρύξουν αρχικά στην συνείδηση τους ώστε ακολούθως να πάψουν επιτέλους οι πολιτικές δυνάμεις να διαδέχονται η μία την άλλη στην εξουσία και ανενδοίαστα να μας κουνάνε το δάχτυλο επιβάλλοντας μας “αναπτυξιακά” μέτρα.

Το οικονομικό μοντέλο του Κεϋνσιανισμού δε, (Δημόσιες δαπάνες και επενδύσεις, επιχορήγηση επιχειρήσεων, φτηνό χρήμα για όλους) θα έπρεπε να υφίσταται πλέον μόνο σε συζητήσεις αστοιχείωτων, αμετανόητων, γραφικών κεντρικών σχεδιαστών. Η Ελλάδα πρέπει να βρει έναν τρόπο ώστε να απελευθερωθεί από τις κρατικές συμμορίες που κατέστρεψαν την οικονομία και να επιστρέψει η εκπαίδευση και η εκμάθηση πραγματικών οικονομικών αποταμίευσης, κεφαλαιακής διάρθρωσης και καπιταλιστικής ηθικής. Είναι αδύνατον να συμβεί αυτό υπό καθεστώς μονοπωλίου εκπαιδευτικής ύλης και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων από το κράτος.

Είναι δυνατόν να διδάσκουν τα παιδιά, άνθρωποι που πληρώνονται δια της βίαιης απαλλοτρίωσης; Δηλαδή τι είδους ανθρώπους περιμέναμε να διαμορφώνει ένα τέτοιο σύστημα εκπαίδευσης; Και ειδικότερα, ποιες σχολές οικονομικών θα προωθεί αυτό το σύστημα, πέρα από αυτές που προκρίνουν την αποδοχή της βίαιης απαλλοτρίωσης; Ας μην απορούμε συνεπώς και δεδομένης αυτής της κατάστασης, που η πλειοψηφία των ακαδημαϊκών είναι αριστεροί, σοσιαλφιλελεύθεροι και σοσιαλιστές, θιασώτες της “δωρεάν” κρατικής παιδείας. Να απορούμε καλύτερα με τους εαυτούς μας, την απάθεια μας και την ανοχή μας απέναντι σε αυτό το κρατικό σύστημα εκπαίδευσης, το οποίο δηλητηριάζει τα παιδιά.

Μεγάλα ερωτηματικά

Μετά από την “μεγάλη επιτυχία” των πακέτων ΜΟΠ, Ντελόρ, ΕΣΠΑ, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως τα πακέτα Γιουνκέρ  θα συνεχίσουν να εγγυώνται την “επιτυχημένη” πορεία της Ελλάδας; Ας σοβαρευτούμε καλύτερα. Έχουμε αναλογιστεί ποτέ πως ίσως αυτά τα μοντέλα οικονομικών που ακολουθεί σύσσωμο το Ελληνικό κράτος, μαϊμουδίζοντας την παγκόσμια Κεϋνσιανή ορθοδοξία , δεν ταιριάζουν στην Ελλάδα;  Αν μη τι άλλο, προκαλεί προβληματισμό η πεποίθηση πως ο παγκόσμιος πλούτος αυξάνεται και η φτώχεια μειώνεται, όταν το παγκόσμιο χρέος είναι τριπλάσιο της οικονομικής δραστηριότητας. Τι συνέβη ξαφνικά και το “χρέος δεν έχει καμία σημασία”; Ποιος θα αποπληρώσει όλα αυτά τα χρέη;  Τι είδους ασυνειδησία είναι αυτή που δηλητηρίασε έτσι την οικονομική σκέψη; Θα κληροδοτήσουμε αυτά τα χρέη στα παιδιά μας, βασισμένοι στις εγκληματικές ανοησίες της σύγχρονης οικονομικής σκέψης πως: “στο κάτω κάτω, μακροπρόθεσμα θα πεθάνουμε όλοι”;
Γιατί θα πρέπει συνεχώς να παραδειγματιζόμαστε από μία παγκόσμια οικονομική κοινότητα, η οποία όχι απλά δεν εγγυάται καμία ευημερία, τουναντίον παρέχει τρανταχτές ενδείξεις πως πηγαίνει κατά διαόλου, βουτηγμένη μέσα στην απληστία την αλαζονεία και την άγνοια. Ξεχάσαμε πως το 2008, το παγκόσμιο νομισματικό κατεστημένο, έφτασε ένα βήμα πριν την ολοκληρωτική κατάρρευση; Ξεχάσαμε πως το ίδιο αυτό σύστημα, εξέδωσε τρισεκατομμύρια νέου χρέους, ως αντίδοτο στο χρέος που ήδη πνίγει τον πλανήτη; Γιατί να μην έχει η Ελλάδα ως χώρα την δική της εναλλακτική σκέψη, ειδικά λαμβάνοντας υπ όψη την ιδιαίτερα δυσχερή θέση στην οποία  αυτά τα οικονομικά μοντέλα την έφεραν;

Ανάπτυξη η παρακμή;

Αν το κέρδος κάποιου, αποτελεί ζημία για κάποιον άλλον, μπορεί να μελετηθεί (σε συνδυασμό με τις πολιτισμικές αλλαγές) με το αν αυξάνεται η μειώνεται ο πληθυσμός. Αν πραγματικά η ζημία γίνει μεγαλύτερη από το κέρδος, ο πληθυσμός θα μειώνεται, η θα μεταναστεύει. Φαίνεται πως συγκεκριμένα γεωγραφικά σημεία του δυτικού κόσμου έχουν περιέλθει σε τέτοια παρακμή. Οικονομική συνταγή αυτών των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών είναι το υπερβολικό χρέος (που “δεν έχει καμία σημασία” σύμφωνα με κάποιους “ειδικούς”). Πολιτισμική συνταγή, φαίνεται κοινά να είναι η απαξίωση της θρησκείας, της οικογένειας, των ηθών εν γένει στις παραδοσιακές σχέσεις, καθώς επίσης και η αποθέωση του κράτους ως κοινωνικού προστάτη (Κράτος ως αντικαταστάτης της οικογένειας). Για παράδειγμα, η αδυναμία πολλών ανθρώπων να αποκτήσουν παιδιά, ήδη αποδίδεται από τους ίδιους αυτούς ανθρώπους στο υπερβολικό χρέος που έχουν αναλάβει και στις ασφαλιστικές εισφορές για τις συντάξεις προηγούμενων γενιών. Πολλά κρατικά ασφαλιστικά συστήματα στην Ευρώπη, κρίνονται μη βιώσιμα λόγω δημογραφικής παρακμής. Αυτά, αν μη τι άλλο, είναι στοιχεία που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψη, ώστε να τεθεί επιτέλους υπό αμφισβήτηση το οικονομικό και πολιτισμικό μοντέλο του σύγχρονου δυτικού κόσμου. Είναι εκπληκτικό πάντως , το γεγονός πως αυτοί που έδωσαν και δίνουν αγώνα για την απαξίωση της θρησκείας (της πίστης σε μία απάτη όπως διατείνονται) να υποστηρίζουν ένα ακάλυπτο νομισματικό σύστημα, κοπανιστού αέρα, βασισμένο στην πίστη. Με άλλα λόγια, την πίστη σε μια απάτη.

Μεταρρύθμιση

Επιστροφή στα οικονομικά του κλασικού καπιταλισμού. Αυτή είναι μιας πρώτης τάξης μεταρρύθμιση και φυσικά δεν πρόκειται να συντελεστεί από το κράτος. Το κράτος δεν θα πυροβολήσει τα πόδια του για το καλό της κοινωνίας και θα πρέπει να γίνει κατανοητό αυτό. Το κράτος και οι μηχανισμοί του τρέφονται δια της φορολογικής απαλλοτρίωσης και της αναδιανομής, η οποία βαφτίστηκε “οικονομική επιστήμη”. Ο “πατέρας” αυτού του ολοκληρωτικού μοντέλου κατείχε την τακτική εξυπνάδα να μεταμφιέσει παμπάλαιες κρατικιστικές και πληθωριστικές πλάνες με
σύγχρονη, ψευδοεπιστημονική ορολογία, κάνοντας αυτές τις αρχαίες δοξασίες να φαίνονται ωσάν τα τελευταία ευρήματα της οικονομικής επιστήμης. Ο Keynes με αυτόν τον τρόπο οδήγησε το παλιρροϊκό κύμα του κρατισμού και του σοσιαλισμού, της διαχείρισης και του σχεδιασμού των οικονομιών από τις κρατικές συμμορίες. Ο Keynes εξάλειψε τον ρόλο της οικονομικής θεωρίας ως επικριτή των πληθωριστικών , κρατικιστικών συστημάτων, με αποτέλεσμα μια νέα γενιά οικονομολόγων να ανέλθει στην ακαδημαϊκή εξουσία και να γίνει φυσικά άμεσα αποδεκτή από τους πολιτικούς απολαμβάνοντας προνόμια και πλούτο. Εκπαίδευση στο σπίτι συνεπώς, είναι μια καλή λύση ώστε να διδαχτούν οι άνθρωποι κλασικά οικονομικά.

Το κράτος και το μονοπωλιακό χρηματοπιστωτικό σύστημα παράγουν χρέος που καλούνται να αποπληρώσουν σε μεγάλες κλίμακες οι λαοί που δεν τυγχάνουν κρατικών προνομίων. Η αποκέντρωση και η διάσπαση εξουσιών σε όσο το δυνατόν μικρότερα μέρη, τοπικά και διοικητικά, είναι το φιλελεύθερο μοντέλο κόντρα στον συγκεντρωτισμό και τις ομοσπονδίες υπερ-κρατών τύπου ΕΕ. Η νομισματική απελευθέρωση και η ελεύθερη κυκλοφορία νομισμάτων αποτελούν ίσως το μεγαλύτερο βήμα προς την νομιμοποίηση του καπιταλισμού. Δεν νοείται καπιταλισμός με μονοπώλιο νομίσματος. Μονοπώλιο του πυρήνα δηλαδή και της ουσίας των συναλλαγών σε μια ελεύθερη κοινωνία.

Συμπέρασμα

Μερικές σύντομες και περιεκτικές σκέψεις απο τον Nicholas Taleb

"Αυτό που βλέπουμε σε όλο τον κόσμο, από την Ινδία ως στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ, είναι η εξέγερση ενάντια στον εσωτερικό κύκλο των “υπαλλήλων”  χάραξης πολιτικής και στους δημοσιογράφους τσιράκια-γνώστες των πάντων. Αυτή η πατερναλιστική ημι-πνευματική κλάση εμπειρογνωμόνων με κάποια Ivy League εκπαίδευση, Οξφόρδης -Cambridge, ή ανάλογης ταμπέλας, που μας υπαγορεύουν: 1) τι πρέπει να κάνουμε, 2) τι να φάμε, 3) πώς να μιλάμε, 4) πώς να σκεφτόμαστε και 5), τι να ψηφίσουμε.
Με την ψυχιατρική να επιβεβαιώνεται λιγότερο από 40%, τις διατροφικές συμβουλές να αναστρέφονται μετά από 30 χρόνια λιπο - φοβίας, την μακροοικονομική ανάλυση χειρότερη και από την αστρολογική πρόβλεψη, την μικροοικονομική πρόγνωση λάθος στο 40% του χρόνου και τις φαρμακευτικές δοκιμές να επιβεβαιώνονται μόνο στο 1 / 5ο του χρόνου, οι άνθρωποι είναι άψογα προικισμένοι ώστε να στηρίζονται στα δικά τους πατρογονικά ένστικτα και να ακούνε καλύτερα την γιαγιά τους, η οποία έχει πιο ακριβή εμπειρική επιβεβαίωση από αυτά τα τσιράκια χάραξης πολιτικής"

Ο κ. Ευθύμης Μαραμής είναι επιχειρηματίας/επενδυτής, ανεξάρτητος αναλυτής της Αυστριακής σχολής οικονομικών και κοινωνικής οργάνωσης.



Σχόλιο Augusto Pinochet
Ο Ευθύμης αποτελεί μια φωτεινή δάδα λογικής στον κόσμο της παρακμής μέσα στον οποίο ζούμε και του αξίζουν συγχαρητήρια για αυτό.

Η πρώτη πρόταση της τελευταίας παραγράφου της "Μεταρρύθμισης" πάντως πιστεύω χρήζει κάποιου αναστοχασμού. Το Κράτος, ως μονοπόλιο της βίας με σκοπό την αναδιανομή, χωρίζει τον κόσμο σε δυο τάξεις. Την άρχουσα, η οποία αποτελείται από τους καθαρούς καταναλωτές των φόρων και την εξουσιαζόμενη, η οποία αποτελείται από τους καθαρούς παραγωγούς των φόρων. Αυτό που μάλλον θέλει να πει ο Ευθύμης είναι ότι, καθώς η εγγενής ροπή της κρατικιστικής=μονοπωλιακής σκέψης οδηγεί αναπόδραστα σε ένα παγκόσμιο Κράτος, ολόκληροι λαοί εκπίπτουν στην κατηγορία της εξουσιαζόμενης, αρχόμενης τάξης, τα άτομα αυτών των λαών γίνονται κατά συντριπτική πλειοψηφία παραγωγοί φόρων. Η Ελλάδα μοιάζει να κινείται γοργά προς αυτήν την κατεύθυνση.

Αλλά εδώ υπεισέρχεται και μια άλλη, κοσμογονική αλλαγή της παγκόσμιας ιστορίας, η οποία είναι η δημοκρατία. Η δημοκρατία διεύρυνε την τάξη των καταναλωτών φόρων και άλλαξε (ενέτεινε) τους όρους της κινητικότητας μεταξύ αυτών των δυο τάξεων, με αποτέλεσμα η άρχουσα τάξη να είναι πολύ ρευστή και ευρεία. Οι καταναλωτές φόρων πλέον είναι μια καινοφανώς ετερογενής και αποκεντρωμένη μάζα, εν αντιθέσει με ό,τι ίσχυε σε παλαιότερες μορφές πολιτευμάτων. Ένα παγκόσμιο Κράτος δεν θα ήταν σόφρων να αφήσει κάποιον Λαό χωρίς καταναλωτές φόρων, γιατί αυτό θα προκαλούσε εξεγέρσεις και θα υπονόμευε τη νομιμοποίησή του στις συνειδήσεις των ατόμων αυτού του Λαού. Οποία τραγική αλήθεια αρκεί για να προκαλέσει αποστροφή στην ίδια την ύπαρξη του Κράτους. Εάν πάντως κοιτάξουμε την πλειοψηφία του Λαού, κάθε Λαού, αυτή είναι και σήμερα σκλαβωμένη στο βωμό της τροφοδοσίας των παρασίτων.

Επίσης χρειάζεται ένα πιο σαφές δια ταύτα. Και ο Taleb δεν είναι ακριβώς φιλελεύθερος. Πυξίδα στον δρόμο προς την ελευθερία πρέπει να είναι ενέργειες και σκέψεις που έχουν σκοπό τον απεγκλωβισμό του ατόμου από την εξουσία του Κράτους. Η πολιτική, η οποία είναι η λειτουργία της διαχείρισης του Κράτους, πρέπει να γίνει ο εχθρός του ατόμου και ιδίως του Έλληνα και ένα γνήσια φιλελεύθερο, αντιπολιτικό κίνημα να αναπτυχθεί στην Ελλάδα. Ο γνήσιος φιλελεύθερος Μάρεϋ Ρόθμπαρντ προέτρεπε τον φιλελεύθερο να χρησιμοποιεί τα όποια μέσα και δικαιώματα παρέχει το Κράτος, για να νομιμοποιήσει την εγκληματική του φύση, εναντίον του, και εξήρε τη σύναψη συμμαχιών τόσο με την "αριστερά" όσο και με τη "δεξιά" στον σκοπό της πάλης ενάντια στην κλοπή, το Κράτος και τον παρασιτισμό. Δύο παραδείγματα της επαναστατικής του σκέψης ήταν, στο πλαίσιο της συμμαχίας προς τα "δεξιά", η δίκαιη αναγνώριση των λευκών χριστιανών αντρών ως κατεξοχήν θυμάτων της κρατικής αναδιανομής και η υποστήριξη πολιτικών δογμάτων μέσα από αυτό που σήμερα αποκαλούμε εναλλακτική δεξιά (βλ. Right- Wing Populism: A Strategy for the Paleo Movement) και, στο πλαίσιο της συμμαχίας του με τη αριστερά, η υποστήριξη των μαζικών αντιπολεμικών κινημάτων εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ και, εν συνεχεία, του πολέμου του Κόλπου, ενάντια στην κατάληψη του ρεπουμπλικανικού κόμματος από τους πολεμοχαρείς νεοσυντηρητικούς τύπου Μπάκλεϋ.

Επιπρόσθετα, ένα γνήσια φιλελεύθερο κίνημα μπορεί πλέον να δώσει ξεκάθαρες μεταρρυθμιστικές λύσεις τόσο στο ζήτημα της αναδιανομής όσο και στο ζήτημα της εθνικής άμυνας. Η έννοια της κρατικοποίησης, σε κάθε τομέα παραγωγής, έχει αποτύχει παταγωδώς και το χρέος συνιστά απλά μια επιμέρους οπτική γωνία αυτής της παταγώδους αποτυχίας που πρέπει να καταδειχθεί και να επισημανθεί με γλαφυρότητα. Από την άλλη η ιδιωτική οικονομία έχει αποδείξει πολλάκις την αποτελεσματικότητά της και πάνω σε αυτήν οφείλουμε να στηρίξουμε ένα ολοκληρωμένο, συνολικό πολιτικό πρόγραμμα μετάβασης σε καθεστώς αμόλυντου Καπιταλισμού. Τόσο τα υπόλοιπα μονοπώλια του Κράτους, όσο και η εθνική άμυνα πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν και επαφίεται στον γνήσιο φιλελεύθερο να υποδείξει τον τρόπο, ο οποίος είναι η μετοχοποίηση, η α&

175
Τέχνη και Πολιτισμός / Re: Kill Command
« on: May 27, 2016, 02:35:42 pm »
Μάλλον δεν ξέρεις τι είναι η ποιότητα. Δεν μπορείς να καταλάβεις ότι μια πυρηνική βόβμα είναι ποιοτικά καλύτερη από ένα ακόντιο. Νομίζεις ότι είναι ποσοτικά καλύτερη. Σύμφωνα με τη λογική σου, το ακόντιο υπήρχε επειδή το έφτιαχναν 20 σκλάβοι και μόλις το Κράτος σκλάβωσε 2 εκατομμύρια, επειδή τους σκλάβωσε, δημιουργήθηκε η πυρηνική βόμβα. Η επιστημονική πρόοδος δεν είναι ιδέα, είναι τα έσοδα του Κράτους. Όσο αυξάνονται τα έσοδα του Κράτους, τόσο γρηγορότερα αναπτύσσεται η τεχνολογία... (Απορώ τι είδους "ιδεολογός" θεωρείς πως είσαι;)


Το κόστος μιας πυρηνικής βομβας είναι λίγα εκατομμύρια. Ένα εκατομμύριο ασφάλεια μπορείς να αγοράσεις από όλες τις ασφαλιστικές με ένα χιλιάρικο. Όπως δηλαδή ασφαλίζονται πολλοί άνθρωποι για τον κίνδυνο της νοσηλείας, έτσι μπορούν να ασφαλιστούν για τον κίνδυνο εξωτερικής εισβολής. Το ίδιο μπορεί να γίνει με την αστυνομία. Εδώ το κινητό σου σου δείχνει το ακριβές σημείο που βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή. Είναι θέμα ποσότητας να συνδεθεί ένα πομπός με την αστυνομία; Αν αυξηθεί ο ΕΝΦΙΑ θα γίνει πιο αποδοτικός ο μπάτσος; Είναι θέμα ποιότητας, και αυτή η ποιότητα αναφέρεται στο καπιταλιστικό είδος αστυνομίας που θα αγοράζεις ατομικά και που είναι ανώτερο από αυτήν την κοροϊδία που έχουμε τώρα. Οι συνθήκες και οι εποχές έχουν αλλάξει και αλλάζουν. Η ποσότητα μετράει όλο και λιγότερο. Η ποιότητα ειναι το παν.


Φυσικά για να μεταβούμε στην εποχή της ποιότητας, χρειαζόμαστε μυαλό. Δεν μπορείς να πας στον καταυλισμό των γύφτων και να δεις κάτι άλλο εκτός από γυφτιά. Αλλά πλήθος θα δεις. Δεν θα φτιάξουν ιδιωτικές αστυνομίες οι γύφτοι. Δεν μπορεί να καταλάβει ο καθένας ότι ο παρασιτισμός είναι κακός. Λίγοι θα το καταλάβουν και θα το επιβάλλουν στους υπολοίπους, είτε με τη βία, είτε με το παράδειγμα. Αλλά και πάλι ο χαζός δεν καταλαβαίνει από παραδείγματα. Ο Καπιταλισμός δουλεύει και είναι παραγωγικότερος και ο χαζός βλέπει ότι ο Καπιταλισμός δουλεύει και είναι παραγωγικότερος, αλλά 1) δεν φτουράει στον Καπιταλισμό και 2) δεν μπορεί να ξεχωρίσει το ψέμα κατά του Καπιταλισμού από την αληθινή πραγματικότητα. Επομένως ο Καπιταλισμός είναι κατάλληλος μόνο για συγκεκριμένο τύπο ανθρώπων: τους ΛΧΑ.

176
54χρονών οι άνθρωποι δουλεύουν. Τα παράσιτα μόνο έχουν συνταξιοδοτηθεί.

Οι αξιωματούχοι του στρατού είναι χαμηλής ποιότητας άνθρωποι. Είναι r-selected, που σημαίνει ότι οι κόρες τους είναι πουτανάκια που γουστάρουν να πηδιούνται και από τις δυο τρύπες από τα 13. Το έχει αποδείξει ο Rushton ότι οι r-selected οργανισμοί ωριμάζουν πιο γρήγορα και πεθαίνουν πιο γρήγορα και δεν έχουν μυαλό. Έτσι λοιπόν είναι και οι "οικογένειες" των υπαλλήλων του Κράτους. Εγώ δεν αγχώνομαι καθόλου όμως. Η φυσική επιλογή, ιδίως τώρα που θα έρθει ο Καπιταλισμός, θα τους πετάξει οριστικά στον κάλαθο των αχρήστων και στο κλουβί με τους σκλάβους.

Ορίστε πουτανίτσα! Τι δηλαδή, αυτή θέλει εκπαίδευση; Πούτσο θέλει. Είναι εμφανές.




177
Ο σοσιαλιστικός κατήφορος
ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΛΙΝΑΡΔΑΤΟΣ

Ο οικονομολόγος Milton Friedman είχε πει ότι αν βάλεις το κράτος υπεύθυνο για την έρημο Σαχάρα, σε πέντε χρόνια θα υπάρξει ανεπάρκεια άμμου. Οι σοσιαλιστές, που φαίνεται έχουν ως βασικό σκοπό της ζωής τους να αποδεικνύουν πόσο διορατικός ήταν ο Friedman, κατάφεραν η Βενεζουέλα - η χώρα με τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο - να χρειάζεται τώρα να κάνει εισαγωγές πετρελαίου.

Βέβαια πριν υπάρξει η ανεπάρκεια στο πετρέλαιο, είχε υπάρξει έλλειψη σε πολλά άλλα αγαθά, με πρώτο και καλύτερο το χαρτί υγείας, προκαλώντας νεοφιλελεύθερα ειρωνικά σχόλια του τύπου: ο σοσιαλισμός έχει αφοδεύσει την ελπίδα κτλ. Κάποτε η βρετανική «Αυγή», ο Guardian, έγραψε ότι η Βενεζουέλα με ετήσια έσοδα 90 δις δολάρια από το πετρέλαιο είναι αδύνατον να αντιμετωπίσει μια βαθιά οικονομική κρίση, αγνοώντας την ικανότητα και ιστορία των σοσιαλιστικών οικονομικών να δημιουργούν φτώχια, μιζέρια και λιμοκτονίες σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο Μάο Τσετούνγκ, είδωλο του κ. Τσίπρα, ο οποίος με το οικονομικό του πρόγραμμα «Μεγάλο Άλμα προς τα Εμπρός» μεταξύ 1958-61 στην Κίνα, κατάφερε να προσθέσει 45 εκατομμύρια νεκρούς στον κατάλογο των θυμάτων του και έτσι να ξεπεράσει ακόμα και τον αιμοσταγή Χίτλερ που είχε προκαλέσει έναν παγκόσμιο πόλεμο.

Η κοινωνική εξαθλίωση στην σοσιαλδημοκρατία, τον σοσιαλισμό ή τον κομμουνισμό είναι απλά θέμα χρόνου, για τον απλούστατο λόγο ότι ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός της οικονομίας έχει ως κυρίαρχο στοιχείο την καταστροφή της παραγωγικής βάσης. Όσο περνάει ο καιρός, το σύστημα αφαιρεί ανθρώπους από την παραγωγική διαδικασία και τους προσθέτει στις τάξεις είτε των παρασιτικών, είτε των ειλώτων. Όσο περνάει ο καιρός, όλο και περισσότερα υλικά παράγουν όλο και λιγότερα αγαθά. Η φτωχοποίηση είναι αναπόφευκτη, και οι εξωτερικοί παράγοντες απλά επιβραδύνουν ή επιταχύνουν αυτή την διαδικασία.

Η κατάσταση στην Βενεζουέλα είχε αρχίσει να χειροτερεύει πολύ πριν ξεκινήσει η πτώση της τιμής του πετρελαίου. Οι ελλείψεις σε βασικά αγαθά είχαν παρουσιαστεί εδώ και χρόνια. Η πτώση της τιμής του πετρελαίου επιτάχυνε την διαδικασία φτωχοποίησης. Για να διατηρήσει η Βενεζουέλα το βιοτικό επίπεδο που είχε, θα έπρεπε η τιμή του πετρελαίου όχι μόνο να διατηρηθεί σε υψηλά επίπεδα, αλλά να συνεχίζει να ανεβαίνει κάθε χρόνο με ρυθμούς που θα ήταν αρκετοί για να καλύψουν την απώλεια παραγωγής και παραγωγικότητας στην υπόλοιπη οικονομία λόγω των σοσιαλιστικών πολιτικών, πράγμα σχεδόν αδύνατον. Το πρόβλημα με το σοσιαλισμό δεν είναι μόνο ότι τα χρήματα των άλλων κάποτε τελειώνουν, αλλά επίσης το γεγονός, ότι πολλές φορές τα χρήματα των άλλων απλά δεν φτάνουν.

Οι υπηρεσίες ανοίγουν μόνο δύο μέρες την εβδομάδα για να μην χαλάνε ρεύμα. Η εγκληματικότητα καλπάζει, τα νοσοκομεία δεν έχουν ούτε τα πιο βασικά υλικά με αποτέλεσμα δεκάδες να πεθαίνουν καθημερινά λόγω αυτών των ελλείψεων. Στα σουπερμάρκετ που είναι ακόμα ανοιχτά, σχηματίζονται ουρές στις οποίες οι πολίτες περιμένουν για ώρες μήπως και προλάβουν να προμηθευτούν λίγα βασικά τρόφιμα. Μερικοί έχουν αρχίσει να κυνηγούν σκύλους, γάτες και περιστέρια. Αν η συντρόφισσα Δούρου επισκεφθεί ξανά την Βενεζουέλα, ας περάσει πρώτα από την Πλατεία Συντάγματος, και, με μερικά μεγάλα άλματα προς τα εμπρός, ας τσακώσει κάμποσα περιστέρια. Μην πάει στους συντρόφους με άδεια χέρια.

Εστία, 23.5.16





Σχόλιο Augusto Pinochet




Μέσα στο κείμενο κάνει μπαμ η γελοιότητα ότι ο Χίτλερ προκάλεσε τον ΒΠΠ. Τον ΒΠΠ, και τον ολοκληρωτικό πόλεμο εν γένει, τον προκάλεσε η δημοκρατία η οποία διεύρυνε την παρασιτική βάση μέσα στην κοινωνία και ανήγαγε κατ'αυτόν τον τρόπο τη βια σε λαϊκό αυτοσκοπό. Δεν είναι τυχαίο ότι η δημοκρατία, για να αποκρύψει την κραυγαλέα αποτυχία και επικινδυνότητά της, αναγκάζεται να καταφεύγει σε κηνύγι μαγισσών (βλ. Χίτλερ).

Έχει χρεοκοπήσει ολόκληρη η Δύση και έχουν διασυρθεί τα σκλαβωμένα Ευρωπαικά Έθνη - αποτελέσματα της δημοκρατίας όλα τους - και όλοι οι θεσμοί μαζικής προπαγάνδας παρακινούν τον κόσμο να μισήσει ανενδοίαστα τον φασισμό, τον ρατσισμό, την τρανσφοβία κ.ο.κ. Προφανώς διότι οι δημοκράτες εξουσιαστές μας θέλουν να παροχετεύσουν τη δίκαιη οργή του κόσμου κάπου αλλού, κάπου μακριά από αυτούς. Λες και ο Χίτλερ δεν είναι αποτέλεσμα της δημοκρατίας.

Αλλά και στο κείμενο αποκλειστικά να δώσει βάση κανείς, εύκολα έρχεται στα λόγια μου. Ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός της κοινωνίας, λέει, καταστρέφει την παραγωγική βάση. Ο δημοκρατικός μετασχηματισμός τι κάνει; Όταν όλα διατίθενται για νομή στην ισχύ της ψηφοθηρικής ρουλέτας της δημοκρατίας, τι γίνεται; Όταν η δημοκρατία δίνει το δικαίωμα στον καθένα να ψηφίζει τι θέλει να αρπάξει από τους άλλους; Όταν η δημοκρατία σου δίνει την ευκαιρία με μια ψήφο να εξουσιάζεις τον πλησίον, τι ένστικτα αφυπνίζει; Εκείνα της παραγωγής ή τα πιο κτηνώδη; Και ποιος πραγματικά έχει ελπίδα μέσα σε μια δημοκρατική κοινωνία; Ο τίμιος παραγωγός, που πασχίζει να δημιουργήσει και να προστατέψει την παραγωγή του από τη δημοκρατικά νομιμοποιημένη αρπαγή του, ή ο ακαμάτης, ο καταναλωτής των φόρων, ο μοχθηρός και ο ύπουλος;


πηγή

178
Ο Καπιταλισμός είναι ο Χριστιανισμός! O Ιησούς Χριστός - ο οποίος είναι υιος του Θεού ο οποίος μας αποκαλύπτεται μέσω του Λόγου, δηλαδή της λογικής, δηλαδή της σκέψης ότι η αιτιότητα δεν μπορεί να ανάγεται επ'αόριστον προς τα πίσω, αλλά πρέπει να υπάρχει ένα, αριστοτελικό, πρώτο κινούν, το οποίο εξ ορισμού είναι ο Θεός - μας αποκάλυψε τον (Καπιταλιστικό) Παράδεισο δια του αντικομφορμιστικού ατομικιστικού του παραδείγματος το οποίο μας συνέστησε εθελοντικά να ακολουθήσουμε. Ο Ιησούς ήταν υπέρ της ελεύθερης αγοράς, υπέρ της νομιμοποίησης της πορνείας, υπέρ του ηθικού παλαιοελευθεριακού συντηρητικού βίου, υπέρ της ατομικής ιδιοκτησίας (για αυτό και έδιωξε κλωτσηδών τους Ξένους από τον ναό του Πατέρα Του), κατά του σοσιαλιστικού υπερΚράτους, το οποίο τον έσφαξε ως αντιφρονούντα.

Ο Χριστιανισμός είναι ατομικισμός και μόνο η ψυχή του Λευκού είναι κατάλληλη για το ηθικό πρόσταγμα του Χριστιανισμού. Ο Χριστιανισμός-Καπιταλισμός είναι ανώτερος των άλλων κολλεκτιβιστικών θρησκειών και όποια κοινωνία ξεφεύγει από τον λόγο του Θεού παρακμάζει και υποδουλώνεται. Τουναντίον οι Χριστιανικές Κοινωνίες ζουν Καπιταλιστικά και ακμάζουν και κυριαρχούν.






Η κολλεκτιβιστική οπτική γωνία της ανατολικής "χριστιανικής" θρησκείας είναι κατά βάση αντιχριστιανική. Όπως αναφέρεται, το κεντρικό μήνυμα της "ορθόδοξης" πίστης έρχεται από θρησκείες που ήταν και παραμένουν άσχετες με τον Χριστιανισμό. Νομίζω δεν χωράει κάτι άλλο. Η "ορθοδοξία" δεν είναι Χριστιανισμός. Ούτε ο αυτοκράτορας Τσι το 2000 πΧ, που έλεγε τα ίδια με την "ορθοδοξία", ήταν Χριστιανός.

Το μήνυμα του Χριστιανισμού είναι κατά βάση ατομικιστικό. Ο Χριστός, πουθενά στην Αγία Γραφή δεν ορίζεται υπαρξιακά ως προς τον Άνθρωπο ή ως προς κάτι άλλο, δεν αποτελεί πρόσωπο (με αυτήν την έννοια που το εννοεί ο Γιανναράς) αλλά άτομο, απευθυνόμενο όχι σε μια αόριστα (χύδην) ανθρώπινη κολλεκτίβα αλλά σε κάθε ατομική ανθρώπινη ψυχή. Απορώ ορισμένες φορές αν υπήρχε πραγματικά ή έννοια του ηρωισμού πριν από τον Χριστιανισμού, η έννοια μιας ψυχής που πάει κόντρα στο ρεύμα. Δεν γνωρίζω ούτε μια τέτοια, ιστορική ή μυθική μορφή πριν τον Χριστιανισμό, της οποίας μορφής ο αντικομφορμισμός να αποτελεί την ουσία της ύπαρξης. Ο Χριστός ήταν ο πρώτος ατομικός ήρωας της ιστορίας, ο πρώτος στρατιώτης που αυτόμολησε (αυτό-μόλησε) παραδειγματικά, το πρώτο άτομο που ηγήθηκε στηριζόμενος στον εθελοντισμό. Αυτές οι ιδέες είναι ξένες στους Ανατολικούς, πάντοτε ήταν.

Τώρα, αυτή η Ανατολική οπτική του κόσμου είναι λανθασμένη. Η νόηση είναι ατομικό χαρακτηριστικό. Δεν υπάρχει συννόηση στον κόσμο. Η αλληλοκατανόηση, όπως την αντιλαμβανόμαστε πεζά, δεν είναι συννόηση. Η Ανατολική Πίστη είναι κάτι το αποτυχημένο που χρησιμεύει μόνο στην κρατική εξουσία και εξελικτικά χάνει έδαφος και αφανίζεται μέρα με τη μέρα. Η έκκληση αυτή στην κβαντομηχανική είναι περισσότερο άγνοια παρά ελπίδα. Δεν υπάρχει ελπίδα για την Ανατολική θεολογία. Η Ανατολική Πίστη είναι καταδικασμένη σε θάνατο από τον Χριστιανισμό, ή τον Χριστιανισμό της Δύσης αν θέλετε. Αλλά μόνο αυτός θα επιβιώσει, επόμενως είναι ο Χριστιανισμός.

πηγή

179
Τέχνη και Πολιτισμός / Re: Kill Command
« on: May 26, 2016, 02:05:31 pm »
Αντιλαμβάνομαι την πνευματική ανικανότητά σου να διακρίνεις μεταξύ τάσης και γεγονότος αλλά εγώ δεν αναφέρομαι σε συγκεκριμένα περιστατικά αλλά στη χρονολογική τάση, το ρεύμα από την ποσότητα στην ποιότητα. Μάλλον και εσύ το παραδέχεσαι αφού λες "ακόμα και ο ΒΠΠ ήταν πόλεμος ποσότητας". Τι σημαίνει το ακόμα; Ακόμα και στο 1939 εξακολουθεί να υφίσταται ο παράγοντας της ποσότητας. Δεν το αρνούμαι αυτό. Αλλά γιατί ακόμα και στο 1939; Γιατί το 1939 είναι πολύ μπροστά στην ιστορία σε σχέση με παλαιότερες εποχές όπου ακόμα δίνονταν μάχες σώμα με σώμα και επικρατούσε αποκλειστικά και μόνο η ποσότητα. Όσο προχωράμε στο μέλλον αναπτύσσονται όπλα όλο και ισχυρότερης ισχύος και αυτά τα όπλα έχουν έναν ή λίγους χειριστές. Επομένως, όσο δεν υπήρχε τεχνολογική εξέλιξη η ισχύς ήταν ο ανθρώπινος μυς. Δυο ανθρώπινοι μυς είναι ισχυρότεροι - ας υποθέσουμε - από έναν μυ. Αλλά με την ανάπτυξη της τεχνολογίας ο μυς αντικαταστάθηκε από έξυπνα εργαλεία, τα όπλα, τα οποία έχουν την ισχύ πάρα πολλών μυών.

Επομένως το μέλλον του πολέμου είναι σε εκείνο το σύστημα το οποίο μπορεί να προσφέρει τη μεγαλύτερη ισχύ, να αναπτύξει τα πιο εξελιγμένα όπλα και να γεννήσει τους πιο ικανούς μαχητές. Και για τα δυο αυτά χρειάζεται σκληρός ανταγωνισμός. Δεν μπορεί μέσα από ένα κρατικό εργαστήριο, ίδιου κόστους και μεγέθους με το ιδιωτικό, να βγει κάτι καλύτερο σε σύγκριση με ένα ιδιωτικό εργαστήριο. Δεν γίνεται να βγάλεις το κίνητρο του ατομικού οφέλους και να περιμένεις πρόοδο, είτε από έναν επιστήμονα, είτε από έναν πολεμιστή. Ο Κρατικισμός γεννά μάζες ετοιμοθάνατων, ο Καπιταλισμός γεννά σκληρούς και ισχυρούς νικηφόρους πολεμιστές.