Arcadia Power

Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.

Messages - National Bolshevik

Pages: [1] 2 3 ... 28
Ρε σεις, σε 10 λεπτά τα views του θρεντ από 53 πήγανε 115. Πότε μπήκανε 62 γκεστ; Όποιος από αυτούς τους 62 έχει το backup ας το δώσει στην Τορτελίνι.

Άντε μαλάκες πάω να κοιμηθώ. Αύριο πάλι.

Δηλαδή παραδέχεσαι ότι ήσουν ο admin τότε; :D
ή admin, ή moderator, κάτι τέλος πάντων με ειδικότητα την εξαγωγή του φόρουμ στα ίντερνετς.

Κακό θα ήταν αν γινόσουν admin :D
Όχι. Αυτό θα ήταν το καλύτερο. Όπως απέδειξε η πορεία του φόρουμ τα χρόνια 2008-2011.


lol :D Ούτε αυτό με νοιάζει :D
όχι γιατί αν μπω με το τωρινό ακκάου συνέχεια θα μαλώνουμε, και είναι κακό για τα νεύρα μας αυτό.

Εγώ πάντως δέχομαι στο νέο φόρουμ να παρατήσω εντελώς τη σταλινική περσόνα και να μπω σαν σατανιστής, είτε Λεβεϋανός είτε Μπουρζουμικός.

Μανίτσα εγώ αυτό που θέλω είναι να σταματήσεις να είσαι φοβική μαζί μου. Αυτό μόνο. Όλα τα άλλα κανονίζονται.

Και νομίζεις ότι επειδή είμαι και πολύ δημοκρατική με ενδιαφέρει πολύ άραγε μπορείς να απειλήσεις με αυτό και να γίνεις admin παρά την θέλησή μου; :P

Όχι, ρωτάω γιατί αναρωτιόμουν γιατί δεν γλύφεις :D

Είπα. Στο σέρβερ μόνο εσύ θα είσαι αντμίν ή η Deumos. Εγώ το φόρουμ θέλω να ξαναφτιάξω όπως ήταν παλιά που γαμούσε μάνες. Εσύ βλέπεις παντού κυνήγια μαγισσών.

Και πες της, τίποτα δεν κάνει το proxy. Και τις 250 IP από τις οποίες μπήκε τον τελευταίο μήνα, μπροστά μου τις έχω. Και πάνω από τις μισές δεν είναι πρόξι.

Χεσμένη την έχω την IP της, πες της.

Αν θες, μπες στο άλλο γγ και πες εκεί ότι θέλεις να πεις  για τη  συγχώνευση
Bλέπω ότι το μαλακισμένο σας δε με εμπιστεύεται, και λέει ότι θα δίνω IP. Πες της ότι την IP του Μαξ την έβγαλα ακριβώς για να φύγει το μοναδικό εμπόδιο στη συγχώνευση, που έμπαινε σαν 100 γκεστ και χαλούσε το κλίμα. Για τη δικιά της την IP χέστηκα. Την έχω κι εδώ την IP της, αν ήθελα θα την έβγαζα.

Έφαγε ban ip ο κύπριος και όλοι εξαφανίστηκαν εκτός απ τον Pinochet και τον Nazbol :D Όλοι οι άλλοι ήταν κλώνοι του :D

BTW ο Nazbol μπορεί να έρθει στο άλλο, δεν υπάρχει φόβος (εννοώ να φτιάξει account και να σταματήσει να γράφει ως guest) :D Τον Pinochet θα τον κανονίσω καλά :D
σίγουρη είσαι; θα σου κάνω κάθε μία ώρα -1 και θα κλαίγεσαι σα τη Μαγδάλω.

Έτσι κι αλλιώς για να προχωρήσουμε σε συγχώνευση, ή έστω να κλείσω αυτό και να το μετατρέψω σε αρχείο, πρέπει 1) να με κάνεις αντμίν στο καινούριο (μόνο στο φόρουμ, τον σέρβερ χέστονα) και 2) ο μαξουλινο-γκεστ που θα έδινε και το υπόλοιπο backup να το δώσει.

Τζίζους = αναρχοκρατιστής

All the peoples of our Motherland and the working people all over the world are today doings honour to their great leader, wise teacher and best friend, Comrade Stalin, on the occasion of his seventieth birthday.

Comrade Stalin has been fighting for the happiness of the working people, for over fifty years. His life has been one of self-sacrificing effort, and is an inspiring example for all Soviet people, and for the working people of the whole world.

Comrade Stalin’s name is most precious and dear to the heart of all toiling mankind; Stalin—is the symbol of all that is advanced and progressive.

Stalin is the genius,   the continuer of Lenin’s immortal cause, the inspirer and organizer of the building of Communism in our country.

Stalin is the creator of the Soviet Armed Forces; he is the greatest military leader of modern times. It was under his guidance that our Armed Forces were created, grew and gained strength. It was under his leadership that they routed the enemy in the period of the Civil War, upheld the freedom and independence of our Motherland in the Great Patriotic War, and saved the people’s of the world from the menace of enslavement to German fascism. Stalin is the creator of the advanced, Soviet military science.


Born in revolutionary battle, the Soviet State stood in need of reliable protection from the encroachments of external and internal enemies. Hence, the Bolshevik Party was faced with the task of arming the revolution, of organizing the army of the revolution. The fate of all he revolutionary gains our people had won depended upon the speed with which this task was carried out.

The creation of the army of the first Socialist State in the world was a new and extraordinarily difficult undertaking. Our Party had to organize an army, the like of which had never been known in history. It was necessary to work out the principles upon which the new type of army was to be built, to pick and promote new cadres of commanders who would be faithful to the revolution and to train them in the spirit of revolutionary discipline and loyalty to the Soviet State; and it was necessary, amidst the prevailing economic ruin, to supply the army with all it needed. All this had to be done under the difficult conditions of military intervention that had been launched against our Motherland by the imperialists of Germany, England, France, the United States Japan and outer countries.

Only great leaders like Lenin and Stalin could rouse the people to overcome these incredible difficulties and create a reliable military shield for the Soviet State. By their will and efforts, the army of the proletarian state was created; and from the first days of its existence this army served not only as a reliable bulwark for the gains of the Great October Socialist Revolution, but also as a faithful defender of the interests of the working people all over the world.

With the foresight of genius, Comrade Stalin was aware of the severe trials of war the Soviet State would inevitably have to go through, and, with his characteristic determination, he told the Party and the people that we must create a strictly disciplined regular army and protect the republic, for otherwise, our cause would perish.

This regular army, this new type of army, the army of the emancipated workers and peasants, the Bolshevik Party created; and herein lay the great service Comrade Stalin rendered our Motherland and the working people all over the world.

During the Civil War, when the fate of the power of the Soviets was being decided, Comrade Stalin, with Lenin, performed immense work in mobilizing all the forces and resources of the country for the purpose of achieving victory over the foreign interventionists and Russian Whiteguards. Comrade Stalin picked and trained the army cadres, created a Party, political administration in the army, and taught the military commissars the art of politically guiding troops.

There was not a single problem concerning the organization of the country’s military defence, in the study and solution of which Comrade Stalin did not take a leading part. Comrade Stalin was the creator of the most important military strategical plans and the direct leader of the decisive military operations conducted by the Soviet forces. Near Tsaritsyn and Perm, near Petrograd and against Denikin, in the west against squire-ridden Poland, and in the south against Wrangel—everywhere, it was Comrade Stalin’s iron will and military genius that ensured the victory of our Soviet forces.

In the history of the heroic struggle our people waged to consolidate the power of the Soviets and, to protect the freedom and independence of our Motherland is inscribed forever the name of the great leader and captain, the inspirer and organizer of victory over our numerous enemies—the name of Comrade Stalin.

The rout of the interventionists during the Civil War did not remove the danger that the imperialists would undertake new military adventures against our Socialist Motherland. Advantage had to be taken of the respite that had been won to prepare the country for new trials of war.

Again and again Comrade Stalin called upon the Party and the Soviet people always to bear in mind the danger of a military attack and to be in constant mobilization preparedness, so that no fortuities, or designs on the part of external enemies may take us by surprise.

When the great Lenin died, Comrade Stalin, in the name of the Bolshevik Party, took the historic vow not to stint efforts, unceasingly to increase the defence power of the Soviet State, and in every way to strengthen its Armed Forces.

The immense historic service Comrade Stalin rendered our people was that he found and indicated the correct ways and means of consolidating the night of the Soviet Union. The fundamental factor and chief prerequisite for the fulfilment of this paramount task was Stalin’s policy to industrialize the country and to collectivize agriculture.

Under Comrade Stalin’s guidance, the Soviet people, within a short space of time, fundamentally changed the face of the country and transformed it into an advanced, industrial power, possessing a mighty war potential and capable of producing modern armaments on a mass scale.

Everybody knows today, that the fact that during the Great Patriotic War our country possessed powerful and smoothly-running war economy capable of meeting all our colossal requirements in arms, ammunition, equipment and provisions was due entirely to Comrade Stalin’s wise policy, to the constant concern he displayed for the military strength of our Motherland.

The whole of the vast work to produce armaments and to supply them to the Army, the Air Force and the Navy, was conducted under Comrade Stalin’s direct guidance. He himself went into all the details of the production of new types of weapons. Under his direction conferences of engineers, airmen, tankists, artillerymen, naval men and leaders of our industry were convened to discuss problems connected with the construction of new types of aircraft, tanks, artillery, warships and other dear requirements.

Comrade Stalin has always displayed and is displaying today constant fatherly care to the rearing of military cadres and to their training in the spirit of selfless devotion to the Bolshevik Party, in the spirit of Soviet patriotism and self-sacrificing service to the people. If our army, he said, will be supplied with a sufficient number of really steeled cadres, it will be invincible. The Great Patriotic War showed that the Soviet military cadres trained by great Stalin are in all respects on the level of the requirements of Soviet military science.

Comrade Stalin rendered our Motherland inestimable service in routing the enemy agents in our country. The liquidation of the enemies of the Soviet people—the trotskyites, bukharinites and other hirelings of imperialism who tried to undermine the economic and military might of our country and to create conditions in it favourable for the imperialists in the event of war—was of decisive importance for the successful building of Socialism and the strengthening of the defence power of the Soviet State. The rout of these enemies of the people was equal to the winning of a big battle on the battlefield.

Of exceptional importance for the further growth of our country’s military might was the work the Bolshevik Party performed in the all-round strengthening of the Soviet State on the basis of the integral and complete theory elaborated by Comrade Stalin on the role and functions of the Socialist State under the conditions created by the capitalist. encirclement.

Guided by Comrade Stalin’s theory of the Socialist State, the Bolshevik Party and the Soviet Government carried through practical measures for the further strengthening of the Soviet Army and Navy. The system of staffing our army was changed in conformity with the changed conditions. On Comrade Stalin’s initiative, and with his participation, a universal military service law was drafted and new Army regulations were put in force.

Thanks to Comrade Stalin’s guidance, the Soviet Armed Forces grew into a formidable force against our enemies.

While working incessantly to strengthen the military might of the Soviet State, Comrade Stalin, at the same time, directed our country’s foreign policy on the lines of fighting for the peace and security of the peoples. He repeatedly warned the peoples of the world that fascist Germany and imperialist Japan were preparing to launch a war of aggrandizement. He called upon the freedom-loving peoples to unite for !he purpose of combatting the warmongers and of curbing the fascist aggressors. The imperialist governments, however, and primarily those of the United States, Great Britain and France, far from taking measures to avert war, in every way encouraged the German fascists and incited them to war against he U.S.S.R. For this treacherous policy of the imperialist governments, the peoples of Europe paid the heavy price of the death and suffering of millions of people and the destruction and devastation of towns, and villages during the second world war.


The attack of fascist Germany upon our Motherland planed her in mortal danger. The Hitlerites openly set out to destroy our Soviet State and to enslave our people. It was a matter of life or death for the peoples of the U.S.S.R. The thoughts and hopes of all Soviet people were turned towards Comrade Stalin. During those hard and grim days for our Motherland, the greatness of our leader and teacher, Comrade Stalin, was revealed in all its magnificence. He took upon himself full responsibility for the fate of our country and people and, as Supreme Commander-in-Chief, headed the struggle against the enemy invasion. This saved our Motherland from slavery and ruin and led us to great historic victories.

In the very first days of the war, Comrade Stalin called upon the Soviet people to wage a Great Patriotic War, to rout the enemy, to wage a self-sacrificing struggle for victory. In his appeal to the people on July 3, 1941, he revealed the true character of the war we were waging, exposed the myth about the invincibility of the hitlerite army, foretold its inevitable defeat, drew up a clear program for the defeat of the German fascist aggressors and formulated the tasks of the people and the army in the war. Comrade Stalin called upon the Party and the Soviet people to reorganize all their work and put it on a wartime footing, to subordinate everything to the interests of the font, to the task of organizing the defeat of the enemy, to dispute every inch of Soviet soil, to wear down the enemy and to foment partisan warfare in the enemy’s rear.

Everybody also remembers the great mobilizing force of the historic speech Comrade Stalin delivered in the Red Square in Moscow on November 7, 1941. That speech breathed indomitable faith in our victory. As is known, the situation at that time was extremely grave. The enemy was at the walls of Moscow and Leningrad. Every Soviet citizen was filled with anxiety concerning the fate of our Motherland. In this grave situation the voice of our leader rang out, full of deep confidence in our victory, in the triumph of our just cause. Can there be any doubt, Comrade Stalin asked, that we can and are bound to defeat the German invaders? The devil is not as terrible as he is painted. Fascist Germany will collapse beneath the weight of its crimes, he said.

Comrade Stalin’s speech raised the spirit of our people and roused unprecedented enthusiasm among our troops. “Stalin is with us. Stalin says we will win, and if he says it, it will be so,” said our soldiers and our people in those days of war.

A month later, in the Battle of Moscow, our troops gained a brilliant victory over the hitlerite army. Comrade Stalin himself directed the whole course of that gigantic battle. He it was who inspired and guided the military operations of our units and formations.

During the Battle of Moscow, Comrade Stalin’s wisdom and courage were displayed with exceptional force. Notwithstanding the grave situation at the front, Comrade Stalin saw to it that the reserves were not prematurely expended. Knowing that General Headquarters had large reserves at their disposal near Moscow, the Commander-in-Chief of the Western Front asked for reinforcements, but Comrade Stalin ordered him to hold up the enemy with the forces at his command. Soon, the wisdom of Comrade Stalin’s decision became evident. Comrade Stalin held those reserves for the purpose of launching a decisive counteroffensive. At the proper time, the front received these reserves in the necessary quantity, and this was the decisive factor in the defeat of the enemy near Moscow.

In the subsequent course of the Great Patriotic War, Comrade Stalin’s genius was displayed with even greater depth and brilliance. This is shown by the results of gigantic battles like those fought at Stalingrad and Kursk and the offensive operations in 1944, and, in particular, the operations conducted for the liberation of the Byelorussian S.S.R. and its capital Minsk from the German invaders, which ended in the rout of the central group of the German forces and in the almost complete extermination and capture of its personnel, the winter offensive in 1945, and the final operation of the war—the Battle of Berlin—which was an immense triumph of the Stalin art of military leadership.

Executing Comrade Stalin’s orders, our Navy served as a faithful assistant of our land forces, and in the course of the war it sank numerous enemy ships on the enemy’s lines of communication, thereby inscribing new pages in the book of Russian naval glory.

All the operations during the Great Patriotic War were planned by Comrade Stalin and were carried out under his guidance. There was not a single operation, in the working out of which he did not take part. Before sanctioning any given operation, he subjected it to thorough analysis and discussion with his immediate comrades-in-arms. He made it a rule to hear the opinions and proposals of front, fleet and army commanders and in this displayed his characteristic sensitiveness and attention to all the comments and proposals that were made.

Comrade Stalin paid   special attention to the preparations for operations and made sure that everything that was needed for them, particularly aircraft, artillery and tanks, was supplied. Always his policy was to strike the enemy a sure blow and with the least possible losses. Comrade Stalin himself directed the course of every operation. Every day, and sometimes several times a day, he verified the execution of his instructions, gave advice and amended the decisions of commanders if this was necessary.

To verify on the spot the readiness of our troops for a given operation, he himself visited the fronts. Before the Smolensk operation was launched, he visited the Western Front. On his arrival at Front Headquarters, he verified the readiness of the front commander and the troops for the forthcoming operation, gave exhaustive and infinitely clear instructions concerning the disposition of forces, and saw to it that they were supplied with aircraft, tanks, artillery and all other reinforcements and supplies. He drew the commander’s attention to the individual stages of the operation, to the different phases of the development of military operations. As a result of this, the commander obtained a clearer understanding of the significance of the forthcoming operation and, as we know, it was conducted with great success in complete conformity with the plan sanctioned by General Headquarters.


The historic victory of the Soviet Armed Forces won in the Great Patriotic War is practical proof of the strength and virility of the Soviet military science.

Comrade Stalin laid the foundations of the new, advanced, Soviet military science as early as the period of the Civil War, and throughout the whole course of their history our Armed Forces have been built up, trained and have conducted military operations in conformity with the laws of the Stalin military science. This science, based on the teachings of Marxism-Leninism, and absorbing all that was best in the art of war in the past, gives exhaustive answers to all the problems connected with the conduct of modern warfare and with the achievement of victory in it.

The military science created by Comrade Stalin embraces not only questions of tactics, the art of conducting operations and strategy, i.e., questions concealing the art of war as such, but also questions connected with the economic and morale potential of one’s own as well as the enemy’s country.

Comrade Stalin’s genius as a military theoretician lies primarily in that, when generalizing the experience of war, he, for the first time in history, created a military science that boldly stepped beyond the limits of the art of war and thereby broke with the traditions of the old, “classical” military science which covered only questions concerning tactics and strategy.

In addition to correct strategical and operations plans, the Stalin military science calls for guarantees for the execution of these plans in the shape of the country’s economic potential; and it considers that although good strategical and operations plans are important factors for winning a war, by themselves, if the economic potential is left out of account, they are not sufficient for the purpose of achieving victory.

Comrade Stalin links the question of victory in modern warfare with the political character of a given war. He teaches us that there are liberating and just wars, but there are also predatory wars, wars of aggrandizement. Wars conducted in the interests and for the protection of the people facilitate the maintenance of a high morale among the people and the armed forces throughout the whole course of the war. Wars that are conducted against the interests of the people do not facilitate this. Furthermore, the Soviet military science considers that good plans of war and a high economic potential may prove insufficient for achieving victory if one other factor is absent, namely, a high morale among the people and the armed forces throughout the whole course of the war.

Comrade Stalin has also thoroughly worked out problems of the art of war as a constituent part of the military science.

He has created the theory of the art of operations and modern tactics and strategy.

A characteristic feature of the Stalin art of war is that it constructively approaches the question of the choice of the forms and methods of fighting the enemy. It is free from the stereotyped rules and dogmas characteristic of the bourgeois art of war.

A most important feature of the art of war created by Comrade Stalin is thorough preparation and all-round supply for an operation. Comrade Stalin has always pointed out that the working out of a good plan of operations is not by itself preparation for the operation. The plan of operations is only the beginning. Of decisive importance are preparations to execute the plan, all-round supplies of men, materiel, reserves, etc.

The Stalin art of war found vivid expression in the unprecedentedly gigantic operations carried out during the Great Patriotic War, the distinguishing feature of which was their exceptional purposefulness.

Every operation during the Great Patriotic War was distinguished by the originality of its design and the constructive peculiarity of its execution. On each occasion, Comrade Stalin was able to devise such methods, forms and ways of conducting military operations as most fully served the objectives and the given situation, and at the same time carne as a surprise for the enemy.

Comrade Stalin rendered an outstanding service as a military theoretician by working out the problems of active defence and of counteroffensive. The part that the Stalin theory of these problems and the Stalin art of applying it played in the victory achieved by the Soviet Armed Forces in the Great Patriotic War cannot be overestimated. To get an idea of this it is sufficient to recall what role in the war was played by the battles of Moscow, Stalingrad and Kursk, which were classical examples of active defence and of counteroffensive.

The art of war created by Comrade Stalin is also distinguished by the fact that it solved an extremely important problem like that of the interaction of all arms of the service in a battle or operation, with the employment of massed artillery, tanks and aircraft.

Comrade Stalin raised and solved in a new way all the fundamental problems of modern offensive and defensive operations. This was one of the most important advantages the Soviet Armed Forces enjoyed over the enemy.

Thus, thanks to Comrade Stalin’s military genius, our forces were superior to those of the German fascist invaders not only in economics and morale, but also in military respects.

That is why our people quite justly retard Comrade Stalin, the creator of the Soviet military science, as the greatest of military leaders.


The scope of the problems Comrade Stalin deals with as the leader of the Soviet people and head of our state, and as organizer and leader of the Soviet Armed Forces, is amazingly wide and all-embracing. There is not a problem connected with the life of our Armed Forces that fails to receive his attention.

The study of Comrade Stalin’s extremely multifarious activities during the Great Patriotic War is of enormous importance and essential for the further building up of our Armed Forces and for the training of our military cadres.

Comrade Stalin picked, trained and promoted splendid new cadres of Soviet military leaders, who displayed outstanding skill in executing the plans his genius produced. He carefully studies and picks our military cadres and personally knows our generals, admirals and numerous of officers.

While working out strategical and operations problems during the Great Patriotic War, Comrade Stalin closely studied the fighting experience of our troops. He frequently consulted with generals and officers from the front concerning new methods of conducting battles and operations, and, taking their experience into account, he worked out the tactics for our troops during offensive and defensive operations. Among those invited to consult with Comrade Stalin were top rank generals, as well as regimental and battalion commanders and other army and naval officers.

Throughout the whole course of the war our Soviet soldiers constantly felt the great care and solicitude of their leader. Comrade Stalin called upon all commanders to take care of their men and to cherish every single one; he taught them how to manœuvre skilfully and on a wide scale, and how to use their materiel to crush and exterminate the enemy; he warned them not to undertake unprepared attacks on fortified positions and not to hurl troops against the enemy without a preliminary reconnaissance.

Comrade Stalin always devoted great attention to the conditions of the rank and file of the Army and Navy. He enquired into their scales of rations, the quality of their kit and the weight of the weapons each soldier had to carry. In his orders he repeatedly pointed out that care for their men’s food and living conditions is the sacred duty of commanders, that they must strictly see to it that the men actually receive all the provisions they are entitled to according to regulations, and that well-prepared and hot food be supplied in proper time to the men in trenches, fire points, blindages and dugouts. Thanks to the constant attention Comrade Stalin paid to matters concerning material supplies for the troops, our soldiers at the front were well fed and comfortably and warmly clad.

Exceptionally great was Comrade Stalin’s concern for the political education of the Soviet troops. Guided by his instructions, the Bolshevik Party constantly explained the meaning and objects of the war to the Soviet soldiers, trained them to be highly conscious of their patriotic duty and imbued them with selfless courage and valour, fearlessness and discipline.

The fighting men in the Soviet Army and Navy responded to the all-round care Comrade Stalin displayed for them by expressing their boundless devotion to their leader. For them his name became the symbol of the greatness and heroism of our people. They rushed into battle with the cry: “For Stalin, for our Motherland!”

Comrade Stalin constantly enquired how the various types of weapons were employed in battle and how effective they were; from the information he received he drew the necessary practical conclusions. In August 1941, when fierce fighting was raging near Smolensk, on one of the sectors of the front an enemy battalion that had confidently and arrogantly launched an attack was exterminated with a volley of jet-propelled mortar shells (“Katyushas”), which at that time were not yet being extensively used. The effect of this type of weapon was so terrific that it drove the hitlerites into a panic. On learning of this incident, Comrade Stalin at once gave orders to have this type of weapon manufactured on the widest possible scale. Within a short space of time jet mortars became most widely employed by our army.

During the war, Comrade Stalin studied in detail the designing and introduction of new and improved types of weapons, particularly artillery, tanks and aircraft. He consulted scientists, engineers and heads of armament factories and set there definite tasks in the production of new types of weapons. He gave every encouragement to the innovators’ and rationalizers’ movement in industry and inspired the workers, engineers and technicians to creative effort.

On the instructions and under the direction of Comrade Stalin, his immediate and faithful comrades-in-arms and the whole Bolshevik Party performed enormous economic-organizational work in reconstructing the whole of the national economy for the purpose of supplying the needs of the fronts. As a result, within a short space of time a smooth-running and rapidly growing war economy was built up in our country; and this war economy not only satisfied the needs of the front and the rear, but also enable us to accumulate reserves. The Bolshevik Party united all the efforts of the Soviet people, directed them towards the common goal, and concentrated all their strength and resources on the task of defeating the enemy. During the war the Party became more intimate with the people, more closely connected with the broad masses of the working people than ever before.


The world-historic significance of our victory in the Great Patriotic War lies primarily in the fact that, contrary to the expectations of international reaction, the cause of Socialism became immeasurably stronger than it was before.

As a result of World War II, a number of states have forever fallen out of the capitalist system and have taken the road pointed out by Lenin and Stalin. Already at the Seventeenth Congress of our Party, Comrade Stalin warned the aggressors that if they unleashed a second world war some bourgeois governments would be missing as a result of it. This is exactly what happened.

The disinterested assistance of the Soviet people and of their army enabled the working people of a number of countries in Central and Southeastern Europe to free themselves not only from fascist bondage, but also from the oppression of their landlords and capitalists, and it enabled them firmly to take a new path—the path of building Socialism. The peoples of Poland, Czechoslovakia, Hungary, Bulgaria, Rumania and Albania are successfully proceeding along this path under the leadership of their Communist and Workers’ parties.

The path of the revolutionary-democratic change has also been taken by the great Chinese people who, under the leadership of the Communist Party headed by Mao Tse-tung, have put an end to the age-long rule of foreign and native exploiters. The Chinese people would not have been able to achieve this historic victory had it not been for the teachings of Lenin and Stalin; for the victory of Socialism in our country, and for the U.S.S.R.’s victory over the fascist coalition.

The Soviet Union, which stands at the head of the democratic camp, is resolutely and perseveringly pursuing a policy of peace. The program of rehabilitation and further development of our socialist economy which Comrade Stalin proclaimed in his speech at an election meeting in the Stalin District of Moscow on February 9, 1946, our post war five-year plan, the plan to plant shelter belts for the purpose of transforming nature in the interests of the people, and many other important measures that have been launched by the Party and our Government on Comrade Stalin’s initiative, are all evidence of the Soviet people’s earnest striving for peace, for constructive work in the building of Communism.

Around the Soviet Union are rallying countless supporters of peace. The Peace Front has grown into a force that is capable of curbing the new claimants to world domination.

The World Peace Congress in Paris and Prague, and the peace congresses that have been held in many countries, have demonstrated how strongly the idea of peace influences the masses and what confidence the working people of all countries have in our Government’s peace policy. The fomenters of a new war will not succeed in carrying out their designs, because, as Comrade Stalin said, the horrors of the last war are too fresh in the memory of the peoples, and the forces that stand for peace are too strong.

Today, on the festival which the whole of progressive mankind is celebrating, we say again from the bottom of our hearts and with profound gratitude. It was the genius of Stalin and his iron will that ensured for the Soviet people the victory of Socialism in our country in an incredibly short period of time, and ensured such an economic development as prepared our Motherland for the severe trials that beset her on June 22, 1941.

It was the genius of Stalin and his iron will that ensured the defeat of the enemy in the past, war and saved the Soviet people from the danger of fascist slavery.

It was the genius of Stalin and his iron will that are today ensuring the Soviet people success in the building of Communism and are helping the entire democratic camp headed by the Soviet Union successfully to fight for peace.

Stalin is the banner, the pride and the hope of the whole of progressive mankind.

Long, long years of life and health to our dear and beloved leader and teacher, the great Stalin!

Παπάρια. Ο τύπος έκανε φίλους τους φοροεισπράχτορες και μαστίγωνε τους εμπόρους. Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Αυτή η ατάκα θα στοιχειώνει αιώνια τα μυαλά σας.

Να ανοίξουν όλα τα Αρχεία της Ασφάλειας, των ελληνικών και ξένων υπηρεσιών για τις διώξεις όλων των επαναστατών κομμουνιστών, τις διώξεις και τη δολοφονία του αρχηγού του ΚΚΕ
Να δοθούν στη δημοσιότητα όλοι οι φάκελοι Ζαχαριάδη απ' τις σοσιαλδημοκρατικές ηγεσίες «Κ»ΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ
Να δοθούν στη δημοσιότητα ΟΛΕΣ οι καταθέσεις των αντιφασιστών και κομμουνιστών στη «Επιτροπή» (1957) για τη στάση του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ στο Νταχάου
Αρχές Αυγούστου του 1973, μόλις τρεις μήνες πριν την εξέγερση του Πολυτεχνείου και μισό χρόνο μετά την εξέγερση της Νομικής στην Αθήνα, η KGB ανακοινώνει ότι ο ηγέτης του λαού μας ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ πέθανε από ανακοπή καρδιάς. 20 χρόνια αργότερα η ίδια η KGB, αυτοαναιρούμενη και αυτοδιαψευδόμενη - γελοιοποιώντας όλους τους πολιτικούς, ιστορικούς και δημοσσιογραφους που είχαν δεχτεί τηνα αρχική εκδοχή - ανακοινώνει ότι ο Ζαχαριάδης αυτοκτόνησε. 43 χρόνια μετά οι ακριβής συνθήκες θανάτου του παραμένουν αδιευκρίνιστες.
Αφού για τους σοβιετικούς και έλληνες χρουστσοφικούς ρεβιζιονιστές ο Νίκος Ζαχαριάδης «αυτοκτόνησε» (!), τι φοβούνται και κρατούν ως τώρα απόρρητο το φάκελο του;
«Την 1η Αυγούστου 1973 ο χρουστσωφικός ηγέτης Λ. Μπρέζνιεφ προχώρησε σε ένα έγκλημα που δεν το τόλμησαν ούτε οι χιτλερικοί κατακτητές.
Με την ΚΑ-ΚΕ-ΜΠΕ δολοφόνησαν τον Ν. Ζαχαριάδη τον εκλεκτό ηγέτη του ΚΚΕ και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Ο Χαρ. Φλωράκης θυμάμαι τον παρουσίασε σαν αυτοκτονία...
Υπάρχει και η εκδοχή ότι όσο ζούσε ο Ν. Ζαχαριάδης δεν θα μπορούσε να σταθεί το ΚΚΕ στην Ελλάδα. Ο Χαρ. Φλωράκης φαίνεται ότι συναίνεσε με τη χρουστσωφική ηγεσία αν δεν της το ζήτησε εκείνος για τη δολοφονία του Ζαχαριάδη.
Όπως και νάχει το ζήτημα ο Χαρ. Φλωράκης υπήρξε ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Ν. Ζαχαριάδη» (Ν. ΚΕΠΕΣΗΣ, 2006)
«Το κρίσιμο αρχειακό υλικό για τον Ζαχαριάδη βρίσκεται ακόμη στο σκοτάδι» (ΣΗΦΗΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ, 2011)
«Οταν κουβέντιασα με τον ιατροδικαστή παραδέχτηκε ότι δεν υπήρχε καρδιακή προσβολή αλλά ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ» (Β. ΚΟΥΖΝΕΤΣΟΒΑ, 1994)
«Οι φανατικοί οπαδοί του [Ζαχαριάδη] μέχρι σήμερα δεν πιστεύουν την εκδοχή της αυτοκτονίας και επιμένουν ότι ο Ζαχαριάδης δολοφονήθηκε από την Κ.G.B. Την εκδοχή τους ενίσχυσε η δήλωση της διευθύντριας των ρωσικών κρατικών αρχείων Ν. Τομιλίνα, η οποία ανέφερε ότι ο φάκελος του θανάτου του εξόριστου ηγέτη του ΚΚΕ παραμένει πάντα στα [ρωσικά] κρατικά αρχεία ως ''άκρως απόρρητος'', και αποκάλυψε ότι ''οι Ρώσοι δεν έχουν δημοσιοποιήσει όλα όσα αφορούν τον Νίκο Ζαχαριάδη και κυρίως τα ντοκουμέντα για τις συνθήκες του θανάτου του...''. Η Τομιλίνα πρόσθεσε ότι ''κάτι τέτοιο θα έβλαπτε τα εθνικά συμφέροντα της Ρωσίας...''.» (Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ: «Ελευθεροτυπία», Ε Ιστορικά, 2009, σελ. 63-64.)

Να ανοίξουν όλοι οι φάκελοι της υπόθεσης Ζαχαριάδη

Ιστορία και Ιδεολογία. / Οrder of the Day no. 270
« on: July 30, 2016, 05:10:24 pm »
Order of the Supreme Command of the Red Army on August 16, 1941, No. 270; "On the responsibility of the military for surrender and leaving weapons to the enemy"
Not only our friends, but also our enemies are forced to acknowledge that, in our war of liberation from German-Fascist invaders, that elements of the Red Army, the vast majority of them, their commanders and commissars conduct themselves with good behavior, courageously, and sometimes – outright heroically. Even those parts of our army who, by circumstances are detached from the army and encircled, preserve the spirit of resistance and courage, not surrendering, trying to cause more damage to the enemy and to leave the encirclement. It is known that such parts of our army continue to attack the enemy, and take every opportunity to defeat the enemy and break out of their encirclement.
Deputy Commander of the Western Front, Lieutenant-General Boldin, while in the 10th Army near Bialystok and surrounded by German-Fascist troops, organized from deep in the enemy's rear Red Army troops, who fought for 45 days behind enemy lines and made their way to the main forces of the Western Front. They destroyed the headquarters of two German regiments, 26 tanks, 1,049 passenger vehicles, transport vehicles and staff cars, 147 motorcycles, five batteries of artillery, four mortars, 15 machine guns, eight machine guns, one airplane at the airport and a bomb arsenal.
More than a thousand German soldiers and officers were killed. On 11 August Lieutenant-General Boldin struck the Germans from behind, broke through the German front, united with our troops, and led out of the encirclement 1,654 personnel and officers of the Red Army, including 103 wounded.
The commissar of the 8th Mechanized Corps, Brigade Commissar Popiel and the commander of the 406th Rifle Regiment, Colonel Novikov, have fought out of encirclement with 1,778 soldiers. During a bitter battle with the Germans, the Novikov-Popel group travelled 650 kilometres, causing huge losses to the enemy's rear.
The commander of the 3rd Army, Lieutenant-General Kuznetsov and Member of the Military Council, Army Commissar 2nd Rank Biryukov fought out of encirclement with 498 soldiers and officers of the 3rd Army, and led out of encirclement the 108th and 64th Infantry Divisions.
All these and many other similar facts show the resilience of our troops; the high morale of our soldiers, commanders and commissars.
But we can not hide that recently there have been some shameful acts of surrender. Certain generals have been a bad example to our troops.
The commander of the 28th Army, Lieutenant General Katchalov who – together with his headquarters troops – was surrounded, showed cowardice and surrendered to the German fascists. However, the headquarters of Katchalov came out of encirclement, a small group from the encirclement of Katchalov's group, and Lt.-Gen. Katchalov chose to surrender – chose to defect to the enemy.
Lieutenant-General Ponedelin, commander of the 12th Army was encircled by the enemy, but had ample opportunity to get through them, as did the vast majority of his army. But Ponedelin has not shown due persistence and will to win, was panicked, frightened – and surrendered to the enemy, deserted to the enemy, thus committing the crime against the country of breaking a military oath.
The commander of the 13th Rifle Corps, Major General Kirillov, was surrounded by German-Fascist forces and, rather than to fulfill his duty to the country, entrusted to him to organize stubborn resistance of the enemy and to move out of encirclement, deserted the field of battle and surrendered to the enemy. As a result the 13th Rifle Corps was broken, and some of them without serious resistance surrendered.
It should be noted that in all the above situations some military council members, commanders, political workers, special section members, that were present in the encirclement, showed an unacceptable distraction, shameful cowardice and did not even try to become motivated to prevent Katchalov, Ponedelin, Kirillov and others to surrender to the enemy.
These shameful facts surrender our sworn enemy suggests that the Red Army, bravely and selflessly protect them from their vile invaders Soviet Motherland, there are unstable, cowardly, cowardly elements. And these cowardly elements are not only among the Red Army, but also among the commanding staff. As you know, some commanders and political workers by their behavior, not only at the front of the Red Army did not show a sample of courage, strength and love of country, and vice versa hide in crevices in the offices are busy, do not see and do not observe the field of battle, and when the first serious challenges to combat shrink from the enemy, tear off his insignia, a deserter from the battlefield.
Can we put up with in the Red Army cowards, deserters who surrender themselves to the enemy as prisoners or their craven superiors, who at the first hitch on the front tear off their insignia and desert to the rear? No we can not! If we unleash these cowards and deserters they, in a very short time, will destroy our country. Cowards and deserters must be destroyed.
Can we assume battalion commanders and commanders of regiments, who hide in crevices during combat, do not see the battlefield, and make no progress on the field of battle are regimental commanders and battalions? No we can not! These are not commanders of regiments and battalions, they are impostors.
If such impostors are unleashed, they soon turn our army into a into a massive bureaucracy. These impostors should be immediately dismissed from office, reduced in post to the rank and file, transferred, and if necessary shot on the spot, before appointng in their place bold and courageous people from the ranks of junior command personnel or soldiers.
I order:
That commanders and political officers who, during combat tear off their insignia and desert to the rear or surrender to the enemy, be considered malicious deserters whose families are subject to arrest as a family, for violation of an oath and betrayal of their homeland.
All higher commanders and commissars are required to shoot on the spot any such deserters from among command personnel.
Encircled units and formations to selflessly fight to the last, to protect materiel like the apple of their eye, to break through from the rear of enemy troops, defeating the fascist dogs.
That every soldier is obliged, regardless of his or her position, to demand that their superiors, if part of their unit is surrounded, to fight to the end, to break through, and if a superior or a unit of the Red Army – instead of organizing resistance to the enemy – prefers to become a prisoner they should be destroyed by all means possible on land and air, and their families deprived of public benefits and assistance.
Division commanders and commissars are obliged to immediately shift from their posts commanders of battalions and regiments, who hide in crevices during battle and those who fear directing a fight on the battlefield; to reduce their positions, as impostors, to be demoted to the ranks, and when necessary to shoot them on the spot, bringing to their place bold and courageous people, from among junior command personnel or those among the ranks of the Red Army who have excelled.
This order is to be read in all companies, squadrons, batteries, squadrons, teams and staffs.

Headquarters of the Supreme Command, Red Army
Chairman of the State Defence Committee J. STALIN
Deputy Chairman of the State Defence Committee V. MOLOTOV
General of the Army G. ZHUKOV

“Enemy throws to battle new forces and doesn’t encounter its heavy losses, crawls to into Soviet lands, capturing new regions, havocs and destroys our cities and villages, rapes and kills Soviet population… German occupant forces by all means want to take Kuban and Northern Caucasus rich in bread and oil… Units of South front led by scaremongers left Rostov and Novocherkassk without serious resistance and without orders from Moscow, they covered their colours with shame.
"Population of our country loves and respects the Red Army, but now people are disappointed that the Red Army leaves our people to be enslaved by German oppressors and runs further to the east. Some not so smart people comfort themselves by conversations that we can run further to the east, because we have a lot of land, many people and we’ll always have plenty of bread. They use this to justify their infamous actions on the fronts.
"… but further retreat to the east means to sentence to death our people and our Motherland, every bit of our land given to the enemy will enforce him and will weaken our defense, our Motherland.”
"...The Supreme General Headquarters of the Red Army commands:
1. Military councils of the fronts and first of all front commanders should:
a) Unconditionally eliminate retreat moods in the troops and with a firm hand bar propaganda that we can and should retreat further east, and that such retreat will cause no harm;
b) Unconditionally remove from their posts and send to the High Command for court martial those army commanders who have allowed unauthorized troop withdrawals from occupied positions, without the order of the Front command.
c) Form within each Front from one up to three (depending on the situation) penal battalions (800 persons) where commanders and high commanders and appropriate commissars of all service arms who have been guilty of a breach of discipline due to cowardice or bewilderment will be sent, and put them on more difficult sectors of the front to give them an opportunity to redeem by blood their crimes against the Motherland.
2. Military councils of armies and first of all army commanders should;
a) Unconditionally remove from their offices corps and army commanders and commissars who have accepted troop withdrawals from occupied positions without the order of the army command, and route them to the military councils of the fronts for court martial;
b) Form within the limits of each army 3 to 5 well-armed defensive squads (up to 200 persons in each), and put them directly behind unstable divisions and require them in case of panic and scattered withdrawals of elements of the divisions to shoot in place panic-mongers and cowards and thus help the honest soldiers of the division execute their duty to the Motherland;
c) Form within the limits of each army up to ten (depending on the situation) penal companies (from 150 to 200 persons in each) where ordinary soldiers and low ranking commanders who have been guilty of a breach of discipline due to cowardice or bewilderment will be routed, and put them at difficult sectors of the army to give them an opportunity to redeem by blood their crimes against the Motherland.
3. Commanders and commissars of corps and divisions should;
a) Unconditionally remove from their posts commanders and commissars of regiments and battalions who have accepted unwarranted withdrawal of their troops without the order of the corps or division commander, take from them their orders and medals and route them to military councils of fronts for court martial;
b) Render all help and support to the defensive squads of the army in their business of strengthening order and discipline in the units.
This order is to be read in all companies, cavalry squadrons, batteries, squadrons, commands and headquarters."

Ιστορία και Ιδεολογία. / Στάλιν 7-11-1941
« on: July 30, 2016, 03:21:58 pm »
Ι. Β. ΣΤΑΛΙΝ: Λόγος στην παρέλαση του Κόκκινου Στρατού για την 24η επέτειο της Μεγάλης Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, 7 Νοέμβρη 1941

ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ, άντρες του Κόκκινου Στρατού και του Κόκκινου Ναυτικού, διοικητές και πολιτικοί καθοδηγητές, εργαζόμενοι και εργαζόμενες, κολχόζνικοι άντρες και γυναίκες, πνευματικοί εργάτες, αδερφοί κι αδερφές στα νώτα του εχθρού, που έχετε πέσει προσωρινά κάτω από το ζυγό των γερμανών ληστών, γενναίοι παρτιζάνοι και παρτιζάνες που καταστρέφετε τα νώτα των γερμανών εισβολέων!

Eκ μέρους της σοβιετικής κυβέρνησης και του μπολσεβίκικου Κόμματος, σας χαιρετώ και σας συγχαίρω στην εικοστή τέταρτη επαίτιο της Μεγάλης Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης.

Σύντροφοι, είναι δύσκολες οι καταστάσεις κάτω από τις οποίες πανηγυρίζουμε σήμερα την εικοστή τέταρτη επαίτιο της Οχτωβριανής Επανάστασης. H ύπουλη επίθεση των γερμανών ληστών κι ο πόλεμος που μας επιβλήθηκε έχουν δημιουργήσει απειλή για την πατρίδα. Έχουμε χάσει προσωρινά έναν αριθμό περιοχών, ο εχθρός έχει κάνει την εμφάνισή του μπροστά στις πύλες του Λένινγκραντ και της Μόσχας. Ο εχθρός νόμισε ότι μετά το πρώτο χτύπημα ο στρατός μας θα σκορπιστεί, κι ότι η χώρα μας θα γονατίσει. Αλλά ο εχθρός υπολόγισε πλέρια λάθος. Παρά τις προσωρινές ατυχίες, ο στρατός και το ναυτικό μας αποκρούουν ηρωικά τις επιιθέσεις του εχθρού σε όλο το μέτωπο και του καταφέρνουν βαριές απώλειες, ενώ η χώρα μας ολόκληρη έχει οργανωθεί σαν ένα μαχόμενο στρατόπεδο με σκοπό, μαζί με το στρατό και το ναυτικό, να εξασφαλίσει την κατατρόπωση των γεερμανών εισβολέων.

Υπήρξαν στιγμές που η χώρα μας ήταν σε ακόμα πιο δύσκολη θέση. Θυμηθείτε το 1918, όταν πανηγυρίσαμε την πρώτη επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης. Τρία τέταρτα της χώρας μας ήταν τότε στα χέρια ξένων παρεμβατιστών. Η Ουκρανία, ο Καύκασος, η Κεντρική Ασία, τα Ουράλια, η Σιβηρία και η Άπω Ανατολή είχαν προσωρινά χαθεί για μας. Δεν είχαμε συμμάχους, δεν είχαμε Κόκκινο Στρατό - τότε είχαμε αρχίσει να τον φτιάχνουμε - είχαμε ελλείψεις σε τροφές, σε όπλα, σε ρουχισμό για το στρατό. Δεκατέσσερα κράτη πίεζαν τη χώρα μας. Αλλά δεν απελπιστήκαμε. Μέσα από τη φωτιά του πολέμου φτιάξαμε και χαλυβδώσαμε τον Κόκκινο Στρατό και μετατρέψαμε τη χώρα ολόκληρη σε στρατόπεδο μάχης. Το πνεύμα του μεγάλου Λένιν μας εμψύχωνε τότε στον πόλεμο ενάντια στους παρεμβατιστές. Και τι συνέβη; Κατατροπώσαμε τους παρεμβατιστές, πήραμε πίσω όλη τη χώρα μας, και κερδίσαμε τη νίκη.

Σήμερα η κατάσταση της χώρας μας είναι πολύ καλύτερη από ό,τι 23 χρόνια πριν. Η πατρίδα μας τώρα είναι πολλές φορές πλουσιότερη από ό,τι 23 χρόνια πριν, σε βιομηχανία, τρόφιμα και πρώτες ύλες. Τώρα έχουμε συμμάχους, που μαζί μας διατηρούν το ενιαίο μέτωπο ενάντια στους γερμανούς επιδρομείς. Σήμερα απολαμβάνουμε τη συμπάθεια και την υποστήριξη όλων των λαών της Ευρώπης που έχουν πέσει κάτω από το ζυγό της χιτλερικής τυραννίας. Σήμερα έχουμε ένα λαμπρό στρατό και ναυτικό, που αμύνονται με τις ζωές τους για τη λευτεριά και την ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Δεν αντιμετωπίζουμε καμιά σοβαρή έλλειψη, ούτε στα τρόφιμα, ούτε στον οπλισμό ούτε στο ρουχισμό του στρατού. Ολόκληρη η χώρα μας, όλοι οι λαοί της, στηρίζουν το στρατό και το ναυτικό μας, βοηθώντας τους να συντρίψουν τις επιτιθέμενες ορδές των γερμανών φασιστών. Οι εφεδρίες μας σε ανθρώπινο δυναμικό είναι ανεξάντλητες. Το πνεύμα του μεγάλου Λενιν και της νικηφόρας σημαίας του μας εμψυχώνουν τώρα σ' αυτό το μεγάλο πατριωτικό πόλεμο όπως έκαναν 23 χρόνια πριν.

Γίνεται να υπάρξει καμιά αμφιβολία ότι μπορούμε, κι ότι είμαστε υποχρεωμένοι να νικήσουμε τους γερμανούς εισβολείς;

Ο εχθρός δεν είναι τόσο δυνατός όσο κάποιοι πανικόβλητοι ψευτοδιανοούμενοι τον απεικονίζουν. Ο διάβολος δεν είναι όσο τρομερός όσο φαίνεται. Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι ο Κόκκινος Στρατός μας, υποχρέωσε πάνω από μια φορά τα περίφημα γερμανικά στρατεύματα σε πανικό και σε φυγή; Αν κάποιος κρίνει όχι από τους αλαζονικούς ισχυρισμούς των γερμανών προπαγανδιστών, αλλά από την πραγματική κατάσταση της Γερμανίας, δε θα είναι δύσκολο να αντιληφθεί ότι οι γερμανοφασίστες εισβολείς είναι μπροστά στην καταστροφή. Η πείνα κι η φτώχεια βασιλεύουν σήμερα στη Γερμανία. Σε τέσσερις μήνες πολέμου έχουν χάσει 4,5 εκατομμύρια άντρες. Η Γερμανία αιμορραγεί, οι ανθρώπινες εφεδρίες της τελειώνουν, το πνεύμα της αγανάκτησης φουντώνει όχι μόνο ανάμεσα στους λαούς που έχουν πέσει κάτω από το γερμανικό ζυγό, αλλά και ανάμεσα στον ίδιο το γερμανικό λαό, που δε βλέπει τέλος στον πόλεμο. Oι γερμανοί εισβολείς εντείνουν τις τελευταίες τους προσπάθειες. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Γερμανία δε μπορεί να αντέξει μια τέτοια ένταση για πολύ. Aκόμα λίγοι μήνες, ακόμα μισός χρόνος, ίσως ένας χρόνος, κι η χιτλερική Γερμανία θα συντριβεί κάτω από την πίεση των εγκλημάτων της.

Σύντροφοι, άντρες του Κόκκινου Στρατού και του Κόκκινου Ναυτικού, διοικητές και πολιτικοί καθοδηγητές, παρτιζάνοι και παρτιζάνες, όλος ο κόσμος σας βλέπει σαν τη μόνη δύναμη ικανή να καταστρέψει τις ληστρικές ορδές των γερμανών επιδρομέων. Οι σκλαβωμένοι λαοί της Ευρώπης που βρίσκονται κάτω από το ζυγό των γερμανών επιδρομέων σας βλέπουν σαν απελευθερωτές. Μια μεγάλη αποστολή απελευθέρωσης έχει δοθεί στη δικιά σας γενιά. Δείξτε ότι είστε άξιοι γι' αυτή την αποστολή! Ο πόλεμος που δίνετε είναι πόλεμος απελευθέρωσης, είναι πόλεμος δίκιος. Ας γίνουν οι αντρίκιες εικόνες των μεγάλων προγόνων μας, του Αλεξάντρ Νέφσκι, του Ντμίτρι Ντονσκόι, του Αλεξάντρ Σουβόροφ και του Μιχαήλ Κουτούζοφ, η έμπνευσή σας σ' αυτό τον πόλεμο. Ας είναι το νικηφόρο σύμβολο του μεγάλου Λένιν, το αστέρι που θα σας οδηγεί!

Για την απόλυτη καταστροφή των γερμανών εισβολέων!

Θάνατος στους γερμανούς εισβολείς!

Ζήτω η ένδοξη Πατρίδα μας, η λευτεριά κι η ανεξαρτησία της!

Κάτω απ' τη σημαία του Λένιν, εμπρός για τη νίκη!

43 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Ζαχαριάδη: Κυριακή πρωί στο Α’ Νεκροταφείο

  Την 1η Αυγούστου του 1973 δολοφονήθηκε από την KGB, σε συνεργασία με τους αναθεωρητές ηγέτες του ψευτο-ΚΚΕ, στο παγωμένο Σοργκούτ της Σιβηρίας, όπου ήταν εξόριστος, ο κομμουνιστής ηγέτης Νίκος Ζαχαριάδης, μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος κατά την τριτοδιεθνιστική περίοδο και αναμφισβήτητα η σημαντικότερη πολιτική προσωπικότητα της Ελλάδας του 20ού αιώνα.

Ο Ζαχαριάδης συνδύαζε τα χαρακτηριστικά του πολιτικού ηγέτη, του θεωρητικού και του επαναστάτη ακτιβιστή. Αναδείχτηκε σε ηγέτη μέσα από το καμίνι της ταξικής πάλης και όχι μέσα από λαβύρινθους κομματικών γραφείων. Πριν αναλάβει το πόστο του γενικού γραμματέα του ΚΚΕ, στα 29 του χρόνια, είχε προλάβει να ζήσει μια πολυκύμαντη επαναστατική ζωή, στην Τουρκία, την Ελλάδα και τη Σοβιετική Ενωση. Να δουλέψει λιμενεργάτης, να μπαρκάρει σε βαπόρια, να σπουδάσει στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργαζόμενων της Ανατολής (ΚΟΥΤΒ), να αναδειχτεί σε συνδικαλιστή ηγέτη, να καθοδηγήσει κομματικές οργανώσεις, να διωχθεί, να φυλακιστεί και να δραπετεύσει κάμποσες φορές (δυο φορές από τη φυλακή).

Από την καθοδηγητική θέση του γενικού γραμματέα, στην οποία τοποθετήθηκε με παρέμβαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς, κατάφερε να οδηγήσει το ΚΚΕ στο δρόμο της πολιτικής ανασυγκρότησης, έτσι που από ένα κόμμα σπαρασσόμενο από φραξιονιστικές έριδες, να μετατραπεί σ’ ένα καθοδηγητικό και μαχητικό επιτελείο της εργατικής τάξης. Μπορεί να είναι ευρέως γνωστός από το γράμμα της 28ης Οκτώβρη του 1940, όμως ο Ζαχαριάδης έχει να επιδείξει ένα πλούσιο θεωρητικό συγγραφικό έργο, το οποίο συνόδευε πάντοτε την πολιτική-καθοδηγητική δραστηριότητά του, η οποία ήταν εξίσου πλούσια. Από τα μπουντρούμια της δικτατορίας του Μεταξά (1936) στο κολαστήριο του Νταχάου (μέχρι το 1945) κι από εκεί ξανά στην Αθήνα, ένα σύντομο διάλειμμα μέχρι να ξανανέβει στο βουνό, φυσικός ηγέτης της επανάστασης του 1946-49.

Δεν συμβιβάστηκε με την αντεπανάσταση που σάρωσε το σοσιαλιστικό στρατόπεδο και το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα στα μέσα της δεκαετίας του ’50, δεν υποτάχθηκε στον αναθεωρητισμό, δεν πρόδωσε την ιδεολογία και τις πολιτικές του απόψεις κι αυτό το πλήρωσε με την ίδια τη ζωή του. (Λεπτομέρειες για τη δολοφονία του Νίκου Ζαχαριάδη από τους αναθεωρητές και την πολιτική-ιδεολογική σύγκρουση μαζί τους μπορείτε να διαβάσετε εδώ).

Είναι χρέος μας να τιμούμε αυτούς που έπεσαν στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση. Η τιμή στη μνήμη του Νίκου Ζαχαριάδη, όμως, συνιστά κάτι περισσότερο από ένα ηθικό καθήκον. Ο Ζαχαριάδης συνδυάζει πολλά απ' αυτά που αποτελούν είδος εν ανεπαρκεία στις μέρες μας. Επαναστατική συνέπεια, θεωρητικό έργο, ηγετικές πολιτικές ικανότητες, στοχοπροσήλωση στον κομμουνισμό και τον προλεταριακό διεθνισμό και μια απροσποίητη λαϊκότητα, που τον κατέστησε τόσο αγαπητό στους ανθρώπους του λαού μας.

Στη φετινή επέτειο της δολοφονίας του, την Κυριακή 31 Ιούλη (αύριο) το πρωί, θα επισκεφτούμε το μνημείο του για ν' αφήσουμε λίγα λουλούδια και να τιμήσουμε τη μνήμη αυτού του σπουδαίου κομμουνιστή. Το ραντεβού μας είναι στις 11 ακριβώς στην κεντρική είσοδο του πρώτου νεκροταφείου της Αθήνας.

γερμανο-ρωσο-εβραία bisexual η τύπισσα. Μέχρι και κάμεο στο Γκέι Μωβ Θρόουνς έχει κάνει.

Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 29, 2016, 10:28:30 pm »
Άκυρο. Ύμνος θα είναι η 5η συμφωνία του Σοστακόβιτς. Το Kings Row θα είναι απλά το εμβατήριό μας όταν μαχαιρομουνιάζουμε την αστική τάξη, απελευθερωμένοι πια από ρεφόρμες Κύπριους παρακρατικούς.

We are not the kind of people who, when the word "anarchism" is mentioned, turn away contemptuously and say with a supercilious wave of the hand: "Why waste time on that, it's not worth talking about!" We think that such cheap "criticism" is undignified and useless.
Nor are we the kind of people who console themselves with the thought that the Anarchists "have no masses behind them and, therefore, are not so dangerous." It is not who has a larger or smaller "mass" following today, but the essence of the doctrine that matters. If the "doctrine" of the Anarchists expresses the truth, then it goes without saying that it will certainly hew a path for itself and will rally the masses around itself. If, however, it is unsound and built up on a false foundation, it will not last long and will remain suspended in mid-air. But the unsoundness of anarchism must be proved.
Some people believe that Marxism and anarchism are based on the same principles and that the disagreements between them concern only tactics, so that, in the opinion of these people, no distinction whatsoever can be drawn between these two trends.
This is a great mistake.
We believe that the Anarchists are real enemies of Marxism. Accordingly, we also hold that a real struggle must be waged against real enemies.


Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 29, 2016, 10:23:26 pm »
Tι Βουλγάρις Ματζιστράλις; Εγώ αυτή τη μουσικάρα άκουγα όταν γαμούσα το Μαξ

ύμνος του ww από δω και μπρος.

Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 29, 2016, 10:10:30 pm »
Mόνιμο μπαν και στις 125 IP του πουστρομάξ 93.
109.175.173 93.
109.181.175 93.
109.20.206 93.

Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 29, 2016, 10:02:30 pm »
πρώτο,Βλακάκο, δεν έκανα κατι με την δική σου ΙΠ.

Σβήσε τα και πες ενα συγνώμη, πως δεν θα το ξανακάνεις.

Αν καποιος με μιμήθηκε και έπεσες μέσα, τοσο βλάκας είσαι.  Εισαι υποχρεως να μην βασίζεσαι σε υποθέσεις οπως η χαζο τορτελλίνι.

Δεν ξαναγράφω εδω μεσα αν δεν τα σβήσεις και υπάρξει καθαρή συγνώμη. Το πείραμα της ελευθερίας απότυχε μάλλον.
το 'κανες και μάλιστα με print screen. Δεν το σβήνω ΠΟΤΕ και ούτε ζητάω συγνώμη.

Να μην ξαναγράψεις εδώ, δε σε χρειάστηκε ποτέ κανείς. Σου εύχομαι ψόφο από καρκίνο και όλο το Cyprus Indymedia να χορεύει στον τάφο σου.

Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 29, 2016, 08:27:55 pm »
Γιατι το έκανες αυτό; και τι σε κανει να νομιζεις οτι ειμαι o just saying; 
μην το παίρνεις στα σοβαρά. Κι εσύ το είχες κάνει το Φλεβάρη με το δικό μου IP.

Tο έκανα γιατί δε γουστάρω να υπαινίσσονται ότι είμαι ο πουστροκυπατζορουφιάνος Πλατής, και κυρίως ότι μπορεί να έχω το backup και να μη το βάζω.

Μην το ξαναλέμε. Το "τενεκες" και το "οποταν" εδώ μέσα είναι trademark δικά σου. Τώρα αν κάποιος άλλος σε μιμήθηκε τόσο καλά, που εγώ τον πέρασα για σένα, με αυτόν να τα βάλεις και όχι με μένα.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου χαιρετίζει την είσοδο των ναζιφασιστών του ΕΛΑΜ στη Βουλή

Από αστικά ΜΜΕ (26/5):

Μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha Κύπρου ο κ. Χρυσόστομος είπε πως δεν ανέμενε μια τέτοια εξέλιξη και πρόσθεσε ότι αυτή τον ικανοποίησε. «Χρειάζονται και οι ακραίοι», είπε.
Ο κ. Χρυσόστομος ανέφερε πως η είσοδος του ΕΛΑΜ στη Βουλή είναι απόφαση του λαού στο πλαίσιο δημοκρατίας. «Να μάθουμε να σεβόμαστε την απόφαση του λαού», πρόσθεσε.
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος, του οποίου το όνομα επικαλέστηκαν οι εθνικιστές σε Ελλάδα και Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι στηρίζει την ακροδεξιά, παραδέχτηκε πως ήρθε σε επαφή με ανθρώπους του ΕΛΑΜ, κάποια από τα πιστεύω των οποίων έκρινε ως θετικά για την πατρίδα.

Ok, και ο σοβιετικός στρατός ανήκει στην κατηγορία των καυκασομογγόλων... Πού βλέπεις την διαφωνία; :D
O σοβιετικός στρατός ανήκει στην κατηγορία των Καυκάσιων, με μόνο ένα 10% μη αμιγώς Καυκάσιων. Οι Μογγόλοι ήταν ή στα γκουλάγκ ή στη Βέρμαχτ.

Δηλαδής ινδία και νότια περσική αυτοκρατορία; :D
ε κάπου εκεί.

Ok, και το ότι οι γύφτοι είναι απ την αίγυπτο έχει αποδομηθεί :D No problem :D
οι γύφτοι ανήκουν στο νότιο κομμάτι των Ινδο-Αρίων (Λομ, Ντομ κλπ)

Τίποτα... Τι με νοιάζει αν αποκαλούνται αθίγγανοι ή ρομά; :D
απλά το ψέμα ότι Κόκκινος Στρατός = Μογγόλοι αποδομήθηκε.

Κόκκινος Στρατός = όσοι Μογγόλοι όσο και η Βέρμαχτ.

Η κοινή λογική δεν λέει ότι εφόσον και αυτοί ανήκουν σε κάποιο σύστημα και κάποιον λαό, θα είναι υποκειμενικοί; :D
o oικονομικός ντετερμινισμός το λέει αυτό. Του Μαρξ. Μαρξίστρια λοιπόν κι εσύ.

Όταν γίνεται επιστημονική έρευνα, δηλαδή επιστήμονες από κάθε γωνιά της γης πηγαίνουν στο σημείο που πριν από 30.000 χρόνια πχ υπήρχε ένας ανθρώπινος πολιτισμός, κάνουν ανασκαφές, βρίσκουν ευρήματα για το πώς ήταν τα κεφάλια των τότε ανθρώπων, οι μύτες τους, τα σώματά τους, σε τι διαφέρουν από τους ανθρώπους άλλων περιοχών κλπ, η έρευνα αυτή δε μπορεί παρά να είναι αντικειμενική. Όταν λοιπόν οι επιστήμονες λένε ότι μέχρι τον 4ο μ.Χ. αιώνα στο Καζακστάν ζούσαν λευκοί Ινδοευρωπαίοι Τόχαροι, και μετά ήρθαν Τούρκοι από τη Μογγολία, και από τις προσμίξεις αυτών των δύο δημιουργήθηκε το έθνος των Ουιγκούρ, που έχει 63% Καυκάσια πρόσμιξη και 37% τουρανική, γιατί να μην το πιστέψω; Άντε να είναι 62-38 ή 64-36. Κατά την επιστημονική μέθοδο, η πιθανότητα λάθους εκτίμησης δεν πρέπει ποτέ να είναι πάνω από 1%.

Και βασικά εσύ τι ακριβώς θες να αποδείξεις ότι δεν ισχύει; Ότι οι μη Σλάβοι ήταν μόνο 10% μέσα στον Κόκκινο Στρατό, ή ότι στους Κεντρασιάτες υπάρχει ισχυρή καυκάσια-ινδοευρωπαϊκή πρόσμιξη;

Πολιτικώς υποκειμενική αξιοπιστία :D
είναι πολιτικά υποκειμενικοί οι ανθρωπολόγοι όταν εξετάζουν τα φυλετικά χαρακτηριστικά κάθε λαού;

Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 28, 2016, 03:15:36 pm »
Μη με πρήξετε. Στοχοποίησα την εταιρία από την οποία παίρνει ίντερνετ ο Μαξ. Τίποτα παραπάνω.

Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 28, 2016, 03:11:16 pm »
το back του χιλμπιλ ανεβηκε 3 φορες, και θες να μας πεις οτι δεν το σωσες στο πισι σου; καλα σε πστεψαμε οπταν αστο γιατι μας δουλευεις ντενεκε, οποιος δε θελει να ζυμωσει


inetnum: -
netname:        CY-ITEL-20000918
descr:          MTN Cyprus Limited
country:        CY
admin-c:        INP
tech-c:         INP
status:         ASSIGNED PA
mnt-by:         MNT-MTN-CYPRUS
created:        2014-03-28T13:11:37Z
last-modified:  2014-03-28T13:11:37Z
source:         RIPE

person:         IP Networks Planning MTN Cyprus
address:        Kennedy 87, 1077 - Nicosia, Cyprus
phone:          +35796222222
nic-hdl:        INP
mnt-by:         MNT-MTN-CYPRUS
fax-no:         +35796969559
org:            ORG-SL2-RIPE
created:        2014-03-28T13:11:14Z
last-modified:  2014-03-28T13:11:14Z
source:         RIPE # Filtered

% Information related to ''

descr:          MTN Cyprus Limited
origin:         AS15805
mnt-by:         MNT-MTN-CYPRUS
created:        2012-10-16T12:40:26Z
last-modified:  2014-03-28T13:32:33Z
source:         RIPE

έτσι γιατί καβλώνω να σε γαμάω.

Άλλο ένα τέτοιο και έχει μόνιμο μπαν μέχρι το 2056.

Ελληνιστί παρακαλώ :D
Χρυσαυγίτικη σαν την έρευνα του "Harvard" με τους 99.5% γηγενείς Έλληνες :D
τι σχέση έχουν τα χρυσά σκατά με την επιστήμη;

Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 28, 2016, 02:45:33 pm »
o pateroulis geroksekoutiase mou fainetai... san ksedontiasmeno liontari pou to proorizoun gia tsirko einai.. exase kathe maxitikotita pou eixe palia.. o 35aris eftase na anexetai na ton vrizei mia aniliki... kai sto kapaki diapragmateuetai mazi tis... ksenerwsa... katantima, paei kai o nazbol...

to proseksa... apo tous 100ntades "episkeptes", tora exeis 1-2 kai enas apo autous eimai egw gia na gelaw molis vlepw ti paizei, diladi oti de paizei tipota.. lol
δώσε εσύ το backup μέχρι 2012 και βλέπουμε μετά αν ξαναδιαπραγματευτώ με το παρτσακλό.

Επί το γε εμόν ουδέν μοι διαφέρει :D
Άρα πούτσα.

Αποστομωτική η αντιπαράθεση μέσω έγκυρων στατιστικών που βγάλαμε εμείς μόλις προχθές που τελειώσαμε την ψυχολογική, ανατομική και δερματολογική έρευνα :D
Almost Mongoloid

Buryats 90-95% Mongoloid + 5-10% Caucasoid admixtures
Mongolians 81%- 93% Mongoloid + 7-19% Caucasoid admixtures

More Mongoloid

Kazakh 60-75% Mongoloid + 25-40% Caucasoid admixtures
Kyrgyz 68-75% Mongoloid + 25-32% Caucasoid admixtures

Almost intermediate

Uzbek 55-60% Caucasoid + 40-45% Mongoloid admixtures
Hazara 52% Caucasoid + 48% Mongoloid admixtures

More Caucasoid

Uyghurs 52-63% Caucasoid + 48-37% Mongoloid admixtures

Almost Caucasoid

Turkmen 80-83% Caucasoid + 15-22% Mongoloid admixtures
Azerbaijan 97% Caucasoid + 3% Mongoloid admixtures
Turkish 91-94%% Caucasoid + 6-9% Mongoloid admixture


Γειτονάκια δηλαδή :D Βορειοδυτικοί ασιάτες όλοι :D
που οι μισοί και βάλε από αυτούς έχουν λιγότερο από 30% τουρανικά χαρακτηριστικά. Οι Αζέροι δηλαδή είναι 97% Καυκάσιοι και 3% τουρανικοί, οπότε μπορούμε να τους βγάλουμε εντελώς. Οι Ουζμπέκοι και Τουρκμένοι είναι 60% Καυκάσιοι επίσης. Οι μόνοι που είναι περισσότερο τουρανικοί είναι οι Καζάκοι και οι Κιργίζιοι.

Οπότε κανονικά ούτε 8% τουρανική σύνθεση δεν είχε ο Κόκκινος Στρατός.

Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 28, 2016, 02:01:24 pm »
Δηλαδή μου λες να κλείσω το άλλο γιατί σκοπεύεις να ανοίξεις εσύ άλλο με το μισό backup που υπάρχει; :D
όχι, λέω να έρθουμε όλοι από εδώ στο δικό σου αλλά να διευρυνθεί ο αριθμός των διαχειριστών.

Το backup από 2011 και μετά ποιος το 'χει;

Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 28, 2016, 01:56:05 pm »
Αν φτιάξει καινούργιο εμείς θα τραβήξουμε τους Σατανιστές, τους Θρησκευόμενους και τους ειλικρινείς φασίστες και εσείς τους προπαγανδιστές, τα κομματόσκυλα, τους ψευτοφασίστες και τους μοντερνοσατανιστές ξέρω γω... Δηλαδή η ιδεολογική αντιπαράθεση, που θα είναι υποτίθεται το αντικείμενο και των δύο forum, θα πάει περίπατο :D
Δεν καταλαβαίνω γιατί απ όοοοοοολα όσα έχετε πει ότι είμαι αυτό είναι πάντα το επικρατέστερο :D
και γιατί να μην υπάρχει ΕΝΑ φόρουμ που να τα έχει όλα; Και τσόντες, και θρησκευτικές ανυπόστατες μαλακίες, και ιδεολογικό πόλεμο, και στοχοποιήσεις κλπ; Τι σε χαλάει; Άλλωστε εγώ και τσόντες θα ανεβάζω αλλά και το ιδεολογικό γκρέμισμα του σάπιου ναζισμού θα ολοκληρώνω.

Oι ναζιφασίστες Γκέμπελς και Χίμλερ, καθώς και τα σημερινά ορφανά τους, έχουν την τάση να ονομάζουν τον ηρωικό και ένδοξο Κόκκινο Στρατό των Εργατών και Αγροτών της ΕΣΣΔ, τον ΜΟΝΟ που έσωσε την Ευρώπη από τη βρώμα του φασισμού, ως "Μογγόλους". Ποια είναι όμως η αλήθεια;

Εκτός από την πασίγνωση καχυποψία με την οποία το τιμημένο σταλινικό καθεστώς αντιμετώπιζε τους μη-Σλάβους, σαν εν δυνάμει συνεργάτες των ναζί, είναι γνωστή η εθνοφυλετική σύνθεση του Κόκκινου Στρατού τα χρόνια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.

Από συνολικά 33 εκατομμύρια στρατιώτες, άντρες και γυναίκες που πήραν μέρος στον πόλεμο για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας από το φασισμό, η εθνική τους σύνθεση έχει ως εξής:

Russian republic* 21.2 M
Ukrainian          5.3 M
Uzbek              1.2 M
Belorussian        1.1 M
Kazakh             1.0 M
Georgian           0.8 M
Azerbaijani        0.6 M
Armenian           0.6 M
Kirghiz            0.4 M
Tajik              0.4 M
Turkmen            0.4 M
Moldavian          0.3 M
Estonian           0.27 M
Latvian            0.09 M
Lithuanian         0.07 M
(Jews              0.8 M)

Δηλαδή υπήρξαν 3,6 εκ. στρατιώτες τουρανικής καταγωγής (Ουζμπέκοι, Αζέροι, Κιργίζιοι, Τουρκμένιοι, Καζάκοι) δηλαδή μόνο 11%. Το υπόλοιπο 89% είναι ινδοευρωπαίοι (Σλάβοι) που έδειξαν την ανωτερότητά τους απέναντι στις γερμανίδες λούγκρες πηγαίνοντάς τες κωλοφεράτζα από Στάλινγκραντ μέχρι Βερολίνο.

Στο ανατολικό μέτωπο μεγαλύτερο ποσοστό Μογγόλων είχε η Βέρμαχτ (Τατάρους της Κριμαίας, Καλμύκους, Τουρκομανικά, Αζερικά και Ουζμπέκικα SS κλπ),

Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 28, 2016, 01:33:52 pm »
ιδου η ροδος, φτιαξε καινουργιο ή κατσε να ανεχεσαι μια λεσβια καστσιβελη να σε λεει μογγολο, να σε σκυλοβριζει και να σε δουλευει
Eσύ Μαξουλίνο σκάσε.

Εμείς οι κομμουνιστές, οι επαναστάτες, οι προλετάριοι και οι ταξικά συνειδητοί εργάτες όλου του κόσμου με ενθουσιασμό γιορτάζουμε την επέτειο της ένδοξης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης. Με μεγαλύτερο θάρρος και αποφασιστικότητα το 2017 θα γιορτάσουμε την 100η επέτειο εκείνων των ιστορικών «Δέκα Ημερών που Συγκλόνισαν τον Κόσμο».
Η Μπολσεβίκικη επανάσταση ήταν ένα ιστορικό γεγονός που ανήγγειλε την αυγή της επανάστασης. Τα κανόνια του καταδρομικού «ΑΟΥΡΟΡΑ» ανήγγειλαν το ξεκίνημα μιας νέας εποχής: της εποχής της ήττας του καπιταλισμού και της οικοδόμησης μιας νέας κοινωνίας χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.
Με την Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, το προλεταριάτο πήρε την εξουσία, απαλλοτρίωσε χωρίς αποζημίωση τους εκμεταλλευτές, εγκαθίδρυσε την επαναστατική του Διχτατορία και δημιούργησε ένα Κράτος νέου τύπου. Με τα λόγια του Λένιν:
«... στη Ρωσία κάνανε κομμάτια το μηχανισμό της γραφειοκρατίας, δεν αφήσανε πέτρα στην πέτρα απ’ αυτόν, κυνήγησαν όλους τους παλιούς δικαστικούς άρχοντες, διέλυσαν το αστικό κοινοβούλιο και δώσανε στους εργάτες και τους χωρικούς μιαν ανώτερη, πιο προσιτή αντιπροσώπευση, αφού τα Σοβιέτ τους διατάζουν τους γραφειοκράτες αφού τα Σοβιέτ τους εκλέγουν τους δικαστές. Αυτά είναι αρκετά για να αναγνωρίσουν όλες οι καταπιεζόμενες τάξεις ότι η εξουσία των Σοβιέτ, δηλαδή η σοβιετική μορφή της Δικτατορίας του Προλεταριάτου, είναι χίλιες φορές πιο δημοκρατική από τη δημοκρατικότερη αστική δημοκρατία » («Η Προλεταριακή Επανάσταση και ο Αποστάτης Κάουτσκι»)
Το Σοβιετικό κράτος έδειξε ότι ο Σοσιαλισμός είναι ανώτερο κοινωνικό σύστημα, όσο ακολουθεί ακλόνητα τις Αρχές του και προχωρά προς τον Κομμουνισμό.
Ο «Κόκκινος Οκτώβρης» άλλαξε ριζικά την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας, άρχισε ένα νέο στάδιο της εξέλιξής της, το στάδιο της γενικής κρίσης του καπιταλισμού και της μετάβασης στο σοσιαλισμό. Σημείωσε μια σημείωσε στροφή στην επαναστατική στρατηγική και τακτική, στις μεθόδους πάλης και στις μορφές οργάνωσης, στη νοοτροπία, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις της εργατικής τάξης και των συμμάχων της στην πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και καπιταλισμό, για την επανάσταση και τον Σοσιαλισμό.
Μετά την επανάσταση που καθοδηγούνταν από τους Μπολσεβίκους Λένιν και Στάλιν, ξέσπασε κύμα προλεταριακών επαναστάσεων στις ιμπεριαλιστικές και καπιταλιστικές χώρες, έγιναν λαϊκές και δημοκρατικές επαναστάσεις υπό την ηγεσία του προλεταριάτου και τη σημαία του διεθνισμού στις εξαρτημένες χώρες και στις αποικίες.
Η νίκη της Οκτωβριανής Επανάστασης οδήγησε στη δημιουργία κομμουνιστικών κομμάτων παγκόσμια και στην ίδρυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς, για την ανασύνταξη της εμπροσθοφυλακής του προλεταριάτου και την οργάνωση της παγκόσμιας επανάστασης.
Με την δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, η εργατική τάξη, οι αγρότες, οι γυναίκες και οι λαοί απέκτησαν μεγάλα υλικά και πολιτιστικά οφέλη. Οι εργαζόμενοι έφτασαν σε υψηλά επίπεδα ευημερίας χάρη στη σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση και την κολεκτιβοποίηση στην ύπαιθρο, στον οικονομικό σχεδιασμό που έβαλε τέλος στις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και στην αναρχία, τυπική του παλιού συστήματος.
Η εργατική τάξη έγινε τεχνικά και ιδεολογικά προηγμένη τάξη. Εξαλείφθηκε η ανεργία. Η πορεία απελευθέρωσης των γυναικών και η συμμετοχής τους στην ηγεσία της χώρας προχωρούσε όσο οικοδομούνταν ο σοσιαλισμός.
Οι ξέφρενες επιθέσεις των ιμπεριαλιστών απέτυχαν μπρος στην σιδερένια θέληση των εργαζομένων και των λαών να μην γυρίσουν πίσω στις συνθήκες σκλάβων· απέτυχαν εξαιτίας της πολιτικής εξουσίας και της ενότητας του σοσιαλιστικού κράτους.
Το Σοσιαλιστικό Σύνταγμα του 1936 και η ήττα του Ναζι-φασιστικού τέρατος, που είχε σαν αποτέλεσμα την απελευθέρωση πολλών χωρών και την ίδρυση λαϊκών δημοκρατικών καθεστώτων, ήταν μεγάλες επιτυχίες για τους λαούς του κόσμου.
Η Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση ήταν γεγονός που έχει μεγάλη σχέση με το σήμερα, γεμάτη πολύτιμα μαθήματα για την πάλη του προλεταριάτου και των άλλων καταπιεσμένων τάξεων ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση.
Είναι πρακτική απόδειξη ότι η επανάσταση δεν είναι μόνο λαϊκή επιθυμία, είναι επίσης δυνατή και αναγκαία για την ανατροπή της αστικής τάξης και την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας, στην οποία «εκείνοι που δεν έχουν τώρα τίποτα, θα τα έχουν όλα». Θα αλλάξει τον κόσμο.
Στα χρόνια που περάσαν από το μεγάλο αυτό γεγονός, οι θεμελιώδεις αντιθέσεις και οι εσωτερικές πληγές του καπιταλισμού χειροτέρεψαν, ενώ οι επαναστατικές δυνάμεις της εργατικής τάξης και των λαών αναπτύχθηκαν αντικειμενικά και διεθνώς.
Η ιδέα της προλεταριακής επανάστασης έχει άμεση σχέση με την εκμετάλλευση και την καταπίεση της τεράστιας πλειοψηφίας της ανθρωπότητας, με τη φτώχεια και την αυξανόμενη ανισότητα, τους ληστρικούς πολέμους, με τον παρασιτισμό μιας χούφτας πλουσίων που γίνονται ακόμα πλουσιότεροι, με την εξάλειψη των κοινωνικών κατακτήσεων που κερδήθηκαν από τους εργαζόμενους, με τη λεηλασία και τη νεοαποικιοκρατική κυριαρχία, τον αφανισμό του περιβάλλοντος που προκαλεί το καπιταλιστικό σύστημα.
Οι λόγοι για την πραγματοποίηση της επανάστασης είναι πιο επίκαιροι από ποτέ και οι υλικές προϋποθέσεις της αναπτύσσονται όλο και πιο πολύ. Η μετάβαση σε καλύτερη μορφή οργάνωσης της ανθρώπινης κοινωνίας, σε ένα νέο και ανώτερο κοινωνικό καθεστώς, είναι ένα ολοένα και πιο επείγον αίτημα των τάξεων που είναι εκμεταλλευόμενες και καταπιεσμένες από το κεφάλαιο. Είναι «πρόβλημα που ζητάει λύση» μέσω της πάλης των καταπιεσμένων και εκμεταλλευομένων μαζών.
Η εξαφάνιση της ΕΣΣΔ και άλλων σοσιαλιστικών χωρών ήταν ένα βαρύ πλήγμα. Ο σοσιαλισμός ηττήθηκε προσωρινά πράγμα που δεν ακυρώνει την πραγματοποίηση του ή την αναγκαιότητά του. Στην πραγματικότητα δεν απέτυχε η Οκτωβριανή Επανάσταση, ούτε ο προλεταριακός σοσιαλισμός. Αυτό που απέτυχε ήταν η προδοσία, ο ρεβιζιονισμός και ο οπορτουνισμός που απέσπασαν την προσοχή των εργαζομένων από τα ταξικά τους συμφέροντα και στόχους.
Παρά την αδυσώπητη αντικομμουνιστική προπαγάνδα γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι το βάρβαρο και ετοιμοθάνατο καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα μπορεί να προσφέρει μόνο εκμετάλλευση, φτώχεια και πόλεμο.
Είμαστε σε μια περίοδο πολιτικής αφύπνισης της εργατικής τάξης, των λαών και της νεολαίας, που δεν θέλουν πια να σηκώνουν τον ζυγό και το φορτίο που τους επιβάλλει ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός.
Προχωρούν στην απόρριψη και στον αγώνα ενάντια στις συνέπειες της κρίσης, ενάντια στην εκμετάλλευση, την ανισότητα, τη φτώχεια, ενάντια στις υπαγορεύσεις, την επέμβαση και την επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού.
Αναπτύσσεται η συνείδηση ότι τα πράγματα δεν μπορούν να συνεχιστούν με αυτό τον τρόπο, ότι δεν υπάρχει σωτηρία μέσα στον καπιταλισμό, ότι είναι αναγκαία μια βαθιά κοινωνική μεταρρύθμιση για να μπει ένα τέλος στην οικονομική, κοινωνική, ηθική και οικολογική καταστροφή, όπως επίσης και οι σφαγές που η ανθρωπότητα αναπόφευκτα υπομένει κάτω από το καθεστώς των καπιταλιστικών μονοπωλίων που υπακούν μόνο σε ένα νόμο: αυτόν του μέγιστου κέρδους.
Για να γίνει αυτή η μεταρρύθμιση είναι αναγκαία η κατάληψη της εξουσίας από την πιο επαναστατική και προοδευτική τάξη της κοινωνίας, την ηγετική δύναμη της μεταρρύθμισης του πολιτικού, πρακτικού, διανοητικού και ηθικού επίπεδου: το σύγχρονο προλεταριάτο.
Αντιμέτωπη με τις ρεβιζιονιστικές, ρεφορμιστικές και οπορτουνιστικές θέσεις, που οδήγησαν την προλεταριακή τάξη σε οδυνηρές ήττες, η προλεταριακή επανάσταση επιβεβαιώνεται η ίδια ως η μόνη λύση στην εκμετάλλευση και καταπίεση των λαών.
Η πρόσφατη και βαθιά κρίση του καπιταλισμού, και οι μελλοντικές κρίσεις του, αποδεικνύουν ότι η κοινωνία κάτω από το καπιταλιστικό σύστημα είναι εμπόδιο στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων· άρα αυτή η ολέθρια κατάσταση μπορεί να σταματήσει με επανάσταση.
Το ζήτημα που μπαίνει για άμεση δράση είναι: διχτατορία των μονοπωλίων ή Διχτατορία του Προλεταριάτου;
Η νικηφόρα Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση απέδειξε ότι η εργατική τάξη μπορεί να πάρει την εξουσία και να διευθύνει την κοινωνία χωρίς την αστική τάξη και εναντίον της· απέδειξε ότι οι κομμουνιστές μπορούν και πρέπει να παίξουν αποφασιστικό ρόλο.
Ο Σοβιετικός Οκτώβρης μας διδάσκει ότι οι κομμουνιστές, τα καλύτερα στοιχεία του προλεταριάτου, η επαναστατική νεολαία, πρέπει να δεχτούν αυτά τα διδάγματα και να συνεχίσουν τον αγώνα, ξεκόβοντας οριστικά με κάθε μορφής οπορτουνισμό και να ενωθούν κάτω από την σημαία του Μαρξισμού-Λενινισμού και του προλεταριακού διεθνισμού.
Ας γιορτάσουμε και ας κάνουμε επίκαιρο ζήτημα την 100η επέτειο του Κόκκινου Οκτώβρη σε κάθε χώρα, μαχητικά και ενωτικά, υπογραμμίζοντας την παντοτινή του σημασία, τη διεθνή του σημασία και τη βαθιά σχέση της προλεταριακής επανάστασης με τον ριζικό μετασχηματισμό του κόσμου.
Ας ετοιμαστούμε να γιορτάσουμε παντού, με μεγαλοπρέπεια και ενωτικά την 100η επέτειο της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης το 2017, με επετειακούς εορτασμούς, σεμινάρια, συναντήσεις και άλλες δραστηριότητες.
Ας αναπτύξουμε σε όλες τις χώρες την κινητοποίηση για την ανασύνταξη των κομμουνιστών, των επαναστατών, των στρατευμένων εργαζομένων, ας εξηγήσουμε την ανάγκη για τον Κομμουνισμό, την μόνη δύναμη που μπορεί με συνέπεια να οργανώσει και να οδηγήσει τις δυνάμεις της κοινωνικής επανάστασης σε όλες τις χώρες.
Ας προσκαλέσουμε τα πολιτικά, κοινωνικά, συνδικάτα, νεολαία, γυναίκες, αγρότες και ντόπια Κόμματα και Οργανώσεις όλων των χωρών που συμμερίζονται της θέσεις μας Αρχής, να ενωθούμε μαζί για να πραγματοποιήσουμε μαζί αυτές τις δραστηριότητες και να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό Διεθνές Κομμουνιστικό και Εργατικό Κίνημα.
Έναν αιώνα μετά τη νικηφόρα «έφοδο στον ουρανό» που έγινε από τους Μπολσεβίκους, ας επαναδιαβεβαιώσουμε ότι η μοναδική σοβαρή εναλλακτική λύση στην ιμπεριαλιστική και καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι η Επανάσταση και ο Σοσιαλισμός!

Ζήτω η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση!
Ζήτω ο Μαρξισμός-Λενινισμός!
Ζήτω ο προλεταριακός διεθνισμός!

Κίτο, Οκτώβρης 2015
Διεθνής Σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενιστικών Κόμματων και Οργανώσεων (ICMLPO)

ρε μαν, το είχα βάλει αυτό εγώ πριν 3 χρόνια. Και μάλιστα μαζί με ένα άλλο που έφερνε στοιχεία με 3 εκατομμύρια στρατοδικεία σε βάρος Γερμανών στρατιωτών, σε απάντηση στον Χίτη που έλεγε ότι και καλά μόνο στον Κόκκινο Στρατό γίνονταν αυτά (επειδή αυτομολούσαν κάτι Λετονοεσθονοί και Τάταροι υπάνθρωποι).

Γενική Συνέλευση / Re: Θέλετε WebWar 5;
« on: July 28, 2016, 01:17:27 pm »
με αυτους θέλει συνεργασια ο ναζμπολ...

Ναζμπολ, κοψε καθε συζητηση για συγχώνευση με το στεκι εξουσιαστων και πρέζας. Μονη λύση η απελευθερωση του γγ5, οχι η συνεργασια με τα κατοχικα στρατευματα!
κοίτα, εγώ είπα ότι είμαι θετικός σε συγχώνευση με ένα ww5 που να περιλαμβάνει το παλιό αρχείο. Δεν είπα σώνει και καλά ότι θέλω συγχώνευση με το συγκεκριμένο ww5 του Γερμανοτσολιά και της λεσβίας.

Λαμβάνουσα υπόψιν την αντίληψή σας περί προσκυνήματος λογικά όντως η προσδοκία να μην είναι διηρημένο το WebWar, αφού ξεκαλούπωσε ο βρωμοκύπριος, είναι αντιφατική εκ μέρους μου γιατί βασικά τω όντι γύφτικος κυπριακός καταυλισμός με σλάβο βασιλιά σας αρμόζει :D Εγώ το backup ήθελα, το οποίο και θα διεμόρφωνα καταλλήλως! Όχι όλο το πακετάκι πορνόσλαβος αντιιδεαλιστής - αντιαισθητικός κύπριος - laughing boy κύπριου - Πινοσύν :D
Όχι και βασιλιάς ρε μανίτσα. Γενικός Γραμματέας, θα με υποχρέωνες. Τσάρος, έστω.

παρε την καρέκλα σου και το show is over. Οσο ξεφτίλας και αν εινια ο ναζμπολ δεν προκειται πεσει τοσο χαμηλά ώστε να ειναι τσιράκι υποενοτητ-αρχος σε αναζήτηση κηδεμόνα, εναντι κενων, παραπλανητικων, δήθεν, προσδοκιών
όντως, πέρα απ' την πλάκα, αν δε δω ότι γίνεται πραγματικά σοβαρή δουλειά στο άλλο, δεν ασχολούμαι. Κι αν στο άλλο μείνουν μόνο αυτοί που είναι τώρα (Deumos, Κάλλαν, Σταυρούλα) σοβαρή δουλειά δε θα γίνει ποτέ. Αυτοί είναι λίγο πάνω από το επίπεδο του Μαξ (δλδ όχι τελείως 0 Κέλβιν, αλλά τους -250 C τους πιάνουν σίγουρα).

Μόνο για το forum συζητείται!
το 5 ποιος το άνοιξε, εσύ ή ο Κάλλαν; Γιατί όποιος το άνοιξε, λογικά έχει και το ντομέιν.

Τέσπα, το webwar 5 μόνο εγώ μπορώ να το καθαρίσω από την παρακμή και να το βάλω στον ίσιο δρόμο, και ο Κάλλαν και η Deumos το ξέρουν καλά αυτό.

Αν ζητάς συνδιαχείριση μόνο στο forum ή, ως μογγολόσλαβος μετανάστης, και στον server που μοιράζονται δύο ακόμα websites με domain και premium membership (όπως είναι έτοιμο το premium upgrade και για το WebWar, απλώς απενεργοποιημένο μέχρι να μπει το domain)...
και στο φόρουμ και στον σέρβερ.

"Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Frederick University"

Ό,τι πιο αλλοτριωμένο και μικροαστικό μπορεί να υπάρξει. Ξερνάω. Καλύτερα πληροφορική να σπούδαζε μπας και μάθαινε επιτέλους να κάνει σωστά phishing σε κωδικούς φέισμπουκ.

Δεν ρώτησα πόσοι διαχειρίζονταν το παλιό WebWar... Ρώτησα τι ζητάς ακριβώς λέγοντας "συνδιαχείριση"...
να υπάρχουν περισσότερα από 1 άτομα στη διαχείριση, ώστε ο ένας να αστυνομεύει τον άλλο, να μην επιτρέπεται κατάχρηση εξουσίας όπως του Πινοσέτ, ή τόπικ που μπορεί να κάνουν τη ΔΗΕ να μας κλείσει, όπως του Πλατή, να σβήνονται στο πιτς φιτίλι. Αυτά είναι αδύνατο να γίνουν με μόνο 1 άτομο αντμίν. Τι στον πούτσο δε μπορεί να καταλάβει το στενό ανατολικομεσογειακό μανιατομυαλό σου;

Συνδιαχείριση; :-X Ανάλυσέ το μία παρακαλώ...
επειδή είσαι noob, δε θυμάσαι ότι στο original ww τη διαχείριση την είχαν από κοινού 5 άτομα. Κι εσύ θες, σε ένα φόρουμ που θα μπαίνουν 1000 άτομα τη μέρα, να κάνεις κουμάντο μόνη σου; Δε σφάξανε.

Δεν είπε κανείς να το κλείσεις το τσαντίρι / τσοντοφωλιά σας. Εγώ απλώς ζητώ το backup αυτού ώστε να το προσαρτήσω στο άλλο. Ή, σε περίπτωση άλλης συμφωνίας, να το κλείσεις με redirect ξέρω γω ώστε να μπορείς να το ενεργοποιήσεις πάλι μετά αν χαλάσει η συμφωνία.
Με redirect καλύτερα. Το μπακάπ δεν παίζει να το ενσωματώσω στο καινούριο αν πρώτα δεν υπάρχει συνδιαχείριση. Όσο κάνεις κουμάντο μόνη σου στο καινούριο, δεν μπορώ να σου δώσω τίποτα.


Ομολογία του ναζιφασίστα Χίμλερ (4 Οχτώβρη 1943, Πόζναν Πολωνίας)

First, the military situation. I will begin with Russia. When — I believe it was in 1937 or 1938 — the great show trials were being held in Moscow, and the ex-Czarist officer and later Bolshevik general Tuchachevski and other generals were shot, we were, at that time, all over Europe, even in the Party and the SS, of the opinion that the Bolshevik system, and therefore Stalin, had made one of its most serious mistakes. We were absolutely mistaken in this judgment of the situation. We can state this, once and for all, in a spirit of full respect for the truth. I believe that Russia could not have withstood the two years of war — it is now in the third year of war — had it retained its ex-Czarist generals. It turned — I'll discuss this first of all — its political commissars into generals, it sought out those who had grown up through the Red Army as commanders, as generals, so that they could simultaneously act as political commissars. The stubbornest bearers of the will of the Bolshevik... doctrine, I should like to call it, not an ideology... is, in Russia, simultaneously a commander and leader.

Anyway... :D
"Μανίτσα" εγώ δεν ενδιαφέρομαι να γίνω admin εδώ πια, και τώρα που δεν έχω λόγο να κρύψω και τίποτα ομολογώ ότι ποτέ δεν ήμουν δημοκρατική για να "ζητιανεύω ψήφους από κωλόγριες στα LIDL" όπως είχε πει ο Πατριάρχης μας στην τοπική ηγεσία του γυφτομάγαζου που υπηρετείς :D

Και βασικά το ερώτημα, που πρέπει να τεθεί και στην Γενική Συνέλευση, είναι ποια είναι η θέση σου επί του θέματος της συγχωνεύσεως των forum και ποια η γνώμη των members;
από την αρχή ήμουνα υπέρ της συγχώνευσης. Ο πουστρο-μαξ μόνο είναι εναντίον.

Πριν συγχωνευτούν όμως πρέπει να υπάρξει διαφάνεια για το ποιος θα κάνει κουμάντο στο ενιαίο καινούριο. Γιατί άμα είναι να το συγχωνεύσω για να κάνετε οι λεσβίες κουμάντο και στα δύο, καλύτερα κάθομαι εδώ και βρίζω το Μαξουλίνο.

Τη βάζω για ιστορικούς λόγους επειδή βαριέμαι να μπαίνω σα γκεστ.

Ομιλία Γκέμπελς μετά την απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ

German men and women!

The one good aspect to 20 July was that it brought each of us to attention. Suddenly the nation stood before an abyss and peered into its terrifying depth. Everyone realized what the failed attempt against the Führer and his top military advisors would have meant. The whole nation realized that its very existence might have ended had the plans of the traitorous Putsch clique succeeded. It is easy to sit in judgment of this or that measure when a strong government is in control. That does not necessarily mean one does not support the government. A nation realizes what such a government means only when it for a moment faces the possibility of losing it. Only then does the nation see the real value of an authority that everyone takes for granted, and to which everyone, without exception, gives the right to rule and to decide. What would these nitpickers do if that authority suddenly disappeared? At such a time as this, a strong hand at the helm is the most important prerequisite to keep things going, and ultimately to win the victory. Few successes are the result of luck or accident; nearly all have to be won in a hard battle with fate. The historical burdens bound to such successes can only be mastered by a personality of historic scale. If that personality is lacking, the struggle is hopeless from the start.

The German people made major decisions on 20 July and the days following and the leadership could not and did not hesitate to carry them out. None of these decisions weakened us; all of them were aimed at increasing and concentrating our war effort. There is no more eloquent proof of the level of German war morale. A nation that after five years of such a war has no thought but to work harder and fight more bravely than ever before, and that responds to such an attack on the life of its Führer, and thereby its own life, with such a wave of confidence and faith, is certain of victory. It need only work resolutely and loyally, undismayed by the dangers and difficulties it faces. At the end of the war the balance will be drawn. Victory can be won neither by cheating nor swindling; the nations must win it honestly, and each action or lack of action is a step toward it or away from it. If 20 July has any larger meaning it is this: It brought each one of us back to the essence of our struggle for existence and reminded us that we have overcome many obstacles in the past, but there are things still worse that could not be overcome.

The total war that is to be realized step by step has both a moral and a material side. It is true that the duties and obligations of each German toward the war effort are laid out more extensively than before in laws, regulations and rules. However, there remains room for individual initiative. It is more than a matter of bringing to bear the not yet fully used reserves of German fighting and working strength. The war is more than a military, political, and economic matter. It is also a matter of morale and worldview, and we must deal with them along with the material issues. Each of us must start with himself, if he wants to change the course of the war in the way each of us longs for. Many of us have given ourselves too much consideration, and have not become stronger and firmer as a result. One individual passed along the hardest burdens of the war to another, who in turn decided he was not up to them either, and that the war could and would be won without him. This viewpoint is as despicable as it is ominous. We find ourselves in no bed of roses, and must use our full strength if our chances of victory are to remain undiminished. More than ever before, we are a fighting community on board the same ship that is plowing through stormy seas. It will either bring us all safely to the secure harbor of a happy peace, or we will all go down together with it.

If we are to take total war seriously, as more than an empty phrase, each must draw the proper conclusions both for his work and for his personal life style. Up until now we boasted about all left over from peace that was still ours in this fifth year of the war. Now we must learn to boast about what we have thrown overboard. A simple, spartan lifestyle does not have to be unhealthy. The more we adjust our lives to the realities of war, the more we benefit our cause, which we all want to see triumph.

It is no great honor for us that one hardly notices the war in public life, save in those areas suffering air attacks. In the future, the war should be everywhere evident. Every foreign visitor should encounter the war everywhere, and see that he is in a nation that is fighting for its life and future, and that is determined to make every necessary sacrifice. Only fools think this will diminish our national prestige. Rather, our friends will admire us and our foes will fear us. The more we bow to the demands of the war, the sooner it will bend to our will. An old proverb says that a nation should think only of war during peace. How much more true is this during war! Nothing takes precedence over the war effort. The more consistently we realize this, the easier it will be to give up the last remnants of peace and serve only the war effort.

We have often said that this is not a matter of fundamentals that we want to maintain forever. We are the last to call for primitivizing public and private life. When, however, there is no other alternative, we must have the courage to toss overboard all the old comforts and conveniences. We will soon see how little we miss them. We know that there are countless millions in our nation who are ready to make any sacrifice, as long as they do not have to fear that their neighbor will fail to join them, leaving them looking like a fool. They do not need to worry. The total war we are waging is on the one hand a matter of each individual doing what obviously has to be done, but it is also a matter of law and penalties. We cannot allow millions of German women to work ten or twelve hours a day while a few thousand do no work at all, for example. And they may not believe that they can meet their duty to the nation by some sort of make-work for their father or uncle. We will take the necessary action against such elements. They sin not only against the material requirements of the war effort, they also harm our morale.

I can say this for myself, that if I shall repent in my life of anything, it will not be of the twenty three years that I have been working under the leadership of the Führer, but of those few early days when I thought that the Führer was too much in a hurry, was forcing events, was committing a mistake, and that I would have to oppose him. It is now as clear as noonday that if the German people, under the Führer's leadership, had not seized power in time in that fateful January of 1933, we should, a few weeks later, have had the dictatorship of the most ruthless, most unscrupulous Jewish rascals, with the Red Army at the gates of Barlin! (Loud and continued applause). It is known now that it had been decided to massacre all of us by February 1933, and if the Communists had had more weapons at their disposal, they would have done so. Even after January 30 the Communists intended to massacre us, and one of their members, Lubbe, even recruited people for the purpose.

Eleven years later, the putschist Stauffenberg admitted himself, that he had succeeded in scraping together 5,000 champions - of a very doubtful quality - to stage a rebellion and cause anarchy in Germany after the death of the Führer. There was the will, but there was not the way. The bomb of the traitors could not kill the Führer, could not kill the German people!

That is why the man who has accomplished such work is entitled to immortality. That is why a blow directed against him is received by everybody as a blow directed against themselves. Field Marshal Keitel was right when he said in Rastenburg: ‘When the Führer is cruelly wounded, our own lives seemed so superfluous, so unimportant....’

The Führer has been frequently compared with Gustavus Adolphus, but fate was kinder to him than to Gustavus Adolphus, who became dear to his people after his death. Our teacher and leader came within hair’s breadth of death. He was dear enough to our people even before the attempt, but now, after that treacherous attempt, he will become a thousand times dearer to the hearts of the working class. Gustavus lived still in the memory of his people a long time after his physical life had been cut, but Hitler will live long yet, not only in our minds and hearts, but also in our ranks, in order to fight with us and to carry to a triumphant conclusion the war of liberation of Europe. (Storm of applause).

Yes, a Gustavus Adolphus closely connected with the millions of the urban and rural masses. That is Hitler. Take the fanatical devotion to the Nordic soldiers which distinguished Gustavus; take his integrity, his simplicity, his intimate knowledge of the soul of the people, take his elemental faith in the inexhaustible strength of the ‘lowest of the lowly’, take all this and add to it the first-class education of a National Socialist, an iron will, an acute analytical mind, and you will get Hitler such as we know him now. A National Socialist is just a Nordic soldier who had tied up his fate with the most advanced ideal of modern times. The figure of the leader of the civilized European people, Hitler, will yet throw into shade the glory of the most glorious of the Nordic fighters of the time of the Thirty Years War.

He was never forgiven by the old system for having once declared in the Reichstag: ‘I hate your order; yes, I am a deadly enemy of your entire bourgeois society.’ And the same Hitler used to say: ‘When I am praised by the bourgeoisie, I ask myself, “What folly have you committed to have merited the praises of these cannibals?”’ The hidden enemies of the German people, the Stauffenbergs and the Kluges still hate him for that, and he is proud of it. At the tensest moment of struggle, Hitler is fond of repeating, as he did on the eve of the Revolution, the poet’s words: ‘We get our approbation not in the sweet murmur of praise, but in our enemy’s wild shouts of rage.’ This is characteristic of Hitler. These words are Hitler himself. The Führer quotes poetry but seldom, but in this case he used it with good reason. The wild shouts of rage of the enemies of the German people have ever been the best music to the Führer's ear. The greater the rage of the enemies, the more calm and assured Hitler is.

Again, the Führer is fond of comparing our cause with a rushing railway engine. Indeed, our railway engine rushes with a dizzy swiftness, but then our driver manages the engine as no else can. His eye is sharp, and his hand is firm and will not tremble for one second even at the most dangerous culverts. Fate gave us a sign on 20 July. Forces were at work that wanted evil, but brought about good. We will not be idle. We will obey the call of duty, wherever and whenever we hear it, and know that our actions will bring about victory. It cannot be otherwise. This is a unique war effort, unprecedented in its length and hardness. We have grown through it such that we can master the growing difficulties.

At this moment our leader has fully recovered. For a moment he struggled with death, but he has vanquished it, and he still lives. This is symbolic. At one time it looked as if our cause had been mortally wounded. It is at present coming round again, as our leader Adolf Hitler is coming round; the clouds will scatter, and we shall vanquish all our enemies. (Storm of applause.)

Γενική Συνέλευση / Εκλογές στην Κύπρο
« on: July 27, 2016, 02:01:53 am »
Στις 22 Μάη πραγματοποιήθηκαν βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο.
Σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, σε σύνολο εγγεγραμμένων 543.186, ψήφισαν:362.541 (66,74%) Αποχή:180.644 (33,26%) Έγκυρα:351.389 (96,92%) Άκυρα:7.675 (2,12%) Λευκά:3.478 (0,96%).

Πρώτο κόμμα των εκλογών αναδείχτηκε το μεγαλοαστικό κόμμα του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗ.ΣΥ) με 30,69% και δεύτερο το σοσιαλδημοκρατικό ΑΚΕΛ με 25,67% το οποίο κατέγραψε ισχυρή πτώση του ποσοστού του (-7,1%).

Στην οκτακομματική Βουλή που προέκυψε εισέρχεται για πρώτη φορά το Ναζι-φασιστικό Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ) με 3,71%, «αδελφό» κόμμα της δολοφονικής συμμορίας της «Χρυσής Αυγής» στην Ελλάδα. Αυτή η αρνητική εξέλιξη έρχεται να προστεθεί στην άνοδο των φασιστικών και εθνικιστικών κομμάτων σε όλη την Ευρώπη που σημειώνεται αυτή την περίοδο και εντείνει το φαινόμενο της φασιστικοποίησης σε όλες τι χώρες. Πιο αναλυτικά το ΕΛΑΜ κατέγραψε 6,53% στην Πάφο ενώ στις υπόλοιπες περιφέρειες κινήθηκε μεταξύ 3%-4%.

Στη Βουλή εισέρχονται επίσης τα ΔΗ.ΚΟ με 14,49%, ΕΔΕΚ- Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών με 6,18%, Συμμαχία Πολιτών με 6,01%,  Αλληλεγγύη με 5,24% και Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών με 4,81%

Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία των εκλογών ήταν η μεγάλη αύξηση της αποχής, η οποία έφτασε το 33,26%. Την ίδια ώρα τα άκυρα-λευκά ξεπέρασαν το 3%. Η αποχή και στην Κύπρο, όπως και στην Ελλάδα και σε μια σειρά άλλες χώρες, έχει αρχίσει και παίρνει ποιοτικά χαρακτηριστικά τα οποία οι κομμουνιστές θα πρέπει να εκτιμήσουν.


Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κυνηγάνε τους αστούς
πετσοκόβουν τα κεφάλια
από εχθρούς και από πιστούς.

Τα παιδιά μες τα χωράφια
κοροϊδεύουν τον παπά
του φοράνε όλα τα άμφια
και το παν στην αγορά.

Οντως, ο Πινοσετ παρέβη τις εντολες που δώθηκαν απο την ΓΣ. Χειροκροτω τα αμεσα αντανακλαστικα εναντια στην αυθαιρεσια της εξουσιας. Το θέμα ειναι πως πρέπει να υπάρχει και άλλος αντμιν, και δεν ξερω ποιος μπορει να καλυψει αυτη την θεση...

τον Κάλλαν ή τον Γεμιστά θα πρότεινα εγώ, αλλά έχω καιρό να τους δω εδώ. Στο καινούριο γράφουν.

Pages: [1] 2 3 ... 28