Author Topic: ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ 4  (Read 1371 times)

0 Members and 0 Guests are viewing this topic.

THE END

  • Guest
https://webwar88.createaforum.com/general-discussion/913933925913925921931924927931-924933913923927933/msg1488/?PHPSESSID=c9



Πάλι τίποτα δεν έκανες κότα λειράτη. Και σε ξαναρωτάω, πότε θα με χακάρεις;

Βροχή οι φάπες στον γαλοτυρένιο, φρεσκοξυρισμένο σβέρκο μου!
ΤΣΟ ΚΑΙ ΛΟ ΜΕ ΕΧΕΙΣ, ΓΚΑΒΛΩΝΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟ ΣΟΥ
ΕΙΜΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΑΝ ΣΟΥ, 10 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΠΑΝΤΟΥ*
ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΜΕ ΑΓΩΝΙΑ ΤΗΝ ΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥΡΚΑΛΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΤΑΞΕΣ!
Υ.Γ.η IP μου είναι τροφή για χακαρίσματα και memes.
*εκτος απο το φορουμ σου και την κυπρο, εκει κωλωσα

ΚΑΙ ΚΛΑΑΑΑΑΜΑ!!!
ΚΑΙ ΚΛΑΜΑ ΕΓΩ Ο ΕΜΜΟ-ΝΙΚΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ!!!
ΚΑΤΣΕ ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΤΑ ΑΓΓΟΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΑΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΑ
ΠΕΣ ΣΤΗΝ ΑΛΟΓΑ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ ΤΟ XXLARGE ΚΑΙ ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΠΟΝΟ
ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΠΑΩ ΑΠΟ ΠΟΥΤΣΟ
ΕΠΑΘΑ ΑΜΟΚ. ΤΑΜΠΛΑΖ. ΤΑ ΕΠΑΙΞΑ ΛΕΜΕ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ.  ΚΑΙ ΣΑΝ ΚΑΛΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΙΟΥ  ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΕΣΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΥΙΤΕΡ,
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΤΙΣΚΑΣ ΠΟΥ ΜΕ ΓΑΜΑΝΕ ΤΑ ΕΘΝΙΚΙΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ...
ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕ ΓΙΩΡΓΑΡΑ, ΖΑΙΕ, ΧΑΡΝΤΡΟΚ, ΚΑΙ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΕ
ΓΡΑΦΩ ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΓΡΑΨΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΜΠΟΤ
ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ. ΤΖΑΜΠΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΗ ΜΑΖΟΧΑ ΚΑΙ ΓΚΑΒΛΩΝΩ
ΝΑ ΜΕ ΓΑΜΑΝΕ ΚΛΩΝΟΙ ΤΟΥ ΜΑΚΣ, ΥΠΕΡΑΝΩ ΠΑΣΗΣ ΥΠΟΨΙΑΣ.
ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΟΞΕΦΤΥΛΙΚΙ. ΜΕ ΦΤΥΝΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΓΕΣ. ΓΕΛΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΔΑΛΟ ΚΑΤΣΙΚΙ. ΚΑΙ ΘΑ ΓΕΛΑΣΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΥΤΣΑ, Η ΑΓΙΑ ΠΟΥΤΣΑ Η ΒΑΡΙΑ Η ΠΟΥΤΣΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΟΠΟΥ ΝΑΝΑΙ. ΕΚΕΙ ΘΑ ΔΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΦΑΝΤΑΡΟ... ΓΑΜΗΣΕ ΤΑ ΤΣΙΦΤΗ ΜΟΥ.
ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕ ΧΟΥΝΤΟΒΟΡΙΔΗ ΥΠΟΥΡΓΕ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΑΔΩΝΗ ΣΑΣ ΒΛΕΠΩ ΚΑΘΕ ΝΥΧΤΑ ΕΦΙΑΛΤΗ.

ΠΑΙΡΝΩ ΠΟΠ ΚΟΡΝ. ΠΑΙΡΝΩ ΛΙΤΡΑ ΚΟΑΚΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΥΡΙ ΦΕΤΑ ΔΩΔΩΝΗ. ΘΑ ΜΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ. ΤΟ ΘΕΑΜΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ. ΕΓΩ Ο ΚΛΟΟΥΝ ΠΡΩΤΟΣ ΣΕΡΝΩ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΞΕΦΤΥΛΑΣ ΜΟΥ. ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΡΕΕΙ ΑΦΘΟΝΟ. ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ.

Quote from: tenekes

Jed_eye Δημήτρης aka Кристаллнацхт
┌∩┐(◣_◢)┌∩┐

https://twitter.com/metamorfopsies/status/1215919286327414784
https://twitter.com/metamorfopsies/status/1215317568271081472
https://twitter.com/metamorfopsies/status/1214801240166731776
https://twitter.com/metamorfopsies/status/1214258551604027393


Σημείωσις: Το ban IP εναντίον του κυπρίου εις το έτερον forum έσβη ομού μετά το αυτό κατά του account Stalin1488, ο εστιν ενεργόν εν τω παρόντι. Ευελπιστώ να υπάρξη ενδιαφέρον εξ ενός των εν τήδε ημέρα. Εγώ, πάντως, υπέρ των θα εθεώρουν ότι έτι και η διαφωνία των δύναται να επιλυθή ουτωτρόπως.




ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΚΤΟΥ






MAX OVERDRIVE

https://www.youtube.com/watch?v=8MXel-LTIHw
https://katahthoniosdemon.blogspot.com/2019/10/blog-post.html
Καμαρώστε τους Λαρ'σαίους, από τα αρχαία χρόνια προδότες!



https://anarchistsworldwide.noblogs.org/

500
ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ

(Χαο-Ποίηση: μια επικ-ολυρικ-ή υπερπαραγωγή, αναφορά σε παλιότερο webwarικο "ποίημα" του
 "εθνικού" ποιητή Χύσκια με τίτλο "Στοχο-Ποίηση", γνωστό τότε και ως Κακο-Ποίηση)


*Drumroll…… Loud cymbal crash*





*grabs microphone*

One-two-three,
One-two-three,
έλα να γαμήσουμε εθνίκια,
όλοι μαζί!

Στο σπίτι του Παβλάρα
μπουκάραν Σομαλοί,
και ο Άδωνις του είπε:
"να ζήσουνε και αυτοί".

Απείλησε, ξιφούλκησε
τα έβαλε με όλους,
αλλ' έμεινε στα λόγια,
ΝΔούτσα για τους (γ)κώλους.

Η μάνα του του είπε,
"δεν έχουμε λεφτά",
και τι άλλο να έκανε..
πήρε τα μετρητά.

(μ)Πολυ-πολιτισμός,
τους είδε με άλλο μάτι,
είδε χαρά στα σκέλια της,
μπήκαν και στο κρεβάτι.

Κατάληψη στο σπίτι του,
που να το φανταστεί,
αλλάξανε τα πράγματα,
και θα προσαρμοστεί.

Ο Πάβλος δεν παντρεύτηκε,
και έμεινε μπακούρι,
στο παιδικό του δώμα,
πάντα, η ζωή του ούλη.

Και είχε να γαμήσει,
απ'του α-γί-ου ποτέ,
ρε είχε αμφισβητήσει,
το φύλο του, καλέ.

Στο παιδικό το δώμα
μένουν τώρα μαζί,
οι δύο νταγκλαράδες,
Παβλάρας και pc.

Απ'το επίδομά τους
πληρώνει για να μπει,
στο ίντερνετ να γράψει,
να παρηγορηθεί..

Μία ώρα ο Παβλάρας,
και μία ωρίτσα αυτοί,
του'απαγορεύσαν λέει,
και στο webwar να μπει.

(Ό,τι είχε απομείνει,
από τα χρόνια εκείνα,
γιατί τώρα το εχάκεψε,
Ⓐναρχική Ταξιαρχία)

Τους είπε ότι είναι εθνίκι,
δωδεκαθεϊστής,
του δώκαν το κοράνι:
"όκι πα-γκα-νι-στής!".

Στράβωσε ο Παβλάρας
αλλά, και τι να πει;
με δύο νταγκλαράδες,
έκατσε να τον πιει.

Θυμόταν και απορούσε,
10 χρόνια μετά,
πώς έχουν γίνει όλα,
όπως τα είπε ο ΜⒶξ.

Άγιος ΜⒶξ προφήτειος,
όλα τα είχε πει,
τύφλα να'ει ο Παστίτσιος,
κατάντησαν με Πι.

Σε λίγους μήνες ήρθαν,
και δύο Αφγανοί,
από τα εξαμίλια,
με βάρκα φουσκωτή.

Φέραν και τη φαμίλια,
και κάθισαν μαζί,
όλο για μούλτι κούλτι,
μιλούσαν στον ναζί.

Του σκίσαν τις αφίσες,
και-τα ειδωλολατρικά,
πετάξαν στα σκουπίδια,
και βάλανε το ισλάμ.

Την πέσαν στον Παβλάρα
ζορίστηκε πολύ,
δεν πάει άλλο, είπε,
θα φύγω από κει.

Επάνω στο καπάκι,
του βγάλαν την IP,
την έκανε να φύγει,
για να ψιλοσωθεί.

Πήρε τα μπογαλάκια του,
με όλα τα κομφόρ,
σημαία απ'τα Lidl,
και το σφυρί του Θορ.

Στο δρόμο πιθηκάκι,
πρεζάκι της TV,
τον είπε μπασταρδάκι,
του έριξε πορδή.

Δεν άντεξε ο Παβλάρας,
και για να εκτονωθεί,
τον πλάκωσε στο ξύλο,
στα ίσα του να'ρθει.

Εχέσθη το πρεζάκι,
με τον μικρό τον "γρύλο",
έπεσε κερματάκι,
απ'το πολύ το ξύλο.

Τον άφησε λιπόθυμο,
μπρος στου disqus τον τοίχο,
παρέα με τις μάσκες του,
του'κοψε και τον "γρύλο"΄.

Κατούρησε κι απάνω του,
νοτίστηκε κι η αφίσα,
του Τσιπραντρέα του γαμιά,
του δημοψηφοχύσια.

Εφούσκωσε ο Παβλάρας,
απ'την υπερηφάνεια,
έδειρ' ένα πρεζάκι,
ένιωσε πάλι άντρας.

Ντουγρού για τους αγρούς,
εβρέθη σε σπηλιά,
μαζί με ειδωλολάτρες,
και άλλα παγανά.

Με τελετές και μάγια,
εχάρηκε η ψυχή του,
βρήκε το νόημά της,
η σάπια η ζωή του.

Εκστατικά ανατένισε,
του λαρ'σαίου το μέλλον,
και είδε ότι είναι όμορφα,
στου Πάνα το μπουρδέλο.

Μα ξύπνησε απότομα,
σε σύγχρονο αιώνα,
που δεν περνάνε πια,
τα μάγια, τα δαιμόνια.

Και επροβληματίσθη,
ο Παβλάρας ο χαζός,
που το μυαλό το είχε,
μονάχα για ντεκόρ.

Το σκέφτηκε απο'δω,
το σκέφτηκε από'κει,
σου λέει: ας πεθάνω,
για του Πάνα το γκαβλί.

Παγάνια και εθνίκια,
του πήραν τα μυαλά,
κάτι πρέπει να κάνουμε,
ολοκληρωτικά!

Τα πήρε ο Παβλάρας,
την είδε αγωνιστής,
φόρεσε τη στολή του,
και κράνος ασορτί.

Με πτυχωτή φουστάρα,
τσαρούχι φουντικό,
έμοιαζε ο Παβλάρας,
με παρενδυτικό.

Επήγε ως τη σαλόνικα,
να δει μπαόκια αστούς,
τους βρήκε φυσαρμόνικα,
μεθύσι, τους παστούς.

Κατέβηκε ως την Κρήτη,
να βρει μια νορδικιά,
που το'παιζε μεγάλη,
μα της πήραν τα βρακιά.

Η "Τζημερού" με ύφος,
εβραιο(τουρκο)κριτικά,
του είπε για τις Πρέσπες,
κι('ότι) όλα θα παν καλά.

Την πίστεψε ο Παβλάρας,
κι'ας την ξέσκισε ο ΜⒶξ,
που να'ξερε ο λαρ'σαίος,
πως μιλούσε σε έναν βλαξ.

Κι ενώ κλωθογυρίζουν,
το 2020, χρονιά σημαδιακή...
έμελλε να γνωρίσουν,
ψωλή Ⓐναρχική!

Και κάνανε και σχέδια,
να φτάσουνε ως την πόλη,
μα ξέμειναν στο δρόμο,
και πήρανε την ψώλη.

Απάνω στο καπάκι,
δε βγαίνει ούτε ο Τράμπας,
μεγάλο το χαστούκι,
έγινε ο μάγκας Δάγκας.

Εχέσθη ο Παβλάρας,
άλλα εφανταζόταν,
που να'ξερε ο λαρ'σαίος,
αυτό που θα ερχόταν.

Στους 12 θεούς,
κάνει μεγάλο τάμα,
να ακούσει και ο Ρασσιάς,
που "μένει" στη Βαλχάλα*.

*Valhöll, "Αίθουσα των σφαγιασθέντων"

Τυρόγαλα, ψωμάκια,
και άλλα ιερά,
τα αφιερώνει όλα,
σε μια θεά Αθηνά.

Κι ήρθε το '21,
διακόσια χρόνια "free",
φουσκώσαν τα μυαλά του,
και επαναστατεί!

Τραβάει κουζινομάχαιρο,
στο νάυλον γιλέκο,
έχει κι αεροβόλο,
το παίζει πιστολέρο.

Θυμάται, τότε, που'τανε,
μικρό χαζό παιδί,
που'χε και νεροπίστολο,
και πλαστικό σπαθί.

Που'πα, ρε Καραμήτρο,
με τη φυσοκαλαμιά;
ενάντια σε τζιχάτζια,
και Ⓐνάρχες με στουπιά;

Σβουρνιές κάν' η ιστορία,
κανένας δε μαθαίνει,
έρχεται Ⓐναρχία,
το τέλος σας, κραδαίνει.

Κι εκεί τα είδε όλα,
το παγ'νό (εθνο)γκαγκά,
που νόμιζε ο χαζούλης,
πως θα τ'ς κάνει όλους ντα.

Πάνε οι αυταπάτες,
και τα ναζορομπότ,
δεν πέρναγαν οι απάτες,
και τα ιντερνετομπότ.

Οι φωτογραφιούλες,
μεμεδάκια και σκατά,
ή-τα-νε για την πλάκα,
στους πυρήνες την φωτιά.

Γκρεμίστηκε ο μύθος,
του Παβλάρα του σκληρού,
και ένιωσε τον πόνο,
του Ⓐναρχικού στρατού.

Κατουρημένος στέκει,
στης μάχης την φωτιά,
τον Χάρο τον εβλέπει,
να του χύνει τα μυαλά.

Μωρ, κλαίει και βογγάει,
μα ο πόνος δε περνάει,
εύχεται να πεθάνει,
στη Βαλχάλα θε' να πάει.

Κοιτάζει τα συντρόφια του,
όλοι στα ίδια χάλια,
βλέπει εθνογκαγκά,
να τους παίρνουν τα κεφάλια.

Πάει ο φασιστόμπατσος,
πάει τ'αρχιδοπαίδι,
ήτανε όλες μάσκες,
του Παβλάρα του "ξεφτέρη".

Μέσα στην παραζάλη τους,
θυμούνται τα παλιά,
όλα τα περασμένα...
που τον βρίζανε στεγνά.

Τώρα ποιός θα σας σώσει,
ρε γερο-εθνοπαγανά;
ο ιδρώτας θα σας ζώσει,
ρε ζαβά του κερατά;

Μαύρος, ψηλός, γαμιστερός,
μην είναι ο darthvader;
όχι, περσόνα ήταν κι αυτή,
εκείνου του λαρ'σχέιτερ!

Κανένας δε θα έρθει,
μείνατε με στιχάκια,
στον κώλο σας θα φέξει,
βόμβες-δυναμιτάκια.

Τον λέγαν μπετοΜⒶξ,
τον λέγαν πουστροΜⒶξ,
είχε και αποψάρα,
το κάθε εθνοβλάξ.

Μα ο ΜⒶξ δε τα παράτησε,
δεν σκώθηκε να φύγει,
τώρ' όλα μοναχούλια τους,
σαν το κλαμμένο γίδι.

Και τι δε δοκιμάσανε,
να σώσουν το μαντρί,
στο τέλος όμως κάηκε,
σαν πασοκοσκυλί.

Τους έδωσε στεγνά,
τους χάκαρε με βία,
τους πήρε τα μυαλά,
μια εθνοκτηνωδία.

Όλες οι Φάλιες έκαναν,
πάρτι μες στο μυαλό σας,
με τα πολλά σας ξέκαναν,
φωτιά για το καλό σας.

Εθνίκι δεν γεννιέσαι,
μονάχα καταντάς,
κι-έτσι, σε καταριέσαι,
κι απ'το μίσος φτοκτονάς.

Τώρα, ακούτε Μίστερ ΜⒶξ,
(και) παθαίνετε λουμπάγκο,
σας πήραμ' παραμάσχαλα,
(και) σας βάλαμε στον πάγκο.

Στα τρένα, στα τρένα!
φωνάζει ένα ναζίδι,
τ'ακούει ο Ρουβίκωνας,
(και) του κόβει ένα αρχίδι.

Δε φταίει ο ΜⒶξ, αν όλοι εσείς,
τον θέλατε με Πι,
τώρα που καταλάβατε,
φάτε ξεγυρ'σμένο Χι.

Αφού ήσασταν γαμιστεροί,
όλοι σκληρά καριόλια,
πώς κάηκε έτσι το μαντρί,
πείτε μου, χαζοβιόλια;

Τον ΜⒶξ κατηγοράγατε,
μα κάνατε τα ίδια,
αυτά και τρισχειρότερα,
και πήρατε τα Ⓐρχίδια.

Τρία μαντριά σας έκλεισε,
στεγνά και Ⓐναρχικά,
στο φόρουμ του δεν ήρθατε,
χεστήκατε με μιά.

Σας ζήτησε διεύθυνση,
σφυράγατε αδιάφορα,
έ-κα-νε ανακατεύθυνση,
σας ξέσκισε παράφορα.

Σας κάλεσε στις Φάλιες,
νατα "πείτε" από κοντά,
χεστήκατε κουφάλες,
μη σας κάνουμε όλους ντα.

Απ'την πολύ τη μούφα,
σκαρφίστηκαν κι απόβαση,
αφήσανε τη λούφα,
και κατέβηκαν στην κόλαση.

Την είδαν από-μακριά,
αλλά μέσα δεν μπήκαν,
ούτε φωτογραφία,
δεν ανέβασαν, κρυφτήκαν.

Έτσι, παίρνω κι εγώ,
όλονε τον πλανήτη,
στη φαντασία μου νικώ,
κάθε χαζό εθνίκι.

Τώ-ρα καταλαβαίνετε,
πόσο χαζούλια ήταν,
οπόταν μην περ'μένετε,
τίποτα από πιθήκια.

Ανέραστη γενιά,
θα φύγουν πριν την ώρα τους,
δεν έζησαν καθόλου,
ούτε μέσα στη χώρα τους.

Κοιτάξτε κάτι εθνίκια,
που βρίζουνε και κράζουν,
μα ούτε μία κυβέρνηση,
δεν μπόρεσαν να βγάλουν.

Ακόμα και η Αυγούλα,
έμεινε στην απέξω,
παρέα με την χοντρούλα,
που δε θέλω να την "παίξω".

10 χρόνια φαλάγγι,
στους δρόμους και στα fora,
καιάδας το "φαράγγι" σας
μας κλάσατε με φόρα.

Άβυσσος η μπζυχή,
ενός εθνογκαγκά,
μπλεγμένοι μες στα κόμπλεξ,
(και) στα ιδεολογικά σκατά.

Μα έτσι όπως ήσασταν,
στ'ανέραστο εαυτό σας,
εκρύβατε πολύ καλά,
τον ομοερωτισμό σας.

Στο γκώλο σας ντρεπόσασταν,
να βάλετε στραπόν,
μα αν εκπουστευόσασταν,
δε-θα πέρνατε ντεπόν.

Η Τέλα και η Γκέκω,
ακόμα και οι Ούλτρας,
εκρύβανε στο σώβρακο,
μία μεγάλη φούρκα.

Τώρα με τα χαπάκια,
καταπίνετε γουλιές,
κοιτάτε να γλιτώσετε,
Ⓐναρχικές ψωλιές.

Το παίζατε netwarriors,
μα τώρα είστε άφαντοι,
κατάντια η τρομάρα σας,
θα πάτε όλοι άπατοι.

Δεν ξέρατε να ζείτε,
και μείνατε μονάχοι,
μέσα σ'ένα δωμάτιο,
'γκαλιά με το κρεβάτι.

Χάσατε τις ζωές σας,
να κάνετε άλλους πλούσιους,
παίζατε τις ψωλές σας,
μπροστά στους περιούσιους.

Μα αυτοί που κοροϊδεύατε,
σας πιάσανε κορόιδο,
ενώ εσείς χαζεύατε,
σ'ς πηδάγανε τον κώλο.

Ρε πάρτε το χαμπάρι,
δεν υπάρχει ηθική,
όλα μες στο παιχνίδι,
για μια νίκη Ⓐναρχική.

Και ο τσύριζα και ο σφύριζα,
όλα ήταν αναγκαία,
να πάρουμε αμπάριζα,
εθνίκια τελειωμένα.

Ο Κούλης σας ξεκούλιασε,
αυτόχθονες στους κώλους,
και απλόχερα σας μοίρασε,
τζιχατζιστές σε όλους.

Μούγκα στη στρούγκα της δεξιάς,
στα άκρα και στη μέση,
κακόμοιρα με μιας,
σας βάλανε και φέσι.

Που είναι οι παράτες,
οι μηχανοκινητές;
μούγκα απ'τις στραπάτσες,
τις διπλοαπανωτές.

Κουράστηκαν οι έλληνες,
το ρίξανε στον φρέντο,
χαρά για τους Ⓐνθελληνες,
σας κάψαμε τα κρέντο.

Όλα τ'απαγορεύσαμε,
ακόμα και τις λέξεις,
λάθρο- δεν ξανακούστηκε,
απο την εποχή τ' Αλέξη.

Σε λίγα χρόνια η ελλάς,
δε θα'ναι ούτε μια λέξη,
τα σύνορα στο κώλο σας,
θα βάλουμε να φέξει.

Δεν ήσασταν για δύσκολα,
μόνο για καφενεία,
να λέτε εξυπναδούλες,
για την σάπια κενωνία.

Μου θέλατε και web-war...
σας το'πα, δε σας παίρνει,
τον ΜⒶξ αμφισβητούσατε,
με το στραπόν σας γέρνει.

Σας ενοχλάει ο πόλεμος;
ε, φτιάχτε ένα με ειρήνη,
να τραγουδάτε ολημερίς,
κανένας μη σας φτύνει.

(*μουσικό διαλειμματάκι*
έχω το Ⓐλφάδι,
το φοβερό μου σήμα,
με θέλουνε αβαντ-γκάρντ,
σε όλη την Ⓐθήνα,
...
μα εγώ όμως δεν ταράζομαι,
χτυπάω μια μολότοφ,
και, βάζω, μπροστά,
το Ⓐναρχοπολυβόλο!
*τέλος μουσικού διαλείμματος*)

Μπάχαλα στην Αθήνα,
Σαλόνικα και Πάτρα,
Στη Λάρισα λαχτάρισαν,
το Ηράκλειο στη θράκα.

Ιπτάμενοι αναρχικοί,
ναπάλμ μες το μπουκάλι,
κοίτα καιρό που διάλεξε,
ο χάρος να σας πάρει.

Γλέντι τρικούβ^