Author Topic: Re: Βρετανία: Θρήνος για την 16χρονη που μαχαίρωσαν μα&  (Read 108 times)

0 Members and 0 Guests are viewing this topic.

partalis malakas

  • Guest
Το θάρρος να γράψει κανείς την αλήθεια

Φαίνεται αυτονόητο πως αυτός που γράφει πρέπει να γράφει την αλήθεια ε την έννοια δηλαδή πως δεν πρέπει να την καταπνίγει ή να την αποσιωπά και πως δεν πρέπει να γράφει τίποτα που δεν είναι αληθινό. Δεν πρέπει να σκύβει στους ισχυρούς, δεν πρέπει να εξαπατά τους αδύναους. Είναι φυσικά πολύ δύσκολο να η σκύβεις στους ισχυρούς, και είναι πολύ κερδοφόρο να εξαπατάς τους αδύναους. Το να ην αρέσεις στους πλούσιους σηαίνει να παραιτείσαι από τον πλούτο. Το να παραιτείσαι από την πληρωή για καωένη δουλειά πάει να πει, σε ορισένες συνθήκες, να θυσιάζεις τη δουλειά και το να αποδιώχνεις τη φήη ανάεσα στους ισχυρούς σηαίνει συχνά να αποδιώχνεις κάθε φήη. Όλα αυτά απαιτούν θάρρος. Οι καιροί της πιο σκληρής καταπίεσης είναι τις πιο πολλές φορές καιροί όπου γίνεται πολύς λόγος για εγάλα και υψηλά πράγατα. Χρειάζεται θάρρος για να ιλάς σε τέτοιους καιρούς για πράγατα τόσο χαηλά και τόσο φτηνά όπως το φαγητό και το σπίτι του εργαζομένου έσα σε ια βοή από ξεφωνητά ότι το βασικό είναι το πνεύα της θυσίας. Όταν φορτώνουν τους αγρότες ε τιές, χρειάζεται θάρρος να ιλάς για ηχανήατα και φτηνές ζωοτροφές που θα διευκόλυναν την τιηένη δουλειά. Όταν απ όλους τους ραδιοσταθούς ουρλιάζουν πως ο άνθρωπος χωρίς γνώση και άθηση είναι καλύτερος από το ορφωένο, θέλει τότε θάρρος να ρωτήσεις: καλύτερος για ποιόν; Όταν γίνεται λόγος για τέλειες και ατελείς φυλές, χρειάζεται θάρρος να ρωτήσεις αν ή πείνα κι η αάθεια κι ο πόλεος δεν φέρνουν βαριές παραορφώσεις. Και ξανά, θέλει θάρρος να πει κανείς την αλήθεια για τον εαυτό του, το νικηένο. Πολλοί καταδιωγένοι χάνουν την ικανότητα να βλέπουν τα λάθη τους. Η καταδίωξη τους φαίνεται η πιο εγάλη αδικία. Αφού οι διώχτες που τους καταδιώκουν είναι οι κακοί, εκείνοι, οι καλοί, διώκονται για την αρετή τους. Αυτή όως ή αρετή χτυπήθηκε, νικήθηκε κι εποδίστηκε. Ήταν άρα ια αδύναη αρετή, ια κακή, ανεπίτρεπτη, απαράδεχτη αρετή. Γιατί δε πορεί ποτέ να παραδεχτούε στην αρετή την αδυναία της, όπως στη βροχή την υγρή της μορφή. Το να πεις πως οι καλοί δε νικήθηκαν γιατί ήταν καλοί, παρά γιατί ήταν ανήμποροι, αυτό χρειάζεται θάρρος. Φυσικά η αλήθεια πρέπει να γράφεται έσα στον αγώνα ε το ψέμα και δεν πρέπει να είναι κάτι το γενικό, το απρόσιτο και πολυσήαντο. Γιατί από αυτήν ακριβώς τη γενική, απρόσιτη στόφα, είναι καωένη η ψευτιά. Όταν λένε για κάποιον πως είπε την αλήθεια, πάει να πει πως ερικοί ή πολλοί ή κάποιος είπαν κάτι άλλο, κάποιο ψέα ή κάποια γενικότητα. Αυτός όως είπε την αλήθεια, κάτι το πρακτικό. το πραγατικό, το αναντίρρητο, αυτό ακριβώς που έπρεπε να πει. Δε χρειάζεται πολύ θάρρος για να παραπονεθεί κανείς για την κακία του κόσου γενικά και για το θρίαβο της ωότητας και για να απειλεί ε το θρίαβο του πνεύατος από ένα έρος του κόσου όπου του επιτρέπουν ακόα να το κάνει αυτό. Ορθώνονται τότε πολλοί σα να ήταν κανόνια στραένα εναντίον τους, ενώ μόνο τους κοιτάζουν. Ξεφωνίζουν τις γενικές τους απαιτήσεις σε ένα κόσο που αγαπά τους ακίνδυνους ανθρώπους. Απαιτούν ία καθολική δικαιοσύνη για την οποία δε δούλεψαν ούτε στο ελάχιστο και ία γενική ελευθερία. Απαιτούν ένα κοάτι από τη λεία που έχει δήθεν κιόλας οιραστεί από καιρό αζί τους. Αλήθεια νοίζουν πως είναι μόνο αυτό που ακούγεται όορφα. Κι όταν η  αλήθεια είναι κάτι ε αριθούς, κάτι το ξερό και χειροπιαστό, κάτι που για να το βρεις θέλει κόπο και ελέτη, αυτά για κείνους δεν είναι αλήθεια, δεν τους εκστασιάζει. Αυτοί έχουν το εξωτερικό παρουσιαστικό ονάχα των ανθρώπων που λένε την αλήθεια. Το τραγικό αυτούς είναι ότι δεν ξέρουν ποια είναι η αλήθεια.

Η εξυπνάδα να αναγνωρίσει κανείς την αλήθεια

Μιας κι είναι δύσκολο να γράψει κανείς την αλήθεια αφού την καταπνίγουν παντού, στους πιο πολλούς φαίνεται ζήτημα πεποιθήσεων μοναχά το αν θα γραφτεί ή όχι. Πιστεύουν πως το όνο που χρειάζεται είναι το κουράγιο. Ξεχνούν τη δεύτερη δυσκολία το να βρεθεί η αλήθεια. Γιατί ε κανένα τρόπο δεν είναι εύκολο να τη βρει κανείς. Πρώτα πρώτα είναι κιόλας δύσκολο να βρει κανείς ποια αλήθεια αξίζει να ειπωθεί.

poihsh


Να και οι προδότες έχουν σκάψει
Μα ο δρόμος δεν θα τους ξεχάσει
Τον λάκκο του αδερφού και του γειτόνου
Ξέρουν πως οι άλλοι τους γνωρίζουν
Τον ύπνο τους δεν τον ορίζουν
Δεν ήρθε ακόμα το πλήρωμα του χρόνου

Να κι οι δεσμοφύλακες
Χαφιέδες χωροφύλακες
Υπηρέτες του λαού της XLEMPOURIAS
Καταπιέζουν, μαστιγώνουν,
Βασανίζουν, παλουκώνουν
Όλα σε τιμή ευκαιρίας

Να οι κύριοι δικαστές
Τους λέμε οι καταπιεστές
Πως δίκαίο είναι τον λαό τι συμφέρει
Μα αυτοί δεν ξέρουν
Ποιο είναι αυτό
Κι έτσι δικάζουν στο σωρό
Μέχρι να βάλουν τον λαό ολόκληρο
Στο χέρι

Έρχονται οι άλλοι
Με τα τσίγκινα φέρετρα
Που μέσα τους βάζουν
Τ'ανθρώπινα σκέλεθρα
Που φέρουν αυτοί σε τέτοιο χάλι
Ήταν αυτοί που δεν υποταχτήκανε
Και στην πάλη απάνω σκοτωθήκανε
Στην μεγάλη των τάξεων πάλη