Author Topic: Φασισμός, κομμουνισμός, καπιταλισμός  (Read 95 times)

0 Members and 0 Guests are viewing this topic.

Bundesfuhrung

  • Guest
KAΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Ο ιμπεριαλισμός ανάπτυξε σε μεγάλο βαθμό τις παραγωγικές δυνάμεις του παγκόσμιου καπιταλισμού. Αποτελείωσε την προετοιμασία όλων των υλικών προϋποθέσεων για τη σοσιαλιστική οργάνωση της κοινωνίας. Με τους πολέμους του διαδηλώνει, ότι οι παραγωγικές δυνάμεις της παγκόσμιας οικονομίας, που ξεπεράσανε τα περιορισμένα πλαίσια των ιμπεριαλιστικών κρατών, απαιτούν οργάνωση της οικονομίας σε παγκόσμια, διεθνή κλίμακα. Ο ιμπεριαλισμός αποπειράται να λύσει αυτή την αντίθεση με τη φωτιά και με το σπαθί ανοίγοντας το δρόμο σε ένα ενιαίο παγκόσμιο κρατικό-καπιταλιστικό τραστ, που να οργανώσει όλη την παγκόσμια οικονομία. Η αιματηρή αυτή ουτοπία εξυμνείται απ' τους σοσιαλδημοκράτες ιδεολόγους σαν ειρηνική μέθοδος του νέου οργανωμένου καπιταλισμού. Στην πραγματικότητα η ουτοπία αυτή συναντά στο δρόμο της ανυπέρβλητα αντικειμενικά εμπόδια τέτοιας κλίμακας που ο καπιταλισμός αναπόφευκτα θα πέσει κάτω απ' το βάρος των δικών του αντιθέσεων. Ο νόμος της ανισομερούς ανάπτυξης του καπιταλισμού, που οξύνεται στην ιμπεριαλιστική εποχή, κάνει αδύνατες τις διαρκείς και σταθερές παγκόσμιες ενώσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Απ' την άλλη μεριά, σειρά ιμπεριαλιστικών πολέμων, που μετατρέπονται σε παγκόσμιους πολέμους και που μέσω αυτών ο νόμος της συγκεντροποίησης του κεφαλαίου προσπαθεί να φτάσει το παγκόσμιο του όριο - το ενιαίο παγκόσμιο τραστ - συνοδεύονται από τέτοιες καταστροφές, φορτώνουμε τέτοια βάρη στην πλάτη της εργατικής τάξης και στα εκατομμύρια των προλετάριων και των αγροτών των αποικιών, ώστε ο καπιταλισμός θα χαθεί αναπόφευκτα πολύ πιο γρήγορα κάτω απ' τα χτυπήματα της προλεταριακής επανάστασης. Οντας η ανώτερη φάση στην ανάπτυξη του καπιταλισμού, αναπτύσσοντας μέχρι τεραστίων διαστάσεων τις παραγωγικές δυνάμεις της παγκόσμιας οικονομίας, μεταποιώντας όλο τον κόσμο κατ' εικόνα και ομοίωση του, ο ιμπεριαλισμός τραβά στην τροχιά της χρηματιστικής καπιταλιστικής εκμετάλλευσης όλες τις αποικίες, όλες τις φυλές κι' όλους τους λαούς. Μα η μονοπωλιακή μορφή του κεφαλαίου αναπτύσσει ταυτόχρονα σε αυξανόμενο βαθμό τα στοιχεία παρασιτικού εκφυλισμού σαπίσματος, κατάπτωσης του καπιταλισμού. Εξαφανίζοντας σε ορισμένο βαθμό την κινητήρια δύναμη του συναγωνισμού εφαρμόζοντας την πολιτική των μονοπωλιακών τιμών των καρτέλ, διαθέτοντας απεριόριστα την αγορά, το μονοπωλιακό κεφάλαιο τείνει να παρεμποδίσει την περαιτέρω ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Παίρνοντας τεράστια ποσά υπερκέρδους απ' τα εκατομμύρια των εργατών και αγροτών των αποικιών συσσωρεύοντας κολοσσιαία εισοδήματα απ' αυτή την εκμετάλλευση, ο ιμπεριαλισμός δημιουργεί τον τύπο κρατών-ραντιέ που σαπίζουν και εκφυλίζονται παρασιτικά κι ολόκληρα στρώματα παρασίτων, που ζούνε με το κόψιμο των κουπονιών. Αποτελειώνοντας το προτσές της δημιουργίας των υλικών προϋποθέσεων του σοσιαλισμού (συγκεντροποίηση των μέσων παραγωγής, γιγάντια κοινωνικοποίηση της εργατιάς, ανάπτυξη των εργατικών οργανώσεων), η ιμπεριαλιστική εποχή οξύνει τις αντιθέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων και γεννά τους πολέμους, που οδηγούν στη διάσπαση της ενιαίας παγκόσμιας οικονομίας. Ο ιμπεριαλισμός είναι γι' αυτό ο καπιταλισμός που σαπίζει και που πεθαίνει. Είναι το τελευταίο στάδιο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, γενικά. Είναι η παραμονή της παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης.

ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Η εποχή του ιμπεριαλισμού, η όξυνση της ταξικής πάλης και η ανάπτυξη κυρίως μετά τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στοιχείων εμφυλίου πολέμου, οδήγησαν στη χρεοκοπία του κοινοβουλευτισμού. Απ' αυτού και οι νέες μέθοδες και μορφές διακυβέρνησης (π.χ. το σύστημα των μικρών υπουργικών συμβουλίων, η δημιουργία ολιγαρχικών ομάδων στα παρασκήνια, η κατάπτωση και η πλαστογράφηση του ρόλου της λαϊκής αντιπροσώπευσης, το τσεκούρεμα και η κατάργηση των δημοκρατικών ελευθεριών, κλπ.). Το προτσές αυτό της επίθεσης της κεφαλαιοκρατικής ιμπεριαλιστικής αντίδρασης, παίρνει κάτω από ιδιαίτερες ιστορικές συνθήκες τη μορφή του φασισμού. Τέτοιοι όροι είναι: η αστάθεια των καπιταλιστικών σχέσεων, η ύπαρξη σημαντικών εξαθλιωμένων κοινωνικών στοιχείων, η εξαθλίωση πλατειών στρωμάτων της μικροαστικής τάξης των πόλεων και των διανοούμενων, η δυσαρέσκεια της μικροαστικής τάξης της υπαίθρου, τέλος η διαρκής απειλή μαζικών εκδηλώσεων του προλεταριάτου. Για να εξασφαλίσει μεγαλύτερη σταθερότητα, στερεότητα και διάρκεια στην εξουσία της η κεφαλαιοκρατία είναι αναγκασμένη όλο και περισσότερο να περνά απ' το κοινοβουλευτικό σύστημα προς την ανεξάρτητη απ' τις μεταξύ των κομμάτων σχέσεις και συνδυασμούς, φασιστική μέθοδο. Η μέθοδος αυτή είναι μέθοδος άμεσης δικτατορίας, σκεπασμένης ιδεολογικά κάτω απ' την εθνική ιδέα και την αντιπροσώπευση των επαγγελμάτων (στην ουσία των διαφόρων ομάδων των κυρίαρχων τάξεων), μέθοδος χρησιμοποίησης της αγανάχτησης των μικροαστών, των διανοουμένων και λοιπών μαζών δια μέσου της ιδιόμορφης κοινωνικής δημαγωγίας (αντισημιτισμός, επιθέσεις ενάντια στο τοκογλυφικό κεφάλαιο, ενάντια στην κοινοβουλευτική φλυαρία) και της διαφθοράς με τη μορφή δημιουργίας συσπειρωμένης και πληρωνόμενης ιεραρχίας φασιστικών σωμάτων, κομματικού μηχανισμού και στελεχών. Κάνοντας αυτό ο φασισμός επιδιώκει να εισχωρήσει και στο εργατικό περιβάλλον, στρατολογώντας τα πιο καθυστερημένα στρώματα των εργατών, χρησιμοποιώντας την αγανάχτηση τους. την παθητικότητα της σοσιαλδημοκρατίας, κλπ. Κύριο καθήκον του φασισμού είναι το σμπαράλιασμα της επαναστατικής εργατικής πρωτοπορίας, δηλαδή των κομμουνιστικών κομμάτων και των στελεχών τους. Ο συνδυασμός της κοινωνικής δημαγωγίας, της διαφθοράς και της δραστήριας λευκής τρομοκρατίας, παράλληλα με την άκρως ιμπεριαλιστική επιθετικότητα στη σφαίρα της εξωτερικής πολιτικής, αποτελούν τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα του φασισμού. Χρησιμοποιώντας στις εξαιρετικά κρίσιμες για την κεφαλαιοκρατία περιόδους μια αντικαπιταλιστική φρασεολογία, ο φασισμός αφού στερεωθεί στο πηδάλιο της κρατικής εξουσίας, ξεσκεπάζεται όλο και περισσότερο σαν τρομοκρατική δικτατορία του μεγάλου κεφαλαίου, χάνοντας στο δρόμο τα αντικαπιταλιστικά του κρόταλα.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

Το κομμουνιστικό σύστημα εξαφανίζει το χωρισμό της κοινωνίας σε τάξεις, δηλαδή πλάι στην εξάλειψη της αναρχίας της παραγωγής εξαφανίζει κι' όλα τα είδη και μορφές εκμετάλλευσης και καταπίεσης ανθρώπου από άνθρωπο. Στη θέση των αγωνιζομένων τάξεων μπαίνουν τα μέλη της ενιαίας παγκόσμιας κοινωνίας των εργαζομένων. Για πρώτη φορά στην ιστορία η ανθρωπότητα παίρνει στα δικά της χέρια την τύχη της. Αντί να εξολοθρεύει στις μάχες ανάμεσα στις τάξεις και τους λαούς αναρίθμητες ανθρώπινες υπάρξεις και αναρίθμητα πλούτη, η ανθρωπότητα στρέφει όλη της τη δραστηριότητα στην πάλη ενάντια στις δυνάμεις της φύσης, στην ανάπτυξη κι' ανύψωση της κολλεχτιβιστικής της δύναμης. Εξαφανίζοντας την ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής, μετατρέποντας τα σε κοινωνική ιδιοκτησία, το παγκόσμιο σύστημα του κομμουνισμού αντικαθιστά την αυθόρμητη δύναμη της παγκόσμιας αγοράς και του συναγωνισμού, την τυφλή πορεία της κοινωνικής παραγωγής, με τη συνειδητή και με σχέδιο οργάνωση της, που να στρέφεται στην ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, που αυξάνουν πολύ γρήγορα. Μαζί με την εξάλειψη της αναρχίας της παραγωγής και του συναγωνισμού εξαφανίζονται και οι καταστροφικές κρίσεις και οι πιο καταστροφικοί ακόμα πόλεμοι. Στην κολοσσιαία διασπάθιση των παραγωγικών δυνάμεων και τη σπασμωδική ανάπτυξη της κοινωνίας αντιπαρατάσσεται εδώ, η βασισμένη σε σχέδιο διάθεση όλου του υλικού πλούτου της κοινωνίας και η ανώδυνη οικονομική ανάπτυξη, με βάση την απεριόριστη, αρμονική και γοργή ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Η κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας και η εξαφάνιση των τάξεων εξαφανίζουν την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Η δουλειά παύει να είναι δουλειά για τον ταξικό εχθρό. Παύει να είναι μόνο μέσο για τη ζωή και μετατρέπεται σε πρώτιστη ζωτική ανάγκη, εξαφανίζεται η φτώχεια, η οικονομική ανισότητα μεταξύ των ανθρώπων, η αθλιότητα των υποδουλωμένων τάξεων, το άθλιο επίπεδο της υλικής ζωής νενικά. Εξαφανίζεται η ιεραρχία των ανθρώπων στον καταμερισμό της δουλειάς και μαζί μ' αυτή και η αντίθεση μεταξύ της πνευματικής και φυσικής δουλειάς, εξαφανίζονται τέλος όλα τα ίχνη της κοινωνικής ανισότητας των φύλων. Ταυτόχρονα εξαφανίζονται και τα όργανα της ταξικής κυριαρχίας, σε πρώτη σειρά η κρατική εξουσία. Όντας η ενσάρκωση της ταξικής, κυριαρχίας η κρατική εξουσία σβήνει εφόσον σβήνουν και οι τάξεις: μαζί της σβήνουν βαθμιαία κι όλες οι μορφές καταναγκασμού.

Η εξαφάνιση των τάξεων συνοδεύεται με την εξάλειψη κάθε μονοπωλίου της μόρφωσης. Ο πολιτισμός γίνεται κοινό χτήμα και οι παλιές ταξικές ιδεολογίες παραχωρούν τη θέση τους στην επιστημονική, υλιστική κοσμοθεωρία. Σε μια τέτοια κατάσταση πραγμάτων γίνεται αδύνατη οποιαδήποτε κυριαρχία ανθρώπου από άνθρωπο και ανοίγεται τεράστιο έδαφος για την κοινωνική επιλογή και την αρμονική ανάπτυξη όλων των ικανοτήτων που ενυπάρχουν στην ανθρωπότητα.

Κανένας περιορισμός κοινωνικού χαρακτήρα δε μπαίνει μπροστά στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Ούτε η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, ούτε οι ιδιοτελείς υπολογισμοί του κέρδους, ούτε η αμάθεια των μαζών, που υποστηρίζεται τεχνητά, ούτε η φτώχεια τους, που παρεμποδίζει την τεχνική πρόοδο στην κεφαλαιοκρατική κοινωνία, ούτε τα τεράστια μη παραγωγικά έξοδα δεν υπάρχουν στην κομμουνιστική κοινωνία. Η πιο σκόπιμη χρησιμοποίηση των δυνάμεων της φύσης και των φυσικών όρων της παραγωγής στα διάφορα μέρη του κόσμου, η εξάλειψη της αντίθεσης μεταξύ της πόλης και του χωριού, αντίθεσης που είναι συνδεδεμένη με τη συστηματική καθυστέρηση της αγροτικής οικονομίας και με το χαμηλό επίπεδο της τεχνικής της, η συνένωση σε ανώτατο βαθμό της επιστήμης με την τεχνική των επιστημονικών ερευνών, με την πρακτική εφαρμογή τους στην πιο πλατειά κοινωνική κλίμακα, η με σχέδιο οργάνωση της πιο επιστημονικής δουλειάς, η εφαρμογή των πιο τελειοποιημένων μεθόδων στατιστικής και διακανονισμού της οικονομίας πάνω σε σχέδιο, οι πολύ γρήγορα αναπτυσσόμενες κοινωνικές ανάγκες - ισχυρότατοι εσωτερικοί κινητήρες όλου του συστήματος - όλ' αυτά εξασφαλίζουν το ανώτατο όριο παραγωγικότητας της κοινωνικής δουλειάς κι' απελευθερώνουν με τη σειρά τους την ανθρώπινη δραστηριότητα για την πιο ισχυρή άνοδο της επιστήμης και της τέχνης.

Η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων της παγκόσμιας κομμουνιστικής κοινωνίας δίνει τη δυνατότητα για την ευημερία όλων των μαζών της ανθρωπότητας και για την ελάττωση στο ελάχιστο όριο του χρόνου, που διαθέτει για την υλική παραγωγή και συνεπώς για μια πρωτοφανή στην ιστορία άνθηση του πολιτισμού. Ο νέος αυτός πολιτισμός της ενωμένης για πρώτη φορά ανθρωπότητας που εξάλειψε όλα και τα κάθε είδους κρατικά σύνορα, αντίθετα απ' τον καπιταλισμό θα στηρίζεται στις σαφείς και ξεκάθαρες αμοιβαίες σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων: Γι' αυτό: θα θάψει για πάντα κάθε μυστικισμό, θρησκεία, πρόληψη, δεισιδαιμονία, και θα δώσει ισχυρή ώθηση για την ανάπτυξη της επιστημονικής γνώσης που τα πάντα νικά. Το ανώτατο αυτό στάδιο του κομμουνισμού, όπου η κομμουνιστική κοινωνία θα έχει πια αναπτυχθεί πάνω στη δική της βάση, όπου μαζί με την ολόπλευρη ανάπτυξη των ανθρώπων θα έχουν αναπτυχθεί σε τεράστιο βαθμό και οι κοινωνικές παραγωγικές δυνάμεις, όπου η κοινωνία θα έχει ήδη γράψει στη σημαία της: Ο καθένας σύμφωνα με τις ικανότητες του. στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του! - προϋποθέτει σαν προκαταρκτικό όριο ένα κατώτερο στάδιο ανάπτυξης, το στάδιο του σοσιαλισμού. Αυτού η κομμουνιστική κοινωνία μόλις βγαίνει, γεμάτη, απ' όλες τις απόψεις - οικονομική, ηθική και πνευματική άποψη - με τα στίγματα της παλιάς κοινωνίας που απ' τους κόλπους της γεννιέται. Οι παραγωγικές δυνάμεις του σοσιαλισμού δεν είναι ακόμα αρκετά αναπτυγμένες, ώστε να εξασφαλίσουν το μοίρασμα των προϊόντων της δουλειάς σύμφωνα με τις ανάγκες, τα προϊόντα κατανέμονται σύμφωνα τη δουλειά. Ο καταμερισμός της δουλειάς, δηλαδή η ανάθεση ορισμένων λειτουργιών της δουλειάς σε ορισμένες ομάδες προσώπων, δεν έχει ακόμα εξαλειφθεί και ιδιαίτερα δεν έχει ακόμα εξαλειφθεί βασικά η αντίθεση μεταξύ της διανοητικής και σωματικής δουλειάς. Υπάρχουν ακόμα, παρά την εξάλειψη των τάξεων, υπολείμματα του παλιού χωρισμού της κοινωνίας σε τάξεις, και συνεπώς και υπολείμματα της κρατικής εξουσίας του προλεταριάτου, του εξαναγκασμού και του δικαίου. Παραμένουν συνεπώς ορισμένα ίχνη ανισότητας που δεν έχουν ακόμα εκλείψει. Δεν εξαλείφθηκε, κι' ακόμα δεν υπερνικήθηκε ολοκληρωτικά η αντίθεση μεταξύ της πόλης και του χωριού. Καμιά όμως κοινωνική δύναμη δεν υπερασπίζει και δεν προστατεύει όλ' αυτά τα υπολείμματα της παλιάς κοινωνίας. Συνδεμένα με ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, τα υπολείμματα αυτά εξαλείφονται στο μέτρο που η απελευθερωμένη απ' τα δεσμά του καπιταλιστικού καθεστώτος ανθρωπότητα, υποτάσσει με γρήγορο ρυθμό τις δυνάμεις της φύσης, αναμορφώνει τον εαυτό της στο πνεύμα του κομμουνισμού και περνά απ' το σοσιαλισμό στον πλήρη κομμουνισμό.


Pepe the Frog

  • Marshal of the Soviet Union
  • ***********
  • Posts: 3032
  • Φήμη 4
    • View Profile

Bundesfuhrung

  • Guest
Που ακριβως ειναι η διαφωνια σου με το κειμενο?πες μου και επιχειρηματολογησε να μιληοσυμε ωραια.