Author Topic: Rothbard: "We must therefore conclude that we are not anarchists"  (Read 835 times)

0 Members and 0 Guests are viewing this topic.

Pinochet88

  • Kombrig
  • ******
  • Posts: 1000
  • Φήμη -339
  • Η φορολογία είναι βία και κλοπή
    • View Profile
Δλδ αν παει καποιος και με βια σκλαβώσει μια αλλη οικογένια, αλλα το κανει μη θεσμικά, αυτό ειναι οκ για τους "αναρχικο"-καπιταλιστες. Τοσο γελοία είναι τα επιχειρήματα σου.

Το αν ειναι μια γυναικα ειναι ομορφη ή οχι, εκτος απο υποκειμενικό, εινια ασχετο με την δυναμη πάνω στους άλλους. Δεν τους εξαναγκάζει σε τίποτα. Και κυρίως δεν ειναι εξουσία η ομορφιά. Απο τον καθένα εξαρταται πως θα πραξει απεναντι στην ομορφια, στην ελευθερη του βούληση. Ομως σε συνθηκες σκλαβιάς- δλδ κρατος ή καπιταλισμό- η συμπεριφορά σου ειναι εντος δεδομένου πλαισιου.

Αν μια γυναίκα ασκήσει τη γοητεία της σε έναν άντρα και ο άντρας ασκήσει βία με τη σειρά του στη γυναίκα, αυτό μπορεί να γίνεται μέσα σε αναρχικά πλαίσια. Δεν μπορούμε να πούμε ότι το αποτέλεσμα είναι αναρχικό, γιατί δεν υπάρχει αναρχικό αποτέλεσμα. Η αναρχία είναι τρόπος, όχι τόπος. Παραδείγματος χάρη έχουμε το παράδειγμα της ισότητας και της ανισότητας, είτε οικονομική, είτε άλλου είδους. Ποιο από τα δυο είναι αναρχικό; Κανένα, γιατί το αποτέλεσμα της αναρχίας μπορεί να είναι τόσο το ένα όσο και το άλλο.

Επίσης προτού προχωρήσουμε στην ανάλυσή αυτού του περιστατικού πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι ένα περιστατικό, όχι άπειρα. Ρωτάμε λοιπόν: Αν ο άντρας δεν μπορεί να ασκήσει σωματική δύναμη στη γυναίκα και αν η γυναίκα δεν μπορεί να ασκήσει δύναμη γοητείας στον άντρα, μπορούμε να έχουμε αναρχία; Η απάντηση είναι όχι. Γιατί ισχυριζόμενοι πως ο άντρας δεν μπορεί να ασκήσει βία, αποδεχόμαστε μια νομική αρχή με καθολική ισχύ, που απαγορεύει στον άντρα να ασκήσει βία. Φυσικά και σε μια αναρχική κοινωνία θα υπάρχουν νόμοι. Αλλά αυτούς τους νόμους δεν μπορούμε να τους επιλέξουμε προκαταβολικά για τον άντρα ή τη γυναίκα. Το ίδιο ισχύει και για το ντύσιμο της γυναίκας.

Ο άντρας και η γυναίκα θα επιλέξουν τους νόμους οι οποίοι θα διέπουν τη συμπεριφορά τους. Όταν το κάνουν αυτό θα το έχουν κάνει μέσα από ένα πλαίσιο θεσμικής αναρχίας. Κάποια από τα αποτέλέσματα αυτής της διαδικασίας μπορεί να μην σου αρέσουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι αναρχικά.

Αντιστοίχως, κάποιοι τους οποίους εσύ σήμερα θεωρείς ανθρώπους μπορεί να καταλήξουν να μην θεωρούνται άνθρωποι καθόλου. Αυτό είναι το αποτέλεσμα μεμονομένων περιστατικών που πηγάζουν μέσα από την ελεύθερη αλληλεπίδραση των αθρώπων. Αν σκλαβωθεί μια φυλή της Αφρικής και ζει υπόδουλη, το μόνο που θα έχει γίνει είναι να σκλαβώσει ένας άνθρωπος τον άλλον, όπως μπορεί να τον σκοτώσει. Δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε αναρχία επειδή κάποιος σκότωσε κάποιον. Αντιθέτως όμως, αν εσύ διανοηθείς ένα θεσμικό πλαίσιο όπου ο φόνος είναι παράνομος α) αυτό δεν γίνεται παρά να το επιβάλλεις μέσω μια παγκόσμιας κρατικής αρχής και β) επιβάλλεις την εξουσία αυτού του νόμου σε άπειρες περιπτώσεις. Άσχετα αν μπορείς να το επιβάλλεις ή όχι, δηλαδή, φαντασιώνεσαι μια τυποποιημένη συμπεριφορά μεταξύ των ανθρώπων και επεκτείνεις αυτήν τη συμπεριφορά σε όλους τους ανθρώπους όλων των εποχών του μέλλοντος. Σκλαβώνεις όλη την ανθρωπότητα του μέλλοντος σε νομικά στεγανά που, στην τελική, μόνο εσύ ασπάζεσαι. Και αυτό δεν είναι αναρχική σκέψη. Είναι απλά σκέψη για την επιβολή μιας, νομικής, κρατικής ή οικονομικής αρχής, την οποία θέλεις να ακολουθούν όλα τα άτομα όπως ακριβώς ο Χίτλερ και ο Στάλιν θα το σκεφτόταν.

Χαίρομαι που έφερες στη συζήτηση και τον άλλον λογαριασμό. Ούτε που τον διάβασα. Σημαίνει έχω δίκιο.